Παρασκευή, 9 Απριλίου 2010

ΜΑΧΗ ΟΧΥΡΟΥ ΝΥΜΦΑΙΑΣ, 6 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1941

Στις 6 Απριλίου 1941 νωρίς το πρωί ξεκίνησε η στρατιωτική επιθετική ενέργεια του γερμανικού – ναζιστικού στρατού εναντίον του Οχυρού Νυμφαίας.4 αξιωματικοί και 364 οπλίτες του ελληνικού στρατού ανέλαβαν το τιτάνιο έργο να αποκρούσουν την επίθεση βάζοντάς τα με υπερπολλαπλάσιες δυνάμεις του εχθρικού στρατού.

Οι ελληνικές απώλειες ήταν 7 νεκροί και 23 τραυματίες, απέναντι σε 900 νεκρούς, 1500 τραυματίες, 100 ζωντανά και 30 κατεστραμμένα οχήματα των Γερμανών.

Οι Ελληνες νεκροί της μάχης του Οχυρού Νυμφαίας:

Δεκανέας Κορώνης Γεώργιος του Δ ηµητρίου, από την Καρδίτσα.

Στρατιώτης Κιουλµπαξιώτης Εµµανουήλ του Κων/νου, από τον Σκόπελο Μυτιλήνης.

Στρατιώτης Μαλλιαράκης Ιωάννης του Γεωργίου, από τις Αρχάναι Τεµένους Ηρακλείου.

Στρατιώτης Τσικνάκης Γεώργιος του Θεοδώρου, από την Κουµάσα Μονοφασίου Ηρακλείου.

Στρατιώτης Μπάφας Γεώργιος του Ιωάννου, από το Βαθύπεδον Ιωαννίνων.

Στρατιώτης Πατίρης Ευστρατιος του Νικολάου, από την Πλακάδ; Πλωµαρίου Λέσβου.

Στρατιώτης Καραγεωργίου Γεώργιος του Ιγνατίου, από το Σκαλοχώρι Μηθύµνης Λέσβου.

Κατεβάστε το αρχείο με το αφιέρωμα του Ελληνικού Στρατού στη Μάχη της Νυμφαίας:
http://rodopinews.gr/wp-content/uploads/2010/04/OXYRO_NYMFAIAS.pdf

http://rodopinews.gr/?p=6752

6 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Κάπου εδώ μέσα νομίζω διάβασα πως μέχρι την κατάρευση του μετώπου οι γερμανοί έχασαν 550 άνδρες κι εμείς μόνον 1000 κάτι...
Μήπως τό 'χουμε ξεφτιλίσει κι αυτό το ζήτημα. Ετσι είναι?

Απόστολος είπε...

Αθάνατοι!
Αιωνία τους η μνήμη

Ανώνυμος είπε...

Πού είναι η κ Δραγώνα να τους δώσει μετάθεση....!

Ανώνυμος είπε...

όταν κάνεις σωστή άμυνα η αναλογια είναι ότι ένας λόχος κρατάει ένα τάγμα.δηλαδή 150 άτομα απέναντι σε 700 με 800 επιθετικούς στρατιώτες.αυτός είναι και ο απλός λόγος που η τούρκοι δεν κουνιόνται γιατί ξέρουν ότι σε μια επιθετική τους ενέργεια απέναντι μας θα διαλυθούν στρατιωτικά.stef

Ανώνυμος είπε...

ΜΙΑ ΑΙΜΑΤΗΡΗ ΚΩΜΩΔΙΑ
(Μια "μαύρη" επέτειος εξ ίσου "χρήσιμη")

“Ο πόλεμος δεν ανήκει στο πεδίο των τεχνών και των επιστημών, αλλά σε εκείνο της κοινωνικής ύπαρξης. Είναι μια σύγκρουση μεγάλων συμφερόντων ρυθμισμένη με το αίμα, κι είναι μόνο σ΄ αυτό που διαφέρει από τις άλλες συγκρούσεις”. (K. VON KLAUSEWITZ)

