Ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας μίλησε στην Ολομέλεια του Συνεδρίου του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος που πραγματοποιείται στη Μασσαλία.
Αγαπητοί φίλοι,
Όλοι εδώ πιστεύουμε στον Κοινωνικό Φιλελευθερισμό (Κοινωνική Οικονομία της Αγοράς). Αυτό μας διαχωρίζει από τους Σοσιαλιστές αφενός και από τους νέο-Φιλελεύθερους αφετέρου.
-- Οι Σοσιαλιστές πιστεύουν στην ευρεία χρήση του κρατικού παρεμβατισμού. Πιστεύουν ότι μπορεί κανείς να «διατάξει» την Οικονομία να αναπτυχθεί! Αυτό αποδείχθηκε ότι είναι λάθος.
-- Οι Σοσιαλιστές προσπαθούν να υποκινήσουν «Ανάπτυξη» με υπερβολικές δαπάνες από τον Προϋπολογισμό. Αντί να προκαλέσουν μακροχρόνια βιώσιμη Ανάπτυξη, συνήθως προκαλούν τεράστια ελλείμματα και ανεξέλεγκτο χρέος.
-- Οι νέο-Φιλελεύθεροι, από την άλλη πλευρά, πιστεύουν ότι οι αγορές μπορούν να τα κάνουν όλα μόνες τους. Ότι τάχα μπορούν να αυτό-ρυθμίζονται, να αυτό-διορθώνονται, να αυτό-αναπτύσσονται και να προσαρμόζονται από μόνες τους.
Όμως, έχει πολλές φορές αποδειχθεί ότι δεν μπορούν.
Η αλήθεια είναι ότι οι αγορές δημιουργούν εισόδημα, πλούτο και ευημερία.
Αλλά δημιουργούν επίσης ανισορροπίες, ασυμμετρίες και στρεβλώσεις.
Γι’ αυτό οι αγορές χρειάζονται προσεκτικές και αποτελεσματικές ρυθμίσεις.
Αντίθετα με τους Σοσιαλιστές, λοιπόν, εμείς πιστεύουμε στο δυναμισμό της αγοράς.
Αλλά και αντίθετα με τους νέο-Φιλελεύθερους, πιστεύουμε ότι οι αγορές πρέπει να τηρούν συγκεκριμένους κανόνες και να υπόκεινται σε ρυθμίσεις.
Ποιοι είναι αυτοί οι κανόνες;
Τι πρέπει να κάνουμε για να προχωρήσει η Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση;
-- Πρώτον, Δημοσιονομική Πειθαρχία! Οι Κοινωνίες δεν πρέπει να ζουν πέρα από τα όριά τους.
-- Δεύτερον, Προσαρμοστικότητα! Οι Οικονομίες πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να εξελίσσονται σε ένα περιβάλλον που αλλάζει συνεχώς. Αλλιώς θα καταστραφούν.
-- Τρίτον, Ευελιξία! Οι Οικονομίες και οι Κοινωνίες πρέπει να έχουν την ικανότητα να απορροφούν σοκ και να αντέχουν απώλειες, χωρίς να διαλύονται.
-- Τέταρτον, Ρευστότητα! Οι σύγχρονες Οικονομίες σε πιστωτική ασφυξία, δεν μπορούν να πιάσουν τους στόχους τους ή να ξεπεράσουν τις ζημιές τους, χωρίς επαρκή Ρευστότητα.
Τέσσερις σαφείς κανόνες, πέντε λέξεις: Δημοσιονομική Πειθαρχία, Προσαρμοστικότητα, Ευελιξία, Ρευστότητα!
Πρέπει να πηγαίνουν μαζί. Ποτέ η μία σε βάρος των υπολοίπων.
Η Πειθαρχία είναι προϋπόθεση για μακροχρόνια βιώσιμη Ανάπτυξη. Όλοι οι άλλοι κανόνες - Προσαρμοστικότητα, Ευελιξία και Ρευστότητα - είναι προϋποθέσεις ανταγωνιστικότητας, είναι το δυναμικό της Ανάπτυξης.
Απ’ αυτή την άποψη υπάρχουν πολλά διδάγματα που μπορούμε να πάρουμε από την Ελληνική εμπειρία.
