18/12/17

Η «εξομολόγηση» ενός κατασκόπου, πράκτορα της ΜΙΤ εις βάρος της Ελλάδας

Γιάννης Σουλιώτης
Οταν συνελήφθη, ο Μάρτιν έδωσε στους Ελληνες αστυνομικούς πλήρη πρόσβαση στο υλικό του. «Δεν είμαι περήφανος, ζητώ συγγνώμη από τις οικογένειες που απογοήτευσα», λέει σήμερα (φωτογραφία αρχείου).
Καθόταν μόνος σε μία από τις ταβέρνες του λιμανιού ατενίζοντας το Αιγαίο, όταν τον πλησίασε ένας άγνωστος άνδρας που του συστήθηκε ως «Μεχμέτ». «Γεια σου Mάρτιν» του είπε, προφασιζόμενος ότι είχαν γνωριστεί παλαιότερα στην Τουρκία. «Ηξερε ότι είμαι φωτογράφος και μου ζήτησε κάποιες εικόνες με τουριστικό ενδιαφέρον» θυμάται ο Μάρτιν. «Το θεώρησα κολακευτικό».
Τρεις ημέρες αργότερα συναντήθηκαν ξανά, αυτή τη φορά στη Σμύρνη, όπου ο Μεχμέτ επανέλαβε την πρότασή του: «Θέλουμε φωτογραφίες με ανεμόμυλους, παλιά διατηρητέα σπίτια και άλλα αξιοθέατα». Συνοδευόταν από πέντε άνδρες, οι οποίοι δεν συστήθηκαν ούτε απηύθυναν τον λόγο στον Μάρτιν. Φορούσαν γκρι κοστούμια και μπλε πουκάμισα. «Την επόμενη φορά φέρε μαζί το λάπτοπ σου» τον προέτρεψε ο Μεχμέτ στο τέλος της κουβέντας τους και συμφώνησαν να τα ξαναπούν σε εστιατόριο της Σμύρνης μια εβδομάδα αργότερα. «Σε εκείνη τη συνάντηση μου αποκάλυψε ότι δεν τους ενδιέφερε το τουριστικό κομμάτι και ότι ήθελαν να φωτογραφίζω τις κινήσεις στρατιωτικών οχημάτων. Με απείλησε ότι εάν δεν δεχόμουν να συνεργαστώ, είχαν άλλες μεθόδους να με πείσουν να το κάνω».
Ο Μάρτιν συνελήφθη να φωτογραφίζει στρατιωτικές εγκαταστάσεις ακριτικού νησιού και καταδικάστηκε σε φυλάκιση για προδοτική κατασκοπεία εις βάρος της Ελλάδας. Είχε στρατολογηθεί στις αρχές της δεκαετίας από πράκτορες της τουρκικής ΜΙΤ, που εκείνη την περίοδο είχαν αναπτύξει το λεγόμενο «δίκτυο των συνταξιούχων»: Μια ομάδα κατασκόπων με ηλικιωμένους από τη Βόρεια Ευρώπη, οι οποίοι είχαν επιλέξει να εγκατασταθούν στο Αιγαίο, μακριά από το «τοξικό» κρύο του Βορρά.
«Γνώριζαν τα πάντα»
Πριν από λίγες εβδομάδες, η υπόθεσή του δικάστηκε σε δεύτερο βαθμό και η έδρα τού επέβαλε ποινή φυλάκισης με δυνατότητα εξαγοράς (του αναγνωρίστηκε το ελαφρυντικό της ειλικρινούς μεταμέλειας). Οδηγήθηκε προσωρινά στη φυλακή και τελικά πήρε αποφυλακιστήριο μερικά εικοσιτετράωρα αργότερα, χάρη και στη συνδρομή του δικηγόρου του. Στη συνέχεια, παραχώρησε συνέντευξη στην «Κ» υπό την προϋπόθεση να αλλοιωθούν τα στοιχεία ταυτότητάς του και ορισμένες κρίσιμες πληροφορίες που θα μπορούσαν να τον εκθέσουν σε κίνδυνο.
