11/3/14

Για να σταματήσει η συρρίκνωση του Ελληνισμού

Σάββας Καλεντερίδης
Το άρθρο μας της Παρασκευής έκλεισε με απλή αναφορά στην εκστρατεία της Κριμαίας και τη Μικρασιατική Εκστρατεία.
Για να θυμίσουμε στους αναγνώστες μας το θέμα, να πούμε ότι τον Ιανουάριο του 1919 η ελληνική κυβέρνηση αποφάσισε να αποστείλει στην Οδησσό και την Κριμαία ένα σώμα στρατού για να πολεμήσει στο πλευρό των Γάλλων εναντίον του ρωσικού στρατού των μπολσεβίκων. Τα αποτελέσματα τραγικά, και για εκείνους που συμμετείχαν στην εκστρατεία αλλά και για τους Ελληνες της Ρωσίας και του Καυκάσου, αφού μεγάλο ρόλο στην καχυποψία με την οποία αντιμετώπιζαν τους Ελληνες ο Στάλιν και το σοβιετικό καθεστώς αλλά και στην απόφαση για τον αναγκαστικό εκτοπισμό των Ελλήνων του Καυκάσου τη δεκαετία του 1940 έπαιξε η συγκεκριμένη εκστρατεία.
Στη συνείδηση των Ρώσων χαράχτηκε βαθιά η συγκεκριμένη κίνηση της ελληνικής κυβέρνησης και εξ αυτού του λόγου έκτοτε όλοι οι Ελληνες αντιμετωπίστηκαν ως μια πληθυσμιακή ομάδα που θα μπορούσε, υποκινούμενη από την Αθήνα, να δημιουργήσει πρόβλημα εθνικής ασφάλειας σε μια περιοχή όπως ο Καύκασος, που είχε και συνεχίζει να έχει ιδιαίτερη σημασία για τη Μόσχα.

Να σημειωθεί ότι ακόμα και στις αρχές της δεκαετίας του 2000 Ρώσοι αξιωματούχοι, σε επίσημες επαφές και συναντήσεις με Ελληνες ομολόγους τους, ρωτούσαν και προσπαθούσαν να κατανοήσουν τους λόγους που οδήγησαν την Ελλάδα να προβεί σε μια τέτοια πράξη εναντίον της Ρωσίας και του ρωσικού έθνους.

Η άλλη πράξη, που έπαιξε ακόμα μεγαλύτερο ρόλο στη συρρίκνωση του Ελληνισμού, ήταν η απόφαση για τη Μικρασιατική Εκστρατεία. Μόλις τρεις μήνες μετά την αποστολή ενός ετοιμοπόλεμου σώματος στρατού στην Κριμαία η ελληνική κυβέρνηση αποφάσιζε τη Μικρασιατική Εκστρατεία, με την αποστολή της Στρατιάς της Μικράς Ασίας στη Σμύρνη και την ενδοχώρα της.

Δεν θα εξετάσουμε αν θα μπορούσε να κάνει αλλιώς η ελληνική κυβέρνηση τότε, όμως θα υπογραμμίσουμε ότι τα αποτελέσματα ήταν τραγικά, αφού ο Ελληνισμός δέχτηκε το μεγαλύτερο πλήγμα στην ιστορία του, με τον ξεριζωμό των Ελλήνων από τις προαιώνιες εστίες του στη Θράκη, στον Πόντο και στην Ανατολή.

Ας δούμε όμως και το εξής.

Οταν γίνεται πολιτικός και επιτελικός σχεδιασμός, πάντα -πρέπει να- εξετάζεται στην αρχή και το τέλος του σχεδιασμού το χειρότερο σενάριο. Αυτό σημαίνει ότι όφειλαν εκείνοι που σχεδίαζαν και έπαιρναν αποφάσεις να εξετάσουν το εξής: Ποια θα είναι η μοίρα του εκεί Ελληνισμού σε περίπτωση αποτυχίας του εγχειρήματος και στην περίπτωση της Εκστρατείας της Κριμαίας και της Μικρασιατικής Εκστρατείας;

Και στη μια περίπτωση και στην άλλη ο Ελληνισμός πλήρωσε τεράστιο τίμημα.

Ομως δεν είναι αυτό το κύριο το θέμα του άρθρου μας. Το θέμα μας είναι ότι ούτε τώρα, μετά τις τραγωδίες που έζησε ο Ελληνισμός λόγω εγκληματικών αποφάσεων των κυβερνήσεων των Αθήνών, όταν λαμβάνονται αποφάσεις από τις ελληνικές κυβερνήσεις για θέματα εξωτερικής πολιτικής και διεθνών σχέσεων δεν αποτελεί κυρίαρχο ζήτημα η διασφάλιση των συμφερόντων και της επιβίωσης του Μείζονος Ελληνισμού , ούτε υπάρχει κάποιο δόγμα για την με κάθε κόστος προστασία του Μείζονος και του απανταχού Ελληνισμού, όπως έχουν άλλα κράτη, όπως για παράδειγμα η Γερμανία, οι ΗΠΑ, το Ισραήλ κ.λπ. Και αυτό είναι ο ΚΥΡΙΟΣ ΛΟΓΟΣ που συνεχίζει να συρρικνώνεται ο Ελληνισμός. Γιατί δεν υπάρχει κάποια συνεκτική δύναμη που να τον κρατήσει όρθιο και σφριγηλό.

Ολα αυτά ήρθαν στον νου μας όταν είδαμε αυτές τις μέρες τους Ελληνες της Μαριούπολης και της Κριμαίας να βγάζουν κραυγές αγωνίας, φοβούμενοι τη νεοναζιστική λαίλαπα που απειλεί τις άλλες εθνότητες στην Ουκρανία. Η αγωνία των ανθρώπων αυτών, που αν και ξεπερνούν τις 150 χιλιάδες η συντριπτική πλειονότητα της ελληνικής κοινής γνώμης αγνοεί την ύπαρξή τους, γίνεται ακόμα μεγαλύτερη γιατί δεν ξέρουν τι μπορούν να περιμένουν από το ελληνικό κράτος, το οποίο στην ουσία τους αγνοούσε όταν αρνιόταν επί χρόνια να αποσύρει διπλωμάτες που υπηρετούσαν στις εκεί διπλωματικές Αρχές, οι οποίοι όχι μόνο δεν τους προστάτευαν και δεν τους υποστήριζαν, αλλά τους υποτιμούσαν και τους προσέβαλλαν βάναυσα, πλήττοντας το εθνικό τους αίσθημα και φρόνημα.

Αλλωστε οι άνθρωποι αυτοί άκουσαν και ξέρουν την άκρως προσβλητική συμπεριφορά της ελληνικής πρεσβείας της Μόσχας στον θανόντα μεγάλο Ελληνα Βίκτωρα Σαρηγιαννίδη, αλλά και στους Ελληνες του Σότσι, στην πρόσφατη επίσκεψη του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας κατά τη διάρκεια των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων.