Τις τελευταίες τρείς δεκαετίες, η Ελλάδα αναπτύχθηκε χωρίς δημοσιονομική πειθαρχία.
Είχαμε ονομαστική Ανάπτυξη σε βάρος της δημοσιονομικής σταθερότητας.
Τώρα πια γνωρίζουμε όλοι, που οδήγησε αυτό. Και θα πληρώνουμε για καιρό τις οδυνηρές συνέπειες.
Όμως, επιτρέψτε μου, στο σημείο αυτό τη δική μας άποψη από την πολύ πρόσφατη εμπειρία μας:
Όταν προσπαθείς να επιβάλεις δημοσιονομική σταθεροποίηση σε μια χώρα που ήδη βρίσκεται σε ύφεση, σε βάρος όλων των υπολοίπων, τότε είναι πολύ πιθανό ότι δεν θα επιτύχεις μερικούς από τους κύριους στόχους σου. Και η ύφεση θα γίνει βαθύτερη. Όπως ακριβώς συνέβη στην Ελλάδα, όπου τα επίμονα υψηλά ελλείμματα συνέχισαν και το χρέος εκτοξεύθηκε σε μη βιώσιμα επίπεδα.
Δεν αντέχουμε άλλο να είμαστε η μόνη Ευρωπαϊκή χώρα για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά σε ύφεση!
Γι’ αυτό χρειαζόμαστε επανεκκίνηση της Οικονομίας προκειμένου να επιτύχουμε άμεσα πρωτογενή πλεονάσματα, όπως απαιτεί ο Προϋπολογισμός που μόλις ψηφίσαμε.
Χρειάζεται να βγούμε από την ύφεση, προκειμένου να ισοσκελίσουμε το συνολικό Προϋπολογισμό όσο γίνεται πιο γρήγορα και να αντιστρέψουμε τη δυναμική του Χρέους.
Συμφωνούμε πλήρως με τους στόχους του Προγράμματος, με τα βασικά εργαλεία του και με το χρονοδιάγραμμα.
Αλλά χρειαζόμαστε οπωσδήποτε να βάλουμε σε απόλυτη προτεραιότητα την Ανάκαμψη!
Ο Κοινωνικός Φιλελευθερισμός [Κοινωνική Οικονομία της Αγοράς] είναι μια συνεχής αναζήτηση ισορροπίας
Ανάμεσα στην Αγορά και την Κοινωνία
Ανάμεσα στην Ανάπτυξη και τη Σταθερότητα
Ανάμεσα στα Δικαιώματα και τις Υποχρεώσεις
Ανάμεσα στα Κίνητρα και τους Περιορισμούς.
Στην Ελλάδα πήραμε πολύτιμα μαθήματα με οδυνηρό τρόπο.
Χαίρομαι που μπορώ να τα μοιραστώ σήμερα με φίλους που επίσης πιστεύουν στον Κοινωνικό Φιλελευθερισμό.
6 σχόλια:
ΚΛΑΠ ΚΛΑΠ ΚΛΑΠ ΚΛΑΠ (δυνατό χειροκρότημα )
-- Οι Σοσιαλιστές πιστεύουν...
-- Οι νέο-Φιλελεύθεροι από την άλλη πλευρά, πιστεύουν ,...
Η αλήθεια είναι...
Ο Σαμαρας στον ρόλο όψιμου Ζαρατούστρα που κατέχει την μόνη αλήθεια και την θεία φώτιση.
Μόνο που ο Ζαρατούστρας έζησε στο βουνό απομονωμένος για χρόνια αντιμετωπίζωντας δυσκολίες και ξεπερνώντας τον εαυτό του και όταν κατέβηκε ο λόγος του πέταγε φωτιές,
δεν σπούδασε στο ιδιο κουκλοθέατρο συγκατοικώντας με γόνους αριστοκρατών και διαδόχων της Ελληνικής Δημοκρατίας που ο ίδιος κατηγορεί στα λόγια και με υποστηρίζει όμως με τις πεφωτισμένες "στρατηγικες"του επιλογές.
Αν έχει κάτι κοινό με την παλιά ιστορία είναι ότι και αυτός κουβαλάει ένα πτώμα,
το πτώμα της μεταπολίτευσης.