«Οταν με πλησίασαν για να με στρατολογήσουν γνώριζαν τα πάντα για μένα. Τις οικογένειες με τις οποίες διατηρούσα φιλικές σχέσεις, τους συνεργάτες μου ως φωτογράφος, κυρίως όμως ότι είμαι ομοφυλόφιλος και ότι είχα ερωτικό δεσμό με ένα νεαρό Τούρκο, τον Μπιλάλ» εξηγεί ο Μάρτιν και συνεχίζει: «Στην τρίτη μας συνάντηση, ο Μεχμέτ χτύπησε δυνατά το χέρι του στο τραπέζι και με απείλησε λέγοντάς μου “ξέρουμε ότι είσαι αρρωστημένος άνθρωπος Μάρτιν. Θα υπακούσεις σε ό,τι σου λέμε, διαφορετικά θα κάνουμε κακό στην οικογένεια του Μπιλάλ ή σε σένα”», εξηγεί με τρεμάμενη φωνή.
Μέχρι την ηλικία των 50, ο Μάρτιν ζούσε σε μια μεγαλούπολη του ευρωπαϊκού Βορρά, όμως λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε, οι γιατροί του συνέστησαν να μετακομίσει σε περιοχή με πιο θερμό κλίμα. Εγκαταστάθηκε αρχικά στην Αττάλεια και στη συνέχεια στη Σμύρνη, όπου είχε μια ήρεμη ζωή. Εννιά χρόνια αργότερα, το ασφαλιστικό του ταμείο τον ενημέρωσε ότι προκειμένου να διατηρήσει τη σύνταξή του θα έπρεπε να επιστρέψει σε κράτος-μέλος της Ε.Ε. «Επισκεπτόμουν τακτικά την Ελλάδα και γνώριζα καλά τα περισσότερα νησιά του Αιγαίου. Ηταν εύκολη απόφαση να εγκατασταθώ σε ένα απ’ αυτά» λέει στη συνέντευξή του, την πρώτη ενός πρώην κατασκόπου της ΜΙΤ σε ελληνικό μέσο.
Με την οικογένεια του Μπιλάλ ανέπτυξε φιλικές σχέσεις το διάστημα που ζούσε στη Σμύρνη και διατήρησε επικοινωνία μαζί τους μετά τη μετακίνησή του στην Ελλάδα. «Κάθε φορά που τους επισκεπτόμουν στην Τουρκία ερχόταν η αστυνομία με το πρόσχημα ότι στο σπίτι γίνονται όργια», είπε ενώπιον του δικαστηρίου (τα πρακτικά βρίσκονται στη διάθεση της εφημερίδας).
Οι πράκτορες της ΜΙΤ εγκατέστησαν στο λάπτοπ του ένα λογισμικό και του εξήγησαν πως έπρεπε να το χρησιμοποιεί για να επικοινωνεί μαζί τους. Εάν οι ελληνικές αρχές τον εντόπιζαν, εκείνοι θα έλεγαν ότι δεν τον γνωρίζουν. «Μου είπαν ότι κάθε μέρα θα ανοίγω τον υπολογιστή και θα βρίσκω οδηγίες. “Θα διαβάζεις τι σου ζητάμε και θα πηγαίνεις στο τάδε ή το δείνα στρατόπεδο”. Δεν τους ενδιέφεραν οι στρατιωτικές υποδομές στην πρώτη γραμμή. Αυτές τις γνώριζαν ήδη. Ηθελαν λεπτομερή ενημέρωση για τα μετόπισθεν. Ποια μέσα μεταφοράς υπάρχουν σε κάθε εγκατάσταση, τον τύπο τους, πόσα απ’ αυτά ήταν καλυμμένα με κουκούλες, πόσα όχι, ποιος έμπαινε και ποιος έβγαινε από κάθε στρατόπεδο».
Οι πληροφορίες που συγκέντρωνε, ενσωματώνονταν σε αρχείο ψηφιακής εικόνας (jpg) με τη χρήση ειδικού λογισμικού (fotolabor). «Μου είπαν ότι θα παίρνεις κάποιες φωτογραφίες άσχετες και θα κολλάς το κείμενο πίσω απ’ αυτές. Το πρόγραμμα που εγκατέστησαν στον υπολογιστή είχε αυτή ακριβώς τη δυνατότητα», εξηγεί και συνεχίζει: «Μόλις τα έστελνα έπρεπε ένα ένα να τα διαγράφω».
