Πούτιν: "Η Ουκρανία και η Γεωργία είναι πολύ σημαντικές για τη Ρωσία"

Η Ουκρανία και η Γεωργία, οι δύο πρώην σοβιετικές δημοκρατίες, είναι "πολύ σημαντικές για τη Ρωσία", δήλωσε ο ρώσος πρωθυπουργός Βλαντίμιρ Πούτιν στον αμερικανό πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα, σύμφωνα με διπλωματικό σύμβουλο του πρώτου.

"Η Ουκρανία και η Γεωργία, όπως όλος ο μετασοβιετικός χώρος, είναι πολύ σημαντικές για τη Ρωσία", δήλωσε ο Μ. Ούσακοφ, σύμβουλος του Πούτιν και πρώην πρεσβευτής στις ΗΠΑ, επικαλούμενος δηλώσεις του Πούτιν σε πρόγευμα που είχε με τον Ομπάμα στην ρωσική πρωθυπουργική κατοικία στο Νόβο Ογκάρεβο, στα προάστια της Μόσχας.

Από την πλευρά του ο Ομπάμα δεσμεύτηκε "να λάβει υπόψη του" τη θέση της Ρωσίας όσον αφορά τη Γεωργία και την Ουκρανία, πρόσθεσε ο Ούσακοφ.

Ειδικότερα για τη Γεωργία, σύμμαχο των ΗΠΑ, ο Πούτιν δήλωσε ότι ο γεωργιανός πρόεδρος Μιχαήλ Σαακασβίλι "ερμήνευσε εσφαλμένα την αμερικανική υποστήριξη στο πλαίσιο των στοιχείων που προηγήθηκαν του πολέμου" Ρωσίας-Γεωργίας τον Αύγουστο του 2008, πρόσθεσε ο Ούσακοφ.

Σε συνάντηση που είχε χθες, Δευτέρα, με τον πρόεδρο Ντμίτρι Μεντβέντεφ ο Ομπάμα υπογράμμισε ότι "η κυριαρχία και η εδαφική ακεραιότητα της Γεωργίας πρέπει να γίνονται σεβαστές".
NOOZ.GR

Ο Ερντογάν υπερασπίζεται τον τουρκικό στρατό

Την άδικη κριτική που ασκείται μερικές φορές στον στρατό κατήγγειλε ο τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, κάνοντας ένα σχόλιο που προφανώς αποσκοπεί στην άμβλυνση των εντάσεων μεταξύ των ενόπλων δυνάμεων της Τουρκίας και του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP).

"Δυστυχώς, βλέπουμε ότι οι δυνάμεις ασφαλείας μας επικρίνονται άδικα μερικές φορές και ότι μερικές φορές τις εκμεταλλεύονται ορισμένοι πολιτικοί", δήλωσε ο Ερντογάν, σύμφωνα με το τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων Ανατολή.

"Εμείς τασσόμαστε ρητά εναντίον αυτών των κινήσεων, οι οποίες αποσκοπούν στην αποθάρρυνση των δυνάμεων ασφαλείας μας στον αγώνα κατά του εγκλήματος", πρόσθεσε.

Το κυβερνών κόμμα AKP, το οποίο έχει ισλαμικές καταβολές, βρίσκεται σε ασυμφωνία με τον στρατό σχετικά με πιθανολογούμενη συνωμοσία για την υπονόμευση της κυβέρνησης. Οι ένοπλες δυνάμεις δηλώνουν ότι οι κατηγορίες αυτές εντάσσονται στα πλαίσια εκστρατείας δυσφήμισής τους, η οποία αποσκοπεί στη διαίρεση του στρατού.
NOOZ.GR

Κρίσιμη ανασκόπηση σχεδίασης για το τουρκικό UAV μέσου υψόμετρου, μακράς διάρκειας πτήσης ΤΙΗΑ

Ανταποκρίσεις του διεθνούς αμυντικού Τύπου από την 9η Διεθνή Έκθεση Αμυντικής Βιομηχανίας (IDEF)- η οποία πραγματοποιήθηκε στην Κωνσταντινούπολη μεταξύ 27 και 30 Απριλίου 2009- αναφέρουν πως τον Μάιο η Τουρκική Αεροδιαστημική Βιομηχανία (ΤΑΙ) επρόκειτο να αρχίσει την κρίσιμη ανασκόπηση σχεδίασης του ΤΙΗΑ, ή Τουρκικού Εγχώριου Μη-επανδρωμένου Εναέριου Οχήματος (UAV) Μέσου Υψόμετρου, Μακράς Διάρκειας πτήσης (MALE).
Ο Μπαρίς Ατακάν, επικεφαλής μηχανικός Συστημάτων UAV της ΤΑΙ, ανέφερε πως άρχισε ήδη η παραγωγή συστημάτων όπως τα αεροπορικά ηλεκτρονικά και κυρίως τα τερματικά δεδομένων αέρος και εδάφους, ενώ δοκιμές των ζεύξεων δεδομένων πραγματοποιήθηκαν με πολιτικά αεροσκάφη. Σε εξέλιξη βρίσκονται επίσης οι δοκιμές του κινητήρα, της δομής, του συστήματος προσγείωσης και πέδησης. Το πρόγραμμα ΤΙΗΑ υλοποιείται υπό την αιγίδα της τουρκικής Γραμματείας Αμυντικής Βιομηχανίας (SSM) και αποσκοπεί στην ανάπτυξη ενός εγχώριου MALE UAV, αρχικά για την Τουρκική Πολεμική Αεροπορία και κατόπιν για τους υπόλοιπους κλάδους.

Η αρχική σύμβαση μεταξύ SSM και ΤΑΙ ύψους $65 εκατ. ενεργοποιήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2004. Αντικείμενο της σύμβασης ήταν η σχεδίαση, ανάπτυξη, κατασκευή και δοκιμή τριών πρωτότυπων και συστημάτων εδάφους μέχρι το τέλος του 2010. Ωστόσο το πρόγραμμα αναθεωρήθηκε τον Οκτώβριο του 2007, καθώς η SSM ζήτησε να ενσωματωθούν πρόσθετες λειτουργικότητες, κυρίως συμβατότητας με πρότυπα του ΝΑΤΟ, περιλαμβανόμενης της συμφωνίας τυποποίησης STANAG 4586 με αντικείμενο τον έλεγχο λειτουργίας των UAV από επανδρωμένα αεροσκάφη. Ο εξοπλισμός εδάφους θα περιλαμβάνει Επίγειο Σταθμό Ελέγχου (GCS), Επίγειο Τερματικό Δεδομένων (GDT), Σύστημα Αυτόματης Απογείωσης και Προσγείωσης (ATOLS), Μεταφερόμενο Σύστημα Εκμετάλλευσης Εικόνας (TIES), Απομακρυσμένο Τερματικό Βίντεο (RVT) και διάφορα στοιχεία Επίγειου Εξοπλισμού Υποστήριξης (GSE). Στο στάδιο αυτό δεν απαιτείται ο έλεγχος πολλαπλών ΤΙΗΑ από τον GCS, αλλά η ΤΑΙ διαθέτει την εμπειρία να καλύψει σχετικό αίτημα. Σχεδιασμένο για συλλογή Πληροφοριών, Επιτήρηση, Πρόσκτηση Στόχων και Αναγνώριση (ISTAR) το ΤΙΗΑ δεν θα μπορεί να μεταφέρει όπλα. Το φορτίο μέγιστου βάρους 250kg θα περιλαμβάνει το ηλεκτροπτικό σύστημα ASELFLIR 300T και Ραντάρ Συνθετικού Διαφράγματος/ Ένδειξης Επίγειου Κινούμενου Στόχου (SAR/GMTI). Για την επιλογή ραντάρ απεστάλη Αίτημα Προσφορών (RfP) από την ΤΑΙ σε 5 δυνητικούς προμηθευτές. Το ASELFLIR 300T περιλαμβάνει μονάδα θερμικής απεικόνισης, έγχρωμη τηλεοπτική μονάδα ημέρας και μονάδες λέιζερ μέτρησης απόστασης, σήμανσης στόχων και ιχνηλάτησης κηλίδας. Δύο μονάδες θα παραδοθούν από την ASELSAN στην ΤΑΙ προ του τέλους του 2009.

Το ΤΙΗΑ είναι ενιαία κατασκευή από συνθετικό υλικό με αφαιρούμενη πτέρυγα και ουραία πτερύγια σχήματος V, κινητήρα βαρέος καυσίμου με έλικα ώθησης, ανασυρόμενο σύστημα προσγείωσης, εφεδρικές επιφάνειες ελέγχου και ψηφιακό σύστημα ελέγχου πτήσης. Η υπηρεσιακή οροφή του UAV θα είναι 30.000ft, η διάρκεια πτήσης 24 ώρες, η ταχύτητα περιφοράς μεγαλύτερη των 75 κόμβων και η εμβέλεια επικοινωνίας Οπτικής Γραμμής (LOS) 200km. Η έναρξη πτητικών δοκιμών τοποθετείται τον Ιανουάριο του 2010. Τα διάφορα υποσυστήματα και φορτία θα εισάγονται στην υπόλοιπη διάρκεια του έτους, με συνακόλουθες δοκιμές ενδεικτικά του αυτόματου πιλότου και του ATOLS καθώς θα ολοκληρώνονται στα πρωτότυπα. Η ΤΑΙ αναμένει την αρχική σύμβαση παραγωγής χαμηλού ρυθμού το 2011, ελπίζοντας πως οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις θα αποκτήσουν τελικά περισσότερα από 10 πλήρη συστήματα, καθένα με πολλαπλά UAV και επίγειο εξοπλισμό.

hellenicdefense.gr

Υπεγράφη η σύμβαση των 6 υποβρυχίων Τύπου 214 για το Τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό

Η ThyssenKrupp Technologies ανακοίνωσε σήμερα την υπογραφή σύμβασης χθες 2 Ιουλίου με αντικείμενο 6 σύνολα υλικών για την κατασκευή υποβρυχίων Τύπου 214 στην Τουρκία. Η σύμβαση υπεγράφη με τα ναυπηγεία Howaldtswerke-Deutsche Werft GmbH (HDW) του Κιέλου -θυγατρική της ThyssenKrupp Technologies- και της εταιρείας χρηματοοικονομικών και διαχειριστικών υπηρεσιών MarineForce International (MFI) του Λονδίνου.

Τα 6 υποβρύχια, εξοπλισμένα με σύστημα Πρόωσης Ανεξάρτητης του Αέρα (ΑΙΡ) κυψελών καυσίμου της HDW, θα κατασκευασθούν στα ναυπηγεία του Τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού (TDK) στο Γκιολτσύκ, όπου ναυπηγήθηκαν ήδη 11 υποβρύχια Τύπου 209. Η ανακοίνωση τονίζει πως με την παραγγελία αυτή, το σύνολο υποβρυχίων με ΑΙΡ κυψελών καυσίμου διεθνώς αυξάνεται σε 36.

Η σύμβαση υπεγράφη σε διάστημα συντομότερο του έτους από την απόφαση της Εκτελεστικής Επιτροπής Αμυντικής Βιομηχανίας (SSIK) υπό την προεδρία του Πρωθυπουργού Ρ. Τ. Ερντογάν στις 22 Ιουλίου 2008, για έναρξη σχετικών διαπραγματεύσεων με την επιλεγείσα κοινοπραξία. Υποψηφιότητα για το πρόγραμμα έθεταν οι κρατικοί ναυπηγικοί όμιλοι DCNS της Γαλλίας και Navantia της Ισπανίας, με τα υποβρύχια τύπου Marlin και S80A αντίστοιχα, αλλά η επικράτηση του Τύπου 214 ήταν απολύτως προβλέψιμη. Τα τουρκικά και διεθνή μέσα ενημέρωσης επαναλαμβάνουν τις δηλώσεις του Β. Γκιονούλ στις 22 Ιουλίου 2008, κατά τις οποίες το κόστος του προγράμματος υπολογίζεται σε €2,5 δισ, τα υποβρύχια θα κατασκευασθούν στα ναυπηγεία του TDK στο Γκιολτσύκ και θα αρχίσουν να παραδίδονται το 2015, με εγχώρια βιομηχανική συμμετοχή της τάξης του 80% περιλαμβανόμενων περί των 20 κύριων συστημάτων και υποσυστημάτων τουρκικής ανάπτυξης και παραγωγής.

hellenicdefense.gr

H κανονιοφόρος «Νικηφόρος» στην άσκηση Breeze 2009

Στην άσκηση «BREEZE 2009», η οποία θα διεξαχθεί από 7 έως 12 Ιουλίου 2009 στην ευρύτερη περιοχή της Μαύρης θάλασσας εντός των χωρικών υδάτων της Βουλγαρίας, θα συμμετάσχει η κανονιοφόρος «Νικηφόρος», όπως ανακοινώθηκε από το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού.

Η άσκηση «BREEZE 2009» είναι πολυεθνική ναυτική άσκηση (Invitex – Livex) η οποία διοργανώνεται και φιλοξενείται από τη Βουλγαρία στο πνεύμα του προγράμματος Partnership For Peace.

Σκοπός της άσκησης είναι η συνεκπαίδευση των συμμετεχουσών μονάδων σε τακτικές και διαδικασίες για την αντιμετώπιση ρεαλιστικών σεναρίων σε περιβάλλον ασύμμετρων απειλών.

Στην άσκηση συμμετέχουν πλοία, αεροσκάφη και προσωπικό για τη στελέχωση του επιτελείου από Βουλγαρία, Ιταλία, Ρουμανία, Τουρκία, Ελλάδα, ΗΠΑ και Κροατία.

Ναυτεμπορικη

Η Τουρκία στον 21ο αιώνα: Στρατηγικό βάθος ή στρατηγική ρηχότητα;

Ο χάρτης δείχνει την απώλεια εδαφών, που οδήγησε στη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η οποία ξεκίνησε το 1699 και ολοκληρώθηκε το 1923. Η βαθειά τουρκική πολιτική διανόηση προσπαθεί να αναστρέψει τη ροή των γεγονότων και με αφετηρία την προσάρτηση του σαντζακίου Αλεξανδρέττας (1939), την κατοχή του 40% της Κύπρου (1974) και με σειρά διεκδικήσεων στο Αιγαίο, το Βόρειο Ιράκ, τα Βαλκάνια κ.α., σχεδιάζει, στη θεωρία του στρατηγικού βάθους, την ανασύσταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, με όρους 21ου αιώνα. Το άρθρο-ανάλυση που ακολουθεί, αναδεικνύει πτυχές που φέρνει στην επιφάνεια αντί για το βάθος, τη στρατηγική ρηχότητα της Τουρκίας.

Ο ΠΕΜΠΤΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ*
Η Τουρκία στον 21ο αιώνα
ΠΟΙΕΣ «ΙΣΟΡΡΟΠΙΕΣ» ΘΑ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ

του Σάββα Καλεντερίδη
Η ιστορική πορεία της ευρύτατης περιοχής που εκτείνεται περιμετρικά της Κωνσταντινούπολης (περιοχή όπου επεκτάθηκε η Βυζαντινή και η Οθωμανική Αυτοκρατορία), κατά τη διάρκεια της 2ης μ.Χ. χιλιετίας σημαδεύτηκε από πολλά ιστορικά γεγονότα.
Κατά τη δική μας ιεράρχηση, τα σημαντικότερα από αυτά τα γεγονότα ήταν τα εξής:
Το πρώτο ήταν η Μάχη του Ματζικέρτ, το 1071, από την οποία κρίθηκε το μέλλον της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και της Ανατολής, αφού μετά τη μάχη αυτή τα τουρκομανικά φύλα σταδιακά επικράτησαν και εδραίωσαν τη θέση τους στην Ανατολή.
Το δεύτερο σημαντικό ιστορικό γεγονός ήταν η άλωση της Πόλης από τους Λατίνους Σταυροφόρους, το 1204, που έπληξε καίρια τη βιωσιμότητα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.
Το τρίτο ήταν η άλωση της Πόλης από τους Οθωμανούς Τούρκους, το 1453, που προκάλεσε την οριστική διάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και εξασφάλισε την εδραίωση των Οθωμανών Τούρκων ως ηγεμονικού παράγοντα σε μια ευρύτατη περιοχή γύρω από την Κωνσταντινούπολη.
Το τέταρτο γεγονός ήταν η Ελληνική Επανάσταση, το 1821, που οδήγησε στην ίδρυση του ελλαδικού κράτους, το 1828, λειτουργώντας στην ουσία ως οδηγός για τα υπόλοιπα έθνη της Βαλκανικής, που άρχισαν σταδιακά να διεκδικούν κι αυτά με τη σειρά τους τη δική τους εθνική ανεξαρτησία.

Το «μυστικό» της επιβίωσης και της επιτυχίας των Τούρκων
· Τα χαρακτηριστικά του λαού και του τρόπου άσκησης της εξουσίας
Όσο κι αν αναζητήσουμε τα αίτια της ήττας των Βυζαντινών στην εσωτερική κατάσταση και τις ενδογενείς αδυναμίες του Βυζαντίου, μένει να δώσουμε μια απάντηση στο εξής ερώτημα:
Ποια ήταν εκείνα τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και τα άλλα στοιχεία που κατέστησαν τους Τούρκους κυρίαρχο στοιχείο στην περιοχή για περίπου χίλια χρόνια;

Η απάντησή μας επικεντρώνεται στα εξής:
· Η δύναμη-ισχύς των όπλων
Από μια μακροσκοπική θεώρηση των γεγονότων, αυτό που μπορούμε να παρατηρήσουμε είναι ότι οι Τούρκοι μπήκαν στην Ανατολή στηριζόμενοι στην ισχύ των όπλων, στη δύναμη, την οποία μάλιστα επέβαλαν με αμείλικτη σκληρότητα στους εχθρούς τους, ούτως ώστε να εξασφαλίζεται όχι απλά η νίκη, αλλά η ολοκληρωτική εξόντωση του αντιπάλου.
· Ο καθοριστικός ρόλος του στρατού
Τα τουρκομανικά εμιράτα που εμφανίστηκαν στην Ανατολία από τον 11ο αιώνα δεν διέθεταν ούτε ανέπτυξαν ποτέ προηγμένο σύστημα πολιτικής διοίκησης, αφού ο στρατός και οι στρατιωτικοί ηγέτες ήταν αυτοί που διαχειρίζονταν στην ουσία και τη στρατιωτική και την πολιτική εξουσία. Το γεγονός αυτό και ο κυρίαρχος ρόλος τις ισχύος των όπλων διαχρονικά στην επιβίωση και επικράτηση των Τούρκων στην περιοχή κατέστησε τον στρατό παραδοσιακό διαχειριστή ή συνδιαχειριστή και της πολιτικής εξουσίας στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και μετέπειτα στην Τουρκία.
· Οι στρατηγικές συμμαχίες
Οι Τουρκομάνοι, που εισέβαλαν στην Ανατολή το 1071, σύμφωνα με Τούρκους ιστορικούς υπολογίζονται σε περίπου 60 χιλιάδες, χωρίς να αναφέρονται στη συνέχεια άλλες μαζικές μετακινήσεις τουρκομανικών πληθυσμών από την Κεντρική Ασία προς την Ανατολή.
Τίθεται λοιπόν το ερώτημα: Πώς είναι δυνατόν ένας τόσος μικρός αριθμός ανθρώπων να επικρατήσει έναντι του Βυζαντίου και έναντι όλων των άλλων λαών που δραστηριοποιούνταν στην περιοχή (Έλληνες, Πέρσες, Άραβες, Αρμένιοι, Κούρδοι κ.λπ.);

Η απάντηση είναι: Εξισλαμισμοί-εκτουρκισμοί και στρατηγικές συμμαχίες
· Εξισλαμισμοί-εκτουρκισμοί
Από τη μια πλευρά η αδυναμία περιφρούρησης των εδαφών και των πληθυσμών της Ανατολής από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και από την Κωνσταντινούπολη, και από την άλλη η αμείλικτη επιβολή της δύναμης και της βίας σ’ αυτούς από τους Τούρκους, μπροστά στον κίνδυνο της ολοκληρωτικής εξάλειψης, οδήγησε σταδιακά, από τον 11ο αιώνα, τους λαούς της Ανατολής στον εξισλαμισμό και στον εκτουρκισμό.
· Στρατηγικές συμμαχίες
Οι ηγέτες των Τουρκομάνων, με την είσοδο στην Ανατολή, επέλεξαν ως στρατηγικό τους σύμμαχο τους Κούρδους, κίνηση που εξασφάλισε στους Τουρκομάνους αξιόμαχο συμμαχικό στρατό και κάλυψη στα νώτα τους, για να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν στην αρχή τους Βυζαντινούς και στη συνέχεια τους Πέρσες και τους Άραβες.
· Στρατηγικό βάθος
Στη συνέχεια, τους επόμενους αιώνες ζωής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η συμμαχία με τους Κούρδους και πιο συγκεκριμένα η γεωγραφική περιοχή του Κουρδιστάν, που παρεμβαλλόταν μεταξύ Τούρκων, Περσών και Αράβων, κάλυπτε τα νώτα της Αυτοκρατορίας, που επεκτάθηκε απερίσπαστα και με καλυμμένα τα νώτα προς όλες τις άλλες κατευθύνσεις, προσδίδοντάς της ταυτόχρονα το απαραίτητο για την επιβίωσή της στρατηγικό βάθος.

Ο πέμπτος και σημαντικότερος ιστορικός σταθμός
Μετά τον τέταρτο σημαντικό σταθμό, που ήταν το ξέσπασμα της ελληνικής επανάστασης, ακολούθησε η σταδιακή διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, διαδικασία που ολοκληρώθηκε το 1923 με την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας, η οποία, ως κληρονόμος, νομιμοποιήθηκε να διαχειριστεί να εναπομείναντα (ελάχιστα) χριστιανικά και τα μουσουλμανικά πληθυσμιακά υπόλοιπα που κατοικούσαν τότε στην επικράτεια του νεότευκτου τουρκικού κράτους.
Στα τέλη της 2ης χιλιετίας, που όντως οι Τούρκοι καθηγεμόνευσαν την ευρύτατη αυτή περιοχή, στηριζόμενοι στη δύναμη και στην αμείλικτη χρησιμοποίησή της επί των αντιπάλων τους και στη στρατηγική συμμαχία τους με τους Κούρδους, συμβαίνουν δύο γεγονότα που κατά κάποιον τρόπο αναιρούν και ακυρώνουν τα στοιχεία εκείνα που λειτούργησαν ως στρατηγικό πλεονέκτημα για την επικράτηση του τουρκισμού στην περιοχή.

Τα γεγονότα αυτά είναι τα εξής:
· Η διαδικασία εισόδου της Τουρκίας στην Ε.Ε.**
Η διαδικασία εισόδου της Τουρκίας στην Ε.Ε., μεταξύ άλλων, υποχρεώνει τη γειτονική χώρα να θέσει τον στρατό υπό τον έλεγχο των πολιτικών και της πολιτικής και να λειτουργεί σύμφωνα με τις επιταγές της Ε.Ε.
Τι σημαίνει αυτό; Ότι σε περίπτωση που η Τουρκία γίνει πλήρες μέλος της Ε.Ε., με όρους Βρυξελλών και ΟΧΙ Αγκύρας, η Τουρκία και οι Τούρκοι θα απολέσουν το ένα από τα στοιχεία που τους κατέστησαν κυρίαρχο παράγοντα στην ευρύτερη περιοχή. Το στοιχείο αυτό είναι ο καθοριστικός ρόλος του στρατού στην άσκηση της εξουσίας, ο οποίος στρατός είναι αυτός που συνεχίζει να απειλεί και να χρησιμοποιεί με αμείλικτο τρόπο (Κύπρος, Αιγαίο, Κούρδοι) τη δύναμη των όπλων, περίπου αυτόνομα και χωρίς να λαμβάνει υπόψη τη βούληση του λαού που εκφράζεται μέσα από τις δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις.

· Το διαζύγιο με τους Κούρδους
Το δεύτερο γεγονός είναι η χειραφέτηση των Κούρδων και η αποστασιοποίησή τους από τη χιλιόχρονη στρατηγική συμμαχία με τους Τούρκους. Η επανάσταση των Κούρδων μέσα από τις τάξεις του ΡΚΚ από τη μια πλευρά, και η πρώτη (1991) και δεύτερη (2003) επιχείρηση των ΗΠΑ στο Ιράκ, ανοίγουν τον δρόμο για μια πορεία ενοποίησης των Κούρδων του Ιράκ, της Τουρκίας, του Ιράν και της Συρίας. Αυτό, όπως είναι φυσικό, είναι πιθανό να προκαλέσει τις αντιδράσεις της Τουρκίας, του Ιράν και του αραβικού παράγοντα.
Το θέμα, λοιπόν, είναι αν οι Κούρδοι κατορθώσουν να ξεφύγουν από τη μέγγενη των Περσών-Αράβων-Τούρκων ή αν θα υποχρεωθούν και πάλι σε μια στρατηγική συμμαχία με τους Τούρκους, για να κατορθώσουν να «υπάρχουν» και αυτοί στην περιοχή.

Το τέλος της κυριαρχίας;
Σε περίπτωση που γίνει το πρώτο, δηλαδή σε περίπτωση που οι Κούρδοι εξασφαλίσουν μια ισχυρή εξωτερική συμμαχία και δεν υποχρεωθούν σε στρατηγική συμμαχία-υποταγή στους Τούρκους, και σε περίπτωση που ο τουρκικός στρατός τεθεί υπό την εποπτεία μιας δημοκρατικής κυβέρνησης στην Τουρκία, η αρχή του 21ου αιώνα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ο πέμπτος σημαντικότερος σταθμός την ιστορία της περιοχής, αφού θα αφαιρέσει τα δυο κύρια συγκριτικά πλεονεκτήματα με βάση τα οποία οι Τούρκοι, κατά κάποιον τρόπο, κυριάρχησαν στην περιοχή για περίπου χίλια χρόνια.

Εκτιμήσεις-Συμπεράσματα
Η συγκεκριμένη προσέγγιση που παρατέθηκε στην παρούσα έκθεση, μας επιτρέπει να εξετάσουμε το ενδεχόμενο το επόμενο διάστημα οι Τούρκοι και ο τουρκισμός να απολέσουν την ηγεμονία στην περιοχή της Ανατολής, με ορατό το ενδεχόμενο την ηγεμονία αυτή να τη διεκδικήσουν οι Κούρδοι, που αποτελούν την πιο πολυπληθή ομοιογενή εθνική ομάδα στην περιοχή.
Επίσης, η απώλεια της ηγεμονίας από τους Τούρκους και η οριστική ήττα του τουρκικού εθνικισμού, είναι δυνατόν να επιτρέψει στους λαούς που εξισλαμίστηκαν και οδηγήθηκαν στον βίαιο εκτουρκισμό, στην ελεύθερη αναζήτηση της ιστορικής τους ταυτότητας μέσα στο μωσαϊκό των φυλών και των εθνοτήτων της Ανατολής.
Με βάση τα όσα εκτέθηκαν παραπάνω, η ροή του κουρδικού πετρελαίου στις διεθνείς αγορές από την 1η Ιουνίου 2009, μέσω του αγωγού Κιρκούκ-Γιουμουρταλίκ, σηματοδοτεί μια εντελώς νέα πραγματικότητα στην περιοχή. Προφανώς οι ΗΠΑ κατόρθωσαν να συγκεράσουν τις ανησυχίες Τούρκων, Αράβων και Περσών και έδωσαν στους Κούρδους τη δυνατότητα για τις επόμενες δεκαετίες να έχουν σταθερή πηγή εσόδων, μια εξέλιξη που θα προσδώσει βιωσιμότητα στο αυτόνομο κουρδικό κράτος του Νοτίου (ιρακινού) Κουρδιστάν.
Το θέμα είναι πώς θα επηρεάσει το γεγονός αυτό τις εξελίξεις στο Βόρειο (τουρκικό) Κουρδιστάν, από τη στιγμή μάλιστα που η Τουρκία, μετά από επίμονες αρνήσεις δεκαετιών, δέχθηκε να συναινέσει στην εξαγωγή του κουρδικού πετρελαίου από τον τερματικό σταθμό του Γιουμουρταλίκ, στον Κόλπο των Αδάνων, η οποία Τουρκία, σημειωτέον, έχει ηττηθεί στρατιωτικά από το ΡΚΚ και δείχνει διατεθειμένη να κινηθεί προς την κατεύθυνση πολιτικής λύσης του δικού της κουρδικού την επόμενη περίοδο.
Το ότι όλα τα παραπάνω αφορούν άμεσα την Ελλάδα, είναι ηλίου φαεινότερον. Το γιατί όλα αυτά δεν απασχολούν, τουλάχιστον σε επίπεδο πολιτικού προβληματισμού, την ελληνική πολιτική διανόηση, είναι ένα ερώτημα που ζητεί την απάντησή του.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:
*Το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Διπλωματία και στην εφημερίδα Ποντιακή Γνώμη, τεύχος Ιουνίου 2009.
**H αναφορά αυτή γίνεται για την ανάγκη του συγκεκριμένου άρθρου και το σκεπτικό που αναπτύσσεται εδώ δεν σημαίνει αναγκαστικά και αποδοχή από πλευράς του συντάκτη της ευρωπαϊκής προοπτικής της Τουρκίας, τουλάχιστον όπως την «οραματίζονται» οι ΗΠΑ, η Αγγλία και η ίδια η Άγκυρα.

Το κατά Ματθαίον και ο Μάριος

Ο αναιδέστατος υπάλληλος των ΗΠΑ, Ματθαίος Μπράιζα
Του Μάριου Ευρυβιάδη
Απεδόθη στα ΜΜΕ ο παρά κάτω διάλογος ανάμεσα στον πολύ γνωστό μας Αμερικανό αξιωματούχο Μάθιου (Μπράϊζα) ή αλλιώς κατά το ιουδαϊκοχριστιανικό, Ματθαίο, και τον Πρόεδρο της Βουλής Μάριο (Κάρογιαν). «Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν μπορούν να πιέσουν την Τουρκία. Ίσως αυτό να μπορούσε να γίνει στις δεκαετίες ‘70, ‘80, ’90. Δεν μπορεί όμως σήμερα, που η Τουρκία κατέστη περιφερειακή υπερδύναμη και εξαρτάται απολύτως από τις δικές της δυνάμεις». Και απάντησε ο Μάριος: «Εάν δεν μπορούν οι ΗΠΑ να πιέσουν την Τουρκία, ποιος μπορεί να την πιέσει; Υπό τέτοιες συνθήκες είναι αδύνατη η εξεύρεση λύσης στο κυπριακό, αλλά και η ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση».
Να αρχίσω με τον Ματθαίο. Οι Αμερικανοί ουδέποτε πίεσαν την Τουρκία για οτιδήποτε που δεν αφορούσε άμεσα τα συμφέροντα των ΗΠΑ. Και σίγουρα δεν την πίεσε ποτέ για το κυπριακό. Η μόνη περίπτωση πραγματικής πίεσης κατά της Τουρκίας, με Αμερικανό Πρόεδρο να βρίζει σκαιωδώς και να απειλεί θεούς και δαίμονες, έλαβε χώρα επί προεδρίας Νίξον. Ήταν το 1970-71 όταν η τουρκική παραγωγή οπίου κυριαρχούσε και η τουρκική ηρωίνη έτρωγε τα σωθικά των μαύρων στα γκέτο της Αμερικής. Οι Τούρκοι έπαιζαν το σύνηθες παιχνίδι της «νεροκολοκύθας» με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές. Οι πασάδες αρνούντο να περιορίσουν την καλλιέργεια, εκτός αν οι Αμερικάνοι τους γέμιζαν τα ταμεία. Άρχισε τότε να μουγκρίζει ο Νίξον λέγοντας μεταξύ άλλων και βρίζοντας, ότι θα στείλει τα βομβαρδιστικά Β-52 από το Βιετνάμ στην Τουρκία, εάν η παραγωγή οπίου δεν περιοριζόταν. Και έτσι και έγινε το 1971. (Η συμφωνία ακυρώθηκε από τον Ετσεβίτ αρχές του 1974 και στις 15 Ιουλίου 1974 και ανεξάρτητα από τα γεγονότα στην Κύπρο, στο Αμερικανικό Κογκρέσο άνοιγε συζήτηση με σχετική νομολογία για επιβολή εμπάργκο όπλων στην Τουρκία με την υποστήριξη της κυβέρνησης Νίξον, λόγω της παραβίασης της συμφωνίας του οπίου από τους Τούρκους!)
Η γνωστή επιστολή Johnson του 1964 φαινόταν πράγματι ως έμμεση απειλή κατά της Τουρκίας. Αλλά όσοι γνώριζαν λίγα πράγματα περισσότερα ξέρουν ότι η επιστολή Johnson εκμαιεύτηκε από τον ίδιο τον Ινονού για δικούς τους εσωτερικούς λόγους. Εξάλλου, το 1964, η Τουρκία δεν είχε δυνατότητα να εισβάλει, μόνο να βομβαρδίσει και το έπραξε (ούτε το 1967 είχε τη δυνατότητα, όπως παραδέχτηκε ο τότε Πρωθυπουργός Ντεμιρέλ, παρά μόνο το 1974, κάτι που έγινε δυνατόν με την προδοτική χούντα και τα παλικάρια της φακής στην Κύπρο). Και, δεύτερον και κατά μένα καθοριστικό, τότε, το 1964, Κύπρος και Ελλάδα ήταν παίκτες στο παιχνίδι της Ανατολικής Μεσογείου και επηρέαζαν τα πράγματα και τις εξελίξεις. Τα γεγονότα απειλούσαν Αμερικανικά συμφέροντα. Σήμερα Κύπρος και Ελλάδα, δεν έχουν ειδικό βάρος, οι πολιτικές τους είναι αναξιόπιστες και κανείς (αγαπητέ Μάριε) δεν τις λαμβάνει υπόψη. Ίσως μόνο οι κλητήρες στις Βρυξέλλες όταν οι εκπρόσωποί τους μπαινοβγαίνουν στο κτήριο.
Ο παλιός μας γνωστός, ο άλλος Ματθαίος, ο Νίμιτζ (Mathew Nimitz) παραδέχτηκε στον γερουσιαστή Σαρπάνη στις 17 Απριλίου 1991 (Ακρόαση στο Κογκρέσο). Cyprus International Law and Prospects for a Settlement) ότι η Αμερική, αν και μπορούσε, δεν πίεσε την Τουρκία, ούτε στην περίοδο του μερικού εμπάργκο όπλων (που επέβαλε το Κογκρέσο, όχι η κυβέρνηση) ούτε στη διάρκεια των διαπραγματεύσεων για την άρση του.
Και κάτι ακόμη. Όταν το 1978-79 η Τουρκία κυριολεκτικά πτώχευσε και δεν είχε καν λεφτά για ηλεκτρισμό στα δημόσια κτίρια και για να πληρώσει τους μισθούς των διπλωματών της, έλεγε στους Αμερικάνους: ‘Πρέπει να μας πληρώσετε γιατί μας έχετε ανάγκη (‘You have to pay our bills because you need us’). Και οι Αμερικανοί πλήρωναν.
Μην περιμένεις, Μάριε, τον κάθε Ματθαίο και τον κάθε Αμερικανό. Ξανακάνε την χώρα σου παίκτη (με ή χωρίς την Ελλάδα). Έχεις την σωστή ιδέα. Παίξε ως παίκτης και όχι ως «παιδί που κλαίγεται» μέσα στην ΕΕ. Κοίταξε τον κ. Καρλ Μπιλτ (αυριανό ατζέντη της Άγκυρας για τα ενεργειακά όπως έγινε πρόσφατα ο τέως ομόλογός του, της Γερμανίας, ο Γιόσκα Φίσερ) στα μάτια και πες του, γιόκ, στο Κεφάλαιο Ενέργειας. Για να δεις τον Ματθαίο να επιστρέφει, με άλλου παπά ευαγγέλιο.

ΠΑΜΠΟΝΤΙΑΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΠΑΜΠΟΝΤΙΑΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΝΕΟΛΑΙΑΣ
Λ. ΝΙΚΗΣ 1, ΤΚ: 54624
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΤΗΛ: 2310227822
FAX: 2310227213
www.neolaia.poe.org.gr
info@neolaia.poe.org.gr

Θεσσαλονίκη, 02-07-2009

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Στις 10, 11 και 12 Ιουλίου θα πραγματοποιηθεί στην Κατερίνη, η 5η Πανελλήνια Συνάντηση Ποντιακής Νεολαίας της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος.
Το θέμα της 5ης Συνάντησης είναι «Έθιμα του Πόντου».

Κατά τη διάρκεια της Συνάντησης θα παρουσιαστούν ενώπιον του κοινού δώδεκα έθιμα, τα οποία θα αντιστοιχούν σε κάθε έναν από τους μήνες του χρόνου. Θέλοντας αυτή τη φορά να διαθέσουμε τον μεγαλύτερο χρόνο της Συνάντησης στα ίδια τα μέλη της Νεολαίας αποφασίσαμε την αναπαράσταση κάθε εθίμου να αναλάβει ένας ή περισσότεροι Σύλλογοι της Π.Ο.Ε. Με τον τρόπο αυτό τα μέλη της Νεολαίας θα γίνουν οι πρωταγωνιστές της 5ης Συνάντησης, θα ασχοληθούν γόνιμα με την Ποντιακή Λαογραφία μελετώντας τα έθιμά της και θα προαχθεί η ομαδική εργασία και δημιουργικότητα.

Η έναρξη της πανελλαδικής συνάντησης θα γίνει την Παρασκευή 10 Ιουλίου 2009 και ώρα 12 το μεσημέρι με τις πιστοποιήσεις των νέων από όλη την Ελλάδα και η λήξη της το μεσημέρι της Κυριακής 12 Ιουλίου 2009 με την έκδοση των συμπερασμάτων και του ψηφίσματος.

Η επίσημη τελετή έναρξης θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 10 Ιουλίου και ώρα 19.00 στο Συνεδριακό Κέντρο του Δήμου Κατερίνης με την λήξη της οποίας θα ακολουθήσει ποντιακή βραδιά. Οι εργασίες της Πανελλήνιας Συνάντησης θα συνεχιστούν το Σάββατο 11 Ιουλίου όπου Σύλλογοι – Μέλη της Παμποντιακής Ομοσπονδίας θα παρουσιάσουν ήθη και έθιμα του Πόντου ενώ την Κυριακή 12 Ιουλίου θα ακολουθήσει συζήτηση γύρω από θέματα και προβληματισμούς που αφορούν την ποντιακή νεολαία.

Λεπτομέρειες σχετικά με το πρόγραμμα της Πανελλήνιας Συνάντησης στο www.neolaia.poe.org.gr.

Ο Γενικός Γραμματέας
Θ. Κωτσίδης

Ο Πρόεδρος
Χ. Κωτίδης


Πρόγραμμα 5ης Πανελλήνιας Συνάντησης Ποντιακής Νεολαίας.

Κατερίνη 10 – 12 Ιουλίου 2009
























Παρασκευή 10 Ιουλίου

12:00 μ.μ. – 18:00 μ.μ.
Προσέλευση μελών νεολαίας, εγγραφή, τακτοποίηση στα ξενοδοχεία.

18:30 μ.μ.
Αναχώρηση από τα ξενοδοχεία.

19:00 μ.μ. – 19:30 μ.μ.
Έναρξη 5ης Πανελλήνιας Συνάντησης Ποντιακής Νεολαίας. Χαιρετισμοί.

19:30 μ.μ.
Ποντιακή Λαογραφία: Ο Εθνικός Πλούτος των Ελλήνων του Πόντου.
Ευσταθιάδου Μυροφόρα, Εθνολόγος.

20:00 μ.μ. – 20:20 μ.μ.
Παρουσίαση του περιοδικού της Σ.Ε.Ν. «Φροντιστήριο Τραπεζούντας» και των πρακτικών της 3ης και 4ης Πανελλήνιας Συνάντησης.

20:20 μ.μ. – 20:40 μ.μ.
Έναρξη λαογραφικού έτους.
"Τα Μωμοέρια"
Μορφωτικός Ποντιακός Σύλλογος Αγ. Δημητρίου – Ρυακίου.

21:00 μ.μ.
Ποντιακή βραδιά με καλλιτέχνες της νεολαίας.


Σάββατο 11 Ιουλίου

09:30 π.μ.
Πρωινό.

10:00 π.μ.
Αναχώρηση από τα ξενοδοχεία.

Αναπαράσταση ποντιακών ηθών και εθίμων.

10:30 π.μ. – 10:50 π.μ.
Ιανουάριος
Το λημώνεμα τ’ απεθαμενίων.
Σύλλογος Ποντίων Ακριτοχωρίου Ν. Σερρών «Οι Ακρίτες»

10:50 π.μ. – 11:10 π.μ.
Φεβρουάριος
«Σα χνάρια της καλομάνασ’ ιμ»
Προβολή ταινίας μικρού μήκους.
Σύλλογος Ποντίων Ηλιούπολης Αθηνών.

11:10 π.μ. – 11:30 π.μ.
Μάρτιος
Έθιμα Πάσχα
(Κερκέλια, Κάλαντα Βαΐων, Αυγομαχίες, Ταφικό Έθιμο Αγ. Πνεύματος)
Πολιτιστικός Σύλλογος Ποντίων Θρυλορίου Ν. Ροδόπης "Η Κερασούντα και το Γαρς"

11:30 π.μ. – 11:50 μ.μ.
Απρίλιος
‘C Cα Ταφία.
Ένωση Ποντίων Σουρμένων

11:50 μ.μ. – 12:10 μ.μ.
Μάιος
Μονόπρακτο για τη Γενοκτονία.
Παίζει: Θεόφιλος Αφουξενίδης.
Σενάριο: Άντζυ Παμπουκίδου – Κωτίδου.

12:10 μ.μ. – 12:30 μ.μ.
Διάλειμμα

12:30 μ.μ. – 12:50 μ.μ.
Ιούνιος
Αναβίωση του εθίμου του Κλήδονα
Εύξεινος Λέσχη Βέροιας

12:50 μ.μ. – 13:10 μ.μ.
Ιούλιος
Παρχάρτσ’.

13:10 μ.μ. – 13:30 μ.μ.
Αύγουστος
Ευδία
Σύλλογος Ποντίων Φοιτητών και Σπουδαστών Θεσσαλονίκης & Μορφωτικός Ποντιακός Σύλλογος Αγ. Δημητρίου – Ρυακίου.

13:45 μ.μ.
Αναχώρηση για τα ξενοδοχεία. - Γεύμα.

18:00 μ.μ.
Αναχώρηση από ξενοδοχεία.

18:30 μ.μ. – 19:00 μ.μ.
Οι ταυτότητες έρχονται από το παρελθόν ή το μέλλον;
Πατήρ Νικόλαος Λουδοβίκος. Καθηγητής Ανώτατης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Θεσσαλονίκης, Πανεπιστημίου Cambridge, Πανεπιστημίου Wales.

19:00 μ.μ. – 19:20 μ.μ.
Σεπτέμβριος.
Ο ποντιακός γάμος. Το Στόλιγμαν .
Ένωση Ποντίων Πολίχνης

19:20 μ.μ. – 19:40 μ.μ.
Οκτώβριος.
Ο ποντιακός γάμος. Το Θίμιγμαν.
Εύξεινος Λέσχη Ποντίων & Μικρασιατών Τρικάλων.

19:40 μ.μ.
Νοέμβριος.
Παρουσίαση εθίμων του μήνα

19:45 μ.μ. – 20:05 μ.μ.
Δεκέμβριος.
Το Καλαντόνερο.
Σύλλογοι Νεολαίας νομών Δράμας και Καβάλας.

20:05 μ.μ.
Τα Κοτσαμάνια.
Μορφωτικός Λαογραφικός Σύλλογος Τετραλόφου.

20:30 μ.μ.
Αναχώρηση για Κορινό, όπου θα παραστούμε στο παραδοσιακό ποντιακό γλέντι του Μορφωτικού Ποντιακού Συλλόγου Κορινού "ΕΥΞΕΙΝΟΣ ΠΟΝΤΟΣ".


Κυριακή 13 Ιουλίου

11:00 π.μ.
Πρωινό.

11:30 π.μ.
Παράδοση δωματίων. Αναχώρηση από τα ξενοδοχεία.

12:00 μ.μ.
Παρουσίαση των δράσεων της Συντονιστικής Επιτροπής Νεολαίας.

12:20 μ.μ.
Συζήτηση για τα θέματα, που αφορούν την ποντιακή νεολαία. (Φεστιβάλ ποντιακών χωρών, Συναπάντημα, Λειτουργία της Σ.Ε.Ν. και των Π.Ε.Ν.).
Έκδοση ψηφισμάτων.

13:30 μ.μ.
Αναχώρηση για τα ξενοδοχεία. Μικρό γεύμα και αποχαιρετισμός.

Τουρκία: Αποσύρονται οι ασφαλιστικές εταιρείες από το φράγμα Ιλισού

To φράγμα Ιλισού πρόκειται να καλύψει με νερά μια ευρύταη περιοχή του τουρκικού Κουρδιστάν. Ανάμεσα στις επριοχές αυτές είναι και ο αρχαιολογικός χώρος του Χασάνκεϊφ (φώτο), ένας από τους αρχαιότερους οικισμούς στην ιστορία του ανθρώπου.

Υπό αμφισβήτηση τίθεται η κατασκευή του υδροηλεκτρικού φράγματος Ιλισού στον ποταμό Τίγρη στη νοτιοανατολική Τουρκία, μετά την ανακοίνωση τριών ευρωπαϊκών ασφαλιστικών εταιρειών ότι αποσύρονται από το έργο λόγω ανησυχιών για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις.
Οι τρεις εταιρείες ασφάλισης εξαγωγικών πιστώσεων από τη Γερμανία, την Ελβετία και την Αυστρία ακύρωσαν τη συμμετοχή τους, μετά την αποτυχία της Τουρκίας να εκπληρώσει τα περιβαλλοντικά κριτήρια που θέτει η Παγκόσμια Τράπεζα για το αξίας 1,2 δισ. ευρώ υδροηλεκτρικό φράγμα.
Τον προηγούμενο χρόνο, οι εν λόγω εταιρείες - η γερμανική Euler Hermes Kreditversicherung AG, η αυστριακή Oestereichische Kontollbank AG και η ελβετική Schweizerische Exportrisikoversicherung - είχαν αναστείλει τη χρηματοδότηση του προγράμματος λόγω του ότι η τουρκική κυβέρνηση δεν είχε εκπληρώσει τα περιβαλλοντικά κριτήρια μέχρι το Δεκέμβριο του 2008. Στη γείτονα δόθηκε διορία 180 ημερών, η οποία έληξε στις 6 Ιουλίου.
Στην ανακοίνωση σημειώνεται ότι αν και συντελέσθηκε πρόοδος ως προς τη συμμόρφωση σε ορισμένα κριτήρια, η συμμόρφωση δεν ήταν πλήρης ως προς το σύνολο των περιβαλλοντικών κριτηρίων.
Το πρόγραμμα Ιλισού περιλαμβάνει την κατασκευή φράγματος στον ποταμό Τίγρη και υδροηλεκτρικού σταθμού ισχύος 1.200 μεγαβάτ, στο πλαίσιο δικτύου άρδευσης των νοτιοανατολικών περιοχών της Τουρκίας, αξίας 32 δισ. δολαρίων.
Το εμβαδόν της τεχνητής λίμνης θα υπερβεί τα 300 τετραγωνικά χιλιόμετρα και η λίμνη θα καλύψει το υψηλής αρχαιολογικής σημασίας Χασάνκεϊφ και θα οδηγήσει σε μετεγκατάσταση των 10.000 κατοίκων του.
Σύμφωνα με την τουρκική κατασκευαστική εταιρία Yuksel Insaat, η οποία συμμετέχει στο πρόγραμμα, οι προτεινόμενες πιστώσεις για το πρόγραμμα Ιλισού είναι 450 εκατ. ευρώ σε εγγυήσεις εξαγωγικών δανείων και 750 εκατ. ευρώ σε εμπορικά δάνεια.
Την 1η Ιουλίου, ο Τούρκος υπουργός Περιβάλλοντος είχε πει σε δημοσιογράφους στην Αγκυρα ότι στην περίπτωση διακοπής της δανειοδότησης από το εξωτερικό η Τουρκία θα ολοκληρώσει το πρόγραμμα με ίδιους πόρους.
Πηγές: ΑΠΕ-ΜΠΕ, Reuters, Ναυτεμπορική

Ιδού η λύση, Ραούφ!

ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ: «Συμφωνούμε σ’ ένα διζωνικό σύστημα και σε μια αδύναμη κεντρική κυβέρνηση και σε αποκλεισμό της Ένωσης (της Κύπρου με την Ελλάδα). Νομίζω δε ότι η διευθέτηση (στο εδαφικό) θα πρέπει να είναι περίπου στο 30%».

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ: Η ΑΠΟΡΡΗΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΚΙΣΙΝΓΚΕΡ-ΝΤΕΝΚΤΑΣ

Διζωνικό Κράτος, αδύνατη κεντρική κυβέρνηση, 30% του εδάφους

ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ: «Συμφωνούμε σ’ ένα διζωνικό σύστημα και σε μια αδύναμη κεντρική κυβέρνηση και σε αποκλεισμό της Ένωσης (της Κύπρου με την Ελλάδα). Νομίζω δε ότι η διευθέτηση (στο εδαφικό) θα πρέπει να είναι περίπου στο 30%».

Η παραπάνω τοποθέτηση του Χένρι Κίσινγκερ, με την οποία έθετε στην ουσία την ταφόπετρα στο πληγωμένο σώμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, έκλεισε την πρόσωπο με πρόσωπο συνάντησή του με τον Ραούφ Ντενκτάς, (συνάντηση) που διευθετήθηκε με απαίτηση της Άγκυρας. Μόλις άκουσε την πρόταση του κ. Κίσινγκερ, που έγινε ένα λεπτό πριν ολοκληρωθεί η συζήτησή τους, ο κατοχικός ηγέτης αποχαιρέτησε τον συνομιλητή του, και αναχώρησε ικανοποιημένος από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ για το κτίριο της τουρκικής πρεσβείας, έχοντας στον χαρτοφύλακά του την πολυπόθητη πρόταση της συνομοσπονδίας.

Ήταν 20 Νοεμβρίου 1975. Το ρολόι στο γραφείο του τότε υπουργού Εξωτερικών των Ην. Πολιτειών, στον 7ο όροφο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, έδειχνε 9:30 το πρωί. Ο κ. Κίσινγκερ υποδέχθηκε με χαμόγελα και αστεϊσμούς τον κ. Ντενκτάς ως …αντιπρόεδρο της Κύπρου! Συνοδευόταν μόνο από ένα συνεργάτη του (που δεν κατονομάζεται), στον οποίο δεν επέτρεψε να λάβει μέρος στη συνάντησή του με τον Αμερικανό υπουργό. Ήθελε να είναι μόνος. Τον κ. Κίσινγκερ, πλαισίωναν οι στενοί του συνεργάτες Χάρτμαν και Ίγκλετον, που είχαν άμεση ανάμειξη στο Κυπριακό από τις 15 Ιουλίου 1974, όταν έφτασε το πρώτο μήνυμα στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ ότι «ο Μακάριος ήταν (μάλλον) νεκρός». Ο κ. Ίγκλετον εκτελούσε χρέη πρακτικογράφου, ενώ η συνομιλία των δύο ανδρών μαγνητοφωνήθηκε.