Πριν 103 χρόνια από σήμερα, τον Απρίλιο του 1897, η Ελλάδα βρισκόταν σε πολεμικό συναγερμό. Η χώρα έρμαιο των ντόπιων αλλά και ξένων «χρυσοκάνθαρων» κερδοσκόπων, του λαϊκισμού και του καιροσκοπισμού των πολιτικών της εποχής, επί μακρό χρονικό διάστημα, συσσώρευσε τεράστια χρέη και το 1893 ο πρωθυπουργός Χ. Τρικούπης παρά τις αντιδράσεις Αυλής και Τραπεζιτών κήρυξε την Ελλάδα σε πτώχευση. Ο Τρικούπης καθόρισε μικρό ποσοστό συμβιβασμού γεγονός που με την πτώχευση προκάλεσε την πραγματική λύσσα στους κερδοσκόπους του Βερολίνου γιατί μετά το γάμο του διαδόχου Κωνσταντίνου με τη Σοφία πολλοί Γερμανοί κεφαλαιούχοι είχαν αγοράσει ελληνικά χρεόγραφα. Στα εθνικά θέματα η από το 1896 η εξέγερση των Κρητικών κατά των Τούρκων είχε προκαλέσει ένταση στις Ελληνοτουρκικές σχέσεις. Ο πρωθυπουργός της χώρας το 1897, Θ. Δηλιγιάννης λαϊκιστής και δημαγωγός ανίκανος για σοβαρή εκτίμηση της κατάστασης, υπό την επιρροή ανεύθυνων πολιτικών στρατιωτικών και οικονομικών κύκλων αποφάσισε πόλεμο κατά της Τουρκίας με το στρατό της χώρας ανέτοιμο και ουσιαστικά υπό διάλυση. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο υπουργός στρατιωτικών της κυβέρνησης Σμολένιτς, υπέβαλε παραίτηση καταγγέλλων την κυβέρνηση Δηλιγιάννη ότι «δια των πολεμικών ψευδεπιδείξεων παρασκεύαζε κωμωδία εθνική δι’ αιματηρών χαρακτήρων γραφομένην».
Και πραγματικά η όλη επιχείρηση των 30 περίπου ημερών που κατευθυνόταν από ανάξιους και άπειρους ηγήτορες γρήγορα εξελίχθηκε σε εθνική τραγωδία πρώτης γραμμής με αποκορύφωμα τη “φυγή της Μελούνας” και την εγκατάλειψη της Λάρισας εις τους Τούρκους. Η περεταίρω προέλαση του τουρκικού στρατού προς το εσωτερικό απειλούσε την ίδια την ύπαρξη του Ελληνικού κράτους και απετράπη έπειτα από ανταπόκριση των Μεγάλων δυνάμεων στις …ικεσίες της Ελλάδος όπως στο σχετικό τηλεγράφημα του κάιζερ τονίζεται: «Όσον αφορά το τηλεγράφημα σας της 8ης του μηνός, είμαι ευτυχής να σας πληροφορήσω ότι αφού ο Βασιλεύς (Γεώργιος) και η κυβέρνηση (η ελληνική) ΙΚΕΤΕΥΣΑΝ μέσω της Σοφίας την επέμβαση μου και αφού επισήμως γνωστοποίησαν εις τον πρεσβευτή μου και πάλιν μέσω της Σοφίας προς εμέ προσωπικώς ότι απεδέχθησαν ανεπιφυλάκτως τους όρους, τους οποίους πρότεινα, διέταξα τον βαρόνο φον Πιέσσεν να προβεί στα αναγκαία διαβήματα προς αποκατάσταση της ειρήνης από κοινού με τους αντιπροσώπους των άλλων Δυνάμεων»(Τηλεγράφημα του αυτοκράτορα Κάιζερ της Γερμανίας προς την βασίλισσα Βικτωρία της Αγγλίας, 1/13 Μαΐου 1897)
Ο πόλεμος έγινε για να εξυπηρετήσει ξένα συμφέροντα, που σκόπευαν να επιβληθεί «ο διεθνής οικονομικός έλεγχος» για πολλά χρόνια στην Ελλάδα επ ωφελεία των δανειστών μας. Φυσικά υπό επαχθείς όρους: «Ο πόλεμος του 1897 ήτο ένας ψευτοπόλεμος, ένας εικονικός διπλωματικός πόλεμος (…)πρώτον για να επιβληθεί ο διεθνής οικονομικός έλεγχος επί των οικονομικών της Ελλάδος, τον οποίο δεν ετόλμα να δεχθεί ούτε ο βασιλεύς, ούτε καμία κυβέρνηση και βουλή διότι απετέλει περικοπή της ανεξαρτησίας του κράτους. Εξ άλλου η οικονομική ανόρθωση της Ελλάδος ήτο αδύνατος χωρίς τον έλεγχο. Τι έπρεπε να γίνει; Οι κεφαλαιοκρατικοί παράγοντες ήταν τότε πανίσχυροι (…) επενοήθη λοιπόν ο πόλεμος ως μέσον επιβολής του ελέγχου».(Perris: «The Earstern crisis of 1897, σελ.227»)

Ανώνυμος είπε...

ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΕ ΟΑΣΥΣ ΠΕΘΑΙΝΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Χρηστος Βουλγαρης αο Λονδινο