Για διάστημα μερικών ετών και μέχρι τη σύλληψή του κατέγραφε σχεδόν σε καθημερινή βάση στρατιωτικές εγκαταστάσεις και οτιδήποτε άλλο του υποδείκνυαν οι Τούρκοι πράκτορες, όπως για παράδειγμα το αεροδρόμιο του νησιού, το εργοστάσιο της ΔΕΗ, μια λιμνοδεξαμενή άρδευσης, φρεάτια κ.ά. Επρεπε να στέλνει τις απαντήσεις στη διάρκεια της νύχτας και είχε χρονικό περιθώριο τριών ημερών για να φέρει σε πέρας κάθε αποστολή. «Αν κάτι ξέφευγε από την προσοχή μου ή όσες φορές δοκίμασα να στείλω λανθασμένες ή ελλιπείς πληροφορίες, με διόρθωναν λέγοντάς μου ότι “ο φωτογράφος της υπηρεσίας είδε κάτι διαφορετικό”. Ηταν φανερό ότι δεν δούλευα μόνο εγώ γι’ αυτούς στο νησί».
Την πρώτη, δοκιμαστική περίοδο εργάστηκε άμισθος. Αργότερα άρχισε να εισπράττει 400 ευρώ και στη συνέχεια 700 ευρώ τον μήνα για τις υπηρεσίες του. Tον τελευταίο χρόνο, όταν πια είχε μάθει καλά τη «δουλειά», η αμοιβή του ανέβηκε στα 1.250 ευρώ. Τα χρήματα κατατίθεντο στον λογαριασμό του, μολονότι ο ίδιος δεν τους έδωσε ποτέ τον αριθμό, ενώ ως εντολέας εμφανιζόταν μια άγνωστη γυναίκα.
Τα μηνύματα
Συνελήφθη πέντε χρόνια μετά τη στρατολόγησή του, όταν αστυνομικοί τον είδαν να οδηγεί «ένα μπλε κουρσάκι» –όπως το περιέγραψαν– σε αγροτικό δρόμο, κοντά σε στρατιωτική εγκατάσταση του νησιού. «Εντοπίσαμε τον κατηγορούμενο σε έναν χωματόδρομο. Ο δρόμος δεν ήταν κεντρικός και το αυτοκίνητο μας κίνησε την περιέργεια» κατέθεσε ο αστυνομικός που τον συνέλαβε. Στο παρελθόν, αξιωματικοί του στρατού τον είχαν δει να τριγυρνά κοντά σε στρατόπεδα και είχαν κρατήσει την πινακίδα κυκλοφορίας του αυτοκινήτου του. Ομολόγησε αμέσως και περιέγραψε με λεπτομέρεια τη δράση του, ενώ έδωσε στους αστυνομικούς πλήρη πρόσβαση στα μηνύματα που βρίσκονταν αποθηκευμένα στον ηλεκτρονικό υπολογιστή του. Ενδεικτικά: «Εδώ βρίσκονται πέντε Unimog Mercedes». «Η δίοδος τελειώνει μπροστά σε ένα διώροφο πέτρινο παρατηρητήριο με μπάρα. Από μη εξασκημένο μάτι δεν μπορεί να εντοπιστεί αυτό το στρατόπεδο». «Εδώ βρίσκονται έξι στρατιωτικά τεθωρακισμένα σκεπασμένα με κουκούλες». «Εκεί οδηγεί στενό μονοπάτι σε στρατιωτική δεξαμενή, μετά από 50 μέτρα πέτρινη σκοπιά με περιφερειακή θέα βαμμένη λαδί». «Στις 15/4 με πλοίο 30 τεθωρακισμένα Leopard».
Τα παραπάνω περιλαμβάνονται σε έκθεση πραγματογνωμοσύνης, που συμπεριλήφθηκε στη δικογραφία μαζί με 13 φωτογραφίες στρατοπέδων που βρέθηκαν αποθηκευμένες στη φωτογραφική μηχανή του Μάρτιν. «Δεν είμαι περήφανος γι’ αυτό που έχω κάνει. Ζητώ συγγνώμη από τις οικογένειες που απογοήτευσα. Ντρέπομαι να κοιτάξω πολλούς ανθρώπους στα μάτια» είπε, ολοκληρώνοντας την απολογία του ενώπιον του δικαστηρίου. Σήμερα, έχει ξεκινήσει καινούργια ζωή σε χώρα του ευρωπαϊκού Βορρά. Διατηρεί δεσμούς με την Ελλάδα και ελπίζει να ζήσει γαλήνια τα χρόνια που του απομένουν.
Καθημερινή

