H Ημέρα της Γυναίκας...

της Ελίνας Γαληνού
8 Μαρτίου. Μέρα γιορτής για τη γυναίκα του σύγχρονου κόσμου. Μέρα τιμής για τις γυναίκες-αγωνίστριες της ζωής. Η σημερινή ημερομηνία που αφιερώνεται στη γυναίκα, τιμά την επέτειο μιας μεγάλης διαδήλωσης και απεργίας που οργάνωσαν οι πρώτες εργαζόμενες γυναίκες στην Αμερική, στα τέλη του 19ου αιώνα. Οι γυναίκες εκείνες ήταν εργάτριες σε εργοστάσια κλωστοϋφαντουργίας και δούλευαν υπό όρους πολύ σκληρούς. Χαμηλά ημερομίσθια, πολλές ώρες, ανθυγιεινές συνθήκες εργασίας, καμιά ιατροφαρμακευτική κάλυψη.
Η συλλογική αυτή διαμαρτυρία τους θορύβησε την κοινή γνώμη ανοίγοντας το δρόμο για νόμιμες διεκδικήσεις. Από κείνη τη μέρα άρχισαν να μπαίνουν οι βάσεις για την διεκδίκηση των δικαιωμάτων των γυναικών και γενικότερα, της ισοτιμίας. Και οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι στις προγονές μας οφείλουμε σήμερα όσα έχουμε κατακτήσει, δεδομένου ότι η σημερινή θέση της γυναίκας (τουλάχιστον στον δυτικό κόσμο), δεν έχει καμιά σύγκριση με αλλοτινές εποχές. Οι γυναίκες απέκτησαν ελευθερίες, διακρίθηκαν επαγγελματικά, ανέβηκαν σε ύπατα αξιώματα. Σήμερα είναι ανεξάρτητες οντότητες και μπορούν να σχεδιάσουν τη ζωή τους όπως τη θέλουν. Θεωρητικά τουλάχιστον αυτό ισχύει…
Θεωρητικά ναι. Γιατί στην πράξη… πολλά έχουν να μας πουν οι γυναίκες του σήμερα-και όχι μόνο εκείνες του τρίτου κόσμου. Πάρτε για παράδειγμα μια μέση Ελληνίδα εργαζόμενη μητέρα. «Ξέρετε τι ώρα γυρίζουμε από τη δουλειά μας και τι μας περιμένει μετά στο σπίτι; Να γυρίσουν τα παιδιά από το σχολείο, να τα πάμε και να τα φέρουμε από τα ιδιαίτερα μαθήματά τους. Να φροντίσουμε για τα ψώνια, το φαγητό και τα ρούχα της οικογένειας. Να παρακολουθούμε τα προβλήματα και τις αγωνίες των μελών της οικογένειας και να τα στηρίζουμε ψυχολογικά με όλες μας τις δυνάμεις. Να συμπαραστεκόμαστε στα προβλήματα των γονέων μας και στενών συγγενών μας, κυρίως όσον αφορά τα θέματα υγείας-και όχι μόνο μέσω τηλεφώνου. Να είμαστε σε ετοιμότητα για όλους και για όλα. Να παρακολουθούμε σεμινάρια για να μην μείνουμε πίσω στην δουλειά μας και να φροντίζουμε να ανταποκρινόμαστε στις ολοένα αυξανόμενες επαγγελματικές απαιτήσεις, για να μην καταλήξουμε άχρηστες και μας απολύσουν... Να δουλεύουμε σε δύο δουλειές για να ανταπεξέλθουμε στις ανάγκες της μονογονεϊκής οικογένειας-αν η τύχη τα έφερε έτσι και το φαινόμενο αυτό όλο και αυξάνεται. Και να πρέπει να ενημερωνόμαστε για τα κοινά, να διεκπεραιώνουμε τις καθημερινές υποχρεώσεις του πολίτη μέσα στη δαιδαλώδη γραφειοκρατία. Πόσοι επιτέλους ρόλοι αντιστοιχούν στη σημερινή γυναίκα, έχετε αναρωτηθεί;¨»
Μια αλήθεια που δεν αφορά μονάχα τις Ελληνίδες, μια αλήθεια πανανθρώπινη που δεν γνωρίζει σύνορα. Ίσως οι γυναίκες του δυτικού κόσμου να πλεονεκτούν σημαντικά σε σχέση με κείνες του τρίτου κόσμου που βιώνουν ακόμα μια παράλογη καταπίεση. Όμως διαχρονικά έχει αποδειχτεί ότι οι γυναίκες που γράφτηκαν στις σελίδες της Ιστορίας, ήταν τόσο λίγες σε σχέση με κείνες που ύφαναν την ίδια την Ιστορία, χτίζοντας σιωπηλά και αθέατα τον πολιτισμό. Οι πολλές πέρασαν και περνούν αθέατα και ανώνυμα απ΄ όλες τις εποχές, παλεύοντας με τις διακυμάνσεις τους και προσπαθώντας να κρατήσουν σθεναρά το τιμόνι της ζωής. Αυτές οι γυναίκες αξίζουν και θ΄ αξίζουν πάντοτε τη σημερινή γιορτή.