27/11/18

Ο καπιταλισμός στη χειρότερη μορφή του

Υποτίθεται ότι ο κύριος ρόλος του κράτους είναι να κάνει αυτά που δεν θέλουμε να εμπιστευτούμε στον ιδιωτικό τομέα. Να έχει το μονοπώλιο της βίας, να μας προστατεύει, να επιβάλλει δικαιοσύνη, να βάζει κάποιους κανόνες στην αγορά και να παρέχει κάποιες βασικές κοινές υποδομές.
Στην Ελλάδα, αντί να κάνει αυτά, το κράτος έχει γίνει επιχείρηση. Είναι ο μεγαλύτερος εργοδότης. Αναλαμβάνει να κάνει ό,τι δουλειά μπορεί να φανταστεί κανείς, από διαχείριση νοσοκομείων και τηλεοπτικών καναλιών μέχρι παραγωγή ενέργειας. Αυτές τις δουλειές τις κάνει κάκιστα – απόδειξη πως όποιος έχει τα χρήματα προτιμά τις ιδιωτικές εναλλακτικές.
Τις κάνει όμως και ανήθικα. Στήνει αυθαίρετα μονοπώλια, στελεχώνει αναξιοκρατικά, μολύνει απερίσκεπτα το περιβάλλον, ανταγωνίζεται αθέμιτα, δεν λογοδοτεί και φυσικά τα πολιτικά του στελέχη είναι υπεράνω του νόμου. Ετσι και πάει καμιά ιδιωτική επιχείρηση να κάνει την παραμικρή επένδυση, ξεσηκώνεται το πανελλήνιο με τη μέγιστη καχυποψία ότι θα μας ξεπουλήσει, θα μας καταστρέψει, θα μας εκμεταλλευτεί.
 Τρέμουμε μήπως οι ιδιώτες πειράξουν κανένα κορμοράνο, ενώ παρακάτω καίμε λιγνίτες και οι δήμοι μας έχουν ανοιχτές χωματερές.
 Επιβάλλουμε αυστηρό κανονιστικό πλαίσιο στις τιμές για να μην κλέψουν οι ιδιώτες τον κοσμάκη, ενώ ο εκάστοτε υπουργός Οικονομικών βάζει κάποιο «έκτακτο» φόρο κάθε φορά που τα κάνει θάλασσα και ξεμένει από ρευστό. Ανησυχούμε μήπως διαφθείρουν τη νεολαία μας με δευτεροκλασάτη παιδεία, ενώ τα δημόσια πανεπιστήμια ή καίγονται, απεργούν ή τελούν υπό κατάληψη από «ρωμαλέα» κινήματα. 
Θέλουμε να προστατεύσουμε τους εργαζομένους του ιδιωτικού τομέα από πρακτικές εκμετάλλευσης, αλλά αδιαφορούμε που στελεχώνουν τον κρατικό μηχανισμό με ακατάρτιστους και συστηματικά εκβιάζουν «αδιόριστους» και συμβασιούχους με αντάλλαγμα την ψήφο τους.

για τη συνέχεια Kathimerini

4 σχόλια:

  1. Ευριπίδης Μπίλλης
    "Εδώ καράβια χάνονται, βαρκούλες αρμενίζουν". Ο συγγραφέας "αγνοεί" (;) ότι με το μνημόνιο Τσίπρα και ΟΛΩΝ των κατοχικών της δήθεν εξόδου από τα μνημόνια, ο ρόλος του Ελληνικού κράτους είναι σχεδόν μόνον το να εκτελεί τις διαταγές της κατοχής;;

    Και επειδή ο κράτο-φάγος νεοφιλελεύθερος του άρθρου μπορεί να αμφιβάλλει, ας διαβάσει το τελευταίο μνημόνιο της κατοχής του 2018.

    Supplemental Memorandum of Understanding: Greece. Third Review of the ESM Programme . DRAFT - 18 January 2018
    https://ec.europa.eu/info/sites/info/files/economy-finance/draft_smou_3rd_review.pdf

    Για να αντιληφθεί, ότι εκείνη που χρειάζεται περισσότερο από τον ίδιο το κράτος ως εκτελεστικό της όργανο, είναι η κατοχή και συνεπώς και οι υπηρέτες της.

    Λυπούμαι που λόγω πολλών σελίδων δεν είναι δυνατόν να επισυναφθεί η μετάφραση στα Ελληνικά του δολοφονικού του Ελληνισμού αυτού μνημονίου του 2018, της ταφόπλακας για τον Ελληνισμό.

    Κατά τα άλλα περνάμε την ώρα μας «έξυπνα», διυλίζοντας τον κώνωπα και … ζητώντας την κατάργηση του κράτους που δήθεν αυτό μας φταίει.


    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Διαφωνώ. Δεν έχει σημασία αν έχουμε σοσιαλισμό ή καπιταλισμό. Σημασία έχει να μην έχουμε διεφθαρμένους πολίτες. