15/7/09

Ο Κυκλωματίας της Ουάσινγκτον

Aμερικανοτουρκικός κεμαλικός φασισμός, η πιο θανατηφόρα συνταγή

του Μάριου Ευρβιάδη
Η Τουρκία, των Ισλαμιστών και των πασάδων, είναι σήμερα το κατ’ εξοχήν κράτος - κυκλωματίας της αμερικανικής πρωτεύουσας, εκεί που κατά το γνωστό νεοσυντηρητικό και φιλότουρκο πρώην αξιωματούχο της κυβέρνησης Ρέηγκαν, Richard Perle, οι φίλοι αμοίβονται και οι εχθροί τιμωρούνται από τους Αμερικανούς κοσμοκράτορες.
Αν περιοριστούμε μόνο στα λεγόμενα think tanks και συναφή Iδρύματα (Foundations) της Αμερικής, που στόχο έχουν να επηρεάσουν την αμερικανική εξωτερική πολιτική, θα διαπιστώσουμε ότι δεν υπάρχει ούτε ένα που να στερείται τουρκικής παρουσίας. Αυτή λαμβάνει είτε τη μορφή χορηγειών-χρηματοδοτήσεων ερευνητικών δήθεν, προγραμμάτων ή την παρουσία Τούρκων ερευνητών ή την παρουσία Αμερικανών των οποίων οι μεροληπτικές θέσεις και πολλές φορές η απόλυτη τουρκολαγνία τεκμηριώνονται με μια πολύ πρόχειρη έρευνα.
Την κορύφωση της αποτελεσματικότητας των τουρκικών δραστηριοτήτων στην Ουάσινγκτον, που χρονολογούνται από το 1975, είδαμε πρόσφατα με την προεδρία Ομπάμα που κυριολεκτικά υιοθέτησε μέχρι και το τελευταίο ιότα τις θέσεις και απόψεις του think tank του Δημοκρατικού Κόμματος, Center for American Progress (www.americanprogress.org) που καταγράφονται από τους Spencer P. Boyer και Brian Katulis, “The Neglected Alliance: Restoring U.S.- Turkish Relations to Meet 21st Century Challenge”, December 2008.
Προσέχτε την ημερομηνία έκδοσης της μελέτης. Δεκέμβριος 2008, δηλαδή βρισκόμαστε στο μέσο της μεταβατικής περιόδου από την εκλογή προέδρου στη διάρκεια της οποίας η Μεταβατική Ομάδα (Transition Team) υιοθετεί το πρόγραμμα και τις δράσεις της νέας αμερικανικής προεδρίας. Η μελέτη οργανώθηκε και γράφτηκε με σκοπό και στόχο να επηρεάσει την επερχόμενη κυβέρνηση.
Η πρώτη επίσκεψη των Κλίντον-Ομπάμα στην Τουρκία την άνοιξη του 2009, ακολουθεί πιστά τις εισηγήσεις πολιτικής (policy suggestions) της προαναφερθήσας μελέτης. Εαν κοιτάξουμε στο τέλος της μελέτης, εκεί που αποδίδονται ευχαριστίες, θα δούμε να παρελαύνουν όλα τα μυρωμένα μπουμπούκια της τουρκολάγνας Ουάσινγκτον. Αλλά θα διαπιστώσουμε μεταξύ άλλων και τις πηγές χρηματοδότησης, που μας πάνε στη Γερμανία και στην Τουρκία.
Από τις πολυδιάστατες δραστηριότητες του Center for American Progress διαπιστώνουμε δύο πράγματα χαρακτηριστικά της τουρκικής διπλωματίας. Πρώτον, οι Τούρκοι γνωρίζουν ποια πρόσωπα, καταστάσεις, think tanks κλπ. έχουν το πάνω χέρι και στα δύο κόμματα ανά πάσα στιγμή. Και δεύτερον, γνωρίζουν ότι για να γίνει η δουλειά τους πρέπει να ρεύσει κάμποσος παράς. Στην περίπτωση του τουρκικού παρά, συμβαίνουν δύο πράγματα. Οι Τούρκοι δεν τσιγκουνεύονται και διαθέτουν ικανότατους διπλωμάτες που παρακολουθούν τους αποδέκτες των τουρκικών χρηματοδοτήσεων και χορηγειών, τους διατάζουν και κυριολεκτικά τους ξεζουμίζουν. Δεν αφήνουν δηλαδή την ουρά του σκύλου να τους καθοδηγεί. Καθοδηγούν αυτοί το σκύλο, αφήνοντάς τον και κατά διαστήματα πεινασμένο.