Εχουμε πολλά να κάνουμε, αδέλφια, για να σταματήσουμε τη συρρίκνωση του Ελληνισμού και να βγάλουμε το έθνος από την πορεία της παρακμής. Και θα πρέπει να αρχίσουμε από τις ψυχές και τη συνείδησή μας για να φτάσουμε στο κράτος και τις κυβερνήσεις, οι ευθύνες των οποίων είναι τεράστιες.
κυριακάτικη δημοκρατία

Σχετικά άρθρα
Παραλίγο δεν θα έβλεπε ο Παπούλιας τους ομογενείς μας που μένουν στο Σότσι!
Αχ Ελλάδα
Τι συμβαίνει με την Πρεσβεία της Ελλάδος στη Μόσχα - Με την Ελλάδα παντελώς απούσα από τη Μόσχα 

26 σχόλια:

  1. Καλούμαστε απέναντι σε μια σοβαρή Γεωπολιτική κρίση να λειτουργήσουμε μακριά απο λογικές ρωσοφοβίας και ρωσοφιλίας.Με λογικές που θα προστατεύουν τόσο τα οικονομικά συμφέροντα της Ελλάδας όσο και την χαμένη στα βάθη των αιώνων παρουσία του Ελληνισμού στην περιοχή της Αζοφικής .Με λογικές που θα προστατεύουν τον Ευρωπαϊκό χώρο απο ανεύθυνες στάσεις επεκτατικότητας, σε μια προσπάθεια περιχαράκωσις και απομονωτισμού της Ρωσίας αλλά και με λογικές που δεν θα επιτρέπουν στην κάθε ηγετική υπερδύναμη ή περιφερειακή δύναμη να λειτουργεί ελέω Θεού.

    Μια σοβαρή αγκύλωση που αντιμετωπίζει η Ελληνική πολιτική σκέψη σε πολλά επίπεδα της είναι η αδυναμία της να αντιληφθεί πως με το να μην διαθέτει η Ελλάδα ισχύ η οποία και απαραίτητα δεν ταυτίζεται με την οικονομική ευρωστία, με το να μην διαθέτει εθνική στρατηγική επι του συνόλου του γίγνεσθαι θα άγεται και θα φέρεται σε περιόδους κρίσης , και ανεξαρτήτως πλευράς στην οποία και θα βρίσκεται θα μετρά πάντα εθνικές συμφορές.

    Τό πόσο εύκολο είναι αυτό να πραγματωθεί σε έναν χώρο όπου η ανατολική εταιρική σχέση αποτελεί τον δούρειο ίππο της γερμανικής επεκτατικότητας, όπου οι ανεύθυνες παρεμβάσεις των ΗΠΑ στοχευουν στο να προσδώσουν στο ψυχροπολεμικό ΝΑΤΟ την πρωτοκαθεδρία στον Ευρωπαικό χώρο και όπου η Ρωσία εκ των υστέρων με τρόπο που δεν συνάδει με το διεθνές δίκαιο να προσπαθεί να διατηρήσει την σφαίρα επιρροής της επι εποχής Σοβιετικής Ενωσης χωρίς να είναι σε θέση να απεμπολήσει την σχέση Μητρόπολης με περιφέρεια που τόσο πολύ ιστορικά της κόστισε, αποτελεί το πραγματικό διακύβευμα.

    Ας μην είμαστε βερμπαλιστές σε επίπεδο διεθνών σχέσεων δεν χωρούν ιδεαλισμοί όμως στο όνομα καμιάς λογικής Έλληνες δεν μπορούν να προσυπογράφουν και να υπηρετούν τυφλά λογικές στοχοποίησης και εξαφάνισης του Ελληνικού πολιτισμού απο τα ιστορικά λίκνα του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ἐγὼ θὰ ἔλεγα πρῶτα νὰ φτιάξουμε τὰ ἐσωτερικά μας μέσα στὰ ἑπόμενα 30 ἔτη. Καὶ ὅταν λέω ἐσωτερικὰ ἐννοῶ ὅλο αὐτὸ τὸ χάλι τὴς δημοσίας διοικήσεως καθῶς καὶ τὴν ἐνίοτε προδοτικὴ πολιτικὴ ἡγεσία καὶ τελευταία ἀφήνω καὶ τὴν σκληρὴ δουλειὰ ποὺ χρειάζεται.

    Πῶς θὰ ἀντικατασταθοῦν ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἄχρηστοι διπλωμάτες, ἐὰν δὲν ὑπάρχει στοιχειωδῶς ἀξιοκρατία στὸ ΥΠ.ΕΞ.;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ο αείμνηστος πατέρας μου, υπηρετούσε στην μία από τις Μεραρχίες που απεστάλησαν στην Κριμαία και την Ουκρανία.

    Λίγο πριν από την αναχώρησή της, έγινε επιλογή μεταξύ των στρατιωτών και επελέγησαν λίγοι στρατιώτες πτυχιούχοι Πανεπιστημίου με άριστες γνώσεις της Γαλλικής γλώσσης οι οποίοι επάνδρωσαν την Ελληνική Αποστολή Κωνσταντινουπόλεως.

    Εκεί υπηρέτησε ο πατέρας μου, με μία πολύ καλή αντιμισθία η οποία του επέτρεψε αργότερα να έχει τους οικονομικούς πόρους για να σπουδάσει Πολιτικός Μηχανικός στο Πολυτεχνείο του Βερολίνου.

    Μου διηγήθηκε ότι όταν οι στρατιώτες του Σώματος που πολέμησε τους Μπολσεβίκους επέστρεφαν στην Πατρίδα, ήταν στην επιτροπή υποδοχής τους όταν πέρασαν από την Κωνσταντινούπολη και πως ήσαν οι δυστυχείς σε τέτοια χάλια, μές στην ψείρα κ.τ.λ., που ντρεπόταν τους Συναδέλφους του διότι αυτός ήταν υγιής και καθαρός.

    Αντιμετώπισαν πολλαπλάσιες εχθρικές δυνάμεις και εντελώς εχθρικό πληθυσμό, μάλιστα κατά την περιγραφή ενός εξ αυτών των στρατιωτών μας, οι ντόπιοι τους έριχναν καυτό λάδι από τους ορόφους των σπιτιών τους για να τους ζεματίσουν…!

    Μεταξύ αυτών ήταν και ο τότε Ανθυπολοχαγός Γεράσιμος Λάμαρης τον οποίο εγώ είχα την τιμή να γνωρίσω ως μπαρουτοκαπνισμένο Αντιστράτηγο ε.α., που είχε πολεμήσει στην Μάχη του Ελ Αλαμέϊν και στο Ρίμινι!

    Στο βιβλίο του «Ιστορία της εις Ουκρανίαν και Κριμαίαν Υπερποντίου Εκστρατείας 1919», Εκδόσεις ΠΕΛΑΣΓΟΣ, όπου αναφέρεται και ο Γεράσιμος Λάμαρης, ο αείμνηστος Αντιστράτηγος Πέτρος Γ. Καρακασσώνης δίδει μια περιγραφή του ηρωϊκού αγώνος του Ελληνικού Εκστρατευτικού Σώματος, το οποίο είχε τεθεί υπό τις διαταγές Γάλλων Στρατηγών …. και της στάσης των Γάλλων ναυτών που είχαν στασιάσει και συνταχθεί με τους Μπολσεβίκους….!

