Nεώτερα για το τουρκικό πρόγραμμα CCIP

..Σε περίπτωση που οι αριθμοί αυτοί ισχύουν και δεν αποτελούν σκόπιμη παραπληροφόρηση των γειτόνων μας, είναι σαφής εκδήλωση περαιτέρω σημαντικής αναβάθμισης του Τουρκικού στόλου F-16, σε αντίθεση με τα κατά καιρούς δηλώσεις Τούρκων υπουργών περί "μείωσης των εξοπλισμών" κλπ. Τέτοια λεκτικά πυροτεχνήματα παραπληροφορούν και διασπείρουν αμφιβολίες στην Ελληνική κοινή γνώμη, ενώ ταυτόχρονα καλύπτουν την σταθερά αυξανόμενη από πλευράς Τουρκίας αύξηση των εξοπλισμών, τόσο ποσοτικά όσο και κυρίως ποιοτικά....

Nεώτερα για το τουρκικό προγράμμα CCIP

Αναβαθμισμένο τουρκικό F-16 (94-0071) όπως το συνέλαβε ο φακός planespotter στην αεροπορική βάση NAS Fort Worth, στις 12 Μαρτίου 2010. Το συγκεκριμένο α/φ είναι ένα από τα 4 F-16 που βρίσκονται στις ΗΠΑ για δοκιμές των διαφόρων υποσυστημάτων της αναβάθμισης CCIP η οποία έγινε στην Άγκυρα.

Ένα από τα λιγότερο προβεβλημένα στρατιωτικά προγράμματα των γειτόνων αλλά ταυτόχρονα και εξαιρετικής σημασίας για την ισορροπία δυνάμεων στο Αιγαίο, σε λίγους μήνες θα μπει στην τελική του φάση. Μιλάμε φυσικά για την αναβάθμιση στόλου F-16 της ΤΗΚ σε διαμόρφωση CCIP, για την οποία και θα σας μεταφέρουμε τις τελευταίες διαθέσιμες πληροφορίες. To χρονοδιάγραμμα του προγράμματος αναβάθμισης CCIP για τα τουρκικά F-16 προέβλεπε μια αρχική φάση αναβάθμισης 4 αεροσκαφών στις εγκαταστάσεις της ΤΑΙ στην Άγκυρα.Σύμφωνα με πληροφορίες του "Εν Κρυπτώ" πρόκειται για ένα διθέσιο Βlock 40 της 141 Filo (88-0015) , ένα μονοθέσιο Block 40 181 Filo (92-0019), ένα διθέσιο Block50 της 151 Filo και ακόμα ένα -C της 192 Filo (94-0071).

H διαδικασία ολοκληρώθηκε τον περασμένο Ιούνιο και κατόπιν τα 4 μαχητικά ταξίδεψαν στις εγκαταστάσεις της Lockheed Martin στο Forth Worth του Τέξας για ένα εντατικό πρόγραμμα δοκιμών το οποίο θα διαρκέσει περίπου ένα χρόνο. (αναμένεται να επιστρέψουν στην Τουρκία τον Ιούνιο του 2010). (Βλέπε : Στις ΗΠΑ τα 4 πρώτα αναβαθμισμένα F-16 CCIP της Τουρκικής Αεροπορίας (3/7/09) και Πρώτη φωτογραφία τουρκικού F-16 CCIP (15/10/09)

Η δεύτερη φάση του προγράμματος (Lead the Fleet) προβλέπει την αναβάθμιση ακόμα 6 α/φ "προτύπων" στις εγκαταστάσεις της ΤΑΙ, δύο απο κάθε Block (συμπεριλαμβανομένων και 2 παλαιότερων Block 30 τα οποία ήδη αναβαθμίστηκαν σύμφωνα με το πρότυπo CCIP Lite). Αυτή η φάση ξεκίνησε στα τέλη του 2009 και σύμφωνα με τουρκικά ΜΜΕ θα ολοκληρωθεί εντός των επόμενων 4 μηνών.

Η τρίτη και τελευταία φάση του προγράμματος με την σειριακή αναβάθμιση των υπόλοιπων αεροσκαφών αναμένεται να ξεκινήσει στα τέλη του 2010 αφού ολοκληρωθούν ομαλά οι δοκιμές των 4 α/φ στην Lockheed Martin.

Οι συγκεχυμένες αρχικές αναφορές για τον τελικό αριθμό των αεροσκαφών προς αναβάθμιση και την παρουσία ή όχι ραντάρ AN-APG-68(V)9 είχαν μπερδέψει αρκετά το τοπίο (ίσως όχι τυχαία). Πρόσφατες αναφορές σε τουρκική αμυντική επιθεώρηση αναφέρουν πως το πρόγραμμα CCIP αφορά ένα σύνολο 165 F-15 Block40 και Block 50 ενώ 35 F-16 Block 30 θα αναβαθμιστούν σε επίπεδο CCIP Lite. Σε ότι αφορά το κρίσιμο ζήτημα των αισθητήρων οι ίδιες πηγές (οι οποίες δεν κατέστη δυνατόν να διασταυρωθούν από αμερικανικές) διαψεύδουν την εγκατάσταση νέων ραντάρ, αλλά μιλούν για αναβάθμιση των υπαρχόντων σε επίπεδο των τουρκικών μαχητικών φαίνεται πώς τελικά δεν θα εγκατασταθούν νέα ραντάρ αλλά θα αναβαθμιστούν τα ήδη υπάρχοντα στο επίπεδο του AN/APG-68(V)9 με αγορά 200 κίτ αναβάθμισης της Northrop Grumman. Σε περίπτωση που οι αριθμοί αυτοί ισχύουν και δεν αποτελούν σκόπιμη παραπληροφόρηση των γειτόνων μας, είναι σαφής εκδήλωση περαιτέρω σημαντικής αναβάθμισης του Τουρκικού στόλου F-16, σε αντίθεση με τα κατά καιρούς δηλώσεις Τούρκων υπουργών περί "μείωσης των εξοπλισμών" κλπ. Τέτοια λεκτικά πυροτεχνήματα παραπληροφορούν και διασπείρουν αμφιβολίες στην Ελληνική κοινή γνώμη, ενώ ταυτόχρονα καλύπτουν την σταθερά αυξανόμενη από πλευράς Τουρκίας αύξηση των εξοπλισμών, τόσο ποσοτικά όσο και κυρίως ποιοτικά. Το μεγαλύτερο μέρος των εργασιών θα γίνει στην ΤΑΙ ενώ ένα σύνολο 16 α/φ θα αναβαθμιστεί στις εγκαταστάσεις της Τουρκικής Αεροπορίας στο Εσκί Σεχίρ οι οποίες έχουν συγκεντρώσει σημαντική εμπειρία από προηγούμενα προγράμματα (RF-4,F-4,T-38) και ακολουθούν διαμετρικά αντίθετη πορεία από το ΚΕΑ της Πολεμικής μας Αεροπορίας το οποίο θα πρέπει μάλλον να μετονομαστεί σε Κρατικό Εργοστάσιο ... Ελικοπτέρων!

Σύμφωνα με το επίσημο χρονοδιάγραμμα των Τούρκων το πρόγραμμα θα τερματιστεί τον Ιούνιο του 2014 όταν το τελευταίο αεροπλάνο θα εξέλθει των εγκαταστάσεων της ΤΑΙ, οπότε και ο στόλος F-16 της ΤΗΚ θα απο 165 F-16 επιπέδου Βlock50+ και τα 35 παλαιότερα F-16 σε διαμόρφωση CCIP Lite.
http://www.enkripto.com/2010/04/n-ccip.html

Τουρκική... μετάφραση

Τάσσος Παπαδόπουλος και Κώστας Καραμανλής συζητούν το σχέδιο Ανάν.

Του ΜΑΚΑΡΙΟΥ ΔΡΟΥΣΙΩΤΗ Τον Απρίλιο του 2004, στο παρασκήνιο της διάσκεψης της Λουκέρνης για το Κυπριακό, ο τότε πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής και ο τέως πρόεδρος της Κύπρου Τ. Παπαδόπουλος, για να αποφύγουν το σχέδιο Ανάν, έκαναν μια γενναιόδωρη προσφορά στην Τουρκία: «Σας χαρίζουμε την ημερομηνία, αφήστε μας το πρόβλημα».

Την αποκάλυψη έκανε ο τούρκος υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων Ενγκεμέν Μπαγίς, προς κύπριους δημοσιογράφους, το περασμένο Σάββατο στην Κωνσταντινούπολη. Σύμφωνα με τον Μπαγίς, ο οποίος μετέφραζε τη συνομιλία, οι Παπαδόπουλος και Καραμανλής ζήτησαν και συναντήθηκαν εκτός προγράμματος με τον Ερντογάν και τον Γκιούλ, για να τους πουν τα εξής:

«Γνωρίζουμε το λόγο που πιέζετε για λύση. Είναι γιατί θέλετε να πάρετε την ημερομηνία για την έναρξη διαπραγματεύσεων με την Ε.Ε. Εμείς δεν είμαστε έτοιμοι να κάνουμε μια συμφωνία τώρα, χρειαζόμαστε περισσότερο χρόνο.

»Αυτό που έχουμε να σας προτείνουμε είναι να αναβάλουμε όλες αυτές τις συζητήσεις και για αντάλλαγμα θα σας εγγυηθούμε ότι θα εργαστούμε πολύ σκληρά για να σας εξασφαλίσουμε την ημερομηνία έναρξης των ενταξιακών διαπραγματεύσεων. Στο κάτω κάτω αυτό είναι που θέλετε, γι' αυτό μη μας πιέζετε, θα σας δώσουμε αυτό που θέλετε».

Ο Μπαγίς διηγήθηκε το ευρύτερο παρασκήνιο που οδήγησε στα δημοψηφίσματα του 2004, για να πείσει ότι ο Ερντογάν κρατάει το λόγο του. Συγκεκριμένα, αναφέρθηκε στη Διάσκεψη του Νταβός, τον Ιανουάριο του 2004, όταν ο πρωθυπουργός της Τουρκίας συνάντησε το γ.γ. του ΟΗΕ Κόφι Ανάν και του ζήτησε να αναλάβει πρωτοβουλία για το Κυπριακό. Η αντίδραση του Ανάν ήταν αρνητική.

«Εχω δοκιμάσει ήδη τρεις φορές κι έχω αποτύχει και στις τρεις, δεν θέλω να αποτύχω και την τέταρτη». Ο Ερντογάν επέμεινε: «Είμαστε μια νέα κυβέρνηση, δεν ήμασταν ποτέ ξανά στο παρελθόν σε κυβέρνηση, θέλουμε πραγματικά να τελειώσει αυτό το ζήτημα, ας το αφήσουμε πίσω μας, διότι το κόστος της μη λύσης είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτό της λύσης. Θα θέλαμε να μας δώσετε ακόμη μια ευκαιρία και για αντάλλαγμα σας υπόσχομαι ότι η Τουρκία και οι Τουρκοκύπριοι θα είναι πάντα ένα βήμα μπροστά. Αυτή η συνάντηση ήταν η απαρχή της νέας πολιτικής του ΑΚΡ για την Κύπρο».

«Η προσφορά του Ερντογάν»

Ο Κόφι Ανάν, προκειμένου ν' αναλάβει ξανά πρωτοβουλία, ζητούσε από τα μέρη να δεσμευτούν πως σε ό,τι δεν θα συμφωνούσαν μεταξύ τους θα συμπλήρωνε εκείνος τα κενά του σχεδίου, το οποίο θα παραπεμπόταν σε δημοψηφίσματα.

Ο Ερντογάν το αποδέχτηκε και σύμφωνα με τον Μπαγίς, η απόφασή του αυτή «ήταν η μεγαλύτερη μεταρρύθμιση στην ιστορία της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, μετά την απόφαση της Τουρκίας να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ», διότι «ήταν η πρώτη φορά που φάνηκε πρόθυμη να δώσει μια πολύ σημαντική διαδικασία λήψης αποφάσεων σε τρίτο μέρος για ένα τόσο ευαίσθητο ζήτημα».

Ο Ερντογάν ανακοίνωσε την πολιτική «ένα βήμα μπροστά» σε συνέντευξη τύπου, στις 24 Ιανουαρίου στο Νταβός. Στην Κύπρο η εξαγγελία αυτή ερμηνεύθηκε από τον τότε πρόεδρο και την πολιτική ηγεσία σαν επικοινωνιακό τέχνασμα.

Οταν ο Παπαδόπουλος διαπίστωσε πως η Τουρκία το εννοούσε και το δημοψήφισμα ήταν αναπόφευκτο, έκανε από κοινού με τον Καραμανλή την προσφορά προς την τουρκική πλευρά. Σύμφωνα με τον Μπαγίς, ο Ερντογάν σκέφτηκε για λίγο και απέρριψε την πρόταση: «Δεν μπορούμε να το κάνουμε αυτό, θα ήθελα να το κάνω, αλλά έδωσα την υπόσχεσή μου στο γ. γ. ότι θα είμαστε ένα βήμα μπροστά, αν τώρα κάνω ένα βήμα πίσω, θα χάσω την αξιοπιστία μου. Είμαι ένας νέος ηγέτης, ένας νέος πρωθυπουργός και θα ήθελα να συνεχίσουμε αυτές τις συνομιλίες».

Τον Δεκέμβριο του 2004, στη Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε., η Τουρκία εξασφάλισε την ημερομηνία χωρίς κανένα απολύτως αντάλλαγμα στο Κυπριακό. Καθώς, αν έμπαιναν όροι από την Ελλάδα και την Κύπρο, η ανάγκη για ημερομηνία θα έστελνε το Κυπριακό ξανά σε διαπραγματεύσεις. Ομως η ελληνική πλευρά παρέμεινε με συνέπεια πιστή στην προσέγγιση «σας χαρίζουμε την ημερομηνία, αφήστε μας το πρόβλημα».
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Ο εικονικός πόλεμος στο Αιγαίο

Του ΜΑΚΑΡΙΟΥ ΔΡΟΥΣΙΩΤΗ Ο υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Τουρκίας Ενκεμέν Μπαγίς επανέλαβε τις προάλλες την πρότασή του προς την Ελλάδα για πάγωμα των αμυντικών δαπανών από τις δύο χώρες, επαναλαμβάνοντας αυτά που είπε προ μηνός, μιλώντας σε Ελληνοκύπριους δημοσιογράφους στην Κωσταντινούπολη.

Η πρόταση αυτή αντιμετωπίστηκε από ορισμένους με καχυποψία και χλευασμό ή θεωρήθηκε ύποπτη, επειδή υπονομεύει την ασφάλεια της χώρας.

Κατ' αρχάς, αν κινδυνεύει η εθνική κυριαρχία της Ελλάδας δεν είναι από την αναποτελεσματική άμυνα, αλλά από την αναιμική της οικονομία. «Χάσαμε μέρος της εθνικής μας κυριαρχίας», είπε ο πρωθυπουργός όταν βρέθηκε αντιμέτωπος με τα τεράστια ελλείμματα. Κι αυτό δεν ήρθε ως αποτέλεσμα ενός πολέμου, αλλά από τις συνέπειες της επιτήρησης. Ο κίνδυνος ενός πολέμου στο Αιγαίο είναι σχεδόν ανύπαρκτος. Οταν δεν έγινε το 1974, οι πιθανότητες να γίνει με τα σημερινά δεδομένα είναι μηδενικές. Το Αιγαίο προέκυψε ως πρόβλημα μετά το 1974 και το προκάλεσε η Τουρκία ως αντιπερισπασμό για να εδραιώσει την κατοχή του βόρειου τμήματος της Κύπρου. Η Ελλάδα έπεσε στην παγίδα του εξοπλιστικού ανταγωνισμού που έχει αφαιμάξει την οικονομία της. Στην ουσία πρόκειται για έναν εικονικό πόλεμο, που στοίχισε από το 1974 στο ελληνικό κράτος 120 δισ. ευρώ, ενώ μόνο σε αναχαιτίσεις εκτιμάται ότι δαπανήθηκαν 75 δισ. ευρώ!

Σαφώς και υπάρχει τουρκική πρόκληση στο Αιγαίο με υπερπτήσεις πάνω και από κατοικημένα νησιά. Διότι η ελληνοτουρκική κρίση είναι λόγος ύπαρξης του στρατοκρατικού κατεστημένου στην Αγκυρα. Αυτή την περίοδο η Τουρκία συγκλονίζεται από τις αποκαλύψεις για το σχέδιο πραξικοπήματος «Βαριοπούλα». Μέρος του σχεδίου ήταν η προβοκατόρικη κατάρριψη τουρκικού F16 για να προκληθεί κρίση με την Ελλάδα. Ενα πρόβλημα, που ξεκίνησε σαν αντανάκλαση του Κυπριακού, εξελίχθηκε σε εργαλείο εσωτερικής πολιτικής και είναι στον πυρήνα ενός φαύλου κύκλου που παράγει κρίσεις, συντηρεί την ένταση και παρεμποδίζει την εξομάλυνση των ελληνοτουρκικών σχέσεων.

Βέβαια, η αιτία των κρίσεων είναι η κατοχή της Κύπρου και χωρίς τη λύση του Κυπριακού δεν μπορεί να υπάρξει εξομάλυνση σχέσεων. Ο σχεδιασμός της ένταξης της Κύπρου ολόκληρης στην Ε.Ε. και η παραχώρηση ημερομηνίας έναρξης ενταξιακών διαπραγματεύσεων στην Τουρκία ήταν ριζοσπαστικός. Διότι άλλαζε εντελώς το πλαίσιο των σχέσεων από αυτό της σύγκρουσης σε εκείνο της συνεργασίας.

Για πρώτη φορά στην ιστορία του Κυπριακού, το 2004, η Κύπρος και η Ελλάδα απέκτησαν αποτελεσματικό μοχλό πίεσης στην Τουρκία: λύση έναντι ημερομηνίας. Σ' εκείνη την ιστορική καμπή, οι Τ. Παπαδόπουλος και Κ. Καραμανλής εμφανίστηκαν αυτοπροσώπως στον Τ. Ερντογάν με την πρόταση: «Σου χαρίζουμε την ημερομηνία, άσε μας το πρόβλημα» («Κ.Ε.» 7/3/2010). Υστερα στήθηκε ένας χορός διεθνούς συνωμοσίας κατά του Ελληνισμού και οι ίδιοι αυτοπροσδιορίστηκαν αντιστασιακοί. Αν άλλη ήταν η διαχείριση, ίσως άλλη να ήταν σήμερα και η μοίρα της Ελλάδας.

Ανεξαρτήτως του αν θα μπορέσει ποτέ η Τουρκία να γίνει πλήρες μέλος της Ενωσης, οι αλλαγές που προκάλεσε ο στόχος της ένταξης είναι επαναστατικές. Η σημερινή Τουρκία επιθυμεί και επιδιώκει την εξομάλυνση των σχέσεών της με την Ελλάδα, διότι είναι προς το δικό της συμφέρον. Η κυβέρνηση του ΑΚΡ βρίσκεται σε ευθεία ρήξη με το κεμαλικό κατεστημένο, διότι επιδιώκει να μεταρρυθμίσει τη χώρα με όχημα την ένταξη στην Ε.Ε. Στην Τουρκία δίνεται αυτή την περίοδο μια μεγάλη μάχη. Η Ελλάδα (και η Κύπρος) θα πρέπει να διαλέξουν στρατόπεδο. Να επιλέξουν τι γείτονα θέλουν να έχουν, όχι για τα επόμενα χρόνια, αλλά για τις επόμενες γενιές.

Η Ελλάδα θα πρέπει να διαλέξει αν θα διαθέτει τον εθνικό της πλούτο στην πρόοδο, την παιδεία και την υγεία ή αν θα τον σπαταλάει σε πολεμικά εργαλεία. Αν θα ξελασπώσει αυτή η χώρα ή αν θα κλαίει τη μοίρα της και θα καταριέται τους ξένους που τη... μισούν και την εκδικούνται.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Νέο ιστορικό ρεκόρ του spread στις 412 μονάδες

Νέο ιστορικό ρεκόρ έκαναν σήμερα τα spread φτάνοντας στις 412 μονάδες βάσης. Έντονες είναι οι αντιδράσεις των κομμάτων της αντιπολίτευσης στο θέμα των διαρροών που είχαν σαν αποτέλεσμα την εκτόξευσή τους.Το «βαθύ λαρύγγι» που μίλησε (;) στο Μarket Νews Ιnternational και εκτόξευσε τα spreads στα ιστορικά μεγαλύτερα επίπεδα αναζητεί η κυβέρνηση, αλλά οι έως τώρα έρευνες δεν έχουν αποδώσει.

Μία ημέρα μετά την εκτόξευση του spread στα 10ετή ομόλογα σε νέο αρνητικό ρεκόρ, η διαφορά απόδοσης με τους γερμανικούς τίτλους παραμένει σήμερα σε πολύ υψηλά επίπεδα, εντείνοντας τις ανησυχίες για το κόστος κρατικού δανεισμού.

Εν τω μεταξύ, όπως επισημαίνουν διαχειριστές κεφαλαίων, η έκδοση ομολόγου σε δολάρια, η πρώτη τα τελευταία δύο χρόνια, δεν σημαίνει απαραίτητα χαμηλότερο κόστος δανεισμού για την Ελλάδα.
Τα ελληνικά ομόλογα έχουν σημειώσει απώλειες (τα μοναδικά στην ευρωζώνη) 4,6% από την αρχή του 2010.
Αντιδράσεις της αντιπολίτευσης

Έντονες είναι οι αντιδράσεις των κομμάτων της αντιπολίτευσης στο θέμα των διαρροών που είχαν σαν αποτέλεσμα την εκτόξευση των spread.

Από τη ΝΔ ο Πάνος Παναγιωτόπουλος χαρακτήρισε «εντελώς απαράδεκτη» την κίνηση αυτή και κάλεσε τον πρωθυπουργό να βρει αμέσως ποιο στέλεχος της κυβέρνησης ευθύνεται για τη δήλωση.

«Ο πρωθυπουργός οφείλει να βρει και να κατονομάσει ποιό είναι αυτό το στέλεχος, αλλιώς θα είναι ο ίδιος υπεύθυνος για τη ζημιά, που υφίσταται η ελληνική οικονομία» πρόσθεσε.

Ο ίδιος επανήλθε και στο θέμα της φορολόγησης των τιμολογίων με 8%. Είπε ότι ο πρόεδρος της ΝΔ ζήτησε χθες να καταργηθεί το συγκεκριμένο μέτρο και πρόσθεσε ότι «είτε το ποσοστό είναι 8%, είτε μειωθεί στο 5%, όπως φημολογείται, θα προκαλέσει περαιτέρω ασφυξία στην αγορά».

Το ΚΚΕ σε ανακοίνωσή του τονίζει ότι η άνοδος των spread είναι ένα ακόμη στοιχείο που αποκαλύπτει το μέγεθος του εμπαιγμού της κυβέρνησης, της ΝΔ και του ΛΑΟΣ οι οποίοι ισχυρίζονται ότι τα άγρια αντιλαϊκά μέτρα που έλαβαν και τα επόμενα που ακολουθούν στο Ασφαλιστικό, στο εργασιακό και στους μισθούς τα λαμβάνουν για την κάλυψη του μεγάλου δημόσιου χρέους και του ελλείμματος.

Ο εκπρόσωπος του ΛΑΟΣ σημείωσε ότι τα spread δεν «φλερτάρουν» με τις 400 μονάδες βάσεως εξαιτίας της οικονομικής κρίσης, αλλά εξαιτίας της κυβερνητικής ακρισίας. «Είναι προφανές ότι η κυβέρνηση του κ. Παπανδρέου, αν μη τι άλλο, δείχνει ζαλισμένη»

Ο επικεφαλής της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι βυθίζει την οικονομία στην ύφεση, διογκώνει την ανεργία, στραγγαλίζει τις μικρές επιχειρήσεις.

«Η απόλυτη ευθύνη για αυτές τις εξελίξεις ανήκει στην κυβέρνηση Παπανδρέου, που, με τις επιλογές και τις παλινωδίες της, οδηγεί τη χώρα σε μακρά περίοδο αποσταθεροποίησης και εν τέλει στις δαγκάνες του ΔΝΤ».


Αναζητείται το «βαθύ λαρύγγι» στο spreads-γκέιτ
Ερευνες για το ποιος μίλησε σε διεθνές οικονομικό πρακτορείο
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Γιώργος Χρ. Παπαχρήστος

Το «βαθύ λαρύγγι» που μίλησε (;) στο Μarket Νews Ιnternational και εκτόξευσε τα spreads στα ιστορικά μεγαλύτερα επίπεδα αναζητεί η κυβέρνηση, αλλά οι έως τώρα έρευνες δεν έχουν αποδώσει.

Oι «υψηλόβαθμες κυβερνητικές πηγές» που μίλησαν στο συγκεκριμένο διεθνές οικονομικό πρακτορείο ειδήσεων και τίναξαν στον αέρα κάθε κυβερνητικό σχεδιασμό για τον δανεισμό της χώρας «σε λογικά επίπεδα», αποτελούν αυτή τη στιγμή αντικείμενο συντονισμένης έρευνας, προκειμένου να διαπιστωθεί για ποιον λόγο παρενέβησαν, τι επιδίωκαν και σε τι απέβλεπαν. Στο πλαίσιο αυτό, γίνονται διάφορες υποθέσεις, ορισμένες από τις οποίες πραγματικά δίνουν την εικόνα μιας κυβέρνησης η οποία αδυνατεί να αντιδράσει αποτελεσματικά απέναντι σε καταστάσεις που προκαλούνται από διαρροές, σκόπιμες ή τυχαίες.

Μέρος των υποθέσεων αυτών κάνουν λόγο όχι για πραγματικές δηλώσεις «υψηλόβαθμου κυβερνητικού στελέχους», αλλά για ερμηνεία των σχετικών δηλώσεων που έκανε πρόσφατα ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Θεόδωρος Πάγκαλος σε πορτογαλική εφημερίδα. Πληροφορίες που δεν κατέστη δυνατόν να επιβεβαιωθούν, μιλούσαν και για τηλεφωνική επικοινωνία χθες το απόγευμα μεταξύ του Πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου και του κ. Πάγκαλου, σε όχι και τόσο καλό κλίμα. Βάση της συζήτησης υποστηρίζεται ότι αποτέλεσε ένα διάγραμμα που έχει στη διάθεσή του το Μέγαρο Μαξίμου και συσχετίζει την πορεία των επιτοκίων με τις δηλώσεις κυβερνητικών στελεχών. Σύμφωνα με το διάγραμμα αυτό τα spreads πήραν την κάτω βόλτα για τέσσερις ημέρες, μετά τη συμφωνία των Βρυξελλών, επειδή δεν υπήρξαν δηλώσεις από πλευράς κυβέρνησης σχετικά με τη συμφωνία ή με το ΔΝΤ.

Το ίδιο πρόσωπο
Αλλες πληροφορίες υποστηρίζουν ότι το «υψηλόβαθμο κυβερνητικό στέλεχος» είναι το ίδιο που προ εβδομάδων (και προ της απόφασης της Ε.Ε.) είχε κάνει δηλώσεις στο αμερικανικό ειδησεογραφικό πρακτορείο Βloomberg, διαβεβαιώνοντας ότι η Ελλάδα θα προσφύγει σίγουρα στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, με αποτέλεσμα να εκτοξευθούν και πάλι τα spreads και η Ελλάδα να δανειστεί με επιτόκια 6,25%- και έδειχναν προς την πλευρά της υπουργού Οικονομίας Λούκας Κατσέλη, χωρίς ωστόσο να τεκμαίρονται με κάποιο στοιχείο αυτοί οι ισχυρισμοί.

● Στην έκδοση ομολογιακού δανείου έως 10 δισεκατομμυρίων δολαρίων με όρους μάλιστα όχι ανεπτυγμένης αλλά αναπτυσσόμενης οικονομίας ετοιμάζεται να προχωρήσει η ελληνική κυβέρνηση μέσα στον μήνα, σύμφωνα με χθεσινό πρωτοσέλιδο δημοσίευμα των «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς».

Στόχος της Αθήνας με την κίνηση αυτή είναι να προσελκύσει επενδυτές από τις Ηνωμένες Πολιτείες και ο υπουργός Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου θα διοργανώσει παρουσίαση (roadshow) στις ΗΠΑ μετά τις 20 Απριλίου. Η Ελλάδα επιδιώκει- σύμφωνα με την εφημερίδα- να συγκεντρώσει 5 έως 10 δισ. δολάρια από αμερικανούς επενδυτές προκειμένου να καλύψει τις ανάγκες της σε δανεισμό για τον Μάιο.

Συστάσεις Παπανδρέου για «λίγα λόγια»
ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ για το θέμα που προέκυψε χθες και προκάλεσε νευρική κρίση στην κυβέρνηση αναμένεται να κάνει στο σημερινό Υπουργικό Συμβούλιο ο Γ. Παπανδρέου. Κυβερνητικές πηγές υποστήριζαν χθες το βράδυ ότι «η κατάσταση απαιτεί μεγάλη ψυχραιμία, λίγα λόγια και πάνω απ΄ όλα σοβαρότητα στον χειρισμό της». Παραδέχονταν πάντως ότι υπήρξε αιφνιδιασμός από την αντίδραση των κερδοσκόπων μετά τη δημοσιοποίηση των δηλώσεων του κυβερνητικού στελέχους στο διεθνές οικονομικό πρακτορείο Μarket Νews Ιnternational και εμμέσως πως «έγινε κακός χειρισμός» στην υπόθεση.

Η κυβέρνηση αρχικά επέλεξε να απαντήσει στο δημοσίευμα της ιστοσελίδας με διαψεύσεις (δύο φορές μάλιστα) ανώνυμων κυβερνητικών κύκλων που δεν είχαν κανένα πρακτικό αποτέλεσμα. Και έπειτα από την πάροδο αρκετών ωρών, και αφού τα spreads «χρειάστηκε» να σπάσουν το φράγμα των 400 μονάδων, υπήρξε παρέμβαση του υπουργού Οικονομικών Γιώργου Παπακωνσταντίνου, ο οποίος διέψευσε κάθετα την προοπτική επαναδιαπραγμάτευσης της συμφωνίας.

ΝΕΑ

Δεν “μπαίνει” Τούρκος στο στρατηγείο

Υπό μόνιμη διοίκηση Έλληνα αντιπτέραρχου θα παραμείνει το Στρατηγείο της Λάρισας και δεν πρόκειται να υπάρξει εναλλαγή με Τούρκο αξιωματικό, ούτε πρόκειται να διασυνδεθούν τα ελληνικά με τα τουρκικά ραντάρ στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ ξεκαθάρισε ο υπουργός Άμυνας.

Ο κ. Βενιζέλος είπε πως¨το ζήτημα της νέας δομής διοίκησης του ΝΑΤΟ εκκρεμεί από το 2007” και στους νατοϊκούς κύκλους είχε δημιουργηθεί η εντύπωση ότι η Ελλάδα είχε συμφωνήσει το Φεβρουάριο του 2009, στην εναλλαγή Έλληνα και Τούρκου διοικητή και τον Μάιο 2009 στην εναλλαγή Έλληνα και Τούρκου υποδιοικητή στο CAOC Λάρισας.

Αυτή η εξέλιξη θα δημιουργούσε ανισορροπία σε σχέση με την αντίστοιχη στελέχωση του Στρατηγείου της Σμύρνης, ενώ παράλληλα δεν μπορούσε να γίνει δεκτή η διασύνδεση των ραντάρ της περιοχής καθώς είναι γνωστά τα προβλήματα μεταξύ των δύο χωρών ειδικά στην περιοχή του Αιγαίου όπου οι... διαφορές λύνονται με εμπλοκές αεροσκαφών.

Ο Αμερικανός διοικητής του στρατηγείου της Σμύρνης με έγγραφό του ακύρωνε ουσιαστικά το νατοικό στρατηγείο της Λάρισας τις αρμοδιότητες του οποίου έδινε εξ ολοκλήρου στη Σμύρνη.Αυτό πρακτικά θα σήμαινε ότι ο Αμερικανός διοικητής θα είχε τη δυνατότητα να δώσει στα τουρκικά ραντάρ την ευθύνη ελέγχου του Αιγαίου. Η ελληνική απάντηση ήταν οργισμένη:«Θεωρείστε ότι δεν λάβαμε αυτό το έγγραφο».Έτσι η Ελλάδα ζήτησε να μην εφαρμοστεί η νέα δομή διοίκησης στην ευρύτερη περιοχή.
ΣΗΜΕΡΙΝΗ

O Σάββας Καλεντερίδης στην παρουσίαση του βιβλίου του Τάσου Κοντογιανίδη στη Θεσσαλονίκη

Η Εύξεινος Λέσχη Θεσσαλονίκης σας προσκαλεί στην εκδήλωση που διοργανώνει την Δευτέρα 12 Απριλίου στις 19:30 στην αίθουσα εκδηλώσεων του συλλόγου (Λεωφόρος Νίκης 13-2ος όροφος), για την παρουσίαση του μυθιστορήματος ''Αργοναύτες του Έρωτα'', του δημοσιογράφου-συγγραφέα Τάσου Κοντογιαννίδη. Για το βιβλίο και την προσωπικότητα του βραβευμένου συγγραφέα θα μιλήσει ο Σάββας Καλεντερίδης. Τον ομιλητή θα παρουσιάσει ο πρόεδρος της Ευξείνου Λέσχης Θεσσαλονίκης κ. Κωνσταντίνος Αποστολίδης.

Πηγή: http://taxalia.blogspot.com

Ερντογάν: Το Ισραήλ η κύρια απειλή για την ειρήνη στη Μ. Ανατολή

Το Ισραήλ είναι σήμερα η κύρια απειλή για την ειρήνη στη Μέση Ανατολή, δήλωσε ο Τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, στη διάρκεια επίσκεψής του στο Παρίσι και σε μια στιγμή που οι σχέσεις Ισραήλ - Τουρκίας γνωρίζουν μεγάλη ένταση.
«Εάν μια χώρα κάνει χρήση μιας δυσανάλογης δύναμης στην Παλαιστίνη, τη Γάζα, χρησιμοποιεί βόμβες φωσφόρου, δεν θα της πούμε μπράβο, θα τη ρωτήσουμε πώς μπορεί να ενεργεί κατ’ αυτόν τον τρόπο», είπε χαρακτηριστικά.
«Υπήρξε μια επίθεση που προκάλεσε το θάνατο 1.500 ανθρώπων (στη Γάζα στα τέλη του 2008 και στις αρχές του 2009) και τα κίνητρα που επικαλέσθηκαν είναι ψευδή», πρόσθεσε.
«Ο Γκολντστόουν είναι εβραίος και η έκθεσή του είναι σαφής», συνέχισε ο Ερντογάν αναφερόμενος στην έκθεση που ζήτησε ο ΟΗΕ από το νοτιοαφρικανό δικαστή Ρίτσαρντ Γκολντστόουν, ο οποίος κατηγόρησε το Ισραήλ, αλλά και παλαιστινιακές οργανώσεις, ότι διέπραξαν εγκλήματα πολέμου κατά την επιχείρηση στη Γάζα από τις 27 Δεκεμβρίου του 2008 ως τις 18 Ιανουαρίου του 2009.
«Δεν έχουμε αυτήν την προσέγγιση επειδή είμαστε μουσουλμάνοι. Η προσέγγισή μας είναι ανθρωπιστική», δήλωσε ο Τούρκος πρωθυπουργός.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ, Γαλλικό Πρακτορείο

Συνέντευξη Δρούτσα στην τουρκική εφημερίδα "Σαμπάχ"

"Είμαστε αποφασισμένοι να συνεννοηθούμε συνομιλώντας, ακόμη και με εκείνους οι οποίοι έχουν διαφορετικές θέσεις από τις δικές μας. Ας είναι, όμως, ξεκάθαρο ότι αυτό, σε καμία περίπτωση, δεν σημαίνει ότι διαπραγματευόμαστε τις αρχές ή τα κυριαρχικά δικαιώματά μας», τονίζει ο αναπληρωτής υπουργός των Εξωτερικών Δημήτρης Δρούτσας, σε συνέντευξή του στην τουρκική εφημερίδα "Σαμπάχ", ενόψει της επισκέψεώς του (σήμερα και αύριο) στην Τουρκία για συνομιλίες με τον Τούρκο υπουργό των Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου.

Ο Δ. Δρούτσας σημειώνει πως το μήνυμα που θέλει να εκπέμψει με την επίσκεψή του στην Τουρκία είναι πως «ήρθε η ώρα να χτίσουμε από κοινού» την ελληνοτουρκική προσέγγιση, αλλά «σε αυτή την προσπάθεια απαιτείται πολιτική βούληση, καλή πίστη και προπαντός εμπιστοσύνη».

Ανακοινώνει επίσης ότι στις συνομιλίες που θα έχει θα προετοιμαστεί η επίσκεψη του πρωθυπουργού Ρ. Τ. Ερντογάν στην Αθήνα, επίσκεψη που «θέλουμε να αποτελέσει σημαντικό βήμα στην πορεία προσέγγισης των χωρών μας».

Ο αναπληρωτής υπουργός των Εξωτερικών τονίζει πως η Αθήνα επιδιώκει να δώσει ώθηση στη διαδικασία των διερευνητικών συνομιλιών μεταξύ των Υπουργείων Εξωτερικών των δύο χωρών «με στόχο την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας».

Επισημαίνει δε, εν προκειμένω, ότι η θέση της Ελλάδας είναι ξεκάθαρη:

«Εάν δεν τα καταφέρουμε σε εύλογο χρόνο, πρέπει να πάμε το θέμα στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Πρέπει να δείξουμε σε όλο τον κόσμο ότι οι χώρες μας είναι ικανές να επιλύσουν μια νομική διαφορά. Όραμά μας είναι να γίνει το Αιγαίο θάλασσα ειρήνης», υπογραμμίζει ο Δημήτρης Δρούτσας και προσθέτει:

«Αν επιτύχουμε, τα θετικά αποτελέσματα που θα προκύψουν, θα επηρεάσουν όλο το φάσμα των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Αυτό είναι το "μέρισμα ειρήνης", για το οποίο μιλούσε ο Γιώργος Παπανδρέου ήδη πριν από δέκα χρόνια. Το "μέρισμα ειρήνης" που θα οδηγήσει και σε αμοιβαία μείωση των εξοπλισμών, προς όφελος και των δύο λαών μας. Οι χώρες μας ξοδεύουν πολλά δισεκατομμύρια σε εξοπλιστικά συστήματα, εδώ και δεκαετίες. Χρήματα που θα μπορούσαν να επενδυθούν στην παιδεία, την υγεία, τις υποδομές, τον πολιτισμό. Τα σχετικά μηνύματα που εκπέμπει τελευταία η πολιτική ηγεσία της Τουρκίας, και ο ίδιος ο κ. Ερντογάν, είναι σίγουρα στη σωστή κατεύθυνση και μας ενθαρρύνουν. Και εμείς θέλουμε να πιστέψουμε στην ειλικρίνεια αυτών των μηνυμάτων. Αλλά ήρθε η ώρα για πράξεις».

Ο αναπληρωτής υπουργός των Εξωτερικών υπογραμμίζει πως οι τουρκικές προκλήσεις στο Αιγαίο «βλάπτουν σοβαρά» τις σχέσεις των χωρών μας και προσθέτει πως «είναι ολοφάνερο ότι κάθε προσπάθεια προσέγγισης είναι καταδικασμένη σε αποτυχία, εάν αυτή η πρακτική συνεχιστεί. Πεποίθησή μας είναι ότι ο πλήρης σεβασμός του Διεθνούς Δικαίου, αλλά και των κανόνων που διέπουν τις διεθνείς σχέσεις και τις σχέσεις καλής γειτονίας, θα πρέπει να αποτελέσουν τη βάση της νέας μας προσπάθειας προσέγγισης».

Στο ερώτημα της "Σαμπάχ" ποιο είναι το βήμα στο οποίο αν προέβαινε η Τουρκία θα μπορούσε να θεωρηθεί "θετικό" και "συγκεκριμένο", ώστε να ανταποκριθεί η Ελλάδα με ανάλογο τρόπο, ο Δημήτρης Δρούτσας είναι σαφής:

«Η απόσυρση άνευ όρων των τουρκικών στρατευμάτων από την Κύπρο. Βέβαια, το Κυπριακό δεν είναι διμερές πρόβλημα. Έχει διεθνείς διαστάσεις. Μια τέτοια κίνηση, όμως, θα συνέβαλε αποφασιστικά όχι μόνο στην επίλυση του Κυπριακού, αλλά και στην ουσιαστική βελτίωση του κλίματος μεταξύ των δύο χωρών μας. Θα αποτελούσε μια ξεκάθαρη πολιτική πράξη που θα αποδείκνυε ότι η Τουρκία είναι αποφασισμένη να αφήσει Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους να συμφωνήσουν μόνοι τους για το κοινό τους μέλλον στην ΕΕ, η οποία αποτελεί την πραγματική εγγύηση για όλους τους κατοίκους της Κύπρου».

Αναφορικά δε με το Κυπριακό και τις συνομιλίες Χριστόφια - Ταλάτ υπογραμμίζει πως «πρέπει όλοι να αφήσουμε Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους να συζητήσουν και να διαπραγματευτούν μόνοι τους το κοινό τους μέλλον στην ΕΕ και πρέπει η λύση που θα βρεθεί να σέβεται πλήρως τις αξίες, τις αρχές και τους κανόνες της ΕΕ, το λεγόμενο "acquis communautaire"» και σημειώνει:

«Σύντομα θα γνωρίζουμε εάν ο κ. Ταλάτ θα συνεχίσει να εκπροσωπεί την τουρκοκυπριακή πλευρά στις διαπραγματεύσεις. Ο Πρόεδρος Χριστόφιας έχει αποδείξει επανειλημμένα ότι βάζει πάνω απ' όλα την επανένωση της κοινής πατρίδας Ελληνοκυπρίων και Tουρκοκυπρίων. Για να προχωρήσει όμως, χρειάζεται έναν αξιόπιστο συνομιλητή που θα εργάζεται με εποικοδομητικό τρόπο για τη λύση του Κυπριακού, έναν συνέταιρο για την ειρήνη».

Ο αναπληρωτής υπουργός των Εξωτερικών απορρίπτει τις τουρκικές επικρίσεις για τη μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη και τονίζει πως «δεν πρέπει οι μειονότητες να γίνονται όργανο πολιτικής εκμετάλλευσης από κανέναν, ούτε χωρούν σκέψεις περί αμοιβαιότητας στην αντιμετώπιση τέτοιων θεμάτων».

Τέλος αναφορικά με το θέμα των διαδικασιών χορήγησης θεωρήσεων για Τούρκους πολίτες που επιθυμούν να επισκεφθούν τα ελληνικά νησιά, ο Δ. Δρούτσας σημειώνει πως η Ελλάδα, ως χώρα - μέλος του Σένγκεν δεν έχει αρμοδιότητα να καταργήσει μονομερώς τις διαδικασίες θεώρησης, αλλά προσθέτει πως έχουν δοθεί οδηγίες στα Ελληνικά Προξενεία στην Τουρκία για τη μεγαλύτερη δυνατή ευελιξία, στο πλαίσιο των υφισταμένων περιορισμών, ώστε οι θεωρήσεις για τα κοινά τουρκικά διαβατήρια να χορηγούνται εντός 24 ωρών.

*** Ο κ. Δρούτσας βρίσκεται σήμερα στην Κωνσταντινούπολη όπου θα γίνει δεκτός από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, ενώ θα επισκεφθεί και το Σισμανόγλειο Μέγαρο.

Στη συνέχεια θα μεταβεί στην Άγκυρα όπου αύριο το πρωί θα έχει κατ' ιδίαν συνάντηση με τον υπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου.

Θα ακολουθήσουν συνομιλίες των δύο αντιπροσωπειών, ενώ μετά το γεύμα εργασίας, ο κ. Δρούτσας πρόκειται να γίνει δεκτός από τον Πρόεδρο της Τουρκίας Αμντουλάχ Γκιουλ και τον πρωθυπουργό Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Η επίσκεψη του κ. Δρούτσα στην Τουρκία πραγματοποιείται μετά από πρόσκληση του κ. Νταβούτογλου.
www.ana-mpa.gr

Ωρα της δικαίωσης για τον Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας Αναστάσιο

Του Σταυρου Tζιμα

Μετά το «σταύρωσον αυτόν», το «ωσαννά». Ο Αρχιεπίσκοπος Τιράνων και Πάσης Αλβανίας κ. Αναστάσιος, έλαβε από τον πρόεδρο της χώρας κ. Μπαμίρ Τόπι τη Δευτέρα του Πάσχα το μέγιστο παράσημο της Δημοκρατίας της χώρας, αυτό του εθνικού ήρωα των Αλβανών, Γκιόργκι Σκεντέρμπεη.

Με το ίδιο μετάλλιο τιμήθηκαν και οι αρχηγοί των άλλων τριών θρησκευτικών κοινοτήτων της Αλβανίας, των μουσουλμάνων, καθολικών και Μεχτασίδων (πιο ήπια μουσουλμανική απόχρωση).

Οπως τόνισε στην ομιλία του στο παλιό παλάτι του βασιλιά Ζώγου, όπου οργανώνονται υψηλού επιπέδου εκδηλώσεις, ο κ. Τόπι, στο πρόσωπο των ηγετών η πολιτειακή ηγεσία «τιμάει την πρότυπη αρμονική συνεργασία των θρησκευτικών κοινοτήτων της χώρας».

Δεν υπερέβαλε ασφαλώς ο Αλβανός πρόεδρος, υπογραμμίζοντας την αρμονικότητα της συνύπαρξης των δογμάτων και την υποδειγματική για τη βαλκανική πραγματικότητα ανοχή της χώρας του στη θρησκευτική διαφορετικότητα.

Ομως οι διαδρομές που διήνυσαν οι ποιμενάρχες στη μετακομμουνιστική Αλβανία για να ανασυγκροτήσουν τις ξεθεμελιωμένες κοινότητές τους δεν ήταν το ίδιο ανηφορικές.

Για τους καθολικούς και μουσουλμάνους ορθωνόταν το εμπόδιο της αθεΐας, για τους ορθοδόξους και τον ιεράρχη τους υπήρχε και ο Γολγοθάς της ιστορικής καχυποψίας λόγω ελληνικής καταγωγής του ηγέτη.

Για τον αλβανικό εθνικισμό κάτω από το ράσο του ιεράρχη κρυβόταν ο άνθρωπος που με Δούρειο Ιππο τη θρησκεία θα εργαζόταν για τον εξελληνισμό της Αλβανίας. «Μαύρο συνταγματάρχη», αποκαλούσε τον κ. Αναστάσιο μερίδα του Τύπου σε στιγμές εθνικιστικού παροξυσμού, πιέζοντας την πολιτική τάξη να τον απομονώσει και με την πρώτη ευκαιρία να τον διώξει.

Αυτή δόθηκε τον Δεκέμβριο του 1994 όταν στο σχέδιο Συντάγματος που τέθηκε προς έγκριση σε δημοψήφισμα συμπεριλαμβανόταν διάταξη, σύμφωνα με την οποία οι ηγέτες των θρησκευτικών δογμάτων έπρεπε να ήταν Αλβανοί υπήκοοι.

Δεδομένου ότι το αλβανικό κράτος δεν είχε χορηγήσει υπηκοότητα στον κ. Αναστάσιο -εξακολουθεί να την αρνείται και σήμερα- εάν υπερψηφιζόταν το σχέδιο Συντάγματος ήταν υποχρεωμένος την επομένη να εγκαταλείψει την Αρχιεπισκοπή και την Αλβανία.

Η αντίδραση των απλών ανθρώπων, ορθοδόξων και μη, υπήρξε καταλυτική, και το αποτέλεσμα ξάφνιασε τους εμπνευστές της μεθόδευσης. Το θέμα του Αρχιεπισκόπου εξελίχθηκε σε ζήτημα αιχμής και τελικά το δημοψήφισμα απορρίφθηκε, επιτρέποντας στον κ. Αναστάσιο την παραμονή και συνέχιση της τιτάνιας προσπάθειας για τη νεκρανάσταση της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Με την πάροδο του χρόνου και καθώς το πνευματικό και ανθρωπιστικό έργο αγκαλιαζόταν από πιστούς και μη σε κάθε γωνιά της χώρας ο κ. Αναστάσιος εξελίχθηκε σε θεσμικό παράγοντα της Αλβανίας και άτυπο πρεσβευτή της διεθνώς, όπου κινείται άνετα και δραστήρια μέσα από το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών.

Παρά τις αντίξοες, ακόμη και σήμερα, συνθήκες ο κ. Αναστάσιος, έχει επιτελέσει αξιοθαύμαστο θρησκευτικό και κοινωνικό έργο.