Στη διαδρομή για την άλωση των κέντρων εξουσίας της Αμερικής (και των εκπαιδευτικών της ιδρυμάτων) οι Τούρκοι είχαν εξαιρετική καθοδήγηση από το Αμερικανο-εβραϊκό λόμπι. Οι Αμερικανο-εβραίοι τους πήραν από το χέρι το 1975 και τους δίδαξαν πως να βραχυκυκλώνουν το σύστημα λήψης αποφάσεων στις Η.Π.Α. Και, ειδικά, το πως να λειτουργούν μέσα στην Ουάσινγκτον και πως να εντοπίζουν χρηματοδοτήσεις από τα διάφορα Ιδρύματα (Foundations) που υπάρχουν σε εκατοντάδες στις Η.Π.Α. Το αμερικανικό σύστημα ενθαρρύνει τέτοια ιδρύματα μέσω μεγάλων φοροαπαλλαγών.
Σήμερα, κάποιος θα υπερβάλει ελάχιστα αν υποστηρίξει ότι οι Τούρκοι έχουν γίνει καλύτεροι από τους δασκάλους τους στον τομέα αυτό. Και μόνη μας παρηγοριά είναι ότι οι Τούρκοι έχουν αυτονομηθεί από το Αμερικανο-εβραϊκό λόμπι, πιστεύοντας πραγματικά ότι η χώρα τους είναι πιο σημαντική από το Ισραήλ για τους αμερικανούς. Ως εκ τούτου δεν μπορούν, πλέον, να συγκρατήσουν τον εγγενή αντισημιτισμό τους, όπως αποδεικνύει καθημερινά η κυβέρνηση Ερντογάν.
Πάντως, για να επανέλθω στις κυκλωματικές δραστηριότητες των Τούρκων, αναφέρω, ενδεικτικά, τα παρακάτω think tanks και ιδρύματα όπου το τουρκικό κράτος, το γνωστό “παπαδεβλέτι” (Papadevlet) χρηματοδοτεί έμμεσα ή άμεσα τουρκικές δραστηριότητες: Council of Foreign Relations, RAND, Brookings, Carnegie Endowment, CSIS, Hudson Institute, The Washington Institute for Near East Policy, Jamestown Foundation, Eurasia Foundation, German Marshal Fund of the U.S., U.S. Peace Institute, Center for American Progress, Middle East Progress, Center for New American Security, New America Foundation, Century Foundation, Stanley Foundation. Kαι ένα συνοθύλευμα άλλων που ασχολούνται με ζητήματα ενέργειας και τρομοκρατίας και των οποίων οι χρηματοδοτήσεις παραμένουν αδιαφανείς, αλλά τα οποία έχουν πάντοτε ένα καλό λόγο για τους Ισλαμο-πασάδες της Άγκυρας και για το πόσο αυτοί είναι σημαντικοί για την ασφάλεια των Η.Π.Α και της Δύσης.
Τέλος, εαν κάποιος ερευνήσει επισταμένα το σύνολο των βιβλίων που γράφονται για την Τουρκία στις Η.Π.Α. και που περιφέρονται γύρω από το “στρατηγικό” ή “κομβικό” ρόλο της Τουρκίας για τη Δύση (policy oriented books) και για τα αναρίθμητα κακά που θα επέλθουν στον παγκόσμιο πολιτισμό εαν η Τουρκία “χαθεί” τάχατες από το δυτικό στρατόπεδο, θα διαπιστώσει μια σειρά από ενδιαφέρουσες συγκυρίες. Οι χορηγείες-χρηματοδοτήσεις, όταν δεν προέρχονται από την Άγκυρα, προέρχονται από υπερσυντηριτικά και αντιδραστικά Αμερικανικά Ιδρύματα, όπως το John M. Olin Foundation, το Scaife Family Foundation, το Smith Richardson Foundation κ.λ.π. Το τελευταίο, για παράδειγμα, χρηματοδότησε τους Henri Barkey (καταγωγή από την Πόλη) και Philip Gordon με 100000 δολλάρια για μια σειρά από αντι-κυπριακές μελέτες που προωθούσαν την τουρκική θέση ότι η Τουρκία θα κάνει πόλεμο αν η Κύπρος ενταχθεί στην ΕΕ. Ο Philip Gordon είναι σήμερα ο αντικαταστάτης του γνωστού μας Daniel Fried. Είναι ο νέος υφυπουργός Εξωτερικών των Η.Π.Α., με ευθύνη στο Κυπριακό και τα Ελληνο-τουρκικά.