    Νομίζω ότι τόσο το άρθρο του κ. SKAL, όσο και το εμπεριστατωμένο σχόλιο του Γρέγου Ακρίτα που αναφέρονται στο εν λόγω θέμα, τα λένε όλα όσα θα όφειλαν να έχουν γίνει και πρέπει να γίνουν.

    Ευμένης Καρδιανός

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Republic of Novorossiya?
    Constitutional principles of the Novorussian Republic

    http://13571113.blogspot.gr/2014/03/republic-of-novorossiya.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Κύριε Καλεντερίδη
    πιστεύω ότι δίνετε μεγάλο βάρος στην αποστολή του Α Σώματος Στρατού στην Κριμαία. Διότι είναι γνωστό ότι στόχος του Βενιζέλου δεν ήσαν οι Μπολσεβίκοι, αλλά η Σμύρνη. Από το Παρίσι τηλεγραφούσε προς το Α' Σώμα Στρατού: Η οδός η οδηγήσασα εις την Σμύρνην διήρχετο εκ Ρωσίας... Οι στρατιώτες, μάλιστα, του εκστρατευτικού σώματος είχαν καταλάβει το βαθύτερο νόημα της εκστρατείας και τραγουδούσαν
    Απ` τη Ρωσία σύρνει ο δρόμος για τη Σμύρνη...(Καργάκος)
    Ούτε στην συνείδηση των Ρώσων και πολύ περισσότερο του... Στάλιν δεν χαράχτηκε βαθιά η συγκεκριμένη κίνηση της Ελληνικής Κυβερνήσεως, όπως γράφετε, διότι συγχρόνως πάρα πολλοί Πόντιοι πολεμούσαν στο πλευρό των Μπολσεβίκων, πράγμα που αναγνώρισαν οι τότε υπεύθυνοι Μπολσεβίκοι (ιστορικός Βλάσσης Αγτζίδης, ο περισσότερο ειδικός στην Ποντιακή ιστορία).
    Τώρα αν διερωτώντο οι Ρώσοι αξιωματούχοι την δεκαετία του 2000 γιατί προέβη η Ελλάδα σε μια τέτοια πράξη, αυτό είναι εντελώς φυσιολογικό, αφού καλά καλά δεν έχουν καταλάβει οι Έλληνες.
    Απλώς, οι Βασιλικοί και οι Κομμουνιστές που είχαν τις ευθύνες τους για την Καταστροφή, εφηύραν αυτή την εκδοχή για τους δικούς τους ιδιοτελείς λόγους.
    Άλλωστε δεν έφταναν οι διώξεις των Ποντίων το 1938 έπρεπε να γίνουν και το 1944 αφού πάλι οι Πόντιοι στον ΒΠΠ ήταν με το μέρος των Σοβιετικών ;
    Επίσης είναι γνωστό, ότι εκτός από τον Κεμάλ και με την Βασιλική Κυβέρνηση προσπάθησε αποσταλμένος
    της Σοβιετικής Κυβερνήσεως να κλείσει συμμαχία, αλλά εξεδιώχθη κακήν κακώς (Γ. Κορδάτος).
    Επιπλέον οι Νεότουρκοι από το 1911 είχαν πάρει την απόφαση να εξοντώσουν ολοκληρωτικά όλους τους Έλληνες της Μ. Ασίας. Και είναι γνωστό ότι οι Μικρασιάτες και όχι μόνον παρακαλούσαν τον Βενιζέλο να τους ελευθερώσει. Δηλαδή πέρα και από το κάλεσμα της Ιστορίας, αυτό κι αν θα `ταν εγκληματικό, αν δεν ανταποκρινόταν ο Βενιζέλος. Θα γινόταν αυτό που κατακρίνετε με τις κυβερνήσεις που ακολούθησαν έως τώρα !
    Και σχέδιο να είχε προετοιμάσει η Βενιζελική Κυβέρνηση σε περίπτωση που κάτι δεν πήγαινε καλά, πάλι δεν θα εφαρμοζόταν, αφού με το πρόσχημα "οίκαδε" η Βασιλική Κυβέρνηση ξεγέλασε τον λαό και έφθασε έξω από την Άγκυρα με αμέτρητα στρατιωτικά λάθη και παραλείψεις.
    Με εκτίμηση
    Γιώργος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ""Τα αποτελέσματα τραγικά, και για εκείνους που συμμετείχαν στην εκστρατεία αλλά και για τους Ελληνες της Ρωσίας και του Καυκάσου, αφού μεγάλο ρόλο στην καχυποψία με την οποία αντιμετώπιζαν τους Ελληνες ο Στάλιν και το σοβιετικό καθεστώς αλλά και στην απόφαση για τον αναγκαστικό εκτοπισμό των Ελλήνων του Καυκάσου τη δεκαετία του 1940 έπαιξε η συγκεκριμένη εκστρατεία.
    Στη συνείδηση των Ρώσων χαράχτηκε βαθιά η συγκεκριμένη κίνηση της ελληνικής κυβέρνησης και εξ αυτού του λόγου έκτοτε όλοι οι Ελληνες αντιμετωπίστηκαν ως μια πληθυσμιακή ομάδα που θα μπορούσε, υποκινούμενη από την Αθήνα, να δημιουργήσει πρόβλημα εθνικής ασφάλειας σε μια περιοχή όπως ο Καύκασος, που είχε και συνεχίζει να έχει ιδιαίτερη σημασία για τη Μόσχα.

    Να σημειωθεί ότι ακόμα και στις αρχές της δεκαετίας του 2000 Ρώσοι αξιωματούχοι, σε επίσημες επαφές και συναντήσεις με Ελληνες ομολόγους τους, ρωτούσαν και προσπαθούσαν να κατανοήσουν τους λόγους που οδήγησαν την Ελλάδα να προβεί σε μια τέτοια πράξη εναντίον της Ρωσίας και του ρωσικού έθνους.""
    Αγαπητε Σαββα ωραιο τροπο βρηκες να δικαιολογησεις τα πογκρομ των Ρωσσων κατα μειονοτητων της επικρατειας τους.
    Και για ολους τους συμμετεχοντες στην συζητηση:
    "ὅτι μητρός τε καὶ πατρὸς καὶ τῶν ἄλλων προγόνων ἁπάντων τιμιώτερόν ἐστιν πατρὶς καὶ σεμνότερον καὶ ἁγιώτερον καὶ ἐν μείζονι μοίρᾳ καὶ παρὰ θεοῖς καὶ παρ᾽ ἀνθρώποις τοῖς νοῦν ἔχουσι"
    σας θυμιζει τιποτε ?
    Ας το κανουμε αυτο πρωτα κτημα μας και μετα να μιλησουμε για οτιδηποτε αλλο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. "Εχουμε πολλά να κάνουμε, αδέλφια, για να σταματήσουμε τη συρρίκνωση του Ελληνισμού και να βγάλουμε το έθνος από την πορεία της παρακμής."