Ο κ. Κίσινγκερ, αντιμετώπισε τον κ. Ντενκτάς ως να συναντούσε ένα παλιό καλό φίλο. Η συμπεριφορά του, εξέπληξε ακόμα και τους συνεργάτες του, που δεν ανέμεναν την οικειότητα που επέδειξε ο Αμερικανός υπουργός, σ’ ένα πολιτικό, που είχε κατηγορηθεί, εκτός των άλλων, και για τη δημιουργία τρομοκρατικής οργάνωσης, της γνωστής ΤΜΤ. Η συνομιλία των δύο ανδρών, επισφράγισε τη «συμφωνία κυρίων» του κ. Κίσινγκερ με τον Μπουλέντ Ετσεβίτ, στις 21 Ιουλίου 1974. Στη διάρκεια τηλεφωνικής τους επικοινωνίας, είχαν συμφωνήσει ότι με τα νέα δεδομένα (σ.σ. της εισβολής) πρέπει να επιδιωχθεί λύση διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας. Ο κ. Κίσινγκερ, είχε αναλάβει την υποχρέωση να επιβάλει τη συμφωνία του με τον Τούρκο Πρωθυπουργό, στην Αθήνα και τη Λευκωσία, που υπό την πίεση της ήττας στον στρατιωτικό τομέα, δεν είχαν πολλά περιθώρια αντίδρασης.

Ο «Πολίτης» έχει στην κατοχή του απόρρητο έγγραφο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, που καταγράφει λεπτό προς λεπτό εκείνη τη συνομιλία Κίσινγκερ-Ντενκτάς, η οποία, όπως αποδεικνύεται εκ των υστέρων, σφράγισε τις διαπραγματεύσεις μέχρι σήμερα. Η συζήτηση των δύο ανδρών, μπαίνει στα βαθιά νερά της διχοτομικής λύσης που θα επιβληθεί με τη βοήθεια και τη συμπαράσταση της Ουάσιγκτον και μάλιστα ο Αμερικανός υπουργός φτάνει στο σημείο να συμβουλεύει-ως ο δάσκαλος τον μαθητή-τον κ. Ντενκτάς για τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να διαπραγματευθεί για να κερδίσει το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Στα απομαγνητοφωνημένα πρακτικά, ο κ. Κίσινγκερ εξηγεί στον κατοχικό ηγέτη τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να σκέφτεται και να δρα για να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τον Μακάριο. Μεταξύ των δύο ανδρών είχαν διαμειφθεί τα ακόλουθα (παραλείπονται μόνο οι αμοιβαίες φιλοφρονήσεις, η συζήτηση για τον γιο του κ. Ντενκτάς που φαίνεται ότι ήταν άρρωστος τις ημέρες εκείνες, και τα κομπλιμέντα του Αμερικανού υπουργού για τα καλά αγγλικά του συνομιλητή του):

Κίσινγκερ (στον Ντενκτάς): «Πιστεύω ότι η ιστορία (της Κύπρου) δεν άρχισε από την ανατροπή του Μακάριου. Υπάρχουν προηγούμενα γεγονότα που πρέπει να ληφθούν υπόψη, και έχεις νόμιμα και αιτιολογημένα παράπονα. Αποδεικνύοντας ότι είχα αντιληφθεί την τουρκική θέση ενωρίς, έλπιζα ότι θα προχωρούσαμε σε γρήγορο διακανονισμό. Αλλά υπάρχουν δύο γεγονότα που απέτρεψαν κάτι τέτοιο: Το ένα ήταν η αποχώρηση του Ετσεβίτ από την κυβέρνηση και το δεύτερο ήταν η ενέργεια του Κογκρέσου (να τιμωρήσει την Τουρκία). Είμαστε τώρα σε αδιέξοδο. Ο εφιάλτης μου είναι ότι αν δεν συμβεί κάτι, το Κογκρέσο θα ψηφίσει περιοριστικά μέτρα εναντίον της Τουρκίας. Οι σχέσεις μας με την Τουρκία θα υποστούν μη αναστρέψιμη βλάβη. Πιστεύω ότι κάτι τέτοιο τελικά θα ζημιώσει τη δική σας θέση. Αυτό που μπορεί να επιτευχθεί πηγαίνει πολύ μακρύτερα από οτιδήποτε θα μπορούσες να είχες σκεφθεί πριν από δύο χρόνια. Μπορείς να επιτύχεις ένα διζωνικό σύστημα και μια κεντρική κυβέρνηση με περιορισμένες εξουσίες. Εάν θα έχεις συμμετοχή 50%, όπως ζητάς (σ.σ. εννοεί την ισότητα (equality), δεν είναι σαφές. Αλλά εάν υπάρχει μια αδύναμη κεντρική κυβέρνηση δεν είναι ίσως τόσο σημαντικό. Το ερώτημα είναι, εάν η τουρκική πλευρά θα δώσει προτάσεις στο εδαφικό. Δεν πιστεύω ότι μια συζήτηση για τα ποσοστά θα είναι χρήσιμη. Έχει φτάσει η στιγμή για να επιτευχθεί μια διευθέτηση. Θα βρεθούμε στη

θέση να έχουμε άρει το εμπάργκο στη βάση μιας υποτιθέμενης προόδου στο Κυπριακό. Οι αντίπαλοί μας θα χρησιμοποιήσουν την έλλειψη προόδου για να υποστηρίξουν τη θέση των Ελλήνων. Θέλουμε να τους προλάβουμε επιτυγχάνοντας την επανάληψη των διαπραγματεύσεων. Γνωρίζω, ότι όταν κάποιος δείχνει προθυμία, ο Μακάριος είναι ιδιαίτερα δύσκολος.

Ντενκτάς: Πρέπει να βάλετε το δάκτυλό σας επί τον τύπον των ήλων. Εάν δείξεις προθυμία, ο Μακάριος μετατρέπεται σε πρόβλημα.

Κίσινγκερ: Δεν υπήρξες ποτέ σε κίνδυνο να επιδείξεις τόσο μεγάλη προθυμία. Φαντάσου πόσο δύσκολο είναι να έχεις να διαπραγματευθείς με τους Τούρκους και τους Ισραηλινούς το ίδιο διάστημα, για να μη μιλήσω για τους Έλληνες, τους Σύριους και άλλους.

Ντενκτάς: Το εκτιμώ αυτό. Στην περίπτωσή μας, όταν οι Έλληνες μιλούν για παραχωρήσεις αναφέρονται στη γη και στα χρήματα και στα κτίρια. Εμείς, ωστόσο, σκεφτόμαστε έχοντας κατά νου την ασφάλειά μας στο μέλλον. Η επίδειξη προθυμίας από τον ξένο παράγοντα κάνει τον Μακάριο να θέτει πρόσθετους όρους και να παρεμβάλλει προσκόμματα στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις.

Κίσινγκερ: Είναι κακό και για τους Τούρκους και για μας.

Ντενκτάς: Είναι εξαιτίας αυτού του γεγονότος, που ο Μακάριος μάς θέτει σε μια πολύ δύσκολη θέση για το μέλλον.

Κίσινγκερ: Πώς είναι δύσκολη; Πώς γίνεται να αισθάνεσαι αδύνατος;

Ντενκτάς: Δεν είναι αυτό. Κάθε φορά που του ζητάμε να εγγυηθεί ότι δεν θα υπάρξει Ένωση με την Ελλάδα, εγκαταλείπει τις διαπραγματεύσεις.

Κίσινγκερ: Δεν έχω ακούσει να υπάρχει αυτό το πρόβλημα πρόσφατα.

Ντενκτάς: Λένε ότι υπάρχει διεθνής πτυχή. Προσπάθησα να φέρω τους Έλληνες εμπειρογνώμονες σε συνομιλίες με σκοπό μια διακήρυξη που θα αποκλείει την Ένωση. Δεν συμφωνούν.

Κίσινγκερ: Αυτή είναι η πρώτη φορά που ακούω ότι κάτι τέτοιο (σ.σ. η Ένωση δηλαδή) θα ήταν εμπόδιο. Η θέση σας αυτή θα μπορούσε να αποτελέσει μέρος μιας συμφωνίας-πακέτο.

Ντενκτάς: Προτείνω μια μεταβατική κυβέρνηση. Αυτό το κάνω για να μην είμαστε πολίτες χωρίς κράτος. Χρειάστηκε να ανανεώσω και το δικό μου διαβατήριο.

Κίσινγκερ: Το μόνο πρόβλημα με αυτή την πρόταση είναι η νομιμότητά της.

Ντενκτάς: Ο Μακάριος αμέσως απέρριψε τη μεταβατική κυβέρνηση. Όταν διαπραγματευόμουν με τον Κληρίδη, μου ζήτησε το μισό του εδάφους που τώρα ελέγχουμε. Τον ρώτησα εάν αυτό θα είναι ο τελικός στόχος όσον αφορά τον Μακάριο, αλλά δεν μπορούσε να μου απαντήσει.

Κίσινγκερ: Μήπως θα είναι ευκολότερο σε έξι μήνες από τώρα;

Ντενκτάς: Εάν μπορούσαμε να δείξουμε ότι δεν αντιπροσωπεύει αυτός μόνο την Κύπρο στα διεθνή φόρα, οι ίδιοι οι δικοί του άνθρωποι θα του υποδείκνυαν, ότι απαιτείται ένας άλλος δρόμος, μια άλλη προσέγγιση για την επίτευξη λύσης. Η εμπειρία σου στην επίλυση διεθνών προβλημάτων, είναι πολύ μεγαλύτερη. Γνωρίζεις ότι κάποιος πρέπει να περιμένει μέχρι να έλθει η δική του σειρά. Εάν βιάζεσαι, η άλλη πλευρά θα το εκμεταλλευθεί. Η κατάλληλη στιγμή δεν είναι αναγκαία αυτή που λέει το Κογκρέσο. Είδα τον Βαλντχάϊμ και του είπα να μη δείξει στον Μακάριο ότι πιέζει. Τον συμβούλευσα να αφήσει τον Μακάριο μόνο του να κάνει τις διευθετήσεις, και θα δει ότι ο Μακάριος θα επιστρέψει κτυπώντας του την πόρτα με ανανεωμένο ενδιαφέρον για διαπραγματεύσεις. Ο Μακάριος κατέστρεψε τον Κληρίδη. Όλη η κυπριακή ομάδα στα Ηνωμένα Έθνη είναι αντικληριδικοί.

Κίσινγκερ: Και πού θες να καταλήξεις. Χωρίς διαπραγματεύσεις το ελληνικό κομμάτι θα προσαρτηθεί στην Ελλάδα.

Ντενκτάς: Οι Τούρκοι λένε ότι δεν θέλουν κοινά σύνορα (με την Ελλάδα στην Κύπρο) και δεν πιστεύω ότι οι Έλληνες θα επιθυμούσαν κάτι τέτοιο.

Κίσινγκερ: Μπορεί να μην έχουν άλλη επιλογή.

Ντενκτάς: Η ιδέα ενός ανεξάρτητου κράτους είναι η μόνη που μπορούμε να υποστηρίξουμε. Υπάρχουν και άλλες ιδέες. Μια από αυτές είναι να καταστήσουμε το νησί κομμάτι της Ελλάδας και της Τουρκίας, αλλά να μείνει εκτός ΝΑΤΟ. Οι Σοβιετικοί θα επιμείνουν σ’αυτό. Θα είναι ένα είδος συγκυριαρχίας (condominium). Δεν ξέρω ποιες θα ήταν οι προοπτικές (για την εφαρμογή αυτής της ιδέας).

Κίσινγκερ: Η άποψή μου είναι ότι αν δεν επαναληφθούν σύντομα οι διαπραγματεύσεις, το Κογκρέσο θα επιβάλει μια νέα αντιπαράθεση μεταξύ των Ην. Πολιτειών και της Τουρκίας. Αυτή δεν είναι ρεαλιστική πολιτική για την Τουρκία. Στην πραγματικότητα δεν μπορούν να στραφούν προς τη Σοβιετική Ένωση (ΕΣΣΔ). Οι Έλληνες μπορεί τότε να προκαλούν συνεχείς κρίσεις στο Αιγαίο, αφήνοντας την Τουρκία σε άμυνα. Αυτός είναι ο φόβος μου. Εάν δεν υπάρξει διευθέτηση στους προσεχείς μήνες, η λογική των γεγονότων μπορεί να μας οδηγήσει στο πλευρό της Ελλάδας. Ντενκτάς: Σας διαβεβαιώνω ότι αν σήμερα δώσω στον Μακάριο αυτό που θέλει, αυτός θα ζητήσει ακόμα περισσότερα.

Κίσινγκερ: Θα συμφωνήσει στο 28%.

Ντενκτάς: Δηλαδή απαιτεί το 2%, αυτού που είχαμε στην αρχή, όταν οι Τούρκοι έλεγχαν το 30% του νησιού. Δεν μπορεί να το δεχθεί.

Κίσινγκερ: Πιστεύω, ότι εάν συμφωνήσεις στο εδαφικό, μπορεί κανείς να το αποκαλέσει 28%, μπορεί και να το αποκαλέσει 30%. Μια συμφωνία θα μπορούσε να δώσει στους Έλληνες κάτι από την ελληνική Αμμόχωστο και την περιοχή κάτω από τον δρόμο και κάτι στην περιοχή της Μόρφου. Δεν ξέρω ακριβώς πόσο θα ήταν το ποσοστό.

Ντενκτάς: Μιλήσαμε με τον Κληρίδη γι’ αυτή την πρόταση. Εάν δώσουμε αυτά που ζητούν θα μείνουμε με ποσοστό μόνο 18%.

Κίσινγκερ: Δεν είναι δυνατόν.

Ντενκτάς: Η ασφάλειά μας δεν θα είναι εφικτή σύμφωνα με τους στρατιωτικούς εμπειρογνώμονες, εάν επιστρέψουμε τη νέα πόλη της Αμμοχώστου.

Κίσινγκερ: Νομίζεις ότι οι Ελληνοκύπριοι μπορούν να απειλήσουν τις τουρκικές περιοχές (σ.σ. εννοεί τα Κατεχόμενα);

Ντεννκτάς: Όχι, με τις τουρκικές δυνάμεις στο νησί. Αλλά, εάν αποχωρήσουν θα είμαστε σε σοβαρό κίνδυνο. Δεν γνωρίζω εάν μια νέα ομάδα ηγετών θα βγει στο προσκήνιο λέγοντας, ότι υπάρχει μόνο μια Κύπρος και να προωθήσει μια νέα συμπεριφορά από την οποία θα προκύπτει ότι οι δύο περιοχές (ελληνοκυπριακή και τουρκοκυπριακή) δεν θα είναι και τόσο σημαντικές. Αυτό θα απαιτούσε μια μεγάλη αλλαγή στην άλλη πλευρά. Εμείς, οι Τούρκοι ξεχνάμε εύκολα. Οι Έλληνες μιλούν για τους αγνοούμενούς τους, αλλά εμείς έχουμε ξεχάσει τους δικούς μας.

Κίσινγκερ: Μου λες δηλαδή ότι δεν είναι εφικτή μια διευθέτηση;

Ντενκτάς: Όχι, αλλά πρέπει να λάβουμε υπόψη μας την ασφάλεια της τουρκικής πλευράς. Αποτελεί προτεραιότητα να ξεκινήσουμε με μια μεταβατική κυβέρνηση και να αφήσουμε αυτή την κυβέρνηση να επιλύσει το εδαφικό και να αναγκάσει τον Μακάριο να αποκηρύξει την Ένωση.

Κίσινγκερ: Αντιλαμβάνομαι τη θέση σου για την Ένωση αλλά αυτό που χρειαζόμαστε είναι μια συμφωνία-πακέτο, η οποία θα περιλαμβάνει την αποκήρυξη της Ένωσης.

Ντενκτάς: Συμφωνώ σε μια συμφωνία-πακέτο που θα περιλαμβάνει το εδαφικό και θα αποκλείει την Ένωση. Πρέπει να με καλύψετε επειδή έχω διακηρύξει ότι δεν θα παρακαθήσουμε σε διαπραγματεύσεις μετά την ενέργεια των Ελληνοκυπρίων στα Ηνωμένα Έθνη. Θα ήθελα να συνεχίσω να κάνω θόρυβο γι’ αυτό το θέμα, για κάποιο χρονικό διάστημα. Μετά, ο γενικός γραμματέας των Ην. Εθνών θα μας προσεγγίσει και θα συμφωνήσουμε να επαναλάβουμε τις συνομιλίες κάποια στιγμή. Νομίζω ότι οι διευθετήσεις μπορούν να γίνουν εκ των προτέρων στη Λευκωσία. Οι αντιπρόσωποι του γενικού γραμματέα μπορούν να πηγαινοέρχονται μεταξύ του Κληρίδη και εμού.

Κίσινγκερ: Θα είμαστε σε καλύτερη θέση να αντισταθούμε στον Μακάριο, εάν κάνεις κάποια συγκεκριμένη πρόταση. Νομίζεις ότι οι Τούρκοι και οι Έλληνες βρίσκονται σε επαφή;

Ντενκτάς: Δεν νομίζω. Οι Έλληνες λένε το ίδιο πράγμα με τους Ελληνοκύπριους. Θέλουν και αυτοί προτάσεις για το εδαφικό.

Κίσινγκερ: Και είναι λάθος;

Ντενκτάς: Όχι από τη δική τους πλευρά.

