27/2/12

Λαϊκισμός εναντίον λαϊκισμού

Δεκαετίες τώρα η Ελλάδα ταλαιπωρήθηκε, καθηλώθηκε και τελικώς διαλύθηκε από έναν λαϊκισµό.
Για κακή της τύχη και στη χειρότερη στιγμή της ιστορίας της, βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπη με τα πυρά όχι ενός αλλά δύο λαϊκισμών, ο καθένας από τους οποίους διεκδικεί το αμφίβολο προνόμιο να την οδηγήσει στον όλεθρο.
Από τη μια πλευρά είναι εκείνοι που θεωρούν ότι «για όλα φταίνε οι ξένοι». Οτι η σημερινή κρίση, δηλαδή, δημιουργήθηκε και συντηρείται ως σκοτεινό σχέδιο διαφόρων «ξένων κύκλων» που επιδιώκουν (για αδιευκρίνιστους λόγους) να «υποδουλώσουν την Ελλάδα».
Από την άλλη πλευρά βρίσκονται όσοι βροντοφωνάζουν ότι «για όλα φταίνε οι Ελληνες». Οτι η σημερινή κρίση, δηλαδή, είναι η αναπόφευκτη περιπέτεια μιας χώρας που «δεν είναι κανονική» (το διάβασα κι αυτό!..), η οποία περίπου αυτοδιαλύεται επειδή διάφορες παθογένειες δεν της επιτρέπουν να γίνει όσο κανονική πρέπει.
Αν καταλάβατε καλά, πρόκειται για μια αναβίωση της κατά Βάρναλη κολοσσιαίας απορίας:
Φταίει «το ζαβό το ριζικό μας» ή φταίει «ο Θεός που μας μισεί»;
Νομίζω ότι δεν χρειάζεται να σταθώ στη γραφικότητα και στην επιπολαιότητα αυτών των δύο απόψεων. Συγκεντρώνουν όλα τα τυπικά στοιχεία του λαϊκισμού: τη γενίκευση, την απλούστευση, τη μονοσήμαντη ερμηνεία, τον φταίχτη, τη φωνασκία.
Θα σταθώ όμως στο κακό που κάνουν. Διότι και η μία και η άλλη εμποδίζουν να αναπτυχθεί κάτι που απαραιτήτως χρειάζεται για να αντιμετωπισθεί η κρίση: η αυτογνωσία του Ελληνα. Και το μέτρο της ευθύνης.
Ετσι, χωρίς τη στοιχειώδη αυτογνωσία, ταλαντευόμαστε συνεχώς ανάμεσα στο «φταίμε όλοι» και στο «φταίνε οι άλλοι». Χωρίς συμπέρασμα ή, έστω, χωρίς κανένα κοινό συμπέρασμα.
Το αποτέλεσμα είναι ότι η χώρα βυθίζεται σταθερά σε έναν ιδιότυπο εμφύλιο.
Από τη μια, οι «εθναμύντορες» που ουρλιάζουν επειδή οι ξένοι δεν μας δίνουν όσα χρήματα μας χρειάζονται για να συνεχίσουμε να ζούμε όπως ζούσαμε.
Από την άλλη, οι «Γερμανοτσολιάδες» που δεν καταλαβαίνουν την αδυναμία ή την άρνηση των Ελλήνων να γίνουν «κανονικοί άνθρωποι» - κατά προτίμηση Γερμανοί...
«Οι Γερμανοί είναι φίλοι μας, θέλουν το καλό μας!» συμβούλευε ο Δήμος Σταρένιος ως δωσίλογος στις παλιές πολεμικές ταινίες.
Και γιατί συμβαίνουν όλα αυτά; Επειδή αυτό που ονομάζεται «πολιτική ηγεσία» σε καμία στιγμή δεν παρουσίασε μια συνολική ερμηνεία για την κρίση, ούτε έναν αντικειμενικό καταλογισμό ευθυνών, ούτε ένα συγκροτημένο σχέδιο για την αντιμετώπισή της.
Με αποκορύφωμα τον τελευταίο γελοίο καβγά για «το έλλειμμα του 2009».
ΒΗΜΑ

4 σχόλια:

  1. Είναι άμοιροι ευθυνών όσοι κατέχοντας δεσπόζουσα θέση στα μέσα συνέβαλαν καθοριστικά στον εκτροχιασμό μας; Είναι εκατοντάδες ή και χιλιάδες περιπαικτικά σχόλια ή παραπολιτικά άσχετα με τον λαϊκισμό; Δεν ευθύνονται για τον ανορθολογισμό σε ένα μεγάλο φάσμα ζητημάτων που εκτείνονται από την υποβολή αίτησης ένταξης της Κύπρου στην ΕΕ μέχρι την ένταξη της Ελλάδας στην ΟΝΕ και το «μακεδονικό ζήτημα» ή τις κουμπαριές και τα χοροπηδήματα που ουκ ολίγοι των «μέσων» στήριξαν με αποτέλεσμα μια εν εξελίξει γιγαντιαία ανακατανομή κυριαρχίας υπέρ της Τουρκίας λόγω παράληψης άσκησης των κυριαρχικών δικαιωμάτων που απορρέουν από την διεθνή νομιμότητα και την διεθνώς εξελισσόμενη διεθνή πρακτική). Το εκκρεμές των λαϊκισμών όντως υπάρχει αλλά ποιοι είναι οι δράστες ή οι ηθικοί αυτουργοί ή οι απαθείς επιτήδειοι ουδέτεροι;