5 σχόλια:

  1. Το θέμα είναι ότι η ελληνική δικαιοσύνη έκανε το θαύμα της και ο παραπάνω τύπος (ή τύπισσα γιατί όπως παραδέχεται ο ίδιος πρόκειται περί λουμπινας) αφέθηκε ελεύθερος. Καθόλου αποτρεπτικό για τον επόμενο που θα το επιχειρήσει ή μάλλον τους επόμενους που το επιχειρούν ήδη. Καλώς ή κακώς σ αυτά τα θέματα ο φόβος φυλάει τα έρμα. Όταν ο φοβος της σκληρής τιμωρίας δεν υπάρχει τα έρμα δηλαδή την πατρίδα στην προκειμένη περίπτωση κανείς δεν δύναται να την φυλάξει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Re pedia, ti pragmata einai afta; Eprepe na loosei sthn fylaki.
    Dr. Athanas

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ειμαστε χειροτεροι και απο την Ζουαζιλανδη κ την Ζιμπαμπουε. Που εισαι ρε Μουγκαμπεεε..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Η πρακτική εκμεταλλευσεις κίναιδων, μοναχικών γυναικών και ανδρών λόγο της αδυναμίας τους για κατασκοπεια είναι παλιά και εφαρμοζόμενη κυρίως από την πρώην Σοβιετική Ένωση, η πρώην A.Γερμανία κατασκόπευε την Δ.Γερμανία χρόνια μέσα από gigolo πράκτορες που είχαν εκπαιδευτεί για μοναχικές γυναίκες που εργάζονταν σε γραφεία πολιτικών όπως και του Γερμανού πρωθυπουργού Helmut Kohl.
    Πιστεύω ότι κατασκοπεύει αντίστηχα και η Ελλάδα τους απέναντι, όσο για τον Μάρτιν θα έπρεπε να κάτσει στην φυλακή τουλάχιστον μια πενταετία, δεν θα περνούσε και τόσο άσχημα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτός που θέλει πληροφορίες προσπαθεί να σπάσει τον/τους κύκλο/κύκλους ασφαλείας που έχει στήσει από την απέναντι πλευρά αυτός που είναι υπεύθυνος για την ασφάλεια των πληροφοριών.

      Η περίπτωση του Μάρτιν απ'ότι φαίνεται ήταν σημαντική αλλά "ψιλικατζής" παρά τις σημαντικές φωτογραφίες του.

      Η διαρροή της πληροφορίας μπορεί να γίνει από οπουδήποτε. Ακόμα και από παντρεμένο/η και πιστό σύζυγο. Και μπορεί να γίνει με "ξένο μέσα στο σπίτι μας", από "τυφλοπόντικα".