    Τί ακριβώς;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Παρ' οτι ολοι οι γραφοντες προσθετουν ενα λιθαρακι στο αρθρο του κ. Σαββα, παρα ταυτα, εχω την άποψη οτι όλα αυτα καλά είναι αλλά είναι θεωρία. Η ΠΡΑΞΗ μας λείπει. Διοτι μας έπεισαν ότι με την πολιτική ασχολούνται μόνο οι άχρηστοι και μας έπεισαν σε τέτοιο βαθμό, που αφήσαμε την πολιτική στους άχρηστους. Σαν Έλληνες χάσαμε τους εαυτούς μας, χάσαμε το Μέτρο, χάσαμε το τρίπτυχο της επιτυχίας μας ( Πατρίδα-Θρησκεία-Οικογένεια ), χάσαμε τις ψυχές μας… Παραφουσκωμένοι από απληστία και αλαζονεία, σαν μπαλόνι μας άφησαν να πάμε ψηλά και τώρα, στην ελεύθερη πτώση μας ακόμα δεν έχουμε βρει πάτο ! Εαν δεν ξαναγίνουμε άνθρωποι και Έλληνες, έχουμε πολύ πάτο ακόμη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

  9. σαββα ατυχεστατο το αρθρο σου!

    η εκστρατεια στην ουκρανια ηταν επιβεβλημανη για να παρουμε την μικρα ασια
    το ιδιο εκαναν και οι ιταλοι στον κριμαικο και αυστρογαλικο πολεμο για να κερδισουν την ενοποιηση της ιταλιας τους.
    ετσι γινεται στις διεθνεις σχεσεις
    σου δινω κατι εδω μου δινεις κατι εκει που θελω

    και φυσικα καμια μνησικακια εναντιον των ελληνων δεν κρατησαν οι σοβιετικοι εξαιτιας αυτου του γεγονοτος.αλλωστε εξοντωσαν ολες τις μειονοτητες χωρις λογο στον καυκασο και παντου σε ολη το σοβιετια.τσετσενοι γερμανοι του βολγα καλμουκοι κιρκασιοι κ.λ.π.
    αν ρωσοι αξιωματουχοι σου ειπαν σταληθεια αυτα τα πραγαματα το 2000 τοτε ειναι κρεττινοι!

    γιωργος
    πληροφορω και σενα και ολους οτι αυτη η περιφημη συναντηση και η προταση με τον ψευτη μπολσεβικο κοδρατο δεν αποδυκνειεται απο κανενα πρωτογενες εγγραφο απο καμια ιστορικη πηγη πουθενα τοσα χρονια ουτε στα σοβιετικα αρχεια ουτε την αναφερει κανενας!
    ο γελοιος μπολσεβικος ψευτοιστορικος κοδρατος εφτιαξε αυτη την μυθοπλασια στο μυαλο του για να εξυψωσει την πατριδα του σοβιετια και να μειωσει τους ελληνες (εστω βασιλικους) που δεν δεχτηκαν τη λυση που προσεφερε γενναιοδωρα η μεγαλη φιλανθρωπος ειρηνοποιος και ελεημων σοβιετια...
    γιαυτο πρεπει να ειμαστε προσεκτικοι στην παραθεση ιστορικων γεγονοτων....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Ο Καθηγητής και Ακαδημαϊκός κ. Κ. Σβολόπουλος εξέδωσε ένα δοκίμιο στο οποίο αναφέρονται οι λόγοι που η κυβέρνηση Βενιζέλου ήταν «αναγκασμένη» εκ των πραγμάτων να επέμβη για να προστατεύσει τον σφαγιαζόμενο Ελληνισμό της πρώην Οθωμανικής αυτοκρατορίας.

    Η Ιταλία είχε ήδη αποβιβάσει στρατεύματα και είχε καταλάβει την περιοχή του Μαιάνδρου. Η Ιταλία πριν συμπαραταχθή με τους Αγγλογάλλους είχε λάβει την διαβεβαίωση από αυτούς πως αποζημιωθή, πέρνοντας εδάφη της Μικράς Ασίας.

    Η πρόταση στον Βενιζέλο να σταλεί ο Ελληνικός στρατός για προστατεύσει τους Έλληνες της Ιωνίας, έγινε από τον Πρόεδρο Γουίλσον στους εκπροσώπους των Γάλλων και Άγγλων οι οποίοι την απεδέχθησαν, όχι για να βοηθήσει τον χριστιανικό πληθυσμό της Ιωνίας, αλλά προκειμένου να αναχαιτιστεί η ιταλική επέκταση στην Μικρά Ασία. Ο Γουϊλσον πίστευε στην Αρχή της Αυτοδιάθεσης των λαών και βάσει αυτής δέχθηκε να ενταχθούν οι ΗΠΑ στην Εγκάρδιο Συνεννόηση. Δεν συμφωνούσε επομένως με την αποικιακού τρόπου επεκτατική πολιτική των Ιταλών.

    [Όλα αυτά αναφέρονται διεξοδικά στο σπουδαίο σύγγραμμα του Κωνσταντίνου Σακελλαρόπουλου «Η Σκιά της Δύσεως», που πρόσφατα το επανεξέδωσαν κουτσουρεμένο.]

    Τότε, ίσως οι Γάλλοι (Κλεμανσώ) οι οποίοι είχαν μεγάλα οικονομικά (γράφε εβραϊκά) συμφέροντα στην Ουκρανία και Κριμαία, προσέθεσαν και την απαίτηση να σταλεί το Ελληνικό εκστρατευτικό σώμα εκεί. Δηλαδή, με λίγα λόγια μας την έφεραν....., μάλιστα βάζοντάς μας να εμπλακούμε σε έναν για εμάς άσχετο πόλεμο, υπό την διοίκηση Γάλλων αξιωματικών, κατώτερων από τους Έλληνες στρατηγούς, δηλαδή να βγάλουμε τα δικά τους κάστανα από την φωτιά, καθ’ όσον οι Ευρωπαϊκοί λαοί, οι οποίοι είχαν αποκάμει από το τρομερό σφαγείο του Α΄Π.Π. και επιζητούσαν την ειρήνη, ήθελαν πια να απολυθούν και όχι να πολεμούν σε ξένα μέρη!!!

    Ο δε Ε.Σ., δεν επρόκειτο να παραμείνει εσαεί στην Ιωνία, αλλά μετά την πάροδο ευλόγου χρόνου θα γινόταν εκεί δημοψήφισμα για το μέλλον της Ιωνίας και μάλλον θα αποχωρούσε από εκεί. Δεν υπήρξαν εγγυήσεις για την παραμονή του εκεί!

    Πάντως, είναι να θαυμάζει κανείς την ζωτικότητα και την αντοχή του τότε μικρού Ελληνικού Κράτους και την φιλοπατρία των Ελλήνων πολεμιστών.


    Ε.Κ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Eυμένη στα όσα σωστά και με ακρίβεια αναγράφεις θα ηθελα να προσθέσω τον Εθνικό Διχασμό του 1915 και τα όσα αυτός παρήγαγε.Μέσα δε σε αυτα που παρήγαγε ήταν και η πρόσδεση στο Αγγλογαλλικό άρμα με όρους υποταγής αλλα και η εθνοπροδοτική στάση Ελληνων απέναντι στις Κεντρικές δυνάμεις.

    Η νέα Ανταλκίδειος ειρήνη βαραίνει και τις δύο πολιτικά αντιμαχόμενες πλευρές στον Ελλαδικό χώρο.