    Το θεμελιώδες ζήτημα βέβαια είναι ένα: Διέξοδος θα υπάρξει μόνο αν δημιουργηθεί μια δυναμική φιλοπατρίας που εντοπίζεται στο μέσο του εκκρεμούς (όπου με τον ένα ή άλλο τρόπο βρίσκεται τοποθετημένη και η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων πολιτών). Οι έλληνες από καιρό περιμένουν να απεγκλωβιστούν από τα δύο άκρα του εκκρεμούς: στο ένα βρίσκεται ο εθνομηδενισμός και στο άλλο όσοι καπηλεύονται ευκαιριακά την γνήσια φιλοπατρία των ελλήνων. Βέβαια έχουμε ακόμη πολύ δρόμο μέχρι να κυριαρχήσει πνευματικά η φιλοπατρία, να δρομολογηθούμε προς την κατεύθυνση πολιτικής-δημοκρατικής συγκρότησης και θεσμικού εξορθολογισμού και να επιτύχουμε μια ορθολογιστική εθνική στρατηγική. Οι έλληνες πολίτες με τον ένα ή άλλο τρόπο συνηγορούν και για το συμφέρον τους και είναι έτοιμοι να συμπράξουν, πλην οι δράστες τριών τεσσάρων σχεδόν δεκαετιών πνευματικής και οικονομικής λεηλασίας της Ελλάδας στήνουν νέες παγίδες («κοινής») διαιώνισής τους στο κρατικοτρωκτικό πελατειακό μηχανισμό που οι ίδιοι επιμελώς έστησαν. Όνειρα χειμερινής νυκτός, βέβαια, καθότι τα πολιτικά και οικονομικά περιθώρια δεν υπάρχουν.

    Πολλά νήματα σιγά-σιγά ενώνονται. Οι Έλληνες καρτερικά αναμένουν να ασκήσουν τον ρόλο του εντολέα που θα επιτρέψει στους εαυτούς τους πνευματική ανάταση, οικονομική ανασυγκρότηση και δημοκρατική πολιτική οργάνωση. Καρτερικά αναμένουν …. Ας ελπίσουμε ότι αυτό δεν θα γεννηθεί μέσα από κάποιες στάχτες αλλά μέσα πολιτικό εξορθολογισμό. Και αν μπαίνουμε στον κόπο να γράψουμε το παρόν είναι επειδή πολλοί πιστεύουμε ότι διέξοδος θα υπάρξει όταν καταλογιστούν ευθύνες και όχι μέσα από ανούσιες γενικεύσεις όσων δεν μπορούν να είναι τιμητές. Πολλοί αυτοκριτική χρειάζονται και έντιμη αποχώρηση από την δημόσια σφαίρα όπου για να βρούμε άκρη απαιτείται να κυριαρχήσει μια διαυγής φιλοπατρία και μια γνήσια δημοκρατική αντίληψη (για την τελευταία ανοίγοντας την τηλεόραση πριν την κλείσουμε γρήγορα βλέπουμε πολλούς δράστες να παρελαύνουν στα ανούσια και κακόγουστα πάνελ)
    Π.Ήφαιστος www.ifestosedu.gr

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Όπως πάντα εξαιρετικός στην ανάλυσή σας κ.καθηγητά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Τι χάνουμε τον χρόνο μας να διαβάζουμε τις ανοησίες του κάθε ανόητου!
    Τι μας λέει λοιπόν ο Πρετεντερης:

    Μας λείπει αυτογνωσία!
    Αντε και αποκτήσαμε γνωθι σ αυτον φιλε μου! Λεφτά που θα βρούμε;


    Βέβαια, αν ο ΓΠ είχε αυτογνωσία θα το βούλωνε και δεν θα έβγαζε ούτε κίχ.
    Οχι να μας κάνει και μαθήματα από πάνω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Στο παρελθόν μας είχαν πήξει με τα μαθήματα λαικισμού, σε σημείο να στοχοποιείται οποιοσδήποτε αντίθετος, ως αντι-ανθρωπιστής, ρατσιστής κλπ.
    Τώρα μ' αυτά τα πισωγυρίσματα, μας έχουν ζαλίσει. Ολίγη συνέπεια θα καθιστούσε την έκφραση της αναθεωρημένης τους σκέψης, τουλάχιστον πιό αξιοπρεπή.
    Ελίνα

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Υφίσταται μετριασμός των σχολίων.

- Παρακαλούμε στα σχόλια σας να χρησιμοποιείτε ένα όνομα ή ψευδώνυμο.
- Παρακαλούμε να μη χρησιμοποιείτε κεφαλαία γράμματα στη σύνταξη των σχολίων σας.