20/3/17

Οι συνταξιούχες «κόρες» του δημόσιου τομέα

«Την αποτρέψαμε απ’ το να δουλέψει και να παντρευτεί, για να μας φροντίσει» λέει μια «σπασμένη» φωνή ηλικιωμένου, «δεν έχω περιουσία να της αφήσω, αλλά υπολόγιζα ότι με τη σύνταξή μου θα ήταν εξασφαλισμένη». Ο ανήσυχος 90χρονος συνταξιούχος δάσκαλος κάλεσε την κ. Αθηνά Οικονομίδου, διαχειρίστρια του blog agamesthigateres και επικεφαλής μιας μέχρι πρόσφατα αφανούς πληθυσμιακής ομάδας, ζητώντας βοήθεια, καθώς νιώθει ότι το τέλος πλησιάζει και αφήνει την αγαπημένη του 60χρονη κόρη «ξεκρέμαστη».
Η «κληροδότηση» της σύνταξης του γονιού, δημοσίου υπαλλήλου, στην άγαμη (ή διαζευγμένη) κόρη συνδέεται με μια διαδεδομένη αντίληψη για τον ρόλο του Δημοσίου αλλά και με τις ιδιαιτερότητες της ελληνικής οικογένειας, όπου ενδημούν στενές σχέσεις - ακόμα και εξάρτησης. Οι κατά καιρούς αλλαγές στον θεσμό αντανακλούν την πρόσφατη ελληνική ιστορία και μια... ισότητα φύλων, που έως σήμερα δεν έχει πραγματωθεί. «Η χορήγηση της σύνταξης ανάγεται στον 19ο αιώνα και αποτέλεσε κατ’αρχάς εκδήλωση μέριμνας του κράτους για τις οικογένειες των στρατιωτικών λόγω των ιδιαίτερων κινδύνων» σημειώνει ο κ. Γιώργος Βλαχόπουλος, δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω, «έτσι, στο κεφάλαιο «περί συντάξεων του στρατού ξηράς» του Ν.205/1852 ορίστηκε ίσως για πρώτη φορά πως ακόμα και αν η χήρα δεν δικαιούται σύνταξης (λόγω διάζευξης), δικαιούνται τα παιδιά: άρρενα ανήλικα ή ανάπηρα, θήλα μέχρι αποκαταστάσεώς τους». Εν συνεχεία, το δικαίωμα επεκτάθηκε στο ευρύτερο Δημόσιο. «Δεν υπάρχει άλλη χώρα της Ε.Ε. με παρόμοιο μέτρο» επισημαίνει ο κ. Βλαχόπουλος.

Για τη συνέχεια Kathimerini

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Υφίσταται μετριασμός των σχολίων.