Ενδεικτικά σημειώνεται ότι από το 1992 που ενθρονίστηκε Αρχιεπίσκοπος έως τώρα έχουν ανεγερθεί εκ θεμελίων εκατόν πενήντα ορθόδοξοι ναοί, άλλοι εκατόν εξήντα που είχαν μετατραπεί από το καθεστώς σε μουσεία, πολιτιστικά κέντρα ακόμη και στάβλοι, αναστηλώθηκαν, επισκευάστηκαν δεκάδες άλλες εκκλησίες και μοναστήρια, λειτούργησαν κέντρα υγείας, ορφανοτροφεία, κ.λπ.
kathimerini.gr

Τζαννής Τζαννετάκης, άνδρας του καθήκοντος

Του Μιχαλη Ν. Κατσιγερα

Στις 22 Απριλίου 1967, την επομένη της ανατροπής του κοινοβουλευτικού καθεστώτος και της επιβολής της στρατιωτικής δικτατορίας, ένας μάχιμος αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού, ο κυβερνήτης του υποβρυχίου «Τρίαινα» Τζαννής Τζαννετάκης, ήρεμος όπως πάντα, αλλά και με τη μανιάτικη περηφάνια μέσα του, παραιτήθηκε από τις τάξεις του σώματος στο οποίο είχε άξια υπηρετήσει.

Τότε που ένα μέρος της εκτός αυστηρά πολιτικού πεδίου ιθυνούσης τάξεως της χώρας έσπευδε να αναλάβει αξιώματα, να διατηρήσει αυτά που είχε, να επωφεληθεί από τα γενναία δοσίματα και τις δουλειές με τους νέους επιβήτορες της εξουσίας ή παρέμενε καιροσκοπώντας στις διοικήσεις των κάθε λογής ιδρυμάτων ελπίζοντας πως γρήγορα ο θεσμικός πυρήνας του κατεστημένου θα ξιφουλκούσε και θα ήλεγχε το νέο καθεστώς, ο Τζαννής Τζαννετάκης δεν σκέφθηκε ούτε στιγμή να μην πράξει το καθήκον του. Στις ώρες της μεγάλης δοκιμασίας, όταν οι περισσότεροι ηγήτορες είχαν υποταχθεί ή συνάψει εκεχειρία με τους συνταγματάρχες, ο πλωτάρχης Τζαννετάκης επέλεξε την αξιοπρεπή έξοδο.

Ενεργός δημοκρατικός πολίτης με πνευματικά ενδιαφέροντα και ανησυχίες, κρυφός ποιητής που είχε εκδώσει με ψευδώνυμο ποιητική συλλογή στα νιάτα του, δεν παραιτήθηκε από αυτό που του υπαγόρευε η συνείδησή του. Οι σμπίροι του καθεστώτος επεσήμαναν τις κινήσεις του. Συνελήφθη τον Ιούλιο του 1969, κρατήθηκε στην ΕΣΑ, στον Αγιο Ιωάννη Ρέντη, στο ΚΕΣΑ και στη Δροσιά. Τον Απρίλιο της επόμενης χρονιάς εξορίστηκε στα Κύθηρα. Το 1974 με την εισβολή της Τουρκίας στην Κυπριακή Δημοκρατία, όταν ο πόλεμος βρισκόταν προ των πυλών, πιστός στο καθήκον του, επανήλθε ως αξιωματικός υποβρυχίων στη Ναυτική Διοίκηση Νοτίου Αιγαίου.

Στο μετέπειτα πέρασμά του από την πολιτική, είχε την ακριβή στους καιρούς μας τύχη να κερδίσει τη διάκριση πολιτών, φίλων και αντιπάλων: Τζαννετάκης, ο έντιμος.

Αυτός ο άνδρας κηδεύεται σήμερα.

- Η κηδεία του Τζαννή Τζαννετάκη τελείται σήμερα ώρα 15.00, από τον Ναό της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στο Κεφαλάρι Κηφισιάς.
kathimerini.gr

Κιργιστάν: Νεκροί από τις συγκρούσεις στο Μπισκέκ

Για πολλούς νεκρούς από τις συγκρούσεις αντικυβερνητικών διαδηλωτών με δυνάμεις της αστυνομίας στην πρωτεύουσα του Κιργιστάν, Μπισκέκ, κάνουν λόγο τα ξένα ειδησεογραφικά πρακτορεία επικαλούμενα πηγές των υπηρεσιών παροχής πρώτων βοηθειών.
Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, πολλοί έχουν πέσει νεκροί από τα πυρά όπλων, ενώ δεκάδες είναι οι τραυματίες από τις συμπλοκές διαδηλωτών με τις δυνάμεις ασφαλείας.
«Πολλοί έχουν τραυματιστεί – δεκάδες», δήλωσε αξιωματούχος των υπηρεσιών σε τηλεφωνική επικοινωνία με το Reuters και πρόσθεσε: «Πολλοί έχουν σκοτωθεί, κυρίως ως αποτέλεσμα τραυματισμών από σφαίρες».
Νωρίτερα φωτογράφος του πρακτορείου Reuters μετέδωσε ότι είδε πέντε πτώματα να κείτονται στην κεντρική πλατεία έξω από το προεδρικό μέγαρο, μετά τις ταραχές που ξέσπασαν κατά την πορεία υποστηρικτών της αντιπολίτευσης προς το προεδρικό μέγαρο.
«Υπάρχουν πέντε πτώματα στην πλατεία ... Υπάρχει πολύ αίμα», δήλωσε ο φωτογράφος του Reuters.
Περίπου 3.000 – 5.000 διαδηλωτές κατευθύνθηκαν σήμερα το πρωί στο προεδρικό μέγαρο στο κέντρο του Μπισκέκ.
Την ίδια ώρα, όπως ανακοίνωσε ο επικεφαλής της εισαγγελίας του Κιργιστάν Νουρλάν Τουρσουνκούλοφ, τρεις πολιτικοί αρχηγοί από το χώρο της αντιπολίτευσης –μεταξύ των οποίων και ο πρώην υποψήφιος πρόεδρος Αλμαζμπέκ Αταμπάιεφ- συνελήφθησαν και σε βάρος τους απαγγέλθηκαν κατηγορίες για σοβαρότατα αδικήματα.
Σύμφωνα με τον πρωθυπουργό του Κιργιστάν, Ντανίγιαρ Ουσένοφ, ένας από τους ηγέτες της αντιπολίτευσης που συνελήφθησαν, ο Τεμίρ Σαρίγεφ, «είχε μόλις φθάσει από τη Μόσχα, όπου φέρεται ότι συνάντησε τον (ρώσο πρωθυπουργό Βλαντίμιρ) Πούτιν».
«Νομίζω ότι οι μυστικές μας υπηρεσίες πρέπει να πουν αν υπάρχει επιρροή εξωτερικών δυνάμεων», σε αυτή την κατάσταση, δήλωσε ο Ουσένοφ.
Από την πλευρά της Μόσχας, ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Γκριγκόρι Καρασίν απέρριψε τις κατηγορίες για εμπλοκή της Ρωσίας στα γεγονότα που διαδραματίζονται στο Κιργιστάν. «Υπάρχουν προσπάθειες συσχετισμού με τεχνητό τρόπο της κατάστασης στο Κιργιστάν με την πολιτική της Ρωσίας στην κεντρική Ασία. Οι πληροφορίες αυτές είναι αβάσιμες», ξεκαθάρισε.
Παράλληλα, ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας κάλεσε σήμερα την κυβέρνηση του Κιργιστάν να μην προσφύγει στη χρήση βίας εναντίον των αντικυβερνητικών διαδηλωτών. «Είμαστε υπέρ της διευθέτησης όλων των διαφορών -πολιτικών, οικονομικών, κοινωνικών- μέσα στο πλαίσιο των δημοκρατικών διαδικασιών που υπάρχουν στο Κιργιστάν, χωρίς προσφυγή στη βία και χωρίς να προκληθεί βλάβη στους πολίτες του Κιργιστάν».
Το Κιργιστάν είναι σήμερα η μοναδική χώρα στον κόσμο που φιλοξενεί ταυτόχρονα στρατιωτικές βάσεις των ΗΠΑ και της Ρωσίας.
Ο πρόεδρος Μπακίγεφ είχε διατάξει το Φεβρουάριο του 2009 να κλείσει η αμερικανική βάση στο Μανάς τη στιγμή που η Ρωσία χορηγούσε δάνειο ύψους δύο δισεκατομμυρίων δολαρίων στο Μπισκέκ. Τελικά ο Μπακίγεφ άλλαξε γνώμη τον Ιούνιο, με αντάλλαγμα τον τριπλασιασμό της ενοικίασης της αμερικανικής βάσης.
Κατόπιν ο ηγέτης του Κιργιστάν φάνηκε επιφυλακτικός ως προς την παραχώρηση στη Μόσχα μιας δεύτερης στρατιωτικής βάσης στην περιοχή Ος στο νότο της χώρας.
Από τις αρχές Μαρτίου, η δημοκρατία του Κιργιστάν συγκλονίζεται από πολιτικές ταραχές, με τους διαδηλωτές να ζητούν την παραίτηση του προέδρου Κουρμανμπεκ Μπακίγιεφ.
ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ

Κυπριακό: Από ήττα σε συνθηκολόγηση κι από συνθηκολογηση σε ήττα!

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
Μετά την σοβαρή ήττα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που παρέπεμψε τους ιδιοκτήτες καταπατημένων περιουσιών σε όργανο των αρχών κατοχής, ένα νέο “Βατερλώ” προετοιμάζεται για την Κυπριακή Δημοκρατία (και κατ' επέκταση την Ελλάδα). Πρόκειται για την προώθηση, από την ευρωπαϊκή Κομισιόν, και εξαιτίας σοβαρών αμελειών της κυπριακής και ελληνικής διπλωματίας, όπως υπογραμμίζουν διπλωματικοί παρατηρητές και η ηγεσία των Κυπρίων Σοσιαλιστών, του κανονισμού για το απευθείας εμπόριο με τα κατεχόμενα, που έχει παγώσει εδώ και χρόνια με συμφωνία κυρίων. Αμφότερες οι εξελίξεις αντανακλούν τη μεταβολή του συσχετισμού δυνάμεων, αλλά και του πολιτικού κλίματος διεθνώς. Αποδίδονται, από πεπειραμένους διπλωμάτες στη Λευκωσία, στην παραίτηση, εδώ και καιρό, από μια δραστήρια πολιτικο/διπλωματική υπεράσπιση των κυπριακών θέσεων διεθνώς, εν ονόματι της ανάγκης διατήρησης του καλού κλίματος, ανάγκη που δεν δεσμεύει όμως την άλλη πλευρά, που δεν κουράζεται να δραστηριοποιείται σε όλα τα φόρουμ. Η Λευκωσία έχει περιορισθεί στη χρήση, όσο κάνει, του νομικού οπλοστασίου της, που όμως αποδεικνύεται μακροχρόνια ανεπαρκές για να αντιμετωπίσει τις πολιτικές πιέσεις. Η Τουρκία από κατέχουσα δύναμη, υπόλογη ενώπιον της διεθνούς κοινότητας, τείνει να γίνει κατήγορος, ανταμειβόμενος μάλιστα με την σθεναρή υποστήριξη της ένταξής της στην ΕΕ από τη Λευκωσία και την Αθήνα!
Επιλέγοντας στο μεταξύ μια σολομώντεια λύση ο Πρόεδρος Χριστόφιας συνυπέγραψε με τον Μεχμέτ Αλί Ταλάτ μια δήλωση, προορισμένη να βοηθήσει τον Τουρκοκύπριο ηγέτη να κερδίσει τις εκλογές. Η δήλωση διαπιστώνει σημαντικές συγκλίσεις στον τρόπο διακυβέρνησης του νέου κράτους και εξουσιοδοτεί τον κ. Ταλάτ να αναφερθεί στο περιεχόμενο των συγκλίσεων που επιτεύχθηκαν παρά τον όρο της εμπιστευτικότητας. Μόνο που, αυτές οι συγκλίσεις, δεν βρίσκουν σύμφωνο ούτε τον κυπριακό λαό, ούτε τα περισσότερα κόμματά του! Η δήλωση απέχει από την προσωρινή συμφωνία που επεδίωκαν Ουάσιγκτον και Λονδίνο και δύσκολα παράγει νομικά αποτελέσματα. Παράγει όμως πολιτικά. Δύσκολα μια οποιαδήποτε κυβέρνηση της Λευκωσίας θα μπορέσει αύριο να αναιρέσει τις προτάσεις εκ περιτροπής προεδρίας που φέρουν την υπογραφή του κ. Χριστόφια ή να απαιτήσει την απομάκρυνση των Τούρκων εποίκων. Οι πολίτες μπορούν και πιθανώς θα απορρίψουν σε δημοψήφισμα τις προτάσεις, θα τεθούν όμως προ της εκβιαστικής συνθήκης να καταβάλει η Κύπρος τεράστιο πολιτικό κόστος για να απορρίψει ο λαός της προτάσεις που έκανε ο ηγέτης της!
Ο ίδιος ο κ. Χριστόφιας απαντάει όλο και πιο εκνευρισμένος στις βολές που δέχεται από όλες τις πολιτικές πλευρές, περιλαμβανομένου και του ΔΗΚΟ, του τελευταίου κόμματος που παρέμεινε στην κυβέρνησή του, αν και διαφωνεί και αυτό με την πολιτική του! Το ΑΚΕΛ φημιζόταν πάντα για την ικανότητά του να ελίσσεται, συμπράττοντας με διάφορες πολιτικές δυνάμεις, σπάνια στην ιστορία του εμφανίστηκε τόσο απομονωμένο και αμφισβητούμενο όσο σήμερα. Η ηγεσία Χριστόφια έβαλε όλα τα αυγά της στο καλάθι μιας σύντομης και εύκολης λύσης, υποτιμώντας τις δυσκολίες και μην εκπονώντας εναλλακτική στρατηγική, σχέδιο Β. Τώρα ο Κύπριος Πρόεδρος βλέπει την άλλη πλευρά να εγκολπώνεται τις παραχωρήσεις του ζητώντας όλο και περισσότερες, τον Ταλάτ να μετατοπίζεται σε πιο εθνικιστικές θέσεις, την βρετανική και αμερικανική διπλωματία να του ζητάνε και αυτές περισσότερες υποχωρήσεις και στο εσωτερικό να του ασκούν κριτική ακόμα και οι συμπολιτευόμενοι. Εξεγείρεται με τις ελληνικές παραχωρήσεις ακόμα και ο διευθυντής της εφημερίδας Αφρίκα Σενέρ Λεβέντ, εμβληματική μορφή της τουρκοκυπριακής αντίστασης στην τουρκική κατοχή, με δολοφονικές απόπειρες, βόμβες στην εφημερίδα του και αναρίθμητες καταδικαστικές αποφάσεις στην πλάτη του, από το καθεστώς Ντενκτάς. Μίλησε, σε πρόσφατο άρθρο του, για σύνδρομο της Στοκχόλμης των Ελληνοκυπρίων, το σύνδρομο δηλαδή των ομήρων που ταυτίζονται με τους απαγωγείς τους!

