16/5/17

“Η σχέση μας με την Τουρκία θα είναι ακατανίκητη”, λέει ο Τραμπ, αλλά στηρίζει τους Κούρδους


Η σχέση μας με την Τουρκία θα είναι ακατανίκητη, δήλωσε ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ μετά τη συνάντησή του με τον Τούρκο Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Ο κ. Ερντογάν εξέφρασε την ελπίδα για μια νέα εποχή στις σχέσεις των δύο χωρών και ότι δεν θα επαναληφθούν σφάλματα του παρελθόντος. ΣΤΗΡΙΖΕΙ ΚΟΥΡΔΟΥΣ, ΕΙΔΗΣΗ ΕΔΩ Η κατ’ ιδίαν συνάντηση διήρκεσε μισή ώρα και κάλυψε τη συριακή κρίση (με αιχμή του δόρατος την απόφαση της αμερικανικής κυβέρνησης να εξοπλίσει την κουρδική οργάνωση YPG), το αίτημα της `Αγκυρας για έκδοση (και μέχρι να ολοκληρωθεί η νομική διαδικασία φυλάκιση) του Φετουλάχ Γκιουλέν και ζητήματα των διμερών τους σχέσεων. Ο καθαρός χρόνος της κατ’ ιδίαν συνομιλίας των δύο ανδρών – αν υπολογιστεί ότι ο μισός αναλώθηκε στη μετάφραση – ήταν περίπου 15 λεπτά, πολύ μικρός σε σύγκριση με παλαιότερες συνομιλίες του τέως Προέδρου Μπαράκ Ομπάμα με τον κ. Ερντογάν. Μετά τις κοινές δηλώσεις, οι δύο Πρόεδροι, μαζί με τους Υπουργούς Εξωτερικών των δυο χωρών κι άλλους ανωτέρους συμβούλους παρακάθισαν σε γεύμα εργασίας διάρκειας περίπου 45 λεπτών.




Για τη συνέχεια mignatiou

8 σχόλια:

  1. Μπράβο βρε Ερντογάνη!!!Τα κατάφερες και έβαλες την ουρά στα σκέλια.Και τι ουρά απλώνεται από το Ιράν μέχρι τα Η.Α.Ε!!Τα κατάφερες ,τα καλύτερα έρχονται.
    Στην φώτο ποιος είναι ο Πάνος Καμμένος???

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Στην φώτο ..." Νομίζω είναι απο διαφήμιση της North Face.

      Διαγραφή
  2. Εγώ πάντως τον Ερντογάν μόνο ανήσυχο δεν τον είδα στις εικόνες....

    Κοιμόμαστε και ονειρευόμαστε την κατάρρευση της Τουρκίας και την ίδρυση κουρδικού κράτους και και και.....

    Η Τουρκία έχει αποκτήσει (λόγω γεωγραφίας) και διατηρεί (λόγω σταθερότητας πολιτικής) ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟ ΒΑΡΟΣ ΜΕΣΑΙΑΣ ΔΥΝΑΜΗΣ.

    Η διαχείριση της γεωγραφικής της θέσης είναι όχι για σεμινάριο, όχι για εξαμηνιαίο μάθημα, για τετραετές πρόγραμμα σπουδών τουλάχιστον είναι !!!

    Έχει ξεφύγει προ πολλού από το status συμμάχου-ορντινάτσα που ούτε καν αυτό δεν είμαστε εμείς πλέον.

    Πάψτε επιτέλους να περιμένετε το τέλος των άλλων (και να το παρουσιάζετε και ως επκικείμενο), όταν μάλλον πλησιάζει πρώτα το τέλος το δικό μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φίλε μου!!Κανείς δεν περιμένει το τέλος του άλλου. Είμαστε Χριστιανοί και διδάσκουμε την αγάπη..ακόμη και για ους Τούρκους!! Σε μία συμμαχία που αποτελείτε από 1 μόνο ισχυρό, δεν υπάρχει status μεσαίας δύναμης αλλά μόνο ορτινάτσας. Αν υπάρχει η πιθανότητα να σταθεί κάποιος στρατιωτικά και στρατηγικά δεν χρειάζεται να βρίσκεται σε κάποια συμμαχία την δημιουργεί μόνος του..δεν φιλάει κατουρημένες ποδιές μια στους Ρώσους μια στους Αμερικάνους και τούμπαλι. Αυτό δείχνει μια γενική ανασφάλεια.Όσο αφορά για την διαχείριση της γεωγραφικής της θέσης συμφωνώ αλλά μάλλον αυτό θα λάβει τέλος σύντομα .