Κίσινγκερ: Πιστεύω ότι ο Καραμανλής είναι λογικός.

Ντενκτάς: Σωστά, ο Καραμανλής είναι ένας λογικός άνδρας. Εάν ήταν ο Καραμανλής στη Γενεύη αντί του Μαύρου, θα μπορούσαμε να είχαμε καταλήξει σε συμβιβασμό.

Κίσινγκερ: Καταλαβαίνω το πρόβλημά σου, αλλά εάν δεν σημειωθεί σύντομα πρόοδος, ώστε να αποσείσουμε την πίεση του Κογκρέσου, οι σχέσεις μας με την Τουρκία θα επιδεινωθούν, και αυτό θα αδυνατίσει τη δική σου θέση. Καταλήγοντας, συμφωνούμε στο διζωνικό σύστημα και σε μια αδύναμη κεντρική κυβέρνηση και σε αποκλεισμό της Ένωσης. Νομίζω δε, ότι η διευθέτηση (στο εδαφικό) θα πρέπει να είναι περίπου στο 30%. Αυτά τα στοιχεία κατά κάποιο τρόπο πρέπει να συμπεριληφθούν σε μια συμφωνία-πακέτο. Εάν οι Τούρκοι δεν κάνουν καμία πρόταση, δεν θα μπορούμε να ελέγξουμε (τις εξελίξεις).

Του Μιχάλη Ιγνατίου
ekloges.com.cy

Ισλάμ και Εθνικισμός προκαλούν έκρηξη στην Κίνα

Χωμένο κάπου στις αχανείς εκτάσεις της Εσωτερικής Ασίας, στο βόρειο άκρο απέραντων ερήμων, το Ουρούμτσι είναι άγνωστο στην παγκόσμια κοινότητα. Στις σημειώσεις όμως της ιστορίας έχει παίξει σημαντικό ρόλο στην οικοδόμηση της αιματοβαμμένης νεώτερης ιστορίας της Κίνας. Κάτω από το παλιό τείχος της πόλης χιλιάδες μουσουλμάνοι κάτοικοί του κατακάηκαν από τόνους καυτό λάδι που στα σκοτεινά χρόνια της σύγκρουσης των Κινέζων πολεμαρχών στον μεσοπόλεμο έριξαν οι εισβολείς Χάν αντίπαλοί τους.Αρκετά κοντά στα φλογισμένα βουνά του Τουρπάν, που οι εκεί ντόπιοι ζούσαν σε υπόγεια καταλύματα μια και η επιβίωση κάτω από τον πύρινο ήλιο είναι ακόμη αδύνατη, το Ουρούμτσι έχει την ιδιότητα να είναι η μεγαλύτερη μουσουλμανική πόλη της Κίνας. Πρωτεύουσα της αχανέστερης επαρχίας της Κίνας, του Ζινζιάνγκ, υπήρξε πάντα πηγή αναστατώσεων για το δυσκολοκυβέρνητο αυτό κράτος. Εξω από την προστατευτική κάλυψη του περίφημου Σινικού Τείχους, που έφθανε δυτικά μέχρι τα όρια των δύο συνεχόμενων ερήμων, της Λοπ Νορ και της Γκόμπι, η επαρχία Ζινζιάνγκ ήταν πάντοτε η μυστηριώδης Αγρια Δύση της Κινεζικής Αυτοκρατορίας.

Όταν για πρώτη φορά πριν από δέκα χρόνια περίπου πάτησα πόδι στην γιγαντιαία έρημο Τακλαμακάν («Αυτός που Μπαίνει δεν Ξαναβγαίνει» είναι η ερμηνεία του ονόματός της στην τοπική γλώσσα των Ουιγούρων) αισθάνθηκα το μέγεθος του ξένου και αφιλόξενου που η περιοχή αυτή πάντα κουβάλαγε για την υπόλοιπη Κίνα. Στο γειτονικό Κασγκάρ οργανώνεται κάθε Κυριακή το μεγαλύτερο μουσουλμανικό παζάρι της Ασίας. Ενώ το κτιριακό κουφάρι του πάλαι ποτέ Βρετανικού Προξενείου αναδεικνύει το μέγεθος του περίφημου ανταγωνιστικού «Μεγάλου Παιχνιδιού» ανάμεσα σε Αγγλία και Ρωσία του 19ου αιώνα. Με θύματα πάντα τους ντόπιους Ουιγούρους που έπεφταν στα δίχτυα πότε του ενός και πότε του άλλου. Ενώ οι Κινέζοι Χάν επέφεραν τα τελειωτικά, θανατηφόρα συχνά, χτυπήματα.


Όταν λοιπόν πριν από λίγα 24ωρα ξέσπασαν για μια ακόμη φορά ταραχές στην περιοχή, με εκατοντάδες τραυματίες και 145 νεκρούς, η εθνικά και πολιτικά τραυματισμένη αυτή γωνιά της γής ζωντάνεψε στη θύμηση όσων την έχουν γνωρίσει. Η σκονισμένη αυτή έκταση της Κίνας κανέναν ουσιαστικά δεν θα απασχολούσε αν δεν είχε δύο ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Το ένα είναι πως, σε απόλυτη αντίθεση με την υπόλοιπη χώρα, κατοικείται από μουσουλμάνους. Με καταγωγή από πανάρχαια Τουρκικά φύλλα και με επιρροές Αράβων εισβολέων οι τοπικοί Ουιγούροι ασπάζονται το Σουνιτικό Ισλάμ κι αντιπαθούν τόσο τους Κινέζους Χάν εποικιστές τους όσο και τους γειτονικούς περσο-σιίτες κατοίκους του Τατζικιστάν και της λωρίδας Ουακάν του Αφγανιστάν.

Το δεύτερο χαρακτηριστικό στοιχείο είναι πως στην περιοχή αυτή, στην καρδιά μάλιστα της ερήμου Τακλαμακάν, έχουν ανακαλυφθεί σημαντικά κοιτάσματα πετρελαίου. Ξαφνικά, η ξεχασμένη αυτή γωνιά της Kινεζικής επικράτειας απέκτησε και ιδιαίτερα υψηλή οικονομική σημασία. Η παλιά, από τα χρόνια ακόμη του εθνικιστικού Κουόμιτανγκ, κινεζική πολιτική της μεθοδικής εθνοκάθαρσης των Ουιγούρων (μετακίνηση μεγάλων αριθμών σε άλλες περιοχές και εγκατάσταση εθνικών Χάν στην επαρχία Ζινζιάνγκ) απέκτησε διαφορετική διάσταση. Ο φόβος των εθνεγερτικών τάσεων των ντόπιων Ουιγούρων συνδέθηκε και με τους όποιους κινδύνους κατά των ευρύτερων οικονομικών συμφερόντων της χώρας. Οι συνακόλουθες καταπιεστικές πολιτικές κλιμακώθηκαν.

Οι εξελίξεις αυτές συνέπεσαν με την αναζωπύρωση του ακραίου ισλαμικού φουνταμενταλισμού. Οι για χρόνια μάλλον φιλήσυχοι μουσουλμάνοι του Ζινζιάνγκ μπολιάσθηκαν από τις επαναστατικές διδασκαλίες των ακραίων Νεομπαντιστών μουλάδων από το γειτονικό Πακιστάν και το Αφγανιστάν με αποτέλεσμα την ριζοσπαστικοποίηση των τζαμιών και της προσευχής. Η απαίτηση εθνικής ανεξαρτησίας συνδέθηκε με μηνύματα ιερού πολέμου. Κι όλα αυτά έδεσαν αρμονικά με την καχυποψία πως οι φυλετικά ξένοι Χάν επιθυμούν την εξόντωση των ντόπιων για να κλέψουν και τον ορυκτό τους πλούτο.

Το ξέσπασμα των τελευταίων εβδομάδων, μέσω μαζικών λαικών κινητοποιήσεων, καταστροφών αυτοκινήτων, μαγαζιών κλπ δεν είναι ανεξάρτητο από τις συχνές τα τελευταία χρόνια συμπλοκές αλλά και τρομοκρατικές ενέργειες στις περιφερειακές πόλεις του Ζινζιάνγκ, αλλά και μέσα στην καρδιά της Κίνας, το Πεκίνο. Η κυβέρνηση με συσκότιση των ειδήσεων και μπλοκάρισμα του Διαδικτύου επιχειρεί να σκεπάσει το πρόβλημα. Και να επιλέξει τρόπους, μάλλον αυταρχικούς, για την προώθηση λύσεων. Μιά επιλογή δυσχερέστατη και, με βάση την διεθνή εμπειρία, εξαιρετικά αναποτελεσματική.

Ισλάμ και εθνικισμός συνθέτουν από μόνα τους ένα εκρηκτικό κοκτέηλ. Αν προσθέσει κανείς και τα συμφέροντα του πετρελαικού πλούτου σε ένα περιβάλλον δυσχερών οικονομικών εξελίξεων για την χώρα σαν σύνολο, τα προβλήματα της Κινεζικής πολιτικής γίνονται ολοφάνερα.

Πηγή www.andrianopoulos.gr

Θέμα Αμμοχώστου εγείρει ο Δημήτρης Χριστόφιας

Την επιστροφή της Αμμοχώστου στους νόμιμους κατοίκους της προς όφελος και των δύο κοινοτήτων της Κύπρου, ζήτησε σήμερα με επιστολή του προς τον γ.γ. του ΟΗΕ, Μπαν Κι Μουν, ο Κύπριος πρόεδρος, Δημήτρης Χριστόφιας.

Στην επιστολή του ο κ. Χριστόφιας Υπενθυμίζει, μεταξύ άλλων, τη συμφωνία Υψηλού Επιπέδου του 1979, η οποία προνοεί την επιστροφή, κατά προτεραιότητα, των Βαρωσίων -κλειστή περιοχή της Αμμοχώστου-, χωρίς αυτό να εξαρτάται από τη συζήτηση των άλλων πτυχών του Κυπριακού.

Από την πλευρά του, ο εκπρόσωπος Τύπου της Ειρηνευτικής Δύναμης του ΟΗΕ στην Κύπρο, Χοσέ Ντιάζ, υποστήριξε ότι η λύση του κυπριακού είναι εφικτή έως το τέλος του χρόνου και χαρακτήρισε ως “συνταγή αποτυχίας” την εφαρμογή τυχόν χρονοδιαγραμμάτων και επιδιαιτησιών.

ΕΘΝΙΚΗ ΦΡΟΥΡΑ-Eνα σύντομο ιστορικό της.

Τον Ιούλιο του 1974 τμήματα της Εθνικής Φρουράς χρησιμοποιήθηκαν από το στρατιωτικό καθεστώς των Αθηνών στο Πραξικόπημα κατά του Προέδρου Μακαρίου. Η σύγκρουσή της με τις δυνάμεις που υποστήριζαν τον Πρόεδρο Μακάριο, αλλά και με το σύνολο σχεδόν του Ελληνικού Κυπριακού λαού,
εξασθένησε την Εθνική Φρουρά σε βαθμό που δεν ήταν ικανή να αντιμετωπίσει με επιτυχία στις 20 Ιουλίου1974 τα τουρκικά στρατεύματα, που εισέβαλαν στην Κύπρο, με αφορμή την κατάλυση της συνταγματικής τάξης και με πρόφαση τη προστασία των Τουρκοκυπρίων.

Σύμφωνα με τα άρθρα 129 έως 132 του Συντάγματος του 1960 της Κυπριακής Δημοκρατίας, συγκροτήθηκε αμέσως μετά την ανακήρυξη της Ανεξαρτησίας, στρατός της Δημοκρατίας αποτελούμενος από 2000 άνδρες, από τους οποίους το 60% ήταν Ελληνοκύπριοι και το 40% Τουρκοκύπριοι. Η στρατιωτική θητεία δεν ήταν υποχρεωτική, πλην όμως μπορούσε να επιβληθεί μόνο με κοινή συμφωνία του Προέδρου (Ελληνοκύπριου) και του Αντιπροέδρου (Τουρκοκύπριου).
Με τα γεγονότα του Δεκέμβρη 1963-64, οι Τουρκοκύπριοι εγκατέλειψαν το νόμιμο στρατό, στα πλαίσια της ανταρσίας τους εναντίον του κράτους. Παράλληλα και λόγω των απειλών της Τουρκίας για λήψη στρατιωτικών μέτρων μεταφέρθηκε στην Κύπρο Ελληνική Μεραρχία και δημιουργήθηκε η Ανώτατη Στρατιωτική Διοίκηση Άμυνας Κύπρου (ΑΣΔΑΚ), η οποία λειτούργησε μέχρι το τέλος του 1967, περίοδο κατά την οποία απομακρύνθηκε η Μεραρχία από την Κύπρο.
Ταυτόχρονα (1963) δημιουργήθηκε το Ειδικό Μικτό Επιτελείο Κύπρου (ΕΜΕΚ), το οποίο το 1964 πήρε την ονομασία Γενικό Επιτελείο Εθνικής Φρουράς. Τον Ιούνιο του 1964 ψηφίσθηκε από την Κυπριακή Βουλή ο νόμος 20 «Περί Εθνικής Φρουράς» με τον οποίο καθιερώθηκε η υποχρεωτική στράτευση και άρχισε η ουσιαστική συγκρότηση του ενεργού Κυπριακού Στρατού. Η στρατιωτική θητεία ορίσθηκε στους 18 μήνες.
H Εθνική Φρουρά στελεχώθηκε από Αξιωματικούς εξ Ελλάδος, οι οποίοι μαζί με τους εθελοντές, από τα έτη 1962-63 ανέλαβαν την οργάνωση και την εκπαίδευση του προσωπικού της.
Τον Αύγουστο του 1964 η Εθνική Φρουρά αντιμετώπισε, μεταξύ άλλων, την πρώτη σοβαρή στρατιωτική επέμβαση της Τουρκίας, η οποία εκδηλώθηκε με αεροπορικές επιθέσεις στην περιοχή της Τηλλυρίας και του Κόλπου Ξερού, ενώ το 1967 δυνάμεις της Εθνοφρουράς επενέβησαν στην κρίση που εκδηλώθηκε στην περιοχή Κοφίνου.
Τον Ιούλιο του 1974 τμήματα της Εθνικής Φρουράς χρησιμοποιήθηκαν από το στρατιωτικό καθεστώς των Αθηνών στο Πραξικόπημα κατά του Προέδρου Μακαρίου. Η σύγκρουσή της με τις δυνάμεις που υποστήριζαν τον Πρόεδρο Μακάριο, αλλά και με το σύνολο σχεδόν του Ελληνικού Κυπριακού λαού,
εξασθένησε την Εθνική Φρουρά σε βαθμό που δεν ήταν ικανή να αντιμετωπίσει με επιτυχία στις 20 Ιουλίου1974 τα τουρκικά στρατεύματα, που εισέβαλαν στην Κύπρο, με αφορμή την κατάλυση της συνταγματικής τάξης και με πρόφαση τη προστασία των Τουρκοκυπρίων.
Κατά τις δύο φάσεις της τουρκικής εισβολής (20-23 Ιουλίου και 14-19 Αυγούστου 1974), η Εθνική Φρουρά βρέθηκε για πρώτη φορά μπροστά στο υπέρτατο καθήκον, να υπερασπισθεί την εδαφική ακεραιότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Μέσα σε συνθήκες διχασμού προέβαλε σθεναρή αντίσταση και έδωσε σκληρές μάχες, όπως στην περιοχή Κερύνειας και του αεροδρομίου Λευκωσίας, προκαλώντας στον εισβολέα σημαντικές απώλειες και καταρρίπτοντας σημαντικό αριθμό αεροσκαφών.
Έκτοτε βρίσκεται συνεχώς σε εμπόλεμη κατάσταση με τις Τουρκικές δυνάμεις εισβολής.
Από το 1974 και μέχρι σήμερα, η Εθνική Φρουρά επιτέλεσε και συνεχίζει να επιτελεί σημαντικό έργο. Ακολουθώντας και εκμεταλλευόμενη τις σύγχρονες τεχνολογικές εξελίξεις και στελεχούμενη συνεχώς από άρτια εκπαιδευμένα στελέχη, που αποστέλλονται για εκπαίδευση σε στρατιωτικές σχολές της Ελλάδας και του εξωτερικού, η Εθνική Φρουρά έχει σήμερα καταστεί μια υπολογίσιμη και αξιόμαχη αποτρεπτική δύναμη, με υψηλό βαθμό εκπαίδευσης.
Πέρα από το καθαρά στρατιωτικό της έργο, η Εθνική Φρουρά συμμετέχει και σε άλλες δραστηριότητες και επιτελεί κοινωνικό έργο, όπως η συνδρομή στην καταπολέμηση πυρκαϊών, αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών και εθελοντική προσφορά αίματος, χωρίς να παραγνωρίζεται η συμβολή της στη διαπαιδαγώγηση και διάπλαση του χαρακτήρα των νέων.
Ως έμβλημα της Εθνικής Φρουράς καθιερώθηκε από την ίδρυσή της το 1964 ο Δικέφαλος Αετός σε κίτρινο φόντο, ο οποίος συμβολίζει την οικουμενικότητα του ελληνικού πνεύματος.
Ο δικέφαλος αετός, από αρχαιοτάτων χρόνων, αποτελούσε μυστικό σύμβολο του Ελληνισμού. Στην αρχαία μυθολογία, ήταν το κατ’ εξοχήν θείο και ουράνιο πτηνό, βοηθός και προστάτης του Δία.
Ως σύμβολο εξουσίας, χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά κατά τους βυζαντινούς χρόνους. Συμβόλιζε τη διπλή κυριαρχία των βυζαντινών αυτοκρατόρων στην Ευρώπη και στην Ασία. Με τα δύο κεφάλια να κοιτάζουν περήφανα δεξιά και αριστερά, ήθελαν να δείξουν ότι η κεντρική εξουσία έχει εξίσου στραμμένη την προσοχή της προς τους δύο κόσμους, ανατολή και δύση.
Ως Χριστιανικό σύμβολο, αποτελεί το επίσημο έμβλημα των Πατριαρχείων και του συνόλου των Ορθοδόξων Εκκλησιών.
http://www.army.gov.cy/index.php?id=11