Τα καλά της Λισσαβώνας και το κόστος της αμέλειας
Στις 17 Μαρτίου ο Επίτροπος για τη Διεύρυνση Στέφαν Φούλε, γνωστός για τις έντονα ατλαντικές αντιλήψεις του, διαβίβασε στο Ευρωκοινοβούλιο με τη διαδικασία omnibus τον παγωμένο κανονισμό για το απευθείας εμπόριο με τα κατεχόμενα. Μέχρι τότε, η Λευκωσία και η Αθήνα θα μπορούσαν να σταματήσουν τη διαδικασία, με διαβήματα στον Πρόεδρο Μπαρόζο. Τα διαβήματα δεν έγιναν και οι πιθανότητες τελικής έγκρισης του κανονισμού είναι τώρα σημαντικές, χάρη στις νέες ρυθμίσεις που εισήγαγε η συνθήκη της Λισσαβώνας. Για ακόμα μια φορά, Αθήνα και Λευκωσία αντιμετωπίζουν τις συνέπειες του διεκπεραιωτικού τρόπου με τον οποίο αποδέχονται πρακτικά τη συντριπτική πλειοψηφία των ρυθμίσεων της ΕΕ.
Είναι απορίας άξιον γιατί ο κ. Φούλε δεν ενημέρωσε για τις προθέσεις του τους Μάρκο Κυπριανού και Δημήτρη Δρούτσα με τους οποίους συναντήθηκε πρόσφατα. Ακόμα πιο αξιοπερίεργοι είναι οι εκ των υστέρων ισχυρισμοί του Μπαρόζο και της Κυπρίας Επιτρόπου ότι δεν γνώριζαν καν τις προθέσεις του Επιτρόπου και της Επιτροπής!
Οι κινήσεις Φούλε-Κομισιόν είναι ακόμα περισσότερο προκλητικές, γιατί παραβιάζουν συμφωνία κυρίων για το θέμα, αλλά και συμπίπτουν με την επιβεβαίωση της άρνησης του Ερντογάν να ανοίξει τα τουρκικά λιμάνια και αεροδρόμια στα κυπριακά σκάφη, παρά τη σχετική υποχρέωση της ¨Αγκυρας. Η Κομισιόν, αντί να διαμαρτύρεται για αυτά, επιβραβεύει την Αγκυρα. Λιγότερο όμως από την ενόισχυση των Τουρκοκυπρίων, η Κομισιόν ενδιαφέρεται στην πραγματικότητα να πιέσει και αυτή, με τη δαμόκλειο σπάθη της ημιαναγνώρισης των κατεχομένων, τους Κυπρίους να αποδεχθούν ρυθμίσεις με τις οποίες διαφωνούν, προκειμένου να κλείσει άρον-άρον το κυπριακό, σημαντικότερο εμπόδιο στην τουρκική ένταξη στην ΕΕ.
Το θέμα του κανονισμού παραμένει εκκρεμές στο Συμβούλιο Υπουργών από το 2006. Τότε, όπως αποκαλύπτει σήμερα, μιλώντας στον Κ.τ.Ε., ο πρώην Υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Λιλλήκας, είχε επιτευχθεί μυστική συμφωνία με τον Ταλάτ που προέβλεπε το άνοιγμα του λιμανιού της Αμμοχώστου για το εμπόριο των κατεχομένων, με αντάλλαγμα την επιστροφή της πόλης-φάντασμα στους κατοίκους της. Όταν πληροφορήθηκε τη συμφωνία ο κ. Ερντογάν έγινε έξαλλος με τον Ταλάτ και τον υποχρέωσε να την ακυρώσει, αποδεικνύοντας, για μια ακόμα φορά, το προφανές, ότι στην κατεχόμενη Κύπρο κάνει κουμάντο η κατέχουσα δύναμη!
Ενδεχόμενη έγκριση του Κανονισμού από την Ευρωβουλή, θα χρησιμοποιηθεί για άσκηση ισχυρότατων πιέσεων στη Λευκωσία για να πετύχει έγκριση και σε επίπεδο Συμβουλίου, όπου δεν θα διαθέτει βέτο, αφού ο Φερχόιγκεν είχε προνοήσει το 2004, να θέσει τον Κανονισμό υπό το άρθρο 133 της Συνθήκης, που προβλέπει ειδική πλειοψηφία και όχι ομόφωνη έγκριση. Μάλιστα το άρθρο 133 αφορά εμπόριο Ε.Ε και τρίτων «κρατών», που αναβαθμίζει την παράνομη οντότητα των κατεχομένων. Ακόμα και σε περίπτωση διαφωνίας του Συμβουλίου, το θέμα παραπέμπεται σε επιτροπή διαιτησίας μεταξύ συμβουλίου και ευρωβουλής.
Τώρα οι Κύπριοι μπορούν να επικαλεσθούν τον «Συμβιβασμό του Λουξεμβούργου», μια πολιτική συμφωνία του 1965 χωρίς νομική ισχύ, σύμφωνα με την οποία η Ε.Ε είθισται να αναστέλλει την διαδικασία έγκρισης μιας απόφασης, εάν ένα κράτος-μέλος της Κοινότητας επικαλεστεί βλάβη «ζωτικού εθνικού συμφέροντος». Ωστόσο, ο «Συμβιβασμός του Λουξεμβούργου» στερείται νομικής βάσης και εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια και κατ’ επέκταση στην αλληλεγγύη που θα επιδείξουν οι εταίροι της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ε.Ε.
Konstantakopoulos.blogspot.com
Κόσμος του Επενδυτή, 02.04.2010

Στην ομηρεία της αβεβαιότητας

της Ελίνας Γαληνού
Η γιορτή τελείωσε και τα κεφάλια μέσα! Μετά τη χαλάρωση των πασχαλινών αργιών, επανερχόμαστε στα επιτόκια δανεισμού μας που μας επέβαλαν οι αγορές, καθώς η "ιστορική" συμφωνία της 25ης Μαρτίου, δεν απέδωσε κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα...
"Τι θα γίνει τελικά και πώς θα πορευτούμε;" αναρωτιέται ο κόσμος, ο οποίος έχει ήδη κουραστεί. Το κλίμα αβεβαιότητας που μας έχει κατακλύσει τους τελευταίους μήνες, τείνει να παγιωθεί, ώσπου σε λίγο θα το θεωρούμε και αυτό δεδομένο.. Η ψυχολογία του κόσμου έχει καταρρακωθεί εντελώς, καθώς οι διαφαινόμενες προοπτικές δεν επιτρέπουν καμία απολύτως αισοδοξία. Ολοι μιλούν για μια επερχόμενη καταστροφή, όμοια της οποίας δεν θα έχουμε ποτέ ξαναγνωρίσει.
Και είναι ευνόητο ότι μέσα σε τέτοιο κλίμα, κανείς δεν μπορεί να πραγματοποιήσει κάποια πρόβλεψη ή να αντλήσει κάποιο χρήσιμο συμπέρασμα. Επικρατεί η αίσθηση ότι έχουμε βρεθεί σε μια στενωπό της οποίας η διέξοδος είναι πολύ δυσδιάκριτη. Για την ακρίβεια, δεν γνωρίζουμε κάν αν υπάρχει διέξοδος και πόσο μακριά βρίσκεται αυτή. Βάσει του αυτονόητου που απορρέει από την λογική βέβαια, θα μπορούσαμε να θεωρήσουμε ότι όλα τα προβλήματα έχουν τη λύση τους. Ναί, αλλά συμβαίνει πολλές φορές η λύση να καθυστερεί πολύ ενώ συσσωρεύονται οι επιπτώσεις από το πρόβλημα που χρονίζει..
Πόσο όμως μπορούμε να αντέξουμε μια τέτοια κατάσταση σαν αυτή που βιώνουμε τώρα; Πόσο να παραμείνουμε όμηροι αυτής της αβεβαιότητας που μας έχει παγιδεύσει; Μη γνωρίζοντας πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα, έχουμε βυθιστεί στην αδράνεια. Κανένα σχέδιο για το άμεσο μέλλον δεν μας επιτρέπεται, κανένας προγραμματισμός. Ζούμε καθημερινά τον αντίκτυπο της φθίνουσας πορείας μας, μέσα στις δουλιές μας, τις συναλλαγές μας, τη διεκπεραίωση των υποχρεώσεών μας. Υποφέρουμε και συμπιεζόμαστε αγνοώντας αν οι θυσίες μας θα πιάσουν τόπο. Η φράση "δεν υπάρχουν προοπτικές" ακούγεται όλο και πιό συχνά στα στόματα του κόσμου...
Οση αυτοκριτική και να κάνουμε εμείς οι πολίτες περί των δικών μας ευθυνών, δεν αρκούν. Καταστάσεις σαν την τωρινή, χρειάζονται αποφασιστικούς και δραστήριους ηγέτες, που θα "βάλουν πλάτη" για να στηρίξουν τη χώρα τους-αν πράγματι την αγαπούν. Μέχρι τώρα όμως, η στάση των πολιτικών μας αρχών δεν μας πείθει παρά μόνο για το γεγονός ότι βρισκόμαστε στο χάος. Η μάλλον στο έλεος των κερδοσκόπων της αγοράς που βλέπουν τη χώρα μας σαν "σιτεμένο σφαχτό"...

Ο επικίνδυνος μύθος των πετρελαίων του Αιγαίου.

Του Δρ. Κωνσταντίνου Γρίβα
Μια άποψη η οποία τείνει να καταστεί κοινός τόπος στην ελληνική συνείδηση είναι αυτή που υποστηρίζει ότι το Αιγαίο «είναι γεμάτο πετρέλαιο». Βέβαια, όταν μιλάμε για τα «πετρέλαια του Αιγαίου», τις περισσότερες φορές αναφερόμαστε στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, όπου η Ελλάδα και η Κυπριακή Δημοκρατία μπορούν να εγείρουν αξιώσεις εκμετάλλευσης, με κριτήριο το δικαίωμα της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ).

Ωστόσο, αν και είναι ισχυρές οι ενδείξεις ότι στις περιοχές αυτές υπάρχουν αξιόλογα και εκμεταλλεύσιμα κοιτάσματα πετρελαίου, αυτό μένει να αποδειχθεί. Επίσης, οι έννοιες «αξιόλογα» και «εκμεταλλεύσιμα» κοιτάσματα έχουν πολλές βαθμίδες. Άλλο πράγμα, λοιπόν, είναι τα πραγματικά πετρέλαια της Ανατολικής Μεσογείου και άλλο η ανορθολογική εμμονή στα υποτιθέμενα κολοσσιαία κοιτάσματα των «πετρελαίων του Αιγαίου», τα οποία περιμένουν εναγωνίως να κάνουν την Ελλάδα ένα νέο Κουβέιτ και να μετατρέψουν τους Έλληνες σε εμίρηδες του 21ου αιώνα…

Αυτή η υπερβολή δημιουργεί ένα μύθο ο οποίος μπορεί να αποδειχθεί πολύ επικίνδυνος για την Ελλάδα στα χρόνια που έρχονται. Συγκεκριμένα, οι σταυροφόροι της «ελληνοτουρκικής φιλίας» εξοπλίζονται με το «λογικότατο» επιχείρημα ότι ο μόνος τρόπος για να εκμεταλλευτούμε τα κοιτάσματα αυτά και να γίνουμε όλοι πλούσιοι είναι να τα εκμεταλλευτούμε από κοινού με την Τουρκία, γιατί αλλιώς αυτή θα θέσει θέμα casus belli, όπως συνέβη με το ζήτημα των 12 ναυτικών μιλίων, και τελικά δεν θα τα εκμεταλλευτεί κανένας. Ακόμη καλύτερο θα ήταν να «λύσουμε οριστικά και διά παντός» τις διαφορές μας με την Τουρκία, να «τσιμεντώσουμε» την ειρήνη «μεταξύ των δύο λαών» και μετά όλα τα υπόλοιπα θα προκύψουν αυτομάτως. Τι κι αν, χάρη της ειρήνης και του πακτωλού των πετροδολαρίων που θα έρθει από αυτή, χρειαστεί να θυσιάσουμε κάποια ζωτικά μας συμφέροντα;

Αυτή, σε αδρές γραμμές, είναι η «αναντίρρητη» λογική όσων προωθούν την πάση θυσία εξομάλυνση των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Κι ας μην μπει κάποιος στον πειρασμό να υποστηρίξει ότι υπάρχει και η δυναμική λύση της πολεμικής αντιπαράθεσης με την Τουρκία, η νίκη έναντι των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων και η εν συνεχεία επιβολή των ελληνικών συμφερόντων. Η επιλογή αυτή φυσικά και είναι υπαρκτή. Θεωρητικά. Στην πραγματικότητα, η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού, του πολιτικού συστήματος, ακόμη και η πλειοψηφία των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων, φαίνεται πως έχει αποδεχθεί ανεπιφύλακτα την άποψη ότι ένας ελληνοτουρκικός πόλεμος θα ήταν, υπό οιεσδήποτε συνθήκες, ένα καταστρεπτικό ενδεχόμενο και κατά συνέπεια πρέπει να αποφευχθεί πάση θυσία.

Σύμφωνα με την κυριαρχούσα άποψη, πόλεμος θα δικαιολογούταν μόνο σε περίπτωση άμεσης τουρκικής εισβολής στην ελληνική επικράτεια και σε καμία περίπτωση για την υπεράσπιση οικονομικών συμφερόντων, όσο μεγάλα κι αν ήταν αυτά. Άρα η επιλογή, σύμφωνα με την κρατούσα λογική, είναι απλή. Είτε υποχωρούμε στους Τούρκους, θυσιάζουμε κάποια ζωτικά μας συμφέροντα, συνεκμεταλλευόμαστε τα «τεράστια κοιτάσματα» και γινόμαστε όλοι πλούσιοι είτε επιμένουμε σε μια άγονη σκληρή γραμμή, τα κοιτάσματα μένουν ανεκμετάλλευτα και όλοι παραμένουμε φτωχοί. Και όταν λέμε υποχώρηση σε ζωτικά μας συμφέροντα δεν αναφερόμαστε μόνο σε θέματα όπως αυτό των χωρικών υδάτων ή του εναέριου χώρου. Τα πράγματα μπορεί να γίνουν πολύ χειρότερα.

Τι θα κάνουν, για παράδειγμα, οι Έλληνες πολίτες αν σε πέντε, δέκα ή δεκαπέντε χρόνια από τώρα τους πουν ότι για την «εξομάλυνση» των ελληνοτουρκικών σχέσεων, η οποία θα ανοίξει το δρόμο στην εκμετάλλευση του μυθώδους πετρελαϊκού πλούτου, θα πρέπει να δεχτούν την αυτονομία της Δυτικής Θράκης; Πολλώ δε μάλλον αν πολλοί από τους Έλληνες πολίτες του κοντινού μέλλοντος θα είναι «νέοι Έλληνες», οι οποίοι φυσικό και επόμενο θα είναι να μην έχουν τις «εμμονές» των σημερινών Ελλήνων αναφορικά με το «σχήμα» της Ελλάδας;…
http://www.verena.gr

Στη Μέση Ανατολή ψάχνουν μυστικά στρατόπεδα τρομοκρατών

Στη Μέση Ανατολή ψάχνουν να βρουν τα μυστικά στρατόπεδα ανταρτών όπου εκπαιδεύονται οι Ελληνες τρομοκράτες στελέχη των ελληνικών υπηρεσιών, μετά από σχετικές πληροφορίες που έφτασαν στα χέρια τους.

Σύμφωνα με πληροφορίες της «Εspresso», στελέχη της Αντιτρομοκρατικής αλλά και της ΕΥΠ, η οποία συμμετέχει ενεργά πια στο κυνήγι των τρομοκρατών, ταξίδεψαν στη Μέση Ανατολή και συνομίλησαν με ανθρώπους-συνδέσμους προκειμένου να συλλέξουν στοιχεία που επιβεβαιώνουν τις πληροφορίες ότι σε στρατόπεδα της περιοχής εκπαιδεύονται μέλη του αντάρτικου πόλης. Το ενδεχόμενο αυτό εξετάζεται ήδη πολύ πριν φτάσουν στις ελληνικές αρχές οι πληροφορίες αυτές, από την εποχή της τρομοκρατικής επίθεσης εναντίον της αμερικανικής πρεσβείας. Οι επιτελείς της Αντιτρομοκρατικής έχουν στρέψει και προς αυτή την κατεύθυνση τις έρευνες, καθώς το όπλο που χρησιμοποιήθηκε εναντίον του αμερικανικού στόχου ήταν το ρουκετοβόλο RPG. Πρόκειται για ένα αντιαρματικό όπλο που χρησιμοποιείται πάρα πολύ στη Μέση Ανατολή και το Αφγανιστάν, καθώς θεωρείται ο «πύραυλος των φτωχών».

Ενα από τα πλέον σοβαρά σενάρια που εξέτασε και εξετάζει η αντιτρομοκρατική υπηρεσία είναι το όπλο αυτό να έφθασε στα χέρια των Ελλήνων νεοτρομοκρατών μέσω Κρήτης, προερχόμενο όμως από τη Μέση Ανατολή, όπου το εμπόριο όπλων έχει πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Μάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες, ακόμα και σήμερα οι αξιωματικοί της Αντιτρομοκρατικής αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο τα όπλα των νεοτρομοκρατών να προέρχονται από την «εξαφανισμένη» γιάφκα του «Επαναστατικού Λαϊκού Αγώνα», ο οποίος είναι γνωστό ότι είχε απευθείας επαφή με διάφορες οργανώσεις της Μέσης Ανατολής. Δεν αποκλείεται, λοιπόν, κάποιος να έχει οικειοποιηθεί τη γιάφκα του ΕΛΑ (στα μέσα της δεκαετίας του 1980 ακόμα και ο περιβόητος Κάρλος είχε στείλει όπλα και εκρηκτικά στους Ελληνες «συντρόφους») και παράλληλα να έχει ξανανοίξει τους παλιούς διαύλους επικοινωνίας με τη Μέση Ανατολή.