      Μία που ήταν γραμματέας στο υπουργείο Άμυνας της Δυτικής Γερμανίας, που δεν ήταν μοναχική, που ήταν παντρεμένη, είχε παιδιά, είχε καλές σχέσεις με τον σύζυγο της κι όμως η "βίδα γύρισε" κι άρχισε να αφήνει ότι της ζητούσαν στο ντουλαπάκι του νιπτήρα μιας τουαλέτας σε ένα τρένο που έκανε συγκεκριμένο δρομολόγιο.

      Η ασφάλεια του υπουργείου δοκίμασε ποτέ να την στρατολογήσει/δοκιμάσει με τον τρόπο που το έκανε ο αντίπαλος? (Πριν την προσλάβουν ή μετά την πρόσληψη της). Πρέπει να σκέφτεσαι όπως ο εχθρός πριν απ' αυτόν. Να κλείνεις κενά, να τα δοκιμάζεις όλα, συνέχεια, κάθε μέρα κάτι να σκέφτεσαι για δοκιμή.

      Οι Αμερικανοί σε μία δικιά τους μυστική επιχείρηση την πάτησαν από διαρροή μέσω 19χρονου φοιτητή γιου στελέχους της υπηρεσίας. Έκανε ποτέ κανένας τυπικό (αλλά και ξαφνικό επειδή έτσι ξύπνησε, δεν είχε τι να κάνει και σκέφτηκε "για να δούμε τι κάνει αυτό το παιδί") έλεγχο ασφαλείας να δουν εκτός από τη γυναίκα του, τα παιδιά του τι παρέες έχουν, ποια/ον έχουν φίλο κτλ?

      Η επιλογή των ατόμων πρέπει να γίνεται πολύ προσεκτικά και πέρα από τα τυπικά προσόντα και τα τυπικά τεστ. Και πάλι δεν μπορείς να είσαι σίγουρος.

      Το άτομο σε ένα υπουργείο άμυνας ή μία υπηρεσία πληροφοριών πρέπει να υπεραγαπήσει την υπηρεσία. Πρέπει η υπηρεσία του/της να τον/την σπουδάσει(ακόμα κι αν έχει σπουδάσει), να είναι το "σπίτι" του, το κρεβάτι του, το νηπιαγωγείο του παιδιού του, ο τόπος εργασίας της/του συζύγου του, να είναι το μέρος που λύνει όλα τα προβλήματα για να αφιερώνεται ψυχή και σώμα απερίσπαστος στον σκοπό. Για όλα αυτά απαιτείται αξιοκρατία, χρήμα και σωστή αξιοποίηση του.

      Τα μεγαλύτερα πάθη των ανθρώπων(αφού αξιολογήσεις την ιδεολογία τους και ψάξεις σχολαστικά το παρελθόν και περάσεις με έξυπνους τρόπους από συνέντευξη το συγγενικό περιβάλλον και δεν προκύψει κάτι αρνητικό) είναι το σεξ και το χρήμα. Σε πόσες χώρες έχουν τους οικονομικούς πόρους και την οργάνωση για να δοκιμάσουν σε "ακραίες" συνθήκες πριν στρατολογηθούν ή πριν προσπαθήσουν να στρατολογήσουν υποψήφια στελέχη?
      Αν τον/την δοκιμάσεις και εντοπίσεις ένα καλό "υλικό" χωρίς πάθη τον/την παντρεύεις με έξυπνο τρόπο με το αντίστοιχο εν υπηρεσία (ή υποψήφιο κι αυτό) "υλικό" της υπηρεσίας και φτιάχνεις κάτι πραγματικά καλό και δυνατό. Κλείνεις κενά πριν καν προκύψουν. Και πάλι θα χρειάζονται τυπικοί αλλά και αιφνιδιαστικοί έλεγχοι ασφαλείας. Ο χειρότερος εχθρός είναι η ρουτίνα.

      Διαγραφή

Υφίσταται μετριασμός των σχολίων.