Λόγια, λόγια, λόγια. Βαρεθήκαμε. Ο Σαμαράς μιλάει, κατηγορεί, ανακοινώνει, προτείνει, υπόσχεται, συγκυβερνά, αντιπολιτεύεται, και πάλι υπόσχεται, και δεν κουράζεται ποτέ, να μιλάει, να κατηγορεί, να προτείνει, να υπόσχεται ..... κλπ, κλπ ........
Ο Χρυσοχοΐδης κατηγορεί το σύμπαν, αθώος ο ίδιος όλων των εγκλημάτων, δεν ήξερε τίποτα, απλά σκόνταψε, θύμα κι αυτός, ήταν απασχολημένος, είχε κολλήσει και το παράθυρο, δεν έβλεπε έξω τι γινόταν, ο καημένος..... ο Ανδρουλάκης αποποιείται το παρελθόν του και ράβει ράσα, κλπ, κλπ, κλπ ......
Υπάγονται στο νόμο περί εχθροπάθειας όλοι αυτοί οι πολυλογάδες ; Θα τον ψηφίσουν άραγε όλοι τους, αυτόν τον νόμο – αριστούργημα ; Όμως αναρωτιέμαι, ακουστική εχθροπαθίτιδα υπάρχει, για εμάς που τα ακούμε όλα αυτά ;
Και τι είμαστε εμείς ; Εχθροπαθείς ή εχθροπαθούντες ; Είμαστε φασίστες, κομμουνιστές, ή το άλλο ; Είμαστε διεφθαρμένοι, αντιπαραγωγικοί ή τεμπέληδες ; Αθώοι ή ένοχοι ; Υποχρεωμένοι να πληρώνουμε τα χαράτσια, ή όχι ; Όσοι μπορούμε ή όσοι θέλουμε ; Και ποιοι μπορούμε ; Με τι κριτήρια ; Και τι γίνεται αν θέλουμε και δεν μπορούμε ; Αν μπορούμε αλλά δεν θέλουμε ; Αν μπορούμε το ένα, και δεν μπορούμε το άλλο ; Τότε τι κάνουμε, ε ;
Τόσες ατελείωτες επιλογές, μάλλον πρέπει να έχουμε Δημοκρατία, χωρίς αδιέξοδα, εννοείται......
Αφήστε μας στην ησυχία μας, «κύριοι» πολιτικοί μας, Ελληνοπαθείς και Εθνοπαθείς. Κουραστήκαμε να σας βλέπουμε και να σας ακούμε, πρόβλημά σας αν εσείς είστε ερωτευμένοι με την φωνή σας. Εμείς χαρταετό θέλαμε να πετάμε, και θέλουμε, κοντά στις 19 του Φλεβάρη, όχι πέτρες. Αλλά .... τότε γιατί ονειρευόμαστε και λαχταράμε το δεύτερο ; Αναρωτηθείτε, αν έχετε τα κότσια.
Παράκληση - Προς τα ζόμπι του ψευδο-πολιτικού συστήματος (όχι πολιτικού, ένα «πολιτικό» σύστημα είναι το ιδεατό, το παρόν είναι ψευδο-πολιτικό, κίβδηλο, έτσι για να χρησιμοποιούμε σωστά τις λέξεις, λέξεις – μίτους της Αριάδνης, προς την σωτήρια έξοδο από τον Λαβύρινθο του φόβου, της παραπληροφόρησης – υπερπληροφόρησης) :
Μην μιλάτε άλλο.
Κλέψτε ότι προλαβαίνετε όσο είστε ακόμα στα «πράγματα», κουκουλώστε ο ένας τις κλεψιές του άλλου, κρύψτε τα κλοπιμαία, υπερασπιστείτε ο ένας τον άλλον, «συγκυβερνείστε» μας, υπογράψτε όσες προδοσίες λαχταρά η ψυχή σας, εξαπατήστε μας, υποδεχτείτε όσους εποίκους θέλετε, εκθέστε μας σε όση εγκληματικότητα θέλετε, πτωχεύστε μας, βρίστε μας, ξεπουλήστε μας, διοριστείτε, διορίστε, καταστρέψτε μας ..... και γρήγορα, να προλάβετε.
