ΑΠ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΣΑκούω πολύ συχνά την άποψη ότι «εμείς φταίμε για τα χάλια μας». Φαίνεται λογικό. Ποιος άλλος θα μπορούσε να φταίει για τη διαφθορά, την αδιαφορία, για τους πολιτικούς που δεν τα καταφέρνουν, εμείς δεν τους ψηφίζουμε; Μια καλή απάντηση έδωσε η Φωτεινή Πιπιλή (δημοσιογράφος-βουλευτής ΝΔ) σε ταξιτζή που της έκανε τον έξυπνο: Πρέπει να σας κρεμάσουμε όλους τους πολιτικούς, της είπε. Ευχαρίστως, αλλά θα πάρουμε μαζί μας κι εσάς, τους «ταρίφες» και φοροφυγάδες, του απάντησε και αυτός πάτησε γκάζι. Φταίμε, λοιπόν, όλοι μας.
Αφού εμείς φταίμε, μόνοι μας θα τα διορθώσουμε, λέει η κοινή λογική αλλά και η κυβέρνηση. Απλή και υπερήφανη (εθνικώς) στάση. Αλλά τότε γιατί τρέχει πάνω-κάτω ο κ. Παπανδρέου για να πάρει αυτό που δεν ζητάει; Δηλαδή λεφτά. Αντιθέτως, μας σπρώχνουν στην πτώχευση υποσχόμενοι ότι θα μας σώσουν μετά. Η ΕΕ αφήνει τους κερδοσκόπους να μας ληστεύουν με τα επιτόκια. Με επιχείρημα ότι δεν είμαστε αξιόπιστοι. Αυτό είναι ψέμα.
Το ελληνικό κράτος και η Ευρωπαϊκή Τράπεζα (ΕΚΤ) εγγυήθηκαν και έδωσαν χωρίς κανένα δισταγμό ή κωλυσιεργεία 28 δις ευρώ στις Τράπεζες για να σωθούν. Αλλά το ίδιο ελληνικό κράτος και η ίδια ΕΚΤ, η ίδια η ΕΕ, κάνουν ένα σωρό τσιριμόνιες και βάζουν άγριους φόρους για να βρουν περίπου το ίδιο ποσό ώστε να σωθεί μια ολόκληρη χώρα, η Ελλάδα. Η αξιοπιστία δεν παίζει κανένα ρόλο. Η αξιοπιστία των ελληνικών Τραπεζών μόλις προχθές υποβαθμίστηκε αλλά θα πάρουν τη δεύτερη δόση από τα 28 δις χωρίς να πατήσει πόδι καμιά Μέρκελ.
Η Γαλλίδα Υ/Οικονομικών κ. Λαγκάρντ είπε καθαρά ότι για τις δυσκολίες της Ελλάδας και των άλλων χωρών του ευρωπαϊκού Νότου φταίει η Γερμανία. Επειδή επέβαλλε, ως ισχυρότερη οικονομικά χώρα, όρους εκμετάλλευσης στις εμπορικές-οικονομικές σχέσεις με τους εταίρους. Στην έγκυρη Monde Diplomatique υποστηρίζεται ότι πρέπει να τεθεί εκτός ΟΝΕ όχι η Ελλάδα αλλά η Γερμανία επειδή αυτή είναι ο υπαίτιος της κρίσης. Υπερβολή; Ίσως, αλλά εξηγεί το ρόλο της Γερμανίας, το γιατί η κρίση δεν είναι στη ρίζα της εσωτερική υπόθεση κανενός.
Αν οι αιτίες είναι εξωγενείς τότε κανείς δεν μπορεί να ξεπεράσει την κρίση μόνος του. Τα μέτρα μοιραία θα αποτύχουν. Ο κοσμάκης θα αυτομαστιγώνεται μάταια ενώ οι κερδοσκόποι (δηλ. οι Τράπεζες) θα πίνουν εις υγείαν των κορόϊδων. Έως ότου ξεσπάσει η οργή του ταξιτζή. Και τότε «η Πιπιλή» ίσως δεν προλάβει να αμολήσει την ατάκα της. Θα τρέχει να σωθεί.
Ελεύθερος, Παρασκευή, 9-4-10
3 σχόλια:
Kyrie Apostolopoule,
oso kai na sas enoxlei, kai sas kai pollous allous kai sthn pleon epenakamptousa Pswrokwstaina, to fysiko dikaio ths epikrathsews tou isxyroterou kanena texnourghma den mporei na to anairesei: dyo pagosmious polemous exase h Germania, tapeinw8hke kai katakseftilhsthke pantelws toses kai toses fores, katestrafh olosxerws kata ton Triakontaeth Polemo (1618-1648), kata tous Napoleonteious Polemous (1799-1815), kata tous dyo pagomious polemous, kai loipa kai loipa, kai pali kyriarxei, ekei pou ta'xoun "ftysei" avtoi pou epifaneiakws thn enikhsan kai thn tapeinwsan, HPA, Agglia, Gallia kai pleon kai ta katafanws parapaionta apomeinaria ths Sovietikhs Enwsews onomazomena kai "Rwssikh Omospondia", kai h Germania akomh kratei, epikratei kai zei kai vasilevei... Ti na kanoume, to'xoun sto katafanestata poly isxyro DNA tous, as to paradextoume loipon kai as kanoume epitelous, kyriws emeis, th papia, me tous toso kalous prostates pou frontisame kai dialeksame kata kairous, Agglous, Gallous kai Amerikanous, pou oloi mas poulhsan, opws symvainei kai stis meres mas. Asfalestata, an eimastan me to meros ths Germanias ta televtaia 100 kai kati xronia, anti twn allwn, 8a eimastan se poly kalyterh katastash, logw tou oti oi Germanoi paradosiakws dia8etoun, monoi apo tis megales dynameis, logo timhs kai h8os.
Filika, enas pragmatikos gnwsths ths istorias
"Ασφαλέστατα, αν είμασταν με το μέρος της Γερμανίας τα τελευταία 100 και κάτι χρόνια, αντί των άλλων, θα είμασταν σε πολύ καλύτερη κατάσταση..." Αν εσύ είσαι πραγματικός γνώστης της ιστορίας, εγώ είμαι ο Θουκυδίδης!! Τι άλλο θα ακούσουμε Θεέ μου...
Θεόδωρος
Ρε Θόδώρα,
Το Christo ρε, σε πήρε κανα τηλέφωνο από Λονδίνο;
Δημοσίευση σχολίου