Οσο περνάει ο καιρός αποδυναμώνεται το σενάριο το αντιαρματικό RPG να έχει έρθει από τα Βαλκάνια και την ντόπια μαφία, καθώς το εμπόριο όπλων στη Βαλκανική μετά τον πόλεμο στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη είναι πλήρως ελεγχόμενο από μυστικές υπηρεσίες. Κατά συνέπεια, εάν η νεοτρομοκρατία είχε δοσοληψίες με ομάδες από τα Βαλκάνια, αργά ή γρήγορα οι μυστικές υπηρεσίες θα το μάθαιναν. Αντιθέτως, στη Μέση Ανατολή όσοι ασχολούνται με το εμπόριο όπλων και τις παράνομες οργανώσεις είναι πολύ δύσκολο να εντοπιστούν. Τα στόματα στις περισσότερες περιπτώσεις είναι ερμητικά κλειστά και μόνο από κάποιο τυχαίο γεγονός μπορεί κανείς να αντλήσει πληροφορίες για πρόσωπα και πράγματα.
Espressonews.gr
Madata.gr

Η Βέρα Σαμψών στην επιτροπή της Βουλής για Φάκελο της Κύπρου

Σε αδράνεια η 190 Μοίρα Πυροβολικού στην Αχειροποίητο. Η μοίρα αυτή ήταν από τις βασικότερες με βαριά πυροβόλα που μπορούσαν να κτυπήσουν σε μεγάλη απόσταση μέσα στη θάλασσα. Ήταν η μοίρα που είχε στη διάθεσή της πολλά πυροβολεία πάνω στην ακτή. Δυστυχώς τα κανόνια δεν δραστηριοποιήθηκαν ποτέ εναντίον των τουρκικών πλοίων κατά την ώρα της απόβασης.

Η ΒΕΡΑ Σαμψών, σύζυγος του Νίκου Σαμψών, ο οποίος ανέλαβε πρόεδρος της πραξικοπηματικής κυβέρνησης που ανέτρεψε τον πρόεδρο Μακάριο, θα προσέλθει σήμερα ενώπιον της κοινοβουλευτικής Επιτροπής για το Φάκελο της Κύπρου. Η Βέρα Σαμψών θα καταθέσει την μαρτυρία της για τις ημέρες εκείνες της κατάλυσης της δημοκρατίας στον τόπο μας από τους πραξικοπηματίες της χούντας και της ΕΟΚΑ Β. Η κ. Σαμψών είχε εκφράσει την άποψη να προσέλθει στην επιτροπή κατά τη διάρκεια τηλεοπτικής εκπομπής, οπότε προσκλήθηκε και τελικά διευθετήθηκε η σημερινή παρουσία της ενώπιον των βουλευτών.

Η επιτροπή θα συνέλθει και αύριο Πέμπτη για να ακούσει την κατάθεση ανθυπολοχαγού, ο οποίος υπηρετούσε στην 190 Μοίρα Πυροβολικού, που έδρευε στην Αχειροποίητο, κάτω από τον Καραβά πάνω στη θάλασσα. Η μοίρα αυτή ήταν από τις βασικότερες με βαριά πυροβόλα που μπορούσαν να κτυπήσουν σε μεγάλη απόσταση μέσα στη θάλασσα. Ήταν η μοίρα που είχε στη διάθεσή της πολλά πυροβολεία πάνω στην ακτή. Δυστυχώς τα κανόνια δεν δραστηριοποιήθηκαν ποτέ εναντίον των τουρκικών πλοίων κατά την ώρα της απόβασης. Στην Αχειροποίητο υπήρχαν επίσης μεγάλες αποθήκες με πολυβόλα, φυσίγγια και άλλο στρατιωτικό υλικό για τα τάγματα Εθνοφυλακής.

Η κοινοβουλευτική Επιτροπή για το Φάκελο της Κύπρου συνεχίζει με γοργούς ρυθμούς το έργο της με σκοπό να μπορέσει να τελειώσει μέχρι το τέλος του χρόνου. Ήδη τα κονδύλια για τα έξοδα της επιστημονικής ομάδας του Πανεπιστημίου Κύπρου και των έμμισθων ερευνητών που ασχολούνται με την ετοιμασία των εκθέσεων και τη φωτοτύπηση των εγγράφων έχουν εξαντληθεί και ζητήθηκε η έγκριση πρόσθετων χρημάτων.

Μέχρι σήμερα έχουν μαζευτεί 90.000 σελίδες από την Κύπρο, την Ελλάδα, τη Βρετανία και τις ΗΠΑ. Οι 40.000 προέρχονται από το ΓΕΕΦ. Αναμένεται ότι θα παραδοθούν ακόμα 30.000 σελίδες, οπότε θα φθάσουν τις 120.000. Η επιτροπή πιστεύει ότι θα τελειώσει μέχρι το Σεπτέμβριο και αμέσως μετά, μέχρι το τέλος του χρόνου, θα είναι έτοιμη και η έκθεσή της. Όλο το υλοκό θα ψηφιοποιηθεί και θα αρχειοποιηθεί.
ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ

Θα μπλοκάρει η Ελλάδα τη νέα δομή του ΝΑΤΟ

Του ΓΙΑΝΝΗ ΚΟΚΚΙΝΙΔΗ
Θα μπλοκάρει η Ελλάδα τη νέα δομή του ΝΑΤΟ εάν η Συμμαχία εμμένει στην αναθεωρημένη διάταξη Κέντρων Αεροπορικού Ελέγχου Περιοχής (CAOC) όπου εκεί θα θεωρεί το Αιγαίο «γκρίζα ζώνη».

Στο μεταξύ αναστάτωση επικράτησε χτες στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας και στο Πεντάγωνο μετά από την αποκάλυψη του «Α.Τ.» ότι το ΝΑΤΟ διαμήνυσε στην Ελλάδα ότι μέχρι να επιλυθούν τα κυριαρχικά ζητήματα του Αιγαίου (!) δεν θα υπόκειται στη Συμμαχία αλλά θα είναι εκτός της ζώνης ελέγχου του.

Συγκεκριμένα ανακοινώθηκε στη χώρα μας ότι το ΝΑΤΟ δεν θα παίρνει εικόνα από ραντάρ για το τι συμβαίνει σε ολόκληρο το Αιγαίο, καθώς υπάρχουν εκκρεμότητες και δεν είναι ξεκαθαρισμένα τα κυριαρχικά δικαιώματα σε αυτό. Μέχρι τώρα χαρακτήριζε τα ίχνη στο FIR Αθηνών το Νατοϊκό Αεροπορικό Κέντρο Ελέγχου Περιοχής στη Λάρισα αλλά και το αντίστοιχο του Εσκί Σεχίρ για τα αεροπλάνα που πετούσαν πάνω στην οριογραμμή του FIR Αθηνών. Έτσι το ΝΑΤΟ έπαιρνε πολλές φορές αντικρουόμενες πληροφορίες για το ίδιο ίχνος. Μία που το χαρακτήριζε φιλικό και άλλη που το χαρακτήριζε άγνωστο –ασύμμετρη απειλή, αφού εισέρχονταν στο FIR Αθηνών χωρίς να υποβάλει σχέδιο πτήσης, όπως ορίζουν οι διεθνείς κανονισμοί, το εκάστοτε τουρκικό μαχητικό.

Στη νέα δομή προβλέπεται να κλείσει το Νατοϊκό Κέντρο Αεροπορικού Ελέγχου του Εσκί Σεχίρ και να μείνει μόνο εκείνο της Λάρισας. Μπροστά στην εξέλιξη αυτή η Άγκυρα απαίτησε να τοποθετείται εκ περιτροπής Τούρκος διοικητής στο CAOC της Λάρισας. Κάτι που δεν δέχτηκε η Ελλάδα και αντέδρασε έντονα η Άγκυρα. Το αποτέλεσμα σε αυτό το αλαλούμ ήταν η Συμμαχία να αποφασίσει να αποτελεί το Αιγαίο μία αθέατη, σκοτεινή πλευρά. Γεγονός βέβαια που θα ανοίξει την Κερκόπορτα στους Τούρκους για οποιαδήποτε αυθαιρεσία και προβοκάτσια σχεδιάσουν για το Αιγαίο. Θα μπορούν να πράττουν ότι θέλουν χωρίς να υπάρχουν επίσημες αποδείξεις στο ΝΑΤΟ.

Σύμφωνα πάντα με έγκυρες και αδιάψευστες πηγές η επιστολή αυτή που στάλθηκε στη χώρα μας από τον Αμερικανό διοικητή του Αεροπορικού Υποστρατηγείου της Σμύρνης, επιστράφηκε πίσω αναπάντητη ως απαράδεχτη για τα εθνικά κυριαρχικά δικαιώματά μας. Εκείνο που εξόργισε, μεταξύ άλλων, το υπουργείο Εθνικής Άμυνας και το υπουργείο Εξωτερικών ήταν ότι στην επιστολή αυτή χαρακτηρίζονταν ολόκληρο το Αιγαίο ως ουδέτερη και ευαίσθητη περιοχή. Αφήνοντας να εννοηθεί ότι δεν θέλει να έχει καμία ανάμειξη αλλά και γνώση για το τι συμβαίνει και τι θα συμβεί.

Ανώτατοι αξιωματούχοι του υπουργείου δεν έκρυβαν την ενόχλησή τους από την τροπή των πραγμάτων και διαμήνυαν ότι αν το ΝΑΤΟ δεν αναγνωρίσει τα κυριαρχικά μας δικαιώματα στο Αιγαίο και δεν κάνει στροφή 180 μοιρών τότε θα μπλοκάρουμε τη μετάβαση της Συμμαχίας στη νέα δομή.

Βέβαια η ζημιά έχει γίνει καθώς η επιστολή του Αμερικανού διοικητή για το Αιγαίο σαν «γκρίζα ζώνη», στάλθηκε σε όλες τις πολεμικές Αεροπορίες των Χωρών-Μελών του ΝΑΤΟ και υπάρχει ανησυχία για το τι θα γίνει με τις επιχειρήσεις της FRONTEX που πραγματοποιούνται στο FIR Αθηνών.
ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ ΤΥΠΟΣ

Το «μέρισμα ειρήνης», η αμοιβαία μείωση εξοπλισμών και η δυσάρεστη πραγματικότητα

Το Ινστιτούτο Αναλύσεων Ασφάλειας και Άμυνας δημοσίευσε προ εβδομάδας μια έκθεση σχετικά με τις “προτάσεις Μπαγις για μείωση εξοπλισμών”. Η έκθεση είναι σημαντική από την άποψη ότι θέτει όλες τις παραμέτρους επί τάπητος ενόψι μάλιστα του ταξιδιού του Δ. Δρούτσα στην Άγκυρα αύριο. Τη δημοσιεύουμε ολόκληρη γιατί αξίζει να μελετηθεί και να συζητηθεί.

Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα το τελευταίο διάστημα συνηγορεί στο ότι η ελληνική κυβέρνηση επεξεργάζεται σειρά από πρωτοβουλίες στα ανοιχτά μέτωπα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, πολλές εκ των οποίων έχουν ήδη αναληφθεί στο παρασκήνιο, με τις οποίες επιδιώκεται η εξομάλυνση των προβλημάτων που ταλανίζουν τις διεθνείς σχέσεις της χώρας.

Οι επιδιώξεις της ελληνικής πλευράς συνοψίζονται στις αναφορές παραγόντων της πολιτικής ηγεσίας περί της αμοιβαίας αξιοποίησης αυτού που στη διεθνή βιβλιογραφία έχει αποκληθεί ως «μέρισμα ειρήνης» («peace dividend»), το οποίο κυρίως συνίσταται:

> Στην εξοικονόμηση πόρων οι οποίοι από επενδυτικές δραστηριότητες στο χώρο των εξοπλισμών θα κατευθυνθούν σε τομείς όπως για παράδειγμα η παιδεία και η υγεία.

> Στην προώθηση της οικονομικής ανάπτυξης μέσω επενδύσεων και της ευημερίας ως αποτέλεσμα της επικράτησης συνθηκών ασφαλείας και ειρήνης.

Το Ινστιτούτο Αναλύσεων Ασφάλειας και Άμυνας επισημαίνει ότι στις διεθνείς σχέσεις, άρα και στο πλέγμα των ελληνοτουρκικών σχέσεων, θα πρέπει να υφίσταται σαφής διαχωρισμός ανάμεσα στο ΕΥΚΤΑΙΟ και το ΕΦΙΚΤΟ ως προϋπόθεση χάραξης και εφαρμογής αποτελεσματικής εξωτερικής πολιτικής.

Το μεν πρώτο θα μπορούσε να θεωρηθεί ως το «δέον γενέσθαι», μια θεωρητική κατασκευή στην οποία θα μπορούσε να στοχεύει σε μακροσκοπικό- μακροπρόθεσμο επίπεδο η εξωτερική πολιτική, ενώ αποτελεί και μια «πολιτικώς ορθή» οδό ανάπτυξης της διακηρυκτικής πολιτικής ενός κράτους.

Ωστόσο, το δεύτερο, προσδιορίζεται από τις αντικειμενικές συνθήκες που επικρατούν σε μια συγκεκριμένη χρονική συγκυρία, αλλά και από τις γενικές αρχές της εξωτερικής πολιτικής της αντίπαλης πλευράς σε μια διένεξη, όπως αυτές γίνονται αντιληπτές από την Ελλάδα. Πόσο ρεαλιστικό είναι να ομιλεί ένα υπουργείο Εξωτερικών για «μέρισμα ειρήνης» στις σχέσεις της Ελλάδας με την Τουρκία πέραν του πλαισίου της διακηρυκτικής πολιτικής των αρχών που διέπουν τη δράση του; Κατά συνέπεια, η ουσία είναι ότι η Ελλάδα θα πρέπει να προσέξει ώστε να μην πέσει θύμα της δικής της διακηρυκτικής πολιτικής. Δηλαδή, να πειστεί ότι όσα διακηρύσσει απηχούν την πραγματικότητα και κάτι το εφικτό, όχι το επιθυμητό, το οποίο θα μπορούσε να υλοποιηθεί μόνο σε περίπτωση που σημειωνόταν θεαματική αλλαγή στη στάση της τουρκικής πλευράς. Ακόμη και στην παρούσα συγκυρία όταν από την πλευρά της Τουρκίας υπάρχει η τάση ευθυγράμμισης της διακηρυκτικής πολιτικής της με αυτή της Ελλάδας, η στάση της Αθήνας οφείλει να είναι εξαιρετικά προσεκτική. Η πρόταση περί «αμοιβαίας μείωσης εξοπλισμών» Ελλάδας και Τουρκίας μπορεί να γίνεται αντιληπτή ως πολλά υποσχόμενη, ωστόσο, όπως θα εξηγηθεί στη συνέχεια, η κατάσταση εμφανίζεται εξαιρετικά περίπλοκη, εάν υποστεί τη βάσανο της ανάλυσης επί τη βάση των συμφερόντων των δυο μερών.

Η προκλητική ενέργεια της τουρκικής κορβέτας BAFRA (F-505) για παράδειγμα, δε συνηγορεί υπέρ της αποδοχής της εκδοχής ότι οι δυο πλευρές του Αιγαίου έχουν – επιτέλους – «γοητευτεί» από την προοπτική είσπραξης του «μερίσματος ειρήνης» και αποφάσισαν αιφνιδιαστικά και από κοινού να επιχειρήσουν τον επαναπροσδιορισμό των μεταξύ τους σχέσεων. Σε κάθε περίπτωση, η Αθήνα πρέπει να αποφύγει το σύνηθες σφάλμα, να αναλύσει τις τουρκικές ενέργειες αποκλειστικά υπό το πρίσμα της εσωτερικής πολιτικής κατάστασης στη γειτονική χώρα. Σε δηλώσεις αξιωματούχων της ελληνικής κυβέρνησης καταγράφηκε το επιχείρημα ότι οι προκλήσεις της Τουρκίας προέρχονται από το στρατιωτικό κατεστημένο της χώρας, γενικότερα τους αποκαλούμενους ως «kεμαλιστές», οι οποίοι βρίσκονται σε ευθεία σύγκρουση με το ισλαμικό Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) του πρωθυπουργού Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Ενώ θα ήταν λάθος να αγνοηθεί η παράμετρος των εσωτερικών πολιτικών ισορροπιών στην Τουρκία, εξίσου λανθασμένη θα ήταν και η προσκόλληση στη συγκεκριμένη ερμηνεία, καθότι αυτή αποκαλύπτει τη μισή αλήθεια.