      Διαγραφή
  3. Και για προσέξτε λίγο τον χάρτη στην αρχή της διαφήμισης.....

    https://www.youtube.com/watch?v=E9biMmUhVfI

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Η Τουρκία είναι περιφεριακή δύναμη και ως εκ τούτου υπολογίσιμος παράγοντας στις διεθνείς σχέσεις.Η ηγεσία της αξιοποιεί την στρατηγική της θέση,το μέγεθος των ενόπλων της δυνάμεων και τις προοπτικές ανάπτυξης της οικονομίας της,στην προώθηση των εθνικών της στόχων.Αυτό της δίνει την ευχέρια να επιλέγει συμμάχους,έστω και ευκαιριακούς στην διεκδίκηση των συμφερόντων της.Αυτή την στιγμή παρότι έχει τόσα μέτωπα ανοιχτά,διεκδικεί το Αγαθονήσι και άλλες Ελληνικές βραχονησίδες.Στο Κυπριακό απαιτεί λύση με καθαρά δικούς της όρους χωρίς την παραμικρή υποχώρηση.Εχω την αίσθηση ότι στο εγγύς μέλλον,θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε την απειλή με τα όπλα.Γι'αυτό επιβάλλεται η υπεύθυνη ηγεσία να λάβει τα κατάλληλα μέτρα ,ώστε να μη αιφνιδιαστούμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Δεν είναι ακριβώς έτσι, αγαπητοί συσχολιαστές, η Τουρκία έχει αρχίσει να κάνει λάθος διαχείριση της γεωπολιτικής της θέσης.

    Ο Κεμάλ είχε την ευφυΐα να καταλάβει ότι μόνον ως προκεχωρημένο μεσανατολικό φυλάκιο της Δύσης θα επιβιώσει και έτσι έκαναν στην Τουρκία όλα τα χατήρια μέχρι το 2002-2003 (ακόμη και την "Cyprus in the form of the Annan plan" της έδιναν). Ο χώρος της Τουρκίας ήταν "της Δύσης" και άρα γεωπολιτικά ήταν από χρήσιμη έως πολύτιμη.

    Ο νεοοθωμανισμός του Ερντογάν όμως, με ιδεολογικό θεμελιωτή τον Νταβούτογλου, άλλαξε άρδην τους συσχετισμούς. Η άρνηση της Τουρκίας να διέλθουν τα στρατεύματα των ΗΠΑ το 2003 ήταν το πρώτο κρούσμα από πολλά. Καίριας σημασίας η εχθρότητα προς το Ισραήλ, την οποία περιστασιακές συμφιλιώσεις δεν θα το αλλάξουν, δεν μπορούν να το αλλάξουν αυτό για μια χώρα που βλέπει τον εαυτό της περισσότερο ως μουσουλμανική χώρα, παρά ως δυτική χώρα - για να μην πούμε αποκλειστικά ως δυτική από ένα σημείο και μετά. Και τώρα η Γερμανία, η κυρίαρχη δύναμη της Ε.Ε., αναγκάζεται να αποσύρει (έστω: να σκεφτεί να αποσύρει) τα πολεμικά της αεροσκάφη από την Τουρκία επειδή δεν της δίδει τη δυνατότητα να έχει πρόσβαση εκεί οι πολιτικοί επικεφαλής των γερμανικών ενόπλων δυνάμεων. Ας μην μιλήσουμε καν για τους Αμερικανούς που θεωρούν τους Κούρδους πιο αξιόπιστους συμμάχους από τη νατοϊκή Τουρκία. Και που στη Ρωσο-ουκρανική κρίση προτίμησαν τα λιμάνια της επίσης νατοϊκής Ρουμανίας για ελλιμενισμό των σκαφών τους, αντί για τα τουρκικά της παραδοσιακής συμμάχου Τουρκίας.

    Με αυτά όλα η Τουρκία καθίσταται σταδιακά εχθρική για τη Δύση χώρα που κατέχει πολύτιμο γεωπολιτικά έδαφος και, άρα, ναι, κάποτε πρέπει να λυθεί το πρόβλημα αυτό για την Δύση. Ήδη η συμμαχία της με την Ρωσία, όσο περιστασιακή και τυχοδιωκτική και εάν είναι, δημιουργεί άλλα προβλήματα και άλλους συνειρμούς στην Δύση. Πολύ απλά, η Ρωσία με την Τουρκία σύμμαχο είναι σχεδόν αδύνατον να νικηθεί στη Συρία.

    Τέλος, ας μην λησμονούμε και το σοβαρό πρόβλημα της αποδιάρθρωσης των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του Ιουλίου 2016, που έδειξε τις επιχειρησιακές επιπτώσεις του στη μάχη της Αλ Μπαμπ, όπου οι άτακτοι του ΙΣΙΣ κατάφεραν σοβαρές νίκες έναντι του τουρκικού στρατού μέχρι να συνθηκολογήσουν τελικά με τους Τούρκους σχεδόν αναγκαστικά, προ του επελαύνοντος από τα νότια Άσαντ. Αν ο κάποτε δεύτερος στρατός του ΝΑΤΟ δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα εναντίον ατάκτων, αυτό μειώνει κατά πολύ και τη στρατιωτική χρησιμότητα της γείτονος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Υφίσταται μετριασμός των σχολίων.