    Η Δέ σχέση Γερμανίας-Ρωσίας αποτελούσε την πραγματική στόχευση της Εκστρατείας στην Κριμαία.Πράγματι οι Γάλλοι έταξαν τα όσοα έταξαν στην Ελληνική πλευρά και πράγματι πιστοί και αυτοί στο αποικιοκρατικό πλούσιο παρελθόν τους φέρθηκαν ως φέρθηκαν στον γεωπολιτικό χώρο της Ανατολίας.

    Σε οτι αφορά τον Ελληνικό στρατό απλά ηττήθηκε αν ηττήθηκε επι ξηράς και μόνο επ αυτής.Αυτό έχει περάσει στα ψιλά για μια χώρα που τότε διέθετε πανίσχυρο ναυτικό.Ενα απο τα τραγικά λάθη της Εκστρατείας στην Μικρά Ασία και αυτό.

    Σε ευχαριστω για την τιμή να συνδιαλέγομαι μαζί σου εστω και με αυτό τον τρόπο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Τι ποσοστά σε σχέση με τη Τιμοσένκο θα μας δώσουν οι χοντροκόφσι χΗΠΑτζίδες, ή να γυρίσω το χρόνο πίσω να γίνουν όλα αγγλόγερμανογαλικά ναχουν να κερνάνε τα τοπικά τσιράκια, και να λένε και μετά, τα φάγαμε μαζί όλοι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Οσο θα μοιαζουμε πολιτισμικα τους λεβεντες Οθωμανοσοβιετ, σιγουρα θα προοδευουμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Εκ του αποτελέσματος κρίνοντας μήπως η πολιτική του Βενιζέλου όσον αφορά την εκστρατεία της Κριμαίας απέτυχε? Από τη στιγμή που στη μικρά Asia δεν κερδίσαμε τίποτα, αλλα χάσαμε τα πάντα, μήπως εν τελει μας κορόιδεψαν?

    Και σας προλαβαίνω αν μου πείτε το ότι δεν ήταν Πρωθυπουργός ο Βενιζέλος και δυσαρεστήθηκαν οι Μεγάλοι, μήπως αυτό ήταν απλώς μια πρόφαση για να μας αδειάσουν και εντέλει κάποια άλλη θα χρησιμοποιούσαν ώστε να έχουμε το ίδιο αποτέλεσμα?

    Μήπως το μάθημα που πρέπει να πάρουμε είναι να μάθουμε να μη μας κοροϊδεύουν και να μην πιστεύουμε ότι μας τάζουν?

    Μήπως πρέπει ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ να καταλάβουμε πως ό,τι πετυχαίνουμε δεν απορία εύνοιας και αγάπης, αλλα απορία των δικών μας προσπαθειών και της ικανότητας μας τα ταυτίσουμε συμφέροντα και να πείσουμε στην πράξη ότι αυτά που λέμε εμείς είναι καλύτερα?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. I rather see our leaders taking some risks with Greece´s interests in mind than do nothing.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. We are loosing territories traditionally Greek because we lack a central government that fights for Greece´s interests. In order to have a chance in the future, we have to make the necessary changes at home. For example,