Μόνο μην μιλάτε άλλο.
Και μην ξεχάσετε να ενημερώσετε τους δικούς σας για τα ωράρια επισκεψιμότητας στις φυλακές. Το μέλλον φαντάζει μακρινό, όμως η φυσική μας λέει ότι ο χρόνος δεν είναι υπαρκτή οντότητα. Κι εσείς, όλοι σας, είστε ήδη παρελθόν.
Το μέλλον, όσο κακοποιημένο και ρημαγμένο κι αν το παραλάβουμε, είναι δικό μας.
Το παρελθόν, πάλι, ξέρουμε πια που κατοικεί σήμερα. Εντός του πολυτελούς κτιρίου του Ελληνικού Κοινοβουλίου, εντός των πρεσβειών της ντροπής, των studios των αξιόπιστων μέσων ενημέρωσής μας, και εντός των μυστικοπαθών και τοκολάγνων στοών και συνάξεων.
Δεν υφίσταται καν έννοια ισορροπίας μεταξύ ανάπτυξης και σταθερότητας.
Δεν υφίσταται καν έννοια ισορροπίας μεταξύ μεγέθυνσης και σταθερότητας.
Η δημοσιονομική πειθαρχία είναι αναγκαία αλλά όχι ικανή προϋπόθεση για τη μεγέθυνση και δεν σχετίζεται άμεσα με την ανάπτυξη.
Η προσαρμοστικότητα είναι άμεσα συνδεόμενη και με τη μεγέθυνση και με την ανάπτυξη αλλά δεν επιβάλλεται εξωγενώς: είναι δομικό στοιχείο. Μόνο κάποιες πτυχές, όπως π.χ. νομοθετικές αγκυλώσεις, είναι εξωγενώς προσδιορίσιμες.
Η ευελιξία είναι περιγραφικό χαρακτηριστικό, αποτέλεσμα συνολικών ώριμων πολιτικών και, ως εκ τούτου, συν τω χρόνω ώριμων παραγωγικών δομών, και δεν επιβάλλεται εξωγενώς.
Η ρευστότητα αποκτάται εύκολα αλλά δεν υπάρχει πολιτική βούληση σε επίπεδο ΕΕ.
Λόγω τής ανύπαρκτης ή/και άρρωστα δομημένης παραγωγικής δομής τής Ελλάδας, υπάρχουν 3 κατηγορίες δράσεων οι οποίες θα έπρεπε να ενδιαφέρουν κάποιον αν -λέω, αν- εννοεί την επιθυμία εξόδου της από την κρίση:
1. Ανάπτυξη.
2. Μεγέθυνση.
3. Πληρωμή τού κόστους πιστωτικού κινδύνου από αυτούς που τον ανέλαβαν ή άλλης μορφής υγιής χρηματοοικονομική διευθέτηση.
Δεν έχω πλέον κουράγιο να εξηγώ βασικές έννοιες.
Η τρόϊκα του εξωτερικού >ΔΝΤ,ΕΚΤ,ΕΕ και
η τρόϊκα του εσωτερικού>ΓΑΠ,ΑΝΤΣΑΜ,ΚΑΡΦΥΡΕΡ.
Δεν ξέρω ποιόν θέλει να γελάσει ο σαμαράς για το αντιμνημόνιο του...εμας τουλάχιστον όχι...
Οψόμεθα αντώνη στις επερχόμενες ...όποτε γίνουν "λυτρωτικές" για σένα εκλογές, να σε απαλλάξουμε των ευθυνών σου, μεγάλε μου παραμυθά και παλιοσυγκάτοικε του άλλου ακατοίκητου.
Τώρα μάλιστα, έπεσε και αυτος στην περίπτωση.
Οι ακουστικοί πόροι του κόσμου, θα αργήσουν πολύ να ξανανοίξουν σε λόγια πολιτικών, που εκφράζουν κυρίως προθέσεις, βουλήσεις κλπ..
Ελίνα
Με την διαφορά Ελίνα μου ότι ίσως κάποιοι εδώ μέσα , να μην είναι "κόσμος" αλλά "προτζέκτορες" . Ισως λέω , ίσως .
Δημοσίευση σχολίου