7/11/18

Η Ξεχασμένη Επανάσταση στο Φυσικείο της Αθήνας


Έγραψε πρόσφατα στην Καθημερινή ο δημοσιογράφος Τάκης Θεοδωρόπουλος ότι «Χθες η Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών παρέμεινε κλειστή εις ένδειξιν διαμαρτυρίας για την ανακατάληψη του περίφημου «χώρου» από την επίσης περίφημη «συλλογικότητα ο Ρουβίκωνας» …..Το πρόβλημα ξεκινάει από τις μακρινές εκείνες ημέρες του 1974, όταν το λεγόμενο «φοιτητικό κίνημα» προβιβάστηκε σε πολιτειακό θεσμό και κατέλαβε το πανεπιστήμιο ως τοποτηρητής της δημοκρατίας. Κοινώς, κατέλυσε την ελευθερία της διακίνησης των ιδεών, της σκέψης και της έκφρασης, για να εγκαθιδρύσει ένα τυραννικό καθεστώς ελέγχου, υποταγμένο στις πολιτικές της συγκυρίας και στην περιφρόνηση του ακαδημαϊκού περιβάλλοντος». Αυτή είναι η καλύτερη περίληψη που έχω διαβάσει για το θέμα αυτό.
Ναι, υπήρχε ένα «φοιτητικό κίνημα» εκείνη την εποχή. Στα αμφιθέατρα γινόταν χαμός στο ίσωμα. Οι γενικές συνελεύσεις ήταν θεάματα εφάμιλλα αυτών του Κολοσσαίου. Έπεφταν κορμιά, αριστερά και αριστερότερα. Τα Πανεπιστήμια έπρεπε να γίνουν σαν το Λομονόσοφ, που έσφυζε εκείνη την εποχή απο ακαδημαϊκό άσυλο και ελευθερία του λόγου. Τα Χάρβαρντς και τά Στάνφορντς τότε δεν έπαιζαν γιατί ήταν «ΝΑΤΟϊκά». Για να γινόταν αυτό έπρεπε βέβαια να φύγουν όλοι οι φασίστες οι καθηγητές. Να γίνει «αποχουντοποίηση». Αυτή ήταν το απόγειο του κινήματος στο Φυσικό της Αθήνας. Και φυσικά η περίπτωση του Αλκιβιάδη Αποστολάκη, καθηγητή Πυρηνικής Φυσικής, ήταν καραμπινάτη. Το κατηγορητήριο, που συνέταξε το νομικό τμήμα της ΑΑΣΠΕ (του Κινεζόφιλου ΕΚΚΕ), εκτός από τη συνεργασία του Αποστολάκη με την Χούντα και κάτι προσβλητικά σχόλιά του για το Πολυτεχνείο, περιλάμβανε και το γεγονός οτι την έδρα τού την έδωσε η βασίλισσα Φρειδερίκη. Όι, Όι, μάνα μου. Ήταν τυχερός που ο Λόχος Λόρδος Μπάιρον έπεσε τότε στην Σκομπία πάνω σε ιμπεριαλιστές. Αλλιώς θα κυνηγούσε ακόμα μοναρχοφασίστες σαν του λόγου του.


Για τη συνέχεια HuffingtonPost

2 σχόλια:

  1. "Έτσι κουλάρισε η αποχουντοποίηση και τα πράγματα έγιναν λίγο ανιαρά. Την βγάζαμε μόνο με σόφτ θεματάκια, όπως το πως να ψειρίζουμε διαλεκτικά τη μαϊμού, ποιος ήταν ο καλύτερος δρόμος για τον επάρατο, και ποιος ήταν ο καλύτερος επάρατος γιατί τότε έβγαινε σε πολλές ποικιλίες. (Σήμερα βγαίνει μόνο σε μια, την ψεκασμένη.)".... ΤΕΛΕΙΟΣ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Φοβερό το κείμενο.. Να γελάς και να κλαις..Κάπως έτσι ήταν τα πράγματα σε όλες τις Σχολές μέχρι πρόσφατα, ίσως να παραμένει ο απόηχος μέχρι σήμερα. Το πρόβλημα δεν είναι ένα χαμένο εξάμηνο.. Αξίζει να χαθεί κι ένα εξάμηνο αν πρόκειται για σημαντικό θέμα.
    Το πρόβλημα είναι η γελοιότητα κάποιων θεμάτων όπως αυτό που αναφέρεται και το ανερμάτιστο κάποιων πραγμάτων (έχω ακούσει π.χ. ότι παλιότερα γινόταν ψήφισμα της Πανσπουδαστικής για να πάνε οι κνίτες στη Νικαράγουα και να μαζέψουν καφέ με τα συντρόφια..)..

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Υφίσταται μετριασμός των σχολίων.