30/4/10

Επιλέγοντας έξυπνα και Ελληνικά...



Φίλτατοι, καλή σας ημέρα.

Δίχως αμφιβολία, από τη Δευτέρα το πρωί, η Ελλάδα θα είναι μια πιο φτωχή χώρα.
Οι κάτοικοί της θα έχουν χάσει ένα μεγάλο μέρος της αγοραστικής τους δύναμης και θα έχουν ελάχιστες προοπτικές ανάκτησής της, τουλάχιστον για την επόμενη τριετία.
Αυτός ο τριετής «οικονομικός χειμώνας» θα βρει τους υπαλλήλους και τους συνταξιούχους του Δημόσιου τομέα με δύο μισθούς λιγότερους το χρόνο και με μειωμένα επιδόματα κάθε είδους, τους εργαζομένους στον ιδιωτικό με «παγωμένες» αποδοχές και άπαντες με αυξημένα κόστη διαβίωσης, με τη μορφή υψηλότερων έμμεσων φόρων.

Αντίστοιχα, θα τους βρει πολύ περισσότερο εκτεθειμένους στο δριμύ ψύχος της οικονομικής ύφεσης, που θα ενταθεί, υπό το φως της δρομολογούμενης διεύρυνσης του πλαφόν του 2% στις απολύσεις, σε 4% το μήνα ή και περισσότερο.

Εάν ένα ποσοστό των κατοίκων αυτής της χώρας ζούσε έως τώρα στο λεγόμενο «όριο της φτώχειας», από τη Δευτέρα αυτό θα αυξηθεί σημαντικά.

Ανεξάρτητα της συζήτησης κατά πόσον τα μέτρα που αναμένεται να ανακοινώσει η κυβέρνηση τις επόμενες 48 ώρες είναι δίκαια ή όχι, ή της συζήτησης που αφορά στην αντιμετώπιση της πραγματικής μάστιγας της ελληνικής οικονομίας, που είναι η φοροδιαφυγή αλλά και ο σφικτός εναγκαλισμός του ιδιωτικού τομέα από το Δημόσιο, ο μόνος δρόμος για να βγούμε από τα σημερινά δεινά μας, δεν μπορεί παρά να είναι αυτός της ανάπτυξης.

Της καταβολής κάθε δυνατής προσπάθειας για την αύξηση του πλούτου αυτής της χώρας και της αποκατάστασης της χαμένης πορείας των κατοίκων της προς την ευημερία.

Η επικείμενη αύξηση του φόρου προστιθέμενης αξίας στο επίπεδο του 23% ή και 24%, σε συνδυασμό με την ταυτόχρονη μείωση των εισοδημάτων τους, αναμένεται να έχει τρομακτικές συνέπειες στις καταναλωτικές συνήθειες των Ελλήνων.

Στην καθημερινότητά τους.

Παρέχει όμως και μια πρωτόγνωρη ευκαιρία διάσωσης και ενίσχυσης των ελληνικών προϊόντων, καθώς και μείωσης του επί δεκαετίες αυξανόμενου ελλείμματος τρεχουσών συναλλαγών, σε περίπτωση που το ελληνικό καταναλωτικό κοινό στραφεί εκ νέου προς αυτά.

Εάν υπήρξε ποτέ μια εποχή κατά την οποία το σύνθημα, «αγοράστε ελληνικά» ήταν επίκαιρο, σίγουρα είναι και η σημερινή.

Το να προστρέξουμε στους έλληνες παραγωγούς και στις υπηρεσίες των ελληνικών εταιριών δεν συνιστά κάποιο είδος αναβίωσης των μορφών προστατευτισμού που καταδυνάστευαν κάποτε το οικονομικό γίγνεσθαι.

Αποτελεί την προφανή απάντηση στα οικονομικά δεινά που εφεξής θα αντιμετωπίζουμε.

Επιλέγοντας το φθηνότερο ελληνικό προϊόν έναντι του ακριβότερου εισαγόμενου, δεν διευκολύνει μόνο την τσέπη μας αλλά και την ελληνική παραγωγή, βοηθώντας στη διατήρηση θέσεων εργασίας και στην ανακύκλωση του χρήματος, με αυξημένο ποσοστό, στη χώρα μας.

Πάνω από όλα όμως στέλνει το μήνυμα ότι μπορούμε να μείνουμε όρθιοι ακόμη και όταν μας τραβούν το χαλί κάτω από τα πόδια…

ngd@euro2day.gr

3 σχόλια:

  1. "Επιλέγοντας το φθηνότερο ελληνικό προϊόν έναντι του ακριβότερου εισαγόμενου"
    Αν ήταν έτσι θα ήταν εύκολη και αυτόματη η επιλογή...
    Μια απο τις προτεραιότητες της κοινωνίας και των οργάνων διοικήσης της θα έπρεπε να είναι την απέλαση των κινέζικων καταστημάτων και το οριστικό κλείσιμο του παράνομου μαφιοζικού περιπλανώμενου εμπορίου που έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλά τα λέει το άρθρο αλλά θα βοηθούσε πολύ αν τα ελληνικά προϊόντα ήταν φθηνότερα από τα ξένα.
    Το πρόβλημα δεν είναι μόνο τα κινέζικα.Αν πάει κανείς στο σούπερ μάρκετ θα δει ότι τα ελληνικά προϊόντα είναι λίγο εως πολύ ακριβότερα από τα αντίστοιχα ξένα. Μπριζόλες Γαλλίας, τυρί Ολλανδίας και γενικά προϊόντα από Ευρωπαϊκές χώρες με όχι φθηνά εργατικά χέρια, είναι φθηνότερα και δεν νομίζω ιδιαίτερα κατώτερα ποιοτικά από τα ελληνικά...
    Εμείς φταίμε πάνω από όλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Σωστή η άποψη περί προτίμησης ελληνικών προιόντων. Ομως δυστυχώς εδώ και χρόνια, η εγχώρια παραγωγικότητά μας απαξιώθηκε και η αγορά μας έγινε ως επί το πλείστον εισαγωγική. Τώρα που είδαμε όμως τις επιπτώσεις της τόσο χαμηλής παραγωγικότητας όσον αφορά την οικονομική μας αυτοδυναμία, τι θα γίνει; Θα καταφέρουμε να ξαναστήσουμε την εγχώρια παραγωγικότητα στα πόδια της, ή έστω, ένα μέρος απ΄αυτήν; Λογικά έτσι πρέπει να γίνει. Ελίνα

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Υφίσταται μετριασμός των σχολίων.