29/9/17

Τέσσερις σταθμοί


ΣΤΑΘΜΟΣ 1ος
Το βράδυ της 14ης Αυγούστου του 1909 θα γραφόταν μια ακόμα από εκείνες τις περίεργες σελίδες της ελληνικής ιστορίας που η άμεση και «κινηματική» εμπλοκή του στρατού στην πολιτική ζωή θα καταγραφόταν αργότερα σαν μια θετική εξέλιξη στον εκδημοκρατισμό της χώρας. Είχε προηγηθεί άλλη μια τέτοια το 1843 με τη Συνταγματική Επανάσταση.
Σε μια συνοικία της Αθήνας μακριά από το κέντρο, στο Γουδί, στεγαζόταν η «Φρουρά των Αθηνών». Εκεί, είχαν συγκεντρωθεί 449 αξιωματικοί, 2.546 στρατιώτες και ναύτες και 67 χωροφύλακες του αντιμοίραρχου Σπυρομήλιου. Α, είχαν μαζί τους και 22 πυροβόλα. Πρωθυπουργός τότε ήταν ο Δημήτριος Ράλλης, αγγλόφιλος ο οποίος μερικές εβδομάδες νωρίτερα είχε διαδεχτεί τον γερμανόφιλο Γεώργιο Θεοτόκη σε μια πολιτική εναλλαγή που ανακύκλωνε μια βαλτωμένη πολιτική ζωή, αλλά προετοίμαζε και το έδαφος για τον πρώτο μεγάλο Ελληνικό Εμφύλιο, τον Εθνικό Διχασμό.

Για τη συνέχεια Amagi

3 σχόλια:

  1. Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο αναρωτιέμαι αν ο συγγραφέας έχει σκεφτεί πως επειδή ο στρατός έχει βγει από την εξίσωση ίσως ήρθε η ώρα η σαπίλα να νικήσει οριστικά και να τελειώνει με αυτό το κωλοεθνος όπως επανειλημμένα έχουν δηλώσει οι συριζοκουκουλοφοροι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Υπάρχει κάποιος λόγος για τον οποίο γράφτηκε το άρθρο ή απλά γεμίζει την ιστοσελίδα σας; γιατί αν συμβαίνει το δεύτερο είναι καλύτερα να βάλετε τον "μικρό σερίφη" σε συνέχειες..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αναφέρεται ο Μεταξάς αλλά όχι ως σταθμός, ενώ ο Καραμανλής αποτελεί σταθμό. Εξαιτίας όμως του Μεταξά ανήκουμε στους νικητές του Β΄παγκοσμίου πολέμου, ενώ, εξαιτίας του Καραμανλή παγιώθηκε η τουρκική εισβολή στην Κύπρο, αποχωρήσαμε από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ και δώσαμε στην Τουρκία ευκαιρία για διεκδικήσεις στο Αιγαίο. Μας έβαλε βέβαια στην Ευρώπη που τόσο πολύ και με συνέπεια μας υποστήριξε τόσο στο κυπριακό όσο και στο μετέπειτα μακεδονικό...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Υφίσταται μετριασμός των σχολίων.