Το σήμερα της Εθνικής Φρουράς το περιγράφει ανάγλυφα ο Κος ΛΑΖΑΡΟΣ ΜΑΥΡΟΥ σε άρθρο του στην
στήλη ΕΙΡΗΣΘΩ ΣΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ:

Κ Α Π Ο Τ Ε φτάνουν σε τέτοια χάλια, κρίσιμοι και ζωτικοί της πατρίδας τομείς, όπως η άμυνα και η Εθνική Φρουρά, που ακόμα και η αρθρογραφία κινδυνεύει να αποβεί… καταστροφικότερη! Να επιδεινώσει και να χειροτερέψει δηλαδή τα πράγματα, αντί να προκαλέσει τη βελτίωσή τους. Και τούτο διότι, στη μακρά περίοδο της παρακμής που περνά ο τόπος, οι εκλελεγμένοι από τον λαό αρμόδιοι, Κυβέρνησης και Βουλής, αποδεικνύονται, εν τέλει, αναποτελεσματικοί και ανίκανοι να συγκρατήσουν και να περισώσουν τα πράγματα. Έτσι, εάν η σημερινή αρθρογραφία καταπιαστεί με την ογκούμενη, Δόλια Φυγοστρατία, για να εκθέσει ένα προς ένα τα κακώς προηγηθέντα και τα κακίστως συμβαίνοντα, προκειμένου να στηλιτεύσει την ίδια την πράξη ως αντιβαίνουσα στη φιλοπατρία, αποβαίνει η ίδια η αρθρογραφία, στο τέλος, άθελά της κι αντίθετα από τις προθέσεις της, «διαφημιστική» της φυγοστρατίας…

Διότι, όταν καθηκόντως καταγγέλλεις, με όση δύναμη έχει μία στήλη εφημερίδας, πόσο αφύλακτες άφησαν οι αρμόδιοι τις τρύπες Δόλιας Φυγοστρατίας, για τους όποιους δόλιους επιτήδειους, μέχρι να σπεύσουν οι αρμόδιοι (αν δεήσουν να σπεύσουν) για να τις κλείσουν, το άρθρο υπόδειξης, λειτουργεί και ως… διαφήμιση των προσφερομένων προς φυγοστρατία «τρυπών»!

Α Π Ο Τ Ε Λ Ε Ι κατάντια. Προϊόν και συνέπεια της γενικότερης περιφρόνησης και απαξίωσης που η πολιτεία επιδεικνύει απέναντι στην Ε.Φ. τις τελευταίες 5ετίες. Προϊόν της γενικότερης κοινωνικής παρακμής. Η οποία παράγει αύξηση των εξαρτημένων από τα ναρκωτικά νεολαίων. Αύξηση των εγκληματικών συμπεριφορών. Αύξηση των προβλημάτων ενδο-οικογενειακής βίας. Αύξηση της πελατείας ψυχολόγων και ψυχιάτρων… Όλα αυτά αποτελούν, τρόπον τινά, συγκοινωνούντα δοχεία. Και η πρώτιστη ευθύνη βαραίνει τους πολιτικούς ηγέτες, τα κόμματα, τα ΜΜΕ και τους άλλους παράγοντες παιδείας…

Α Π Ε Μ Ε Ι Ν Ε στην προσωπική τιμή και την αξιοπρέπεια, τη φιλοπατρία και τον αυτοσεβασμό των συγκεκριμένων πλέον οικογενειών, που ευτυχώς ακόμα αποτελούν την πλειοψηφία, να στέλνουν με υπερηφάνεια τα 18χρονα αγόρια τους να υπηρετήσουν λεβέντες την Εθνική Φρουρά. Οικογενειών που θλίβονται πραγματικά όταν για λόγους πέραν της θελήσεώς τους, ένα από τ’ αγόρια τους κριθεί αδύναμο να υπηρετήσει θητεία. Οικογενειών που συνεχίζουν συνειδητά να πιστεύουν ότι η ένοπλη άμυνα της πατρίδας δεν αποτελεί μόνο κοινό καθήκον όλων των δυναμένων να φέρουν όπλα πολιτών. Αποτελεί, ταυτόχρονα, Δικαίωμα και Αξίωση που κάθε ευσυνείδητος πολίτης απευθύνει προς την ίδια την πολιτεία και τους άρχοντές της στην Κυβέρνηση και στη Βουλή.

Θρησκευτικό reality show στην Τουρκία

Τι θα γινόταν αν μέσα σε ένα δωμάτιο βάζαμε έναν Μουσουλμάνο ιμάμη, έναν Χριστιανό ιερέα, έναν ραβίνο και τέλος έναν Βουδιστή μοναχό, μαζί με 10 άθεους;

Οι ιθύνοντες του καναλιού της τουρκικής τηλεόρασης, Kanal T, που έχουν στα σκαριά το περίεργο αυτό ριάλιτυ, πιστεύουν ότι θα έχει μεγάλη επιτυχία, αφού σκοπός για τους πνευματικούς εκπροσώπους των τεσσάρων θρησκειών θα είναι να προσηλυτίσουν τους άθεους που θα έχουν απέναντί τους.

Το βραβείο για αυτούς που θα προσηλυτιστούν επιτυχώς, θα είναι ένα προσκύνημα στον θρησκευτικό ιερό τους τόπο - στη Μέκκα για τους Μουσουλμάνους, Βατικανό για τους Χριστιανούς, Ιερουσαλήμ για τους Εβραίους και Θιβέτ για τους Βουδιστές.

Ωστόσο οι Μουσουλμανικές θρησκευτικές Αρχές δεν ενθουσιάζονται με την ιδέα του ριάλιτυ και την τροπή που θα πάρει, ενώ το Θρησκευτικό Συμβούλιο της χώρας αρνείται να δώσει άδεια σε ιμάμη για το τηλεπαιχνίδι.

"Κάνοντας κάτι τέτοιο για την ακροαματικότητα, είναι ασέβεια προς όλες τις θρησκείες. Οι θρησκείες δε θα έπρεπε να είναι θέμα για διασκεδαστικά σόου" τονίζει ο Αμζά Άκταν - Ανώτατο στέλεχος του συμβουλίου της Θρησκευτικής Αρχής στο πρακτορείο Ανατολία.

Οι υπεύθυνοι του "Μετανιωμένοι σε Ανταγωνισμό" είναι πεπεισμένοι ότι θα πετύχουν και απορρίπτουν τους ισχυρισμούς ότι το σόου, που θα αρχίσει να προβάλλεται τον προσεχή Σεπτέμβρη, υποβιβάζει την οποιαδήποτε θρησκεία.

"Προσφέρουμε το μεγαλύτερο δώρο στον κόσμο, το χάρισμα της πίστης στον Θεό" δηλώνει στο Reuters ο υπεύθυνος του Kanal T, Σεηχάν Σογλού.

"Δεν επιδοκιμάζουμε κανέναν ώστε να γίνει άθεος. Ο Θεός είναι μεγάλος και δεν έχει σημασία σε ποια θρησκεία πιστεύει κάποιος. Το σημαντικό είναι να πιστεύεις" τόνισε ο Σ. Σογλού.

Το πείραμα αυτό είναι ένα τεστ για την υποψήφια προς ένταξη στην ΕΕ Τουρκία, αφού θα επικεντρωθεί στο θέμα των θρησκειών, κάτι που ανησυχεί ομάδες προστασίας δικαιωμάτων, οι οποίες και έχουν εκφράσει τον προβληματισμό τους για την ελευθερία στο θέμα της πίστης, για τις μη-μουσουλμανικές μειονότητες.

Οι επικριτές της τουρκικής κυβέρνησης - η οποία έχει Ισλαμιστικές ρίζες παρ' ότι επίσημα δηλώνει κοσμική - την κατηγορούν για κρυφή Ισλαμιστική ατζέντα, μια κατηγορία που η ίδια η κυβέρνηση αρνείται.

Τέλος, περίπου 200 άτομα έχουν δηλώσει ήδη συμμετοχή και η επιλογή των 10 τυχερών θα γίνει τον επόμενο μήνα.

Ομάδα θεολόγων θα διασφαλίσει ότι οι συμμετέχοντες είναι όντως άπιστοι και δεν θα λάβουν μέρος αποκλειστικά για τη δόξα ή τις δωρεάν διακοπές στους τόπους λατρείας.
NOOZ.GR

Η ΚΙΝΑ ΚΑΤΕΣΤΕΙΛΕ ΤΗΝ ΕΚΡΗΞΗ ΟΡΓΗΣ ΤΩΝ ΟΥΙΓΟΥΡΩΝ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΩΝ

Εξέγερση των Ουιγούρων στην επαρχία Ξινγιάνγκ, κατά την οποία σκοτώθηκαν τουλάχιστον 156 άτομα ανακοίνωσε η Κίνα και αμέσως «έκλεισε» το Ιντερνετ και τα κινητά τηλέφωνα στην περιοχή, ώστε να είναι αδύνατη η διασταύρωση πολλών στοιχείων, καθώς φαίνεται ότι πρόκειται για τα πλέον αιματηρά γεγονότα εδώ και πολλές δεκαετίες, σχετικά με τη μουσουλμανική μειονότητα της Κίνας.


Επνιξαν στο αίμα την εξέγερση
Του ΘΟΔΩΡΗ Γ. ΚΑΝΕΛΛΟΥ

Η Ξινγιάνγκ βρίσκεται το βορειοδυτικό άκρο της Κίνας, κοντά στην Κεντρική Ασία. Κατοικείται κυρίως από Ουιγούρους μουσουλμάνους (8,3 εκατομμύρια), οι οποίοι μάλιστα είναι τουρκόφωνοι, και έχει ζήσει πολλές εξεγέρσεις. Οι κινεζικές Αρχές απέδωσαν την εξέγερση σε εξόριστους Ουιγούρους, οι οποίοι υποκίνησαν τους ντόπιους. Τα επεισόδια ξέσπασαν στην πόλη Ουρούμκι, πρωτεύουσα της επαρχίας, το βράδυ της Κυριακής. Μαρτυρίες κατοίκων ανέφεραν ότι χιλιάδες εξεγερθέντες κατέβηκαν στους δρόμους της πόλης και επιτέθηκαν σε κατοίκους της φυλής Χαν, που είναι πλειοψηφία των κατοίκων της Κίνας. Η κινεζική τηλεόραση έδειξε εικόνες αιμόφυρτων τραυματιών, πυρπολημένων αυτοκινήτων και πλήθη διαδηλωτών που πετούσαν πέτρες σε αστυνομικούς ή ανέτρεπαν αυτοκίνητα. Ο επίσημος απολογισμός αναφέρει πάνω από 856 τραυματίες και εκατοντάδες συλληφθέντες.

Οι κάτοικοι στην Ξινγιάνγκ καταγγέλλουν πολιτική και θρησκευτική καταπίεση εκ μέρους του Πεκίνου, με πρόσχημα τον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας, και ξεσηκώνονται εναντίον κάθε μέτρου που θεωρούν ότι οδηγεί στην «κινεζοποίηση» της περιοχής τους. «Η Ξινγιάνγκ θα πάρει τα πλέον ισχυρά μέτρα για να εμποδίσει την εξάπλωση της κατάστασης σε άλλες περιοχές», δήλωσε ο Νουρ Μπέκρι, πρόεδρος της επαρχίας.

Μάρτυρες όμως ανέφεραν ότι η εξέγερση ήδη διαδόθηκε και ότι στην πόλη Κασγκάρ περίπου 200 διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν έξω από το τέμενος και διαδήλωσαν χθες αργά το απόγευμα, περικυκλωμένοι από πανίσχυρες αστυνομικές δυνάμεις οι οποίες και τους διέλυσαν. Το ξέσπασμα της βίας στην Ξινγιάνγκ θυμίζει την εξέγερση στη Λάσα, πέρυσι τον Μάρτιο, όταν σκοτώθηκαν 18 πολίτες και ένας αστυνομικός. Το Θιβέτ και η Ξινγιάνγκ είναι οι δύο περιοχές της Κίνας που συχνά έχουν προβλήματα αστάθειας. Η διαφορά είναι ότι στο Ουρούμκι, όπου χθες δημοσιογράφος του γαλλικού πρακτορείου ανέφερε ότι ήταν παρούσες ισχυρότατες αστυνομικές δυνάμεις, η τάξη επανήλθε πολύ γρήγορα. Χθες βράδυ επιβλήθηκε απαγόρευση κυκλοφορίας.

Διεθνής αντίδραση

Οι ΗΠΑ εξέφρασαν τη λύπη τους για τις ανθρώπινες απώλειες. Ο γ.γ. του ΟΗΕ ερωτηθείς δήλωσε ότι οι διαφορές πρέπει να επιλύονται ειρηνικά, με διάλογο. Η Μεγάλη Βρετανία εξέφρασε ανησυχία και ζήτησε αυτοσυγκράτηση από τις δύο πλευρές. Η Τουρκία εξέφρασε απαισιοδοξία και ζήτησε δικαιοσύνη. Η Κίνα χαρακτήρισε την εξέγερση μηχανορραφία των εξόριστων (κυρίως στην Ολλανδία) Ουιγούρων. Αντιπρόσωποι των εξόριστων Ουιγούρων το διέψευσαν και τόνισαν πως η εξέγερση είναι ξέσπασμα οργής του πληθυσμού, λόγω της πολιτικής του Πεκίνου στη διαχείριση των οικονομικών ευκαιριών. Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κάλεσε το Πεκίνο να σεβαστεί τα ανθρώπινα δικαιώματα.
(Πηγές: Γαλλικό, ΑΠΕ)

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Απελπισμένοι Κούρδοι

Σύμφωνα με ανθρωπιστικές οργανώσεις, περίπου 4.000 χωριά έχουν εκκενωθεί στην Τουρκία και 3 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν εγκαταλείψει τις εστίες τους από τότε που το ΡΚΚ ξεκίνησε τον ένοπλο αγώνα τη δεκαετία του 1980.

Η Γιλντίζ Καρντάς έχει εδώ και καιρό σταματήσει να σκέφτεται την επιστροφή της στο χωριό της, το Σεξομέρα, στη νοτιοανατολική Τουρκία, αν και μένει στο Ντιγιαρμπακίρ, που απέχει μόλις μία ώρα με το αυτοκίνητο.
«Τα χωράφια μας είναι εκεί, αλλά μένουν ακαλλιέργητα επί χρόνια», λέει η 47χρονη γυναίκα, κουρδικής καταγωγής, το χωριό της οποίας καταστράφηκε πριν από 19 χρόνια στον πόλεμο ανάμεσα στον τουρκικό στρατό και στο αυτονομιστικό Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (PKK).
«Το σπίτι μας κάηκε μαζί με το τρακτέρ και δεν έχουμε λεφτά να το ξαναφτιάξουμε», λέει η Καρντάς, εξηγώντας γιατί η οικογένειά της αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το χωριό τους, όταν γίνονταν οι μάχες στην περιοχή.
Η οικογένειά της είχε αρνηθεί να ενταχθεί στους «φύλακες του χωριού», μία πολιτοφυλακή που είχε συστήσει η τουρκική κυβέρνηση εναντίον του ΡΚΚ, με αποτέλεσμα να κατηγορηθεί ότι ήταν υποστηρικτές των Κούρδων αυτονομιστών.
Όπως θυμάται, οι «φύλακες» περικύκλωσαν τους άνδρες του Σεξομέρα, μπροστά από το τζαμί και έβαλαν φωτιά στα σπίτια.
Από τότε, από τις 150 οικογένειες που έμεναν στο χωριό, μόλις 20 έχουν επιστρέψει.
Η οικογένεια της Καρντάς ανήκει στις υπόλοιπες και προτίμησε να μείνει στο Ντιγιαρμπακίρ, κυρίως για οικονομικούς λόγους καθώς πούλησαν όλα τα ζώα που είχαν και κατάφεραν να αγοράσουν ένα μικρό σπίτι στα ιστορικά τείχη της πόλης.
Όπως άλλωστε διευκρινίζει, τα δέκα της παιδιά μεγάλωσαν στην πόλη και δεν έχουν τις ικανότητες που πρέπει να έχουν οι μικροί αγρότες καλλιεργητές που συχνά περιορίζονται να καλλιεργούν τρία ή τέσσερα εκτάρια (30-40 στρέμματα).
Σύμφωνα με ανθρωπιστικές οργανώσεις, περίπου 4.000 χωριά έχουν εκκενωθεί στην Τουρκία και 3 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν εγκαταλείψει τις εστίες τους από τότε που το ΡΚΚ ξεκίνησε τον ένοπλο αγώνα τη δεκαετία του 1980, αλλά οι τουρκικές αρχές δίνουν μικρότερους αριθμούς και συγκεκριμένα περίπου 1300 εγκαταλειμμένα χωριά και ανάμεσα στις 700.000 και στο 1 εκατομμύριο εκτοπισμένους.