    Form institutions independent of the political parties that governmen us in the areas of tourism, shipping, defence, foreign policy and a project management body in charge for all projects no matter what ministry initiates them. AND put the best of Greeks to run them....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Σίγουρα τἡν ἀποτυχημένη ἐκστρατεία στὴν Κριμαία, ποὺ τὴν ὡργάνωσε καὶ πραγματοποίησε ἡ κυβέρνηση Βενιζέλου, ἤταν, γιὰ τὰ ἐθνικὰ μας συμφέροντα καὶ εἰδικὰ γιὰ τὰ συμφέροντα τῶν ἐκεῖ γηγενῶν ἑλληνικῶν πληθυσμῶν, ἐπιζήμια. Ἐπίσης ἦταν ἀποτυχημένη ἀπὸ ἄποψη ἑλληνικῶν γεωστρατηγικῶν συμφερόντων. Ὑπακούετο μόνο ἀπὸ τὰ γεωστρατηγικὰ συμφέροντα τῶν ἀγγλογάλλων στὸ ἇρμα τῶν ὁποίων ἦταν ὁ Βενιζέλος καὶ ἡ ἑλληνικὴ ἐξωτερικὴ πολιτική. Ἀλλὰ πρακτικὰ δὲν εἶχε κανένα νόημα μιὰς καὶ δὲν ὠφελοῦσε ἐπ’ οὐδενὶ τὸν ἑλληνισμό, μόνο τὴν ὑπὸ ἀγγλικὴ ἐξάρτηση ἑλληνικὴ ἐξωτερικὴ πολιτικὴ τοῦ Ἐλ. Βενιζέλου. Ἔπληξε δὲ τὰ συμφέροντα τῶν ἐκεῖ γηγενῶν ἑλληνικῶν πληθυσμῶν εἰδικὰ ὅταν κερδίσαν οἱ Μπολσεβίκοι.
    Ἀκριβῶς ἴδιας ἐπιταγῆς – βρετανικῆς - ἦταν καὶ ἡ προτροπὴ τῶν Βρετανῶν γιὰ ἀπόβαση στὴν Μ. Ἀσία. Ὅμως στὴν δεύτερη περίπτωση ὑπῆρχαν περισσότερα ζωτικὰ συμφέροντα, τόσο γιὰ τὴν ὀντότητα τοῦ ἑλληνισμοῦ, ὅσο καὶ τὴν καθεαυτὸ ἐξωτερικὴ πολιτικὴ τοῦ ἑλλαδικοῦ κράτους ποὺ ἦταν ἄμεσα ὑπὸ τὸν ἔλεγχο τῆς Entente καὶ τῶν δικῶν της ζωτικῶν συμφερόντων. Ὁ Βενιζέλος ὡς ἐκφραστὴς τῆς τότε ἀναδυομένης ἀστικῆς τάξης τοῦ διαρκῶς ἐπεκτεινομένου κράτους ἐπιθυμοῦσε νὰ δημιουργήσει ἕνα ἰσχυρὸ ἀστικὸ κράτος, στὸ ὁποῖο θὰ ἕνωνε εἰ δυνατὸν τὶς δύο ὄχθες τοῦ Αἰγαίου καὶ σίγουρα τὰ Στενὰ τοῦ Ἑλλησπόντου ἀναγορεύοντας τὴν Ἑλλάδα σὲ γεωστρατηγικὸ περιφερειακὸ παίκτη, σὲ μία ἰσχυρή, ἀρχικὰ στὸν χῶρο τῆς ΝΑ Μεσογείου, ναυτικὴ δύναμη. Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸν ἤθελε παντὶ τρόπῳ νὰ ἐνσωματώσει στὸ κράτος αὐτὸ ἀκόμη καὶ μὲ μετακινήσεις πληθυσμῶν ἀπὸ τὰ ἐνδότερα τῆς Μ. Ἀσίας, ὅσο γίνεται περισσότερους Ἕλληνες καὶ ἐλληνορθόδους, ἀκριβῶς γιατὶ οἱ πληθυσμοὶ αὐτοὶ ἦταν ἀφομοιώσιμοι ὑπὸ τὴν Μεγαλοϊδεατικὴ πολιτικὴ τοῦ κράτους ποὺ θὰ κατόρθωνε νὰ μεγαλώσει μετὰ τὴν τελικὴ νίκη.
    Γιὰ αὐτὸ καὶ δὲν διεκδίκησε τὰ ἕως τὴν Κρέσνα ἐδάφη ποὺ κατέκτησε μὲ πολὺ αἷμα ὁ στρατὸς μας κατὰ τὸν Β’Βαλκανικὸ Πόλεμο καὶ τὰ ἄφῃσε στὴν Βουλγαρία, γιὰ αὐτὸ ἦταν διατεθειμένος νὰ δώσει πρόσβαση στὴν Βουλγαρία ἀπὸ Ἀν. Μακεδονία καὶ Θράκη μὲ ἰσχυρὰ ἀνταλλάγματα στὴν Μ. Ἀσία, γιὰ αὐτὸ ἦταν ὑπέρμαχος τῆς ἀνταλλαγῆς πληθυσμῶν άπὸ πολὺ πριν τὸ 1923 (ἕνας λόγος διαφωνίας του μὲ τὸν Ἵωνα Δραγούμη), γιὰ αὐτὸ καὶ οὐδέποτε ἀνταποκρίθηκε στὶς προσκλήσεις καὶ τὰ κελεύσματα Ποντίων ἀνταρτῶν καὶ Ποντιακῆς καταγωγῆς στρατιωτικῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ γιὰ ἀποστολὴ στρατοῦ στὸν Πόντο (καὶ ὄχι στῆνΚριμαία ἐναντίον τῶν μπολσεβίκων) γιὰ νὰ κυκλώσει τὸ μέτωπο κτλ.
    Ὅμως καὶ παρὰ τὶς πολλὲς στρατηγικὲς διαφωνίες ἐπὶ τοῦ ἐγχειρήματος τῆς ἀπόβασης στὴν Μ. Ἀσία (π.χ. Μεταξᾶς) τὸ σίγουρο εἶναι πὼς κάτι τέτοιο ἦταν ἐπιθυμητὸ ἀπὸ τοὺς Ἴωνες ὄχι μόνον ἔνεκα ἰδεαλισμοῦ, ἀλλὰ καὶ λόγῳ τῶν έκεῖ συνεχῶν διωγμῶν. Ὅμως οἱ Ἑλληνικοὶ πληθυσμοὶ περίμεναν τὴν συνέχιση τῆς προέλασης τοῦ Στρατοῦ, ὄχι βέβαια πρὸς τὴν Ἄγκυρα (ποὺ ἀναγκαστικὰ ἔγινε, ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ εὑρίσκεσαι στὴν Μ. Ἀσία καὶ δὲν ἔχεις 600.000 στρατιῶτες νὰ κρατήσουν ἕνα μέτωπο τεράστιο, τότε ἀναγκαστικὰ γιὰ νὰ ἀποκτήσεις ἐνδοχώρα πρέπει νὰ προχωρήσεις ἕως τὴν Ἄγκυρα γιὰ νὰ ἐξολοθρεύσεις τὸν ἐχθρὸ στὴν πηγὴ του, ἁπλὰ χάθηκε ἕνας χρόνος ἀναμονῆς στὸν Σαγγάριο, δὲν ὑπῆρχε ἐπιτελικὰ τροφοδότηση του στρατοῦ, θέριζε ὁ τυφοειδὴς πυρετὸς καὶ ἡ ἀντιπολεμικὴ προπαγάνδα κτλ) ἀλλὰ πρὸς Κων/πολη. Ἂν δὲν γινόταν ἡ ἀπόβαση (μὲ τὰ ὅποια λάθη της) οἱ Μικρασιᾶτες θὰ ἔφευγαν ἀργὰ ἠ γρήγορα μόνοι τους, εἴτε τὸ1920, εἴτε τὸ 1930, εἴτε τὸ 1940, εἴτε μὲ τὸ καλὸ εἴτε με τὸ κακό. Ἡ πολιτικὴ τοῦ τουρκικοῦ κράτους ὑποτασσομένη στὴν κρατοῦσα ἀπαίτηση τῆς τουρκικῆς ἀστικῆς τάξης καὶ τὰ ἀντίστοιχα ξένα συμφέροντα θὰ τοὺς ἔδιωχνε κάποια στίγμη, ὅπως ἔγινε τὸ 1942 (varlık vergisi), 1955 καὶ μετὰ μὲ τὶς μαζικὲς ἀπελάσεις μετὰ τὸ 1960 στὴν Κων/πολη, Ἴμβρο καὶ Τένεδο. Κάθε μεταβολὴ τῶν συμφερόντων καὶ τῶν ἐσωτερικὼν συσχετισμῶν τῆς Τουρκικῆς ἀστικῆς τάξης θὰ ἐξεφραζόταν σὲ ἕνα ἀνηλεὴ διωγμό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Αλέξανδρε,
    Και βεβαίως μας ενέπαιξαν οι Μεγάλες Δυνάμεις (sic!)!

    Ο δε Βενιζέλος κάκιστα είχε προσδέσει την Ελλάδα στο άρμα των Αγγλογάλλων, χωρίς να λάβει ούτε εγγυήσεις για την ακεραιότητα της Ελλάδος ούτε και κάτι για την συμμετοχή της στο πόλεμο, κάτι που φρόντισε να μην επαναλάβει κατά την τελευταία του πρωθυπουργία, όταν, όπως αναφέρει ο ιστορικός Ι. Πικρός (θείος της αείμνηστης φίλης μας Ελλήνας Γαληνού!) στο βιβλίο του "Τουρκικός Επεκτατισμός" φρόντιζε, η Ελλάδα να έχει μόνον φίλους αλλά καμία όπως πριν δέσμευση!

    Αν διαβάσεις την Επίτομο Ιστορία της Εκστρατείας στην Μικρά Ασία της Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού, στο Κεφάλαιο Α΄στην σελίδα 4, αναφέρεται ότι το 1915, ο Συνταγματάρχης Μηχανικού του Ελληνικού Στρατού Αρχηγός του τότε ΓΕΣ Ιωάννης Μεταξάς πρότεινε στην Κυβέρνηση Ε. Βενιζέλου να καταλάβει, επιβιβαζόμενος αιφνιδιαστικά και χωρίς κήρυξη πολέμου ο Ελληνικός Στρατός στην Καλλίπολη με ταυτόχρονες ενέργειες του Βασιλικού Ναυτικού και των συμμάχων, την Κωνσταντινούπολη.

    Αμέσως ο Ελ. Βενιζέλος ήλθε σε επαφή με τον Άγγλο πρέσβη στον οποίο ανακοίνωσε το σχέδιο/πρόταση της Ελληνικής Κυβέρνησης. Όλα αυτά υπάρχουν στο βιβλίο του αείμνηστου Πρέσβεως ε.τ. Κωνσταντίνου Σακελλαρόπουλου, «Η Σκιά της Δύσεως» Εκδόσεις ΕΚΑΤΗ, το καλλίτερο μέχρι σήμερα σύγγραμμα που περιγράφει την αισχρή έναντι των Ελλήνων στάση των «συμμάχων» Γάλλων, Άγγλων και Ιταλών. Επίσης το βιβλίο του Τζώρτζ Χόρτον «Η Μάστιγα της Ασίας» Εκδόσεις Βιβλιοπωλείου ΕΣΤΙΑΣ.