Η τουρκική αναθεωρητική πολιτική δεν είναι νέο φαινόμενο. Η συνεπής εφαρμογή της έχει ξεπεράσει χρονικά τις τρεις δεκαετίες, στη διάρκεια των οποίων στην εξουσία έχουν βρεθεί πολιτικοί με διαφορετικό ιδεολογικό στίγμα, ακόμη και ανάμεσα σε αυτούς που κατατάσσονται στο Kεμαλικό στρατόπεδο. Η πολιτική της Άγκυρας, στα γενικά της χαρακτηριστικά, αν και πάντοτε προσαρμοζόταν στην εκάστοτε πολιτική συγκυρία, παραμένει αναλλοίωτη. Κατά συνέπεια, ακόμη κι αν δεχθούμε ως υπόθεση εργασίας ότι η σημερινή τουρκική ηγεσία επιθυμεί ειλικρινά την αντιμετώπιση των προβλημάτων στις σχέσεις των δυο χωρών, ποια θα είναι η στάση και η θέση της Ελλάδας σε περίπτωση που το AKP απομακρυνθεί με τον οποιονδήποτε τρόπο από την εξουσία;

Από τη στιγμή που η ελληνική κυβέρνηση χρησιμοποιεί ως επιχείρημα γι την ερμηνεία των προκλήσεων την εσωτερική πολιτική σύγκρουση στην Τουρκία, το να προχωρήσει στην οποιαδήποτε διευθέτηση κάνοντας γενναίες υποχωρήσεις προς χάριν της ειρήνης, είναι σα να «χτίζει πάνω στην άμμο» (η οποία στην περίπτωση της τουρκικής εσωτερικής πολιτικής σκηνής είναι και κινούμενη…), αφού με τον τρόπο αυτό εμφανίζεται να προδικάζει αυθαίρετα την έκβαση της εσωτερικής σύγκρουσης. Θα πρόκειται, κυριολεκτικά, για αυθαίρετη μεθοδολογία χάραξης πολιτικής, η οποία θα έχει δυσμενείς συνέπειες για την Ελλάδα.

Ο πολιτικός κόσμος της Ελλάδας θα πρέπει να κατανοήσει ότι σε όλα τα σενάρια και τα ενδεχόμενα η απάντηση είναι μία και μόνο: η συνειδητή απόφαση της χώρας να υλοποιεί πολιτική αποτροπής απέναντι στην Τουρκία αφού είναι η μοναδική πολιτική επιλογή που την εξασφαλίζει και στο βέλτιστο και στο χείριστο σενάριο.

Ταυτόχρονα, είναι η μοναδική πραγματικά ειρηνική πολιτική: εφόσον η Ελλάδα έχει απεμπολήσει στο στρατιωτικό της δόγμα ακόμα και τη δυνατότητα εξαπόλυσης προληπτικής επίθεσης («preemptive strike») σε περίπτωση κρίσης, το μοναδικό ενδεχομένως πλεονέκτημα που θα διέθετε δεδομένης της σημαντικής υστέρησής της σε απόλυτους αριθμούς, είναι τουλάχιστον φαιδρό να συζητά κανείς για ελληνική απειλή έναντι της Τουρκίας. Κατά συνέπεια, η αντίταξη αποτελεσματικής αποτροπής απέναντι στην Τουρκία, επί της ουσίας δηλαδή το να αρνείσαι στη χώρα-δυνητική απειλή τους αναθεωρητικούς της στόχους δια της επίδειξης της ισχύος σου, ωθεί τον αντίπαλο να σκεφτεί σοβαρά τη μόνη εναλλακτική λύση: το να αναζητήσει τον έντιμο συμβιβασμό και την απεμπλοκή από την αδιέξοδη κατάσταση.

Ασφαλώς, σε περίπτωση που παραμελείς την αποτρεπτική σου ισχύ ισχύει και το ακριβώς αντίθετο, ότι επί της ουσίας προσκαλείς τον αντίπαλο να εντατικοποιήσει τις προσπάθειές του και να κλιμακώσει τις πιέσεις του διότι γίνεται αντιληπτό ότι το ενδεχόμενο κόστος των δράσεών του υπολείπεται σε σημασία των δυνητικών ωφελειών. Κι ενώ επικοινωνιακά εμφανίζεσαι να ασκείς «φιλειρηνική πολιτική» το ουσιαστικό αποτέλεσμα που παράγεται είναι το αντίστροφο.

Όσον αφορά στο οικονομικό-αναπτυξιακό σκέλος του επιχειρήματος, το δεδομένο είναι ότι οι επενδύσεις στην άμυνα είναι όχι μόνο παραγωγικές αλλά «διαχέουν» τεχνολογικά οφέλη στο σύνολο της οικονομίας. Όμως η ανταποδοτικότητα τους εξαρτάται άμεσα από το περιεχόμενο της πολιτικής υλοποίησης τους.

Η παντελής έλλειψη ολοκληρωμένης βιομηχανικής στρατηγικής και πολιτικής, οι κοντόφθαλμες πολιτικές πρακτικές των απώτερου και πιο πρόσφατου παρελθόντος οι οποίες καλλιεργούσαν και ανέπτυσσαν το εθνικό μας «προϊόν», τον κρατικοδίαιτο μεταπρατισμό, η ανεπάρκεια και διαφθορά του κρατικού μηχανισμού, και η επίσης παντελής έλλειψη προγραμματισμού δεν επέτρεψαν μέχρι σήμερα να αξιοποιηθούν πολλές μεγάλες ευκαιρίες για την ανάπτυξη ισχυρού βιομηχανικού τομέα και την απόκτηση τεχνογνωσίας. Ενός υψηλού τεχνολογικού επιπέδου τομέα με δυνατότητα σχεδίασης, ανάπτυξης και παραγωγής ολοκληρωμένων προϊόντων και φυσικά με ισχυρή εξαγωγική δράση.

Η «αμοιβαία μείωση εξοπλισμών»

Περί τα τέλη Φεβρουαρίου, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου σε Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους δημοσιογράφους, ο Τούρκος πρωθυπουργός Ερντογάν πρότεινε την αμοιβαία μείωση των εξοπλισμών. Παρομοίου περιεχομένου δήλωση έκανε ο Ερντογάν και μέσα από τις σελίδες καθημερινής εφημερίδας. Ακολούθησε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Ευάγγελος Βενιζέλος, από το βήμα του Institute for Security and Defence Analysis – ISDA συνεδρίου με θεματική ενότητα «Ελλάδα – Τουρκία τον 21ο αιώνα», που ζήτησε από την τουρκική ηγεσία την αμοιβαία μείωση των εξοπλισμών με σκοπό να διαφύγουν οι δυο χώρες από τον φαύλο κύκλο στον οποίο έχουν παγιδευτεί. Στο ίδιο μήκος κύματος αλλά με πιο… εφευρετική επιχειρηματολογία, ο Τούρκος υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, Εγκεμέν Μπαγκίς, σε πρόσφατο άρθρο του στην International Herald Tribune, δήλωσε ότι «ένας από τους λόγους της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα είναι η προσπάθειά της να ανταγωνιστεί την Τουρκία στις εξοπλιστικές δαπάνες», κατηγορώντας εμμέσως Γαλλία και Γερμανία ότι ενώ εμφανίζονται να επιθυμούν να βοηθήσουν την Ελλάδα, επί της ουσίας επιδιώκουν να της πουλήσουν οπλικά συστήματα. Ο Μπαγκίς μάλιστα αποφαίνεται και επί των αμυντικών αναγκών της χώρας μας, λέγοντας ότι η Ελλάδα «δεν έχει ανάγκη από νέα άρματα μάχης, πυραύλους, υποβρύχια ή μαχητικά αεροσκάφη, όπως και η Τουρκία. Είναι καιρός να μειωθούν οι εξοπλιστικές δαπάνες παγκοσμίως, αλλά ιδιαίτερα της Τουρκίας και της Ελλάδας».

Οι ανωτέρω δηλώσεις σε μια πρώτη ανάγνωση φαίνονται εξαιρετικά ελπιδοφόρες. Εάν κανείς αναζητήσει ενδεχόμενα κίνητρα, μπορεί να ανακαλύψει πολύ περισσότερα από την ενδεχόμενη φιλειρηνική διάθεση της τουρκικής ηγεσίας. Ορισμένες παρατηρήσεις κρίνονται απαραίτητες:

>Η τουρκική στάση θα μπορούσε να υπαγορεύεται με σκοπό την εξυπηρέτηση των επικοινωνιακών αναγκών της κυβέρνησης Ερντογάν να οικοδομήσει διεθνώς τη φήμη ενός καθεστώτος που προωθεί την ειρήνη, τη σταθερότητα και την ασφάλεια.

>Διαδοχικές κυβερνήσεις στην Ελλάδα την τελευταία εικοσαετία έχουν διακηρύξει σε όλους τους τόνους την επιθυμία τους για περικοπή των αμυντικών δαπανών, ενώ από το 5% του ελληνικού ΑΕΠ οι αμυντικές δαπάνες της Ελλάδας έχουν υποχωρήσει και κάτω του 1% την τελευταία δεκαετία («θύμα» και αυτές του αδηφάγου, διεφθαρμένου, ανίκανου και αναποτελεσματικού ελληνικού κράτους των «ελλειμμάτων»), ενώ την ίδια στιγμή η Τουρκία υλοποιούσε εξοπλιστικά προγράμματα και εξήγγειλε ακόμα περισσότερα και πιο φιλόδοξα (αψευδής μάρτυς της τάσης διαμόρφωσης των τουρκικών αμυντικών δαπανών ο συνημμένος πίνακας 1). Πόσο πειστικός είναι ο ισχυρισμός ότι η Άγκυρα αντελήφθη ότι η μέχρι στιγμή στάση της έχει οδηγήσει σε αδιέξοδα και πλέον επιθυμεί να επαναπροσδιορίσει τις σχέσεις της με την Αθήνα;

>Η πολιτική διακήρυξη της επιθυμίας για αμοιβαία μείωση των εξοπλισμών θα πρέπει βέβαια να θεωρηθεί συμβατή με το δόγμα των «μηδενικών προβλημάτων» στην τουρκική εξωτερική πολιτική που έχει διατυπώσει ο υπουργός Εξωτερικών της γειτονικής χώρας, καθηγητής Αχμέτ Νταβούτογλου. Κατά συνέπεια, θα ήταν λογικό σφάλμα να απορριφθεί εξ υπαρχής, μόνο με την αιτιολογία ότι πρόκειται για επικοινωνιακό τέχνασμα. Ένας αντίλογος βέβαια θα ήταν τι εξυπηρετεί να ζητάς από μια χώρα να περικόψει τους εξοπλισμούς της τη στιγμή που τα τελευταία πέντε χρόνια δεν έχει υπογράψει κανένα ουσιώδες νέο εξοπλιστικό πρόγραμμα, και λόγω της οικονομικής κρίσης;

Εάν η τουρκική έκκληση για αμοιβαία μείωση των εξοπλισμών δεν είναι απλώς επικοινωνιακό τέχνασμα, θα μπορούσε να είναι ένα από τα ακόλουθα:

>Ενδεχομένως, η Τουρκία επιθυμεί να επεκτείνει την περίοδο της ελληνικής εξοπλιστικής απραξίας. Η φημολογία περί του ενδεχομένου υπογραφής στο μέλλον συμβολαίων για την κατασκευή νέων φρεγατών και την προμήθεια μαχητικών αεροσκαφών επόμενης γενιάς είναι βέβαιο ότι ανησυχεί την τουρκική ηγεσία, αφού η οικονομική κατάσταση της γειτονικής χώρας δεν είναι και πολύ καλύτερη. Με την εξαίρεση ενδεχομένως των καλύτερων -θεωρητικά- προοπτικών της λόγω μεγαλύτερου μεγέθους και περιθωρίων ανάπτυξης, εάν δεν υπήρχε το στρατιωτικό κατεστημένο που αντιδρά στην προοπτική περικοπής των εξοπλιστικών του προγραμμάτων, η τουρκική κυβέρνηση θα είχε αιτηθεί βοήθειας από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) με το οποίο διαπραγματεύεται τα τελευταία χρόνια, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Και μόνο η διεξαγωγή αυτής της διαπραγμάτευσης με το ΔΝΤ αποκαλύπτει το πόσο ευάλωτη είναι στην πραγματικότητα η τουρκική οικονομία, η οποία θα μπορούσε να τεθεί στο στόχαστρο του διεθνούς κερδοσκοπικού κεφαλαίου σε περίπτωση αλλαγής των γεωστρατηγικών συσχετισμών και των προτεραιοτήτων ισχυρών δρώντων του διεθνούς συστήματος στην ευρύτερη περιοχή.

>Η κυβέρνηση του AKP ενδεχομένως να επιθυμούσε την περικοπή των εξοπλισμών με σκοπό να ασκήσει πίεση στο στρατιωτικό κατεστημένο.

>Η γειτονική χώρα θα ήταν λογικό να εκτιμά ότι η οικονομική πίεση στην Ελλάδα έχει ημερομηνία λήξης και πως στη συνέχεια η χώρα θα μπορούσε εκ νέου να αποτελέσει πόλο έλξης επενδύσεων που θα οδηγήσουν στο δρόμο της οικονομικής ανάπτυξης, κάτι που θα διαφοροποιούσε τα δεδομένα στον ελληνοτουρκικό ανταγωνισμό.

Μια απλή ματιά στο χάρτη της περιοχής αρκεί να καταδείξει ότι η Ελλάδα δεν αποτελεί καν απειλή ασφαλείας για την Τουρκία. Το φοβικό σύνδρομο που κατατρύχει τον ελληνικό πολιτικό κόσμο σε ό,τι αφορά την Τουρκία ευθύνεται για τη σημερινή κατάσταση, όπου η Άγκυρα έχει τη δυνατότητα να επιχειρεί την εξαγωγή εσωτερικών της προβλημάτων προς τη Δύση. Μπορεί οι θεωρίες του Νταβούτογλου να φαίνονται «ειρηνικές», ωστόσο, ο «ζωτικός χώρος» στον οποίο αναφέρεται είναι εξόχως αποσταθεροποιητικός, ειδικά στο ελληνοτουρκικό μέτωπο. Πολλώ δε μάλλον όταν η εμπειρία από την εφαρμογή της πολιτικής του μόνο ειρήνη δεν έφερε, ενώ έχει προκαλέσει μεγάλο προβληματισμό και στη Δύση. Όσον αφορά την Ελλάδα, τα προβλήματα στις σχέσεις της Τουρκίας με τη Ρωσία που εστιάζονται στην περιοχή αμέσου γεωπολιτικού ενδιαφέροντος της Μόσχας, το «εγγύς εξωτερικό», το χώρο που καταλαμβάνουν χώρες πρώην μέλη της ΕΣΣΔ, τα αντίστοιχα προβλήματα στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, αποκαλύπτουν ότι οι τουρκικοί εξοπλισμοί δεν πρόκειται ποτέ να συσχετιστούν με την Ελλάδα. Εκτός κι αν η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία της Τουρκίας έχει παρανοήσει και πιστεύει ότι κινδυνεύει από ενδεχόμενη ελληνική στρατιωτική επίθεση.

Αυτό που ανησυχεί την Άγκυρα είναι το ενδεχόμενο να χάσει το στρατιωτικό πλεονέκτημα που ενδεχομένως πιστεύει ότι έχει αποκτήσει ως αποτέλεσμα της ελληνικής αδράνειας στον αμυντικό τομέα.

Το πλέον πιθανό σενάριο είναι ότι η Τουρκία επιθυμεί να παραπλανήσει την Ελλάδα και να ενισχύσει όλες εκείνες τις φωνές στο εσωτερικό της, που έχοντας ξεχάσει την κρίση των Ιμίων (να υπενθυμίσουμε ότι ξέσπασε μετά από αρκετά χρόνια ελληνικής εξοπλιστικής απραξίας και μετά την ανάδειξη ηγετικής ομάδας που είχε αρχικά κάνει σημαία τη μείωση των αμυντικών δαπανών…), αδυνατούν να διακρίνουν τις απειλές επιλέγοντας τις πλέον βολικές ερμηνείες όσων συμβαίνουν, τέτοιες που να ταιριάζουν με τις προκατασκευασμένες στερεοτυπικές τους αντιλήψεις.

http://e-dragoumanos.gr/?p=4377
http://strategy-geopolitics4.blogspot.com/2010/04/blog-post_06.html

Σκληρές δηλώσεις Ερντογάν εναντίον του Ισραηλινού ΥΠΕΞ

Του ΑΡΗ ΑΜΠΑΤΖΗ
Αλλη μία εξέλιξη προστίθεται στις ήδη ψυχρές σχέσεις της Τουρκίας με το Ισραήλ, αφού η Αγκυρα αντέδρασε έντονα στις δηλώσεις του Ισραηλινού υπουργού Εξωτερικών, ο οποίος υποστήριξε ότι ο Τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν «όσο πάει μοιάζει στον Καντάφι και τον Τσάβεζ».


Το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών εξέδωσε χθες ανακοίνωση, στην οποία υπογραμμίστηκε ότι «καταδικάζουμε και απορρίπτουμε τα λόγια του Λίμπερμαν που ξεπερνούν τα όρια και δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα». Στην ανακοίνωση τονίστηκε επίσης ότι «η εν λόγω δήλωση δείχνει ότι εξακολουθεί να ισχύει η στάση του υπουργού Εξωτερικών του Ισραήλ να παραβλέπει τους πάγιους κανόνες διπλωματικής ευπρέπειας στις διεθνείς διπλωματικές σχέσεις». Επί του ίδιου θέματος ρωτήθηκε χθες και ο ίδιος ο Ερντογάν, για να πει: «Αυτός ο άνθρωπος δεν είναι συνομιλητής μου». Ο Τούρκος πρωθυπουργός έφτασε χθες το απόγευμα στο Παρίσι, όπου θα έχει επαφές με τη γαλλική ηγεσία.