Σε φθίνουσα πορεία το Ντιγιαρμπακίρ
Ο πληθυσμός του Ντιγιαρμπακίρ που ήταν 375.000 στην αρχή της περιόδου, έφτασε το ένα εκατομμύριο το 2000, ενώ τώρα έχει πέσει στις 855.000 και όπως σχολιάζει ο εκπρόσωπος της δημοτικής αρχής του Ντιγιαρμπακίρ, Ιρφάν Ουκάρ, «δεν υπάρχει συστηματική πολιτική για την επιστροφή των γεωργών στα χωριά τους».
Σύμφωνα με τον Ουκάρ, οι περισσότεροι χωρικοί που παραμένουν στην πόλη είναι αδύνατοι, ενώ αυτοί οι οποίοι ήταν πιο δυνατοί ή πιο μορφωμένοι μετακινήθηκαν στην πιο ευκατάστατη δυτική Τουρκία ή εγκατέλειψαν τελείως τη χώρα.
Τα τοπικά διοικητικά στελέχη, με αργό ρυθμό, συνέστησαν ένα πρόγραμμα εκπαίδευσης με στόχο να βοηθήσουν τους χωρικούς να προσαρμοστούν στη ζωή της πόλης.
Οι συμμετέχοντες μπορούν να επιλέξουν ανάμεσα σε 13 επαγγέλματα, στα οποία συμπεριλαμβάνονται αυτά του ράφτη, του λογιστή του γραμματέα, του ειδικού στους υπολογιστές και του επιπλοποιού, αλλά ο Ουκάρ διευκρινίζει ότι μόνο το 40% των εκτοπισμένων που μπορούν να εργαστούν έχουν δουλειά. Το υπόλοιπο 60% είναι απελπισμένοι και χωρίς ευκαιρίες στη ζωή.


Προσδοκούν σε ένταξη στην Ε.Ε.
Η εφημερίδα «Radical» έγραψε πρόσφατα ότι περίπου οι μισοί από τα 12 εκατομμύρια Κούρδων της Τουρκίας εξετάζουν το ενδεχόμενο να μεταναστεύσουν.
Συγκεκριμένα, το 13,4% δήλωσε ότι αισθάνεται απελπισμένο και θέλει πιεστικά να φύγει, ενώ πάνω από το 1/3 εξετάζουν το ενδεχόμενο, χωρίς να δίνουν στην απόφασή τους, τον χαρακτήρα του επείγοντος.
«Οι άνθρωποι που έχουν δουλειά και μέσα να κερδίζουν τη ζωή τους, δεν θέλουν να φύγουν από τις εστίες τους, και αν το Ντιγιαρμπακίρ ήταν μητρόπολη με βιομηχανία και δουλειές θα ήθελαν να ζήσουν εδώ και όχι στην Κωνσταντινούπολη, ούτε και στο Βερολίνο», απαντά ο Ουκάρ, όταν ερωτάται εάν μεγάλες ομάδες Κούρδων της Τουρκίας θα φύγουν από τη χώρα και θα κατευθυνθούν στην Ευρώπη, εάν η Τουρκία ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
SHMERINH

Ο ΧΡΙΣΤΟΦΙΑΣ ΑΠΕΙΛΕΙ ΣΤΑ ΣΟΒΑΡΑ ή ΜΠΛΟΦΑΡΕΙ;

«Θα αποχωρήσω από τις συνομιλίες»
Ο Πρόεδρος Χριστόφιας προειδοποίησε τα Ηνωμένα Έθνη, μέσω των εδώ αντιπροσώπων τους, ότι εάν υπάρξει απόπειρα επιβολής χρονοδιαγραμμάτων και επιδιαιτησίας, θα αποχωρήσει από τις συνομιλίες και θα καταγγείλει όσους επιχειρούν να εκτροχιάσουν τις συνομιλίες εκτός της συμφωνημένης βάσης.

Σύμφωνα με πληροφορίες μας, προ καιρού, όταν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έγινε δέκτης πληροφοριών ότι εκπρόσωποι των Ηνωμένων Εθνών προχωρούσαν σε μεθοδεύσεις που είχαν ως στόχο να εισαγάγουν στις συνομιλίες κάποια στοιχεία που θα οδηγούσαν σε επιβολή χρονοδιαγραμμάτων και υστερότερα σε επιδιαιτησία, κάλεσε στο Προεδρικό τον Ειδικό Σύμβουλο του Γ.Γ. Αλεξάντερ Ντάουνερ και σε έντονο ύφος τον προειδοποίησε ότι: «Εάν επιχειρηθεί επιβολή χρονοδιαγραμμάτων και επιδιαιτησίας, θα αποχωρήσω από τις συνομιλίες και θα καταγγείλω όσους το επιχειρήσουν. Δεν θα δεχθώ σε καμιά περίπτωση, η διαδικασία να εκτροχιαστεί από τη συμφωνημένη βάση».

Σύμφωνα με έγκυρους κύκλους, ο Πρόεδρος Χριστόφιας είναι αποφασισμένος να ανακόψει κάθε απόπειρα που θα φέρει την ελληνοκυπριακή πλευρά ενώπιον διλημμάτων του 2004.

Το θέμα των χρονοδιαγραμμάτων και της επιδιαιτησίας ήλθαν εκ νέου στην επικαιρότητα, με αφορμή τη συνέντευξη του Μεχμέτ Αλί Ταλάτ στην «Κυριακάτικη Σημερινή», αλλά και δηλώσεις ξένων παραγόντων που άφηναν ανοικτό παράθυρο σε τέτοιες πρακτικές.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέφανος Στεφάνου τόνισε ότι η ελληνική πλευρά δεν δέχεται επιδιαιτησία ή χρονοδιαγράμματα. «Αλλωστε», πρόσθεσε, «αυτό είναι ένα θέμα το οποίο έχουμε συζητήσει και έχουμε συμφωνήσει με το Γ.Γ. του ΟΗΕ, ότι δεν πρόκειται να ακολουθήσουμε διαδικασίες που ακολουθήθηκαν το 2004 και ήταν ατελέσφορες και οδήγησαν την ίδια την πρωτοβουλία του τότε Γ.Γ. σε αποτυχία».

Ο κ. Στεφάνου τόνισε ότι οι Κύπριοι πρέπει να βρουν τη λύση μεταξύ τους και η λύση πρέπει να είναι αμοιβαία αποδεκτή για να πάει στις δύο κοινότητες για να εγκριθεί σε δημοψηφίσματα. «Εάν κάποιοι προσδοκούν ότι μέσα από την αδυναμία των δύο κοινοτήτων να βρουν λύση θα πάμε σε διαδικασίες επιδιαιτησίας, νομίζω αυταπατώνται». ανέφερε.

Κληθείς να σχολιάσει δημοσίευμα της εφημερίδας «Πολίτης» σύμφωνα με το οποίο τα Ηνωμένα Έθνη προγραμματίζουν άτυπη διάσκεψη στη Νέα Υόρκη, για το Κυπριακό, στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, ο εκπρόσωπος απάντησε: «Δεν υπάρχει τίποτε. Αυτό που υπάρχει είναι μια διαδικασία κυπριακής ιδιοκτησίας την οποία έχουμε συμφωνήσει και οι δύο κοινότητες με τον ΟΗΕ και με αυτή τη διαδικασία έχουμε αρχίσει τις διαπραγματεύσεις και συνεχίζουμε».

Ο κ. Στεφάνου τόνισε ότι οι Κύπριοι θ' αποφασίσουν πώς θα κινηθεί η διαδικασία. «Άρα τα διάφορα που ακούγονται και που είμαι σίγουρος ότι θα ενταθούν με την παρέλευση του χρόνου, δεν ευσταθούν. Οι Κύπριοι είναι ιδιοκτήτες της διαδικασίας», επανέλαβε.
Δεν είμαστε επιδεκτικοί
Σε ερώτηση, κατά πόσο διαπιστώνεται περισσότερη πίεση όσο περνά ο καιρός, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος υπενθύμισε παλαιότερη δήλωση του Προέδρου Χριστόφια, ο οποίος είπε: «Δεν είμαστε επιδεκτικοί σε πιέσεις».

Ο εκπρόσωπος, που κλήθηκε να διευκρινίσει αναφορά που έκαμε στην ομιλία του στο μνημόσυνο των πεσόντων αξιωματικών και οπλιτών του 281 Τάγματος Πεζικού στη Βυζακιά, για μη ικανοποιητική πρόοδο στις συνομιλίες, δήλωσε ότι η ελληνοκυπριακή πλευρά ανέμενε περισσότερη πρόοδο. Σημείωσε, όμως, ότι ακόμη βρισκόμαστε σε διαπραγματεύσεις. «Δηλαδή», πρόσθεσε, «η προοπτική είναι μπροστά μας και είναι αυτό που λέμε ότι έχουμε καλή θέληση να συνεχίσουμε τη σκληρή δουλειά στις διαπραγματεύσεις, με την ευχή να έχουμε περισσότερη πρόοδο».

Υπογράμμισε, όμως, ότι για να υπάρξει περισσότερη πρόοδος, χρειάζεται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων να τίθενται λογικές θέσεις, οι οποίες να συνάδουν και να εξυπηρετούν τη συμφωνημένη βάση λύσης, η οποία επαναβεβαιώθηκε και κατά την προπαρασκευαστική περίοδο σε συνάντηση του Προέδρου Χριστόφια με τον Ταλάτ.

Σε ερώτηση, αν η τουρκοκυπριακή πλευρά έχει ικανοποιητικές τοποθετήσεις στις διαπραγματεύσεις, ο κ. Στεφάνου απάντησε ότι εάν υπήρχαν ικανοποιητικές τοποθετήσεις, ίσως τώρα θα ήμασταν πιο μπροστά στη διαδικασία και θα είχαμε περισσότερη πρόοδο.
Κάποιοι κινούνται...
Τις δηλώσεις Ταλάτ καταδίκασε και ο Πρόεδρος της Βουλής Μάριος Καρογιάν, ο οποίος τόνισε ότι η ελληνοκυπριακή πλευρά δεν θα αποδεχθεί ποτέ χρονοδιαγράμματα και επιδιαιτησίες. Τόνισε, ακόμη, ότι τον τελευταίο καιρό κάποιοι ξένοι παράγοντες, κινούνται με σαφή πρόθεση να εκτροχιάσουν τις συνομιλίες από τη συμφωνημένη βάση τους και συνέστησε επαγρύπνηση.
Ο κ. Καρογιάν, σε ομιλία του σε μνημόσυνο πεσόντων στις μάχες του Αγίου Παύλου Λευκωσίας, του Αγίου Δομετίου και της περιοχής Λήδρα Πάλας, ανέφερε ότι είμαστε έτοιμοι για έντιμο συμβιβασμό, αλλά δεν θα αποδεχθούμε νόθες λύσεις και κλείσιμο του Κυπριακού.

Δήλωσε ότι δεν θα αποδεχθούμε λύση που θα προκύψει από παρθενογένεση, που θα παρέχει στην Τουρκία εγγυητικά δικαιώματα ούτε και λύση συνομοσπονδίας και δύο κρατών.

Να δοθούν απαντήσεις
Ο Πρόεδρος της ΕΔΕΚ Γιαννάκης Ομήρου, σχολιάζοντας τη συνέντευξη Ταλάτ στη «Σ» τόνισε ότι ήρθε η ώρα να δοθούν αποφασιστικές απαντήσεις στον κ. Ταλάτ και στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας στην Τουρκία, ότι κάτω από αυτές τις συνθήκες δεν μπορεί να εξευρεθεί λύση στο Κυπριακό.

Το μήνυμα αυτό, είπε, πρέπει να σταλεί και στη διεθνή και ευρωπαϊκή κοινότητα, και να γίνει σαφές ότι την ευθύνη τη φέρει η Τουρκία και η υποχείρια της τουρκοκυπριακή ηγεσία.

Θα πρέπει, ανέφερε, να δοθεί άμεση απάντηση στον κ. Ταλάτ, ότι δεν τίθεται θέμα επιδιαιτησίας και χρονοδιαγραμμάτων στο Κυπριακό και αν συνεχίσει με αυτή την τακτική, θα τεθούν σε κίνδυνο ακόμα και οι απευθείας συνομιλίες.
web.mac.com