    Οι Σύμμαχοι όμως απέρριψαν το σχέδιο και αρνήθηκαν, οι μεν Ρώσοι διότι είχαν συμφωνήσει με τους Αγγλογάλλους ότι η Κωνσταντινούπολη μετά το πέρας του πολέμου θα περιήρχετο στο δικό τους μερίδιο και δεν ήθελαν καν να ακούσουν για Ελληνικό Στρατό στην Βασιλεύουσα, οι δε άλλοι δύο διότι και αυτοί είχαν κάμει άλλες παρόμιες σκέψεις για την τότε Ελλάδα.

    Αργότερα, ο Πρώτος Λόρδος του Ναυαρχείου Τσώρτσιλλ, ασπάσθηκε το σχέδιο του Μεταξά - αλλά το εφήρμοσε εντελώς επιπόλαια -, εν τω μεταξύ δε οι Γερμανοί είχαν προλάβει να οχυρώσουν τα Στενά με τα τηλεβόλα των δύο θωρηκτών Γκαίμπενς και Μπρέσλαου, την ανθράκευση (είχαν μείνει από κάρβουνο στην Σύρο) των οποίων διέταξε να γίνει προσωπικά ο Βενιζέλος με μπιλιέτο του, ώστε απέτυχε οικτρά!

    Αργότερα, αφού νικήθηκαν κατά κράτος στην Καλλίπολη, πίεζαν την μικρή τότε Ελλάδα να εξέλθη στο πόλεμο μαζί τους, χωρίς όμως να δώσουν την παραμικρή εγγύηση στους Έλληνες ως προς τα όρια του κράτους των και την επαμοιβή τους για την συμμετοχή στο σφαγείο του Α΄Π.Π. Ο Κάϊζερ όμως είχε υποσχεθή εγγράφως την ασφάλεια της Ελλάδος εάν αυτή παρέμενε ουδέτερη. Την έγγραφη δέσμευση της Γερμανίας την οποία ο Βενιζέλος, λόγω εμπάθειας, είχε τότε κακώς αμφισβητήσει την έχω σε φωτοτυπία.

    Στην Ιωνία, μας είχαν φορτώσει τον Άγγλο Στρατηγό Μιλν ως «δεσμοφύλακα», ο οποίος γνώριζε τις ικανότητες των Ελλήνων πολεμιστών από το Μέτωπο της Μακεδονίας και δεν μας άφηνε να κουνηθούμε ρούπι πέραν των ορίων που μας είχαν ορίσει.

    Όταν, επί τέλους , ο Ε.Σ. τα πέρασε κυνηγώντας τους τουρκαλάδες, αυτοί είχαν ήδη προλάβει να οργανωθούν και ο Κεμάλ είχε ήδη αποβιβαστεί στον Πόντο και είχε αναλάβει την διοίκηση.

    Πάντως, να μην νομίζεις ότι σήμερα έχει αλλάξει τίποτε, θυμήσου εκείνο τον «φιλέλληνα»(sic!) υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Κρίστοφερ ο οποίος σαν μάντης προέβλεψε την ημερομηνία που θα είχαμε εκλογές το 1993, καθώς και τον επίσης «φιλλέληνα»(sic) Αντιπρόεδρο Μπάϊντεν της «φιλελληνικής» »(sic!) κυβέρνησης Χούσεϊν Μπάρακ Ομπάμα ο οποίος τόσα πολλά έκανε για την Ελλάδα ώστε να πραγματοποιήσει την πρώτη του επίσημη επίσκεψη στην Τουρκία...!

    Ευμένης Καρδιανός

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. ΟΙ ΡΩΣΟΙ ΘΑ ΚΑΤΕΒΟΥΝ ΣΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ ΚΑΙ ΣΤΑ ΣΤΕΝΑ ΑΝΑΓΓΕΛΛΕΙ ΔΙΑΣΗΜΟΣ ΤΟΥΡΚΟΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ!


    Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

    Η επαναφορά της χερσονήσου της Κριμαίας στην Ρωσία μετά την γνωστή κρίση που ξέσπασε στην Ουκρανία, είναι το πρώτο σημαντικό βήμα για την αναμενομένη κάθοδο και κατάληψη από τους Ρώσους του Βοσπόρου και στη συνέχεια των στενών του Ελλησπόντου, υποστηρίζει σε δηλώσεις του που δημοσιεύονται στην τουρκική εφημερίδα MilliGazete, ο πολύ γνωστός Τούρκος ιστορικός, Halık İnalcık.

    Σύμφωνα με τον Τούρκο ιστορικό, η Σεβαστούπολη είναι η αρχή της νέας καθόδου των Ρώσων προς το νότο, υλοποιώντας ένα παλιό ιστορικό αλλά και στρατηγικό αίτημα που ήθελε την Ρωσία να προχωρεί νότια και να γίνεται κυρίαρχος της Κωνσταντινούπολης και του Βοσπόρου και στη συνέχεια των στενών του Ελλησπόντου, ελέγχοντας έτσι τις διόδους προς μια ρώσικης κυριαρχίας Μαύρη Θάλασσα.

    Ο Halık İnalcık επισημαίνει τον μεγάλο κίνδυνο που διατρέχει η Τουρκία από τις εξελίξεις στη Ουκρανία και ισχυρίζεται ότι η ουκρανική κρίση έχει
    σαν βασικό στόχο την ίδια την Τουρκία και την παρουσία της Τουρκίας στην Μαύρη Θάλασσα και κυρίως στην τουρκική κυριαρχία των Στενών και του Βοσπόρου. Όπως αναφέρει στις δηλώσεις του, ο βασικός στόχος των Ρώσων είναι η Κωνσταντινούπολη, η τσαρίδα των πόλεων και ο Βόσπορος, το παλιό όνειρο των Ρώσων από την εποχή των Τσάρων