2 σχόλια:

  1. ΣΥΝΙΣΤΩ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΤΕΙ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ Ο ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΟΣ ΤΟΠΟΣ:
    http://www.americanturkishcouncil.org/

    Εκεί θα βρέιτε εταιρείες οργανισμούς κλπ που στηρίζουν αυτή τη σφηκοφωλια. Εκεί φιγουράρει ο Brent Scowcroft, ο Frank Carlucci (Quiz: Ψαξτε να βρείτε που ησαν μπλεγμένοιτη 10ετία του 80) και ένας εσμός ντονμέδων και "περιουσίων"(εκ Τουρκίας και ΗΠΑ). Παρκάτω παραθέτω τα Golden Horn Μembers (ΧΡΥΣΟΚΕΡΑΤΑΔΕΣ!!-ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΓΡΑΦΙΚΟ εκφραζει το ποιόν τους)

    Golden Horn Members

    AKSA Group
    Alarko
    AYESAS (F/K/A Aydin Yazilim)
    BAE Systems
    Bahcesehir University
    Bank Pozitif A.S.
    Bechtel Corporation
    Chevron
    Citigroup
    Concepts & Strategies, Inc.
    Eczacibasi Holding A.S.
    EKSEN Holding
    Eli Lilly
    Enka
    ExxonMobil
    Frito Lay
    Gama Endustri Tesisleri
    General Electric
    Havelsan
    Invar International, Inc.
    Koc Holding
    Kuanta Construction
    Lockheed Martin
    Metis Holding Inc.
    MNG Holding Co., Inc.
    NTF Construction Co.
    Nobel Ilac
    Northrop-Gruman Internationalv
    Overseas Partners
    Oyak
    Pfizer Inc.
    Philip Morris / Sabanci
    Raytheon Company
    Sabanci Holding A.S.
    Sanko Holding
    Sasim
    The Boeing Company
    The Coca-Cola Company
    Tuprag
    Tuskon
    United Technologies Corporation (Sikorsky)
    Whitehead Group
    Yasar Holding
    Yuksel Holding

    Σκεφτείτε αν θα πρέπει να κάνουμε κάποιο ΜΠΟΥΚΟΤΑΖ ΣΕ ΜΕΡΙΚΑ ΗΧΗΡΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΑΠΟ ΚΕΙ ΜΕΣΑ.

    ΖΕΥΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Το άρθρο είναι πολύ χρήσιμο. Καταδεικνύει κάτι που ίσχυε πάντοτε στις Διεθνείς Σχέσεις. Το χρήμα κινεί τα πάντα. Είναι σημαντικό να διευκρινισθεί ότι όλες οι οργανώσεις οι οποίες αναφέρονται στην ανάρτηση καθώς και όλοι οι καλοθελητές της Άγκυρας χωρίς τη ροή χρήματος δεν θα κουνούσαν το δακτυλάκι τους.
    Άρα πολλές από τις λύσεις στα δυσεπίλητα προβλήματα της χώρας μας (π.χ επέκταση χωρικών υδάτων σε 12 νμ, σκοπιανό, μειονότητα κ.λ.π) είναι δυνατόν να επιλυθούν ως δια μαγείας εάν κατάλληλα κονδύλια αρχίσουν να ρέουν προς τέτοιους οργανισμούς, των οποίων η δράση είναι απόλυτα θεσμοθετημένη στις ΗΠΑ ως άλλη μία ενσάρκωση των αρχών της ελεύθερης αγοράς και στο χώρο των διεθνών σχέσεων. Όποιος έχει χρήμα, διαμορφώνει πολιτική, έτσι απλά. Τα χρήματα υπάρχουν και στην Ελλάδα (είναι σίγουρο ότι υπάρχουν, ας μην ακούμε φωνές παραπλάνησης), ωστόσο διατίθενται/σπαταλώνται σε πράγματα εξ ορισμού ανίκανα να παράγουν αποτελέσματα. Το γιατί είναι γνωστό σε όλους.
    Ωστόσο θα αρκούσε μόνο μία απόφαση για αλλαγή της στάσης σε αυτό το θέμα, το οποίο σημειωτέον αποτελεί εργαλείο μέγιστης αποδοτικότητας με τον ελάχιστο δυνατό κίνδυνο για παρενέργειες (π.χ ανάφλεξης, πρόκλησης θερμών επεισοδίων). Επιπροσθέτως τα επιχειρήματα της Ελλάδας θα ήταν τα πλέον εύκολα να υποστηριχθούν σε αντίθεση με τα τουρκικά (για τα οποία δαπανούν εκατομμύρια προκειμένου να αποσιωπηθούν γενοκτονίες, κ.λ.π).
    Εν κατακλείδι ας μην δαιμονοποιούμε αυτές τις οργανώσεις/εταιρείες, οι οποίες αποτελούν μία άλλη μορφή "οπλικού συστήματος" στη σύγχρονη πραγματικότητα. Καλά θα είναι οι ιθύνοντες να αρχίσουν να δραστηριοποιούνται και σε αυτήν την αγορά "όπλων". Και οι όποιοι ενδιάμεσοι ($$$) δεν χρειάζεται να στενοχωριούνται. Και σε αυτές υπάρχει πεδίο "δόξης" λαμπρό. Απλά θα χρειαστεί να ανοίξουν και κανά βιβλίο γεωπολιτικής καμιά φορά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Υφίσταται μετριασμός των σχολίων.