Κύπρος εκπέμπει S.O.S. Σκηνικό 2004

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
konstantakopoulos.blogspot.com
«Σκηνικό 2004», με (απατηλές) υποσχέσεις/απειλές, στήνει ήδη ο διεθνής (ατλαντικός) «παράγων» στη Λευκωσία. Προχθές, ο Σουηδός ΥΠΕΞ Μπίλντ (θιασώτης του διαμελισμού και βομβαρδισμού της Γιουγκοσλαβίας προ δεκαετίας) προεδρεύων της ΕΕ (αν και προωθεί κραυγαλέα τα αμερικανοτουρκικά συμφέροντα), εμμέσως πλην σαφώς, απείλησε, κατά πρωτοφανή τρόπο την Κύπρο, μέλος της ΕΕ, ότι θα αφεθεί στο έλεος του τουρκικού στρατού αν δεν συγκατατεθεί σε λύση του κυπριακού εντός του έτους! Για να φύγει το κυπριακό από την τουρκική ενταξιακή πορεία που αξιολογείται τον Δεκέμβριο! (Οι δηλώσεις Μπιλντ επιβεβαιώνουν την πλήρη αφασία κυπριακής-ελλαδικής διπλωματίας! Διερωτώνται μάλιστα πολλοί τι ακριβώς συζητούν Μπιλντ και Μπακογιάννη κατά τις συχνές συναντήσεις τους, μία από τις οποίες διήρκεσε 2,5 ώρες!)
Λονδίνο-Ουάσιγκτον επιδιώκουν το «κλείσιμο» όπως-όπως κυπριακού και ελληνοτουρκικών, με συνοπτικές διαδικασίες και λύσεις αντίστοιχες του απορριφθέντος Ανάν, ώστε να ανοίξει ο τουρκικός δρόμος προς την ΕΕ, αλλά και να ικανοποιηθούν πάγιες στρατηγικές επιδιώξεις τους.
Στη Λευκωσία έσπευσαν ήδη Μπαρόζο, Μπράιζα, Φερχόιγκεν κλπ., ζητώντας άμεσο κλείσιμο κυπριακού (που ουδόλως τους απασχολούσε 35 χρόνια!). Υπόσχονται, λέγεται, και Νόμπελ σε Χριστόφια-Ταλάτ, σε σκηνικό που θυμίζει κάπως Μόσχα της περεστρόικα. Τότε, η παγκόσμια δεξιά-ακροδεξιά (Κολ, Ρήγκαν, Θάτσερ) πήγαιναν μέρα παρά μέρα στην πρωτεύουσα του “διεθνούς κομμουνισμού” για να στηρίξουν και να ενθαρρύνουν τον αρχηγό του Γκορμπατσώφ και την πολιτική του. Είναι τέτοια π.χ. η «χημεία» Μπαρόζο-Χριστόφια, που ο αποτυχημένος Πρόεδρος της Κομισιόν (σύμβολο, λόγω Αζορών, υποτέλειας στον Μπους) θεωρεί τον «κομμουνιστή Χριστόφια» από τους μεγαλύτερους «συμμάχους» στην ανανέωση της θητείας του. Ο Κύπριος Πρόεδρος όχι μόνο τον υποστηρίζει για τη θέση του επικεφαλής της Κομισιόν, αλλά και δεν έφερε αντίρρηση, όπως πράττει πάγια η κυπριακή κυβέρνηση, στην απαίτησή του να συναντήσει τον Ταλάτ στο “προεδρικό μέγαρο” του ψευδοκράτους!
Το μενού συνδυάζει κολακείες και απειλές, “για να μην ξεχνιόμαστε”. Το Ρώυτερ, επικαλούμενο ξένο διπλωμάτη, χαρακτήρισε τους Χριστόφια-Ταλάτ “μαθητευόμενους μάγους”, χωρίς νομική μόρφωση, που τσακώνονται για πράγματα που δεν καταλαβαίνουν. Πολλοί ερμήνευσαν το τηλεγράφημα ως “παιδιά τελειώνετε επιτέλους!”.
“Λύση από Κύπριους για Κύπριους”, είναι το σύνθημα Χριστόφια, κανείς όμως Κύπριος δεν γνωρίζει τι γίνεται στις συνομιλίες! Οι “διακοινοτικές” μετηλλάγησαν προ πολλού σε διαδικασία εκπόνησης συντάγματος νέου κράτους, υπό συνθήκες μυστικοπάθειας απαράδεκτης και αντιδημοκρατικής για τα μεταμεσαιωνικά δεδομένα της Ευρώπης, υπογραμμίζουν έγκριτοι Κύπριοι νομικοί, που διερωτώνται μήπως πρέπει τώρα να γίνει δημοψήφισμα για το περίγραμμα τουλάχιστο της επιδιωκόμενης λύσης! Ο Ταλάτ πάντως συμπεριφέρεται δημοκρατικότερα, κοινοποιώντας στους “βουλευτές” του πρακτικά των συνομιλιών, που δεν γνωρίζουν ούτε οι αρχηγοί των “συγκυβερνώντων” ελλήνοκυπριακών κομμάτων!
H σύγχυση επί των θεμελίων της συζητούμενης ρύθμισης είναι δυστυχώς κανόνας! Ο κ. Χριστόφιας σε συνέντευξη απέκλεισε ξένους δικαστές στο νέο κράτος. Στις ελληνοκυπριακές προτάσεις που κατετέθησαν στο Εθνικό Συμβούλιο εμφανίστηκε ένας ξένος δικαστής. Στην επόμενη συνεδρίαση ο κ. Χριστόφιας απέδωσε την παρουσία του σε τυπογραφικό λάθος, ενώ ο σύμβουλός του κ. Τσιελεπής δήλωσε ότι «μάλλον γλυτώσαμε τους δικαστές”. Προ ημερών ο Ταλάτ μίλησε για τρεις ξένους δικαστές!
Διπλωματικοί κύκλοι αναγνωρίζουν ομόφωνα τον κεντρικό ρόλο του Βρετανού Πρέσβη Μίλετ στο συντονισμό του “διεθνούς παράγοντα”, αλλά και στο “στρίμωγμα” Χριστόφια, αν δεν παίξει τον ρόλο που του επιφυλάσσει το βρετανικό “master plan”. Το οποίο δεν είναι άλλο από την κινητοποίηση της ισχύος της κυπριακής αριστεράς εναντίον του ελληνικού εθνισμού. Μόνο έτσι, ελπίζει η Γηραιά Αλβιών, υπάρχει περίπτωση να πεισθούν/πιεσθούν οι Έλληνες, 80% του πληθυσμού, να παραιτηθούν από τα πιο αυτονόητα δικαιώματα…
Την Κυριακή ο Μίλετ δήλωσε δημοσίως ότι η δουλειά των δύο ηγετών είναι “να πουλήσουν τη λύση στις κοινότητές τους”, προβλέποντας προσωρινή συμφωνία τον Οκτώβριο και δημοψήφισμα τον Ιανουάριο. Το μόνο που μοιάζει να ανησυχεί τον Μίλετ και τον ειδικό απεσταλμένο του ΟΗΕ Ντάουνερ είναι η κοινή γνώμη – ο Ντάουνερ μάλιστα προκάλεσε σκάνδαλο όταν γνωστοποιήθηκαν σχόλιά του κατά των εφημερίδων “Φιλελεύθερος” και “Σημερινή”.
Συγκλίνουσες πληροφορίες από πολύ αξιόπιστες πηγές αναφέρουν τρία εναλλακτικά σενάρια που επεξεργάστηκαν Λονδίνο-Ουάσιγκτον:
1. υιοθέτηση παραλλαγής του σχεδίου Ανάν, επίλυση ελληνοτουρκικών, ταχεία ένταξη Τουρκίας πριν από τις μεγάλες ευρωπαϊκές χρηματοδοτικές αποφάσεις (2013)
2. προσωρινή συμφωνία τον Οκτώβριο που θα “κλειδώσει” τις ελληνικές υποχωρήσεις, απαλλάσσοντας την τουρκική ενταξιακή πορεία
3. άνοιγμα τουρκικών αεροδρομίων-λιμανιών, αφού, όπως ορθώς υπογράμμισε, επικαλούμενος την Ταϊβάν, ο Εγκεμέν Μπαγκίς, εμπόριο δεν σημαίνει αναγνώριση. Τι θα κάνουν τότε Λευκωσία και Αθήνα, που, κατά τρόπο εξευτελιστικό για τις ίδιες, δεν ζήτησαν αναγνώριση της Κύπρου πριν αρχίσουν διαπραγματεύσεις, όπως ζητούσε όχι ο Πρωθυπουργός της Κύπρου ή της Ελλάδας, αλλά της Γαλλίας, από το 2005;!
Διπλωμάτες στις Βρυξέλλες εξηγούν την κινητικότητα περί το κυπριακό, υπογραμμίζουν ότι, πέραν της επιδίωξης διευκόλυνσης της τουρκικής αξιολόγησης τον Δεκέμβριο, το ατλαντικό “λόμπυ” θέλει «με ένα σμπάρο να πετύχει τρία τρυγόνια». ‘Όχι μόνο να “λύσει“ το κυπριακό αλλά και:
α) να αποκτήσει από τώρα η Άγκυρα, πολλά από τα δικαιώματα των μελών της ΕΕ, δια του θεσμικού ρόλου που θα αποκτήσει επί της κυπριακής ψήφου. Αν αυτό γίνει, θα είναι δυσκολότατο στην ΕΕ να πει μελλοντικά όχι στην Άγκυρα, χωρίς να διακινδυνεύσει να «ανατιναχθεί» η συνταγματική ευστάθεια και εξωτερική ασφάλεια ενός μέλους της!
β) να αποκτήσουν οι Βρετανοί δια των ξένων δικαστών, της διαιώνισης του καθεστώτος βάσεων και σειράς άλλων συζητούμενων ρυθμίσεων, μόνιμη, μη αναστρέψιμη επιρροή στην Κύπρο που δεν είχαν ποτέ μετά το 1960.

Η ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ Το ΒΙΩΣΙΜΟ ΤΗΣ ΛΥΣΗΣ
Η αθηναϊκή ελίτ τηρεί «αποστάσεις ασφαλείας» από τις διαπραγματεύσεις της Λευκωσίας, αφήνοντας τον κ. Χριστόφια να βγάλει μόνος του το «φίδι από την τρύπα». Μεγάλο τμήμα της επιθυμεί διακαώς να “απαλλαγεί” από το κυπριακό, μόνο που αν η συμφωνία δεν αποδειχθεί βιώσιμη, κινδυνεύει να το δει μπροστά της με πολύ χειρότερη μορφή. Θολές λύσεις και “εποικοδομητικές” ασάφειες δημιουργούν δυνατότητα εθνοτικών συγκρούσεων, με ότι συνεπάγεται για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Είναι πολύ εύκολο να υπονομευθεί μια λύση μέσω κακών ρυθμίσεων στην εκτελεστική εξουσία, που θα αφίστανται των ισχυόντων στη Δύση, προειδοποίησε προσφάτως, καλώντας σε ιδιαίτερη προσοχή στον τομέα αυτό, ο εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ για θέματα εξωτερικής πολιτικής Ανδρέας Λοβέρδος.
Η πολιτική αστάθεια στην Αθήνα καθιστά λιγότερο προβλέψιμες τις τελικές θέσεις των κομμάτων επί μίας λύσεως – ουδείς επιθυμεί σήμερα να καταβάλει κόστος για να στηρίξει ελληνικές υποχωρήσεις και την τουρκική ένταξη στην ΕΕ. Ενώ και αρκετοί ανησυχούν μήπως το κυπριακό «φίδι», αν δεν προσεχθεί, «δαγκώσει» τελικά και την μητροπολιτική Ελλάδα. Σημαίνων παράγων της ΝΔ υπογράμμισε, μιλώντας στον “K.t.E” υπό τον όρο ανωνυμίας: «Μη βιώσιμη λύση θα καταστήσει την Αθήνα όμηρο Άγκυρας, Λονδίνου και Ουάσιγκτον, για να μην πάθουν τίποτα 750.000 Έλληνες χωρίς κανονική κρατική προστασία».
Έγκριτοι παρατηρητές υπογραμμίζουν ότι το “κλειδί βιωσιμότητας” της λύσης είναι η διατήρηση του πυρήνα των θεμελιωδών δικαιωμάτων αυτοκυβέρνησης, αυτοάμυνας, ανεξαρτησίας για τους Έλληνες, τουλάχιστο εκεί που θα ζήσουν. Αν αναγνωριστεί σε οποιονδήποτε τρίτο, μη αιρετό εκπρόσωπο της πλειοψηφίας (δικαστή , Τούρκο συμπρόεδρο κλπ.) δικαίωμα απόφασης επ’ αυτής δημιουργείται αμέσως έδαφος σύγκρουσης. Εξωφρενική και παράλογη χαρακτηρίζουν ορισμένοι την πρόταση των Ελληνοκυπρίων να αποποιηθούν του δικαιώματος της αυτοάμυνας, μόνοι μεταξύ όλων των κρατών του κόσμου (και μάλιστα κράτος στη Μεσόγειο που υπέστη εισβολή). Τέτοια πρόταση έγινε και για το παλαιστινιακό κράτος – δεν τη σκέφτηκε όμως κανείς Παλαιστίνιος, ο Νετανιάχου θέλει να την επιβάλει! Και φυσικά, είναι ακατανόητη, υποστηρίζουν οι ίδιοι, η αναγνώριση, με οποιαδήποτε μορφή, μονομερή ή πολυμερή, σε τρίτες χώρες δικαιώματος επέμβασης.
Οι διακοινοτικές ταραχές του 1963-64 προκλήθηκαν από τους παραλογισμούς των συμφωνιών Ζυρίχης-Λονδίνου, που επικαλέσθηκε η Άγκυρα και το 1974. Οι συνθήκες ήταν απαράδεκτες γιατί μπλόκαραν τη κρατική λειτουργία με το βέτο που παραχώρησαν στη μειονότητα. Με το σχέδιο Ανάν, ή το σύστημα εκ περιτροπής προεδρίας, δεν προβλέπεται καν βέτο για την πλειονότητα!
Κόσμος του Επενδυτή

Ξεθάβοντας μνήμες της προδοσίας Ο Δημήτρης Ζινιέρης κηδεύεται 35 χρόνια μετά τον θάνατό του

Αν σκοτωνόταν στον πόλεμο, θα έλεγες, σκοτώθηκε από τους Τούρκους, πολεμώντας για την ελευθερία. Εκείνος που πάει στον πόλεμο, ξέρεις ότι μπορεί και να μην επιστρέψει. Να δολοφονείται όμως ο δικός σου άνθρωπος από δικούς του ανθρώπους, είναι ακόμα πιο δυσβάσταχτο. Είναι άδικο…». Το βλέμμα της κόρης βουρκώνει. Είναι και οι μέρες τώρα που ξυπνούν βασανιστικά τις μνήμες εκείνων των ημέρων, του αδελφοκτόνου σπαραγμού. Τριάντα πέντε χρόνια μετά, ο πόνος παραμένει το ίδιο έντονος.

Η Έφη Ζινιέρη, υποβάλλει τον εαυτό της στο μαρτύριο της αφήγησης της τραγικής ιστορίας του πατέρα της. Του ανθρώπου, που δολοφονήθηκε από τους πραξικοπηματίες και παρέμενε μέχρι πρόσφατα θαμμένος μακριά από τον τόπο του και την οικογένειά του. Θαμμένος σε ένα κοιμητήριο στην πόλη της Λεμεσού, όπως είχε μάθει από συγκεχυμένες πληροφορίες η οικογένειά του εκείνη την εποχή. Ποτέ όμως κανείς δεν το είδε.
Ποτέ δεν ήταν απόλυτα σίγουροι για τον αν το καντήλι που άναβαν, ήταν όντως πάνω από το μνήμα που ήταν θαμμένος. Τριάντα πέντε χρόνια μετά, οι τραγικές πτυχές της σύγχρονης ιστορίας του τόπου ξεθάβονται.
15 Ιουλίου 1974. «Εκείνη την ημέρα ήταν άρρωστος. Σηκώθηκε, έκατσε πάνω στο κρεβάτι και άνοιξε το ραδιόφωνο να ακούσει τις ειδήσεις», θυμάται η κόρη του Έφη, που τότε ήταν μόλις 10 χρόνων. «Όταν άκουσε την είδηση για το πραξικόπημα, σηκώθηκε από το κρεβάτι και είπε ότι θα πάει κάτω στο καφενείο να δει τι συμβαίνει. Από τότε δεν τον ξαναείδαμε εμείς. Την επομένη μάθαμε ότι σκοτώθηκε», αναφέρει.
Στο μεσοδιάστημα εκείνης της ημέρα, μεσολάβησε μια σειρά από εξελίξεις. Τον ακριβή τρόπο που εκτυλίχθηκαν τα γεγονότα δεν τα έμαθαν ποτέ. Ένα πέπλο σιωπής καλύπτει ακόμα πολλές σκοτεινές πλευρές της ιστορίας, ακόμα και τόσα χρόνια μετά. Με το άκουσμα της είδησης του πραξικοπήματος, ομάδες δημοκρατικών πολιτών οργανώθηκαν στην Πάφο.
Επιστράτευσαν τρία λεωφορεία, μπήκαν μέσα και ξεκίνησαν για τη Λευκωσία να αντισταθούν στους πραξικοπηματίες. Ανάμεσά τους και ο 37χρονος τότε Δημήτρης Ζινιέρης. Παρά το γεγονός ότι ήταν άρρωστος, παρά το ότι είχε έξι ανήλικα παιδιά στο σπίτι από 12 μέχρι 2,5χρόνων για να μεγαλώσει και μάλιστα πέντε εξ αυτών να είναι κόρες που έπρεπε να μεριμνήσει και για την προίκα τους, το καθήκον πήρε την πρώτη θέση στις προτεραιότητές του. Στη διαδρομή προς Λευκωσία στην περιοχή του χωριού Κολόσσι, τα αυτόματα όπλα τούς είχαν στήσει καρτέρι. Με το που φάνηκαν τα λεωφορεία, άρχισαν να πυροβολούν. Ο Δημήτρης Ζινιέρης και άλλα τρία άτομα, έπεσαν νεκρά από τις σφαίρες. «Στο Κολόσσι τούς περίμεναν, τους έστησαν ενέδρα. Μόλις έφτασαν εκεί τα λεωφορεία άρχισαν να τους βάλλουν με πυρά. Ήταν δύο-τρία λεωφορεία», αναφέρει η Έφη. «Κάποια ονόματα που ξέραμε ότι ήταν εκεί, πήγαμε να τους ρωτήσουμε, αλλά δεν καταφέραμε να μάθουμε πληροφορίες. Εκείνο που ξέρουμε είναι ότι ήταν μέσα σε ένα λεωφορείο και ότι σκοτώθηκε στην ενέδρα που τους έστησαν», προσθέτει.
η εφη αγνοείται
•Τριάντα πέντε χρόνια μετά, ο πόνος παραμένει το ίδιο έντονος.
•Οι πραξικοπηματίες έστησαν καρτέρι στο Κολόσσι και περίμεναν τα λεωφορεία που ξεκίνησαν από την Πάφο.
•Τον σκότωσαν και τον έθαψαν στη Λεμεσό. Η οικογένειά του έμαθε για το φονικό την επομένη.
•Ένα πέπλο σιωπής καλύπτει ακόμα πολλές σκοτεινές πλευρές της ιστορίας.
Ο επίλογος μιας ακόμα τραγικής ιστορίας
ΤΟ ΤΡΑΓΙΚΟμαντάτο, η οικογένεια το έμαθε την επόμενη μέρα. Δεν ήξεραν ούτε πώς έγινε, ούτε πού τον είχαν.
«Κάποια γειτόνισσα μας τότε, δούλευε στα αμπέλια και είπε ότι τον είδε και μας είπε να μην ανησυχούμε και θα επιστρέψει. Μετά πήγε και ο παππούς μου, ο πατέρας του πατέρα μου κάτω στη Λεμεσό και έφερε κάποια αντικείμενά του πίσω που του έδωσαν. Μετά μάθαμε ότι ήταν θαμμένος στη Λεμεσό. Είχαμε και μια γνωστή μας που ήταν παντρεμένη στη Λεμεσό, κοντά στο κοιμητήριο Αγίου Νικολάου και μας είπε ότι ήταν θαμμένος εκεί. Είπε ότι τον είδε, τον αναγνώρισε», θυμάται η Έφη. Έκτοτε, έμενε εκεί, χωρίς να είναι απόλυτα σίγουρη για την πληροφορία.
«Η εκταφή έγινε πριν από δύο μήνες. Κάναμε κάποιες ενέργειες πιο παλιά και συγκεκριμένα η μητέρα μου μέσω του τέως Αρχιεπισκόπου όταν ήταν Μητροπολίτης στην Πάφο. Τώρα συζητώντας με τον άντρα μου, αποφασίσαμε να κάνουμε ενέργειες για την εκταφή του. Η μάνα μου είναι μεγάλης ηλικίας. Είπαμε να τον φέρουμε στο χωριό να τον θάψουμε εδώ, να του ανάβουμε το καντήλι του. Διότι στη Λεμεσό ήταν λίγο δύσκολο για όλη την οικογένεια. Έτσι ξεκινήσαμε με τον άνδρα μου ενέργειες για να ξεκινήσουν οι διαδικασίες», εξηγεί η Έφη.
«Η πληροφορία που είχαμε ήταν ότι ήταν θαμμένος μόνος του στον τάφο, όμως όπως μάθαμε, με την εκταφή διαπιστώθηκε ότι ήταν μαζί με ακόμα ένα άτομο. Απ’ ό,τι μας είπαν, φαίνεται να υπάρχει μία σφαίρα στη λεκάνη, αλλά δεν μπορεί να φανεί από την ιατροδικαστική εξέταση αν είναι από αυτή που σκοτώθηκε». Η κηδεία του θα γίνει την Τρίτη 14 Ιουλίου στο χωριό του στη Χλώρακα. Εκεί, θα γραφτεί ο επίλογος μιας ακόμα τραγικής ιστορίας τούτου του τόπου…
ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