    Για τους Τατάρους, ο İnalcık υποστηρίζει ότι είναι αμφιλεγόμενη η καταγωγή τους. Άλλοι υποστηρίζουν ότι είναι μογγολικής καταγωγής και άλλοι τουρκικής. Ο ίδιος τους ανάγει στην τουρκογενή φυλή των Kıpçak, και αφού κάνει μια ιστορική αναδρομή στους πολέμους των Τατάρων με τους Ρώσους, συμπεραίνει ότι με την επικράτηση των Ρώσων στην Κριμαία το τελευταίο ανάχωμα των τουρκογενών, δηλαδή οι Τάταροι, ουσιαστικά πέφτει στα χέρια των Ρώσων ανοίγοντας τον δρόμο προς το νότο, δηλαδή προς την Κωνσταντινούπολη. Παράλληλα επισημαίνει τον μεγάλο κίνδυνο για την Κωνσταντινούπολη με τον σχηματισμό της λεγόμενης Ευρασιατικής Ένωσης, στη οποία κυριαρχεί η Ρωσία και στην οποία μετέχουν ενεργά πολλές χώρες της κεντρικής Ασίας που στηρίζουν αυτή την αναμενόμενη κάθοδο των Ρώσων προς τα νότια και κυρίως προς την Κωνσταντινούπολη. Ο στόχος των Ρώσων, όπως υποστηρίζει ο Τούρκος ιστορικός, είναι η δημιουργία μιας μεγάλης επικράτειας από την Πολωνία μέχρι τον Ειρηνικό Ωκεανό, κάτι που σε πολλούς θυμίζει την παλιά Σοβιετική Ένωση. Η συμμετοχή στη Ευρασιατική Ένωση και τουρκογενών χωρών, όπως το Ουζμπεκιστάν, το Κιργιζιστάν και κυρίως το Καζακστάν, που είναι από πιο τα βασικά μέλη της Ένωσης, είναι ένα σημαντικό στοιχείο που δείχνει πως η προσπάθεια που είχε αναπτύξει παλαιότερα η Τουρκία να συνδεθεί στρατηγικά με αυτές τις χώρες, έχει αποτύχει πλήρως. Ο μεγάλος κίνδυνος σήμερα είναι, όπως αναφέρει ο Halık İnalcık, ότι η Ρωσία δεν θα σταματήσει στην Κριμαία και θα προχωρήσει προς τα νότια σύμφωνα με ένα παλιό ρωσικό στρατηγικό σχέδιο και με την ουσιαστική βοήθεια της Ευρασιατικής Ένωσης για την ανάκτηση της Κωνσταντινούπολης και την επανεγκαθίδρυση της Ανατολικής Αυτοκρατορίας, αυτή την φορά υπό τη προστασία του ρωσικού γένους.

    Ο Τούρκος ιστορικός χτυπά τον κώδωνα του κινδύνου για την Τουρκία, καταλήγοντας πως η ουκρανική κρίση θα έχει σαν μεγαλύτερο θύμα όχι κανένα άλλο, αλλά την ίδια την Τουρκία, μια Τουρκία που σήμερα σπαράσσεται από έντονες εσωτερικές και διασπαστικές διαμάχες οι οποίες κλυδωνίζουν αυτό το ίδιο το οικοδόμημα της Τουρκικής Δημοκρατίας. Οι εξελίξεις μάλιστα, όπως υποστηρίζεται, θα είναι ραγδαίες μέσα στο 2014, μια από τις πιο κρίσιμες χρονιές, που θα απειλήσει με πλήρη διάσπαση και κατατεμαχισμό της Τουρκίας.

    ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
    Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Ευμενη δεν κατακρινω τον Βενιζέλο, γιατί οπωσδήποτε έπρεπε να πάρει αποφάσεις γρήγορα, ωστόσο, η κόντρα του με τον βασιλιά σίγουρα έπαιξε ρόλο στις αποφάσεις του όπως ισχύει και το αντίστροφο και σίγουρα η διχόνοια αυτή έτυχε εκμετάλλευσης από τους Αγγλογαλλους. Είναι σίγουρο δε πως κανείς δεν ήθελε την αντικατάσταση της οθωμανικής αυτοκρατορίας από μια νέα αυτοκρατορία.
    Ωστόσο, το ότι η Ελλάδα πρέπει να είναι πιο κοντά στις θαλασσοκρατηρες δυνάμεις, νομίζω είναι δεδομένο και νομίζω πως είναι η επιλογή του Βενιζέλου ήταν καθόλα σωστή, εκείνο που δεν κατάφερε ήταν μας κάνει μέρος μιας συμμαχίας, αφού ουσιαστικά οι Αγγλογαλλοι μας εκμεταλλεύτηκαν. Συμφωνώ πως βιαστήκαμε να μπούμε στον πόλεμο, ωστόσο μάλλον ήταν αναπόφευκτο, εκείνο που μπορούσε να αποφευχθεί ήταν η εκστρατεία της Κριμαίας! Όλα αυτά όμως έχουν νόημα μόνον αν μάθουμε από αυτά και αν τα αναλύσουμε σωστά, κάτι που από ο, τι φαίνεται δεν γίνεται

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Nativist,
    καλύτερα εδω: http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2014/03/blog-post_2911.html#.UyA3yIU-Y-8

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Κριστιάν, με συμπαθάς. Δεν το είχα δει. Βλέπω ότι σχολιάσθηκε, αλλά μάλλον ... πτωχά :(

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Αγαπητέ Αλέξανδρε,
    Όπως ανέφερα, όλη η διπλωματική ιστορία των ετών 1915 έως 1922, υπάρχει στο βιβλίο του αείμνηστου Πρέσβεως ε.τ. Κωνσταντίνου Σακελλαρόπουλου, «Η Σκιά της Δύσεως», Εκδόσεις ΕΚΑΤΗ, Αθήνα 2009, Τιμή 21,50 Ευρώ. Είναι το καλλίτερο υπάρχον μέχρι σήμερα σύγγραμμα, που περιγράφει όλα τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν εκείνη της εποχή, την αισχρή έναντι των Ελλήνων στάση των «συμμάχων» Γάλλων, Άγγλων και Ιταλών και έχει βραβευτεί από την Ακαδημία Αθηνών.

    Σε προτρέπω να το διαβάσεις.

    Κατά την δεκαετία του '80. η εφημερίδα ΕΣΤΙΑ, η οποία υπήρξε φανατικά Βενιζελική, δημοσίευσε σε σειρές το βιβλίο ενός Άγγλου ο οποίος με σοβαρά επιχειρήματα "ξετίναζε" τον Ελ. Βενιζέλο, τόσο που ο πατέρας μου παλαιός μεν, αλλά ανανήψας Βενιζελικός έλεγε αναρωτώμενος: -"Τι έπαθε η ΕΣΤΙΑ και αναδημοσιεύει αυτά όλα για τον Βενιζέλο? Η ΕΣΤΙΑ ήταν πάντοτε βενιζελική γιατί τώρα δημοσιεύει αυτά!".

    Οπωσδήποτε η πολιτική του Βενιζέλου ήταν γενικά εσφαλμένη, διότι δεν ξεκινάς τίποτε, αν δεν λάβεις τουλάχιστον κάποιες έγγραφες εγγυήσεις, κάτι που ο Βενιζέλος ποτέ δεν έπραξε.

    Αναμφισβήτητα επρόκειτο για έναν εμπαθή άνθρωπο.

    Αυτό άλλως τε αποδεικνύεται από την στάση του να διαιρέση την Ελλάδα προκειμένου να περάσει το δικό του και την εκ μέρους του στην Βουλή ψευδέστατη (διότι γνώριζε πολύ καλά ότι υπήρχε!) αμφισβήτηση της έγγραφης εγγυήσεως του Κάϊζερ Βίλχελμ.

    Επίσης, το βιβλίο του Τζώρτζ Χόρτον «Η Μάστιγα της Ασίας» Εκδόσεις Βιβλιοπωλείου ΕΣΤΙΑΣ που μετέφρασε η κ. Σολωμονίδου είναι πολύ ενημερωτικό ως προς την στάση των "Συμμάχων"(sic!), ιδιαίτερα οι σημειώσεις που αφορούν τα διάφορα κεφάλαια του βιβλίου.


    Ευμένης Καρδιανός

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Ευχαριστώ για τη βιβλιογραφία Ευμένη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Υφίσταται μετριασμός των σχολίων.