Σε συνέντευξή του που δημοσιεύτηκε στη γαλλική εφημερίδα «Φιγκαρό» απάντησε σε ερώτηση και για το Ισραήλ για να πει ότι «δυστυχώς, αυτή τη στιγμή το Ισραήλ δεν επιθυμεί την ειρήνη στη Μέση Ανατολή». Αναφερόμενος στο Ιράν, στην ίδια συνέντευξη ο Ερντογάν είπε πως «το πρόβλημα σχετικά με την πυρηνική ενέργεια του Ιράν πρέπει να λυθεί με διπλωματικό τρόπο» και ότι «δεν θα είναι αποτελεσματική η επιβολή κυρώσεων εναντίον της χώρας αυτής». Ο Τούρκος πρωθυπουργός απάντησε σε ερωτήσεις και για την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας του και τις γνωστές αρνητικές απόψεις της Γαλλίας. «Θα καλέσω τον κ. Σαρκοζί στην Τουρκία», είπε ο Ερντογάν και τόνισε ότι «σε περίπτωση που επισκεφθεί την Τουρκία, θα δει ότι η Τουρκία σε ορισμένους τομείς είναι πιο μπροστά από χώρες-μέλη της Ε.Ε.». ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Λίμπερμαν-Κεραυνοί κατά Ερντογάν
«Ο Ερντογάν αρχίζει να μου θυμίζει τον Καντάφι και τον Τσάβες», δήλωσε στη «Γεντιότ Αχρονότ» ο Ισραηλινός υπ. Εξωτερικών Α. Λίμπερμαν, χαρακτηρίζοντάς τον ως «το μοναδικό πρόβλημα» στις διμερείς σχέσεις: «Καταστρέφει δεσμούς δεκαετιών. Καλύτερα να κοιτάξει τα προβλήματά του με τους Κούρδους αντί να μας κάνει κηρύγματα για το Παλαιστινιακό».Πράγματι, στη «Φιγκαρό» ο Ερντογάν δεν παρέλειψε να επιτεθεί κατά του Ισραήλ για τους εποικισμούς στη Δυτική Οχθη, κατηγορώντας το ότι «δεν θέλει την ειρήνη στη Μ. Ανατολή».ΕΘΝΟΣ

Ευθύνες σε Ισραηλινούς στρατιώτες για τον φόνο Παλαιστίνιων,από έκθεση του ισραηλινού στρατού

Tη συμπεριφορά των εμπλεκόμενων στρατιωτικών καυτηριάζει το πόρισμα έρευνας του ισραηλινού στρατού για τις συνθήκες θανάτου τεσσάρων Παλαιστινίων, οι οποίοι έχασαν τη ζωή τους τον περασμένο μήνα σε συγκρούσεις στη Νάμπλους της Δυτικής Όχθης, όπως ανακοίνωσε χθες στρατιωτικός εκπρόσωπος.

Στο πρώτο επεισόδιο, στις 20 Μαρτίου στην κοινότητα Ιράκ Μπουλίν, κοντά στη Νάμπλους, η έκθεση τονίζει πως Παλαιστίνιοι εκτόξευσαν βόμβες Μολότοφ και πέτρες στους στρατιώτες. Ένας από αυτούς, που κατέβηκε από το όχημά του που δέχθηκε επίθεση, υποστήριξε πως έβαλε κατά των διαδηλωτών με σφαίρες από καουτσούκ. Δύο νεαροί Παλαιστίνιοι έπεσαν αμέσως νεκροί. Τα συμπεράσματα της έκθεσης αποδεικνύουν πως οι «στασιαστές εμφανώς επλήγησαν από πραγματικές σφαίρες».

Στο δεύτερο επεισόδιο, την επομένη, στην κοινότητα Αουάρτα, οι ισραηλινές δυνάμεις «εκτελούσαν επιχείρηση ελέγχου δύο Παλαιστινίων, όταν ένας από τους υπόπτους άρχισε να κινείται ύποπτα και επιτέθηκε εναντίον των στρατιωτών με ένα μπουκάλι». Σύμφωνα με την έρευνα, ένας από τους στρατιώτες «έκρινε πως η ζωή του διέτρεχε κίνδυνο και άνοιξε πυρ εναντίον του Παλαστινίου». «Ο δεύτερος ύποπτος, που βρισκόταν σε απόσταση ολίγων μέτρων, ύψωσε το χέρι, που κρατούσε ένα κοφτερό αντικείμενο, γεγονός που εξέλαβε ο στρατιώτης ως πρόθεση να του επιτεθεί. Τότε άνοιξε πυρ και σκότωσε τον Παλαιστίνιο».

Στην έκθεση συμπεραίνεται πως οι στρατιώτες «όφειλαν να δράσουν με πιο επαγγελματικό τρόπο και να αποφύγουν να ανοίξουν πυρ». Στο ανακοινωθέν του στρατού δεν προστίθεται ποιες πρόκειται να είναι οι κυρώσεις που θα επιβληθούν στους στρατιώτες.
agelioforos.gr

Στην Τουρκία τον Μάιο ο Μεντβέντεφ

Τον Μάιο ο πρόεδρος Μεντβέντεφ επισκέπτεται την Τουρκία που ανακοινώνει κατάργηση της βίζας για τους Ρώσους.

Του Θανάση Αυγερινού
Θυμάμαι σαν τώρα όταν πριν 5-6 χρόνια ρώτησα τον Βλαντιμίρ Πούτιν αν διολισθαίνει προς το “φιλοτουρκικότερο” η ρωσική θέση στο Κυπριακό λόγω των αναπτυσσόμενων οικονομικών σχέσεων με την Τουρκία. Ήμουν ο μόνος παρών έλληνας δημοσιογράφος και ο τότε πρόεδρος της Ρωσίας βρήκε την ευκαιρία να μας τα “ψάλει”. Προσπέρασε το Κυπριακό και πρότεινε να πάψουμε να γκρινιάζουμε και να ασκήσουμε την οικονομική διπλωματία με όσα μέσα διαθέτουμε.

“Πού είναι οι επιχειρηματίες και οι επενδύσεις σας;” με ρώτησε και συνέχισε ακάθεκτος μεταφέροντας τη συζήτηση στον τουρισμό: ο ρώσος τουρίστας είναι απολίτικος, πηγαίνει εκεί που είναι ευκολότερο, όπως στην Τουρκία, δίνει 10-15 δολάρια και του κολλάνε τη βίζα στο αεροδρόμιο, γι’ αυτό και 1,5 εκατομμύριο Ρώσων ετησίως προτιμά την Τουρκία.

Το μήνυμα σαφές: Ακόμη κι αν θα ήταν πιο “σωστό” να πηγαίνουν εξίσου πολλοί σε μια ομόδοξη, συγγενική χώρα, όπως η Ελλάδα, ουδείς μπορεί να ανατρέψει τους νόμους οικονομίας και απλής λογικής, γι’ αυτό και όσο υπάρχει βίζα, χιλιάδες και ίσως εκατομμύρια Ρώσων θα αποφεύγουν την Ελλάδα. Τα χρόνια πέρασαν. Σήμερα ταξιδεύουν στην Τουρκία περί τα 2,8 εκατομμύρια Ρώσων ετησίως. Στην Αίγυπτο πλησιάζουν τα δύο εκατομμύρια. Σ’ εμάς φθάνουν με το ζόρι 300.000-350.000 και πανηγυρίζουμε λες και κάνουμε τίποτε σπουδαίο, αντί να κλαίμε για την τραγική μας ανικανότητα. Ο πρωθυπουργός σήμερα Πούτιν δεν κρύβει τη συμπάθειά του στον μπεσαλή Ρ. Τ. Ερντογάν, με τον οποίον τα οικονομικά και ενεργειακά πακέτα διαρκώς μεγαλώνουν. Όμως επέλεξε να επισκεφθεί αυτοπροσώπως το Άγιον Όρος, και έκτοτε ειδικά η Χαλκιδική μετατράπηκε σε “must” για τη ρωσική ελίτ, που έχει συνηθίσει να ακολουθεί πιστά τις προτιμήσεις του “τσάρου”.

Τι κάναμε εμείς επί χρόνια για να κερδίσουμε το χαμένο έδαφος; Διυλίζαμε τον κώνωπα εάν και πόσο βάθος σχέσεων επιτρέπεται να έχουμε με τη Ρωσία. Και βασανίζαμε όποιον Ρώσο ερχόταν να πάρει βίζα στα προξενεία μας, που άλλαξαν τακτική μόνο τα τελευταία λίγα χρόνια, αλλά δυσκολεύονται να αποτινάξουν το κακό τους όνομα. Ούτε είναι βέβαιο ότι όλος ο μηχανισμός του υπουργείου Εξωτερικών συμφωνεί με τις διακηρύξεις των πολιτικών μας περί “ανοικτών θυρών”.

Το Μάιο ο πρόεδρος Μεντβέντεφ επισκέπτεται την Τουρκία, που ανακοινώνει κατάργηση της βίζας για τους Ρώσους, όπως έπραξε ήδη το Ισραήλ. Η Ισπανία δίνει εδώ και χρόνια πολλαπλές ετήσιες βίζες και τώρα υπόσχεται τριετείς, όταν εμείς ασθμαίνοντες ανακοινώσαμε κατόπιν εορτής εξάμηνες και ετήσιες. Αυτά άλλωστε προέβλεπε η συνθήκη Σένγκεν, αλλά δεν τολμούσαμε να εφαρμόσουμε τις πιο ευνοϊκές διατάξεις της. Γιατί άραγε; Ποιος μας εμπόδιζε; Ακόμη και στον τουρισμό αισθανόμαστε πλέον μειωμένης εθνικής κυριαρχίας; Και γιατί δεν μπορούμε να επικαλεστούμε τις έκτακτες οικονομικές μας συνθήκες και να αναστείλουμε για τα χρόνια της κρίσης ή έστω για την τουριστική σεζόν τις βίζες για ρώσους πολίτες, διπλασιάζοντας αυτομάτως τη ροή τους; Μήπως γιατί δεν έχει άλλο τρόπο το ΥΠΕΞ να χρηματοδοτεί ανύπαρκτα προξενεία και αργόσχολο προσωπικό στα πιο απίθανα σημεία του πλανήτη, από όπου δεν έχει ακόμη ανακληθεί ουδείς; Ή γιατί φοβόμαστε ότι θα μας μαλώσουν οι σύμμαχοί μας και δεν θα μας δανείζουν, όπως σκίστηκαν να το κάνουν όταν τους χρειαστήκαμε;
makthes.gr-ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

«Ξήλωσαν» Τούρκους εισαγγελείς
Δύο εισαγγελείς που έδωσαν εντολή τη Δευτέρα για τις συλλήψεις 90 αξιωματικών, οι οποίοι κατηγορούνται για τη συνωμοσία με την κωδική ονομασία «Βαριοπούλα» ώστε να ανατρέψουν τη φιλοϊσλαμική κυβέρνηση της Τουρκίας, παύθηκαν χτες από τα καθήκοντά τους από το γενικό εισαγγελέα της Κωνσταντινούπολης. Ο εισαγγελέας υποστήριξε ότι δεν τον ενημέρωσαν γύρω από τις ενέργειές τους, ενώ ο ίδιος έδωσε εντολή να σταματήσει η αστυνομική επιχείρηση, στη διάρκεια της οποίας, πάντως, συνελήφθησαν ορισμένοι αξιωματικοί. Το περιστατικό επιβεβαιώνει την επέκταση στους κόλπους της Δικαιοσύνης της αντιπαράθεσης της φιλοϊσλαμικής κυβέρνησης και των κεμαλικών και εθνικιστών. Η κυβέρνηση επιδιώκει να θέσει υπό έλεγχο τη Δικαιοσύνη και την ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεών μέσω της αναθεώρησης του Συντάγματος.
AGELIOFOROS

Στην Τουρκία του σήμερα

Ιερός Ναός Αγίου Φωκά - Κωνσταντινούπολη

Του Aλεξη Παπαχελα

Οταν πρωτοπήγα στην Τουρκία, πριν από πολλά χρόνια, είχα την αίσθηση ότι ταξίδευα κάπου πολύ μακριά από την Ελλάδα. Οχι πια. Η Τουρκία έχει κάνει πολλά βήματα και αυτό είναι πλέον πρόδηλο διά γυμνού οφθαλμού. Βεβαίως και μιλάμε κυρίως για την Κωνσταντινούπολη και τις παράκτιες περιοχές. Είναι όμως σαφές πως από πλευράς υποδομών, επιχειρηματικότητας, εξωστρέφειας και εκπαίδευσης τα πράγματα έχουν προχωρήσει πολύ.

Μια νέα επιχειρηματική ελίτ έχει κάνει μεγάλα ανοίγματα, π.χ. στη Ρωσία, όπου οι τουρκικές κατασκευαστικές εταιρείες έχουν αναλάβει μεγάλα έργα. Στην παιδεία οι Τούρκοι έχουν καταφέρει να προσελκύσουν ιδιωτικά κεφάλαια και να πετύχουν μια σοβαρή συνεργασία κράτους και ιδιωτών που έχει λαμπρά αποτελέσματα. Οι εγκαταστάσεις ορισμένων τουρκικών πανεπιστημίων, αλλά και το περιεχόμενο των σπουδών τους, αφήνουν πίσω τα ελληνικά ΑΕΙ που βουλιάζουν στη μιζέρια και τις μικροδιαπλοκές της μετριότητος και του συνδικαλισμού.

Η Τουρκία νιώθει τώρα έναν πρωτόγνωρο δυναμισμό και μια καινούργια αυτοπεποίθηση. Είναι λογικό όταν έχει ανάπτυξη 6% και σημαντικοί αναλυτές την κατατάσσουν, μαζί με την Ινδία, στις χώρες που θα παίξουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην παγκόσμια οικονομία. Μα θα πουν κάποιοι η Τουρκία έχει σημαντικά εσωτερικά προβλήματα, μεγάλες αντιθέσεις και ανισότητες.

Πράγματι η σύγχρονη ιστορία της έχει δείξει πως μπορεί να φλερτάρει με την περιπέτεια και την εκτροπή ανά πάσα στιγμή. Με τη διαφορά ότι τώρα πια υπάρχει μια μεγάλη μεσαία τάξη που έχει ένστικτο επιβίωσης και δεν θα αφήσει εύκολα κάποιους να θέσουν σε κίνδυνο τα συμφέροντά της. Η παλιά κεμαλική ελίτ δυσκολεύεται να προσαρμοσθεί, αλλά τελικά συβιβάζεται με την εξέλιξη.

Σε κάθε περίπτωση, Ελλάδα και Τουρκία δεν θα μπορούσαν να βρίσκονται σε πιο διαφορετική ψυχολογική και πραγματική κατάσταση. Η σημερινή Τουρκία θυμίζει από πολλές απόψεις την Ελλάδα της ευφορίας του 2004, με τη διαφορά πως την διαχειρίζεται με μεγαλύτερη σοβαρότητα και αφού έχει λύσει τα αυτονόητα ζητήματα που εμάς δεν μας αφήνουν να πάμε μπροστά.

Και κάτι τελευταίο. Το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου ένιωσα ένα μοναδικό συναίσθημα συμμετέχοντας στην αναστάσιμη λειτουργία στην αυλή του Αγίου Φωκά μαζί με καμιά δεκαριά Ρωμιούς της Πόλης και λιγοστούς επισκέπτες. Ο ήχος της καμπάνας που χτυπούσε χαρμόσυνα ανάμεσα σε δεκάδες μπαρ, το «Χριστός Ανέστη» πίσω από την ψηλή μάντρα και η λαμπρότητα της καλοδιατηρημένης εκκλησίας με έκαναν να θυμηθώ πως στο ελληνικό DNA υπάρχει βαθιά χαραγμένο το ένστικτο της προσαρμογής και τελικά της επιβίωσης και στις πιο αντίξοες συνθήκες, έπειτα από μεγάλες καταστροφές και πληγές. Συναίσθημα που με έκανε να νιώθω πιο αισιόδοξος επιστρέφοντας σε μια Ελλάδα, που εδώ και καιρό αδυνατεί να δαμάσει το πολύ μίζερο και κακό κομμάτι του εαυτού μας...

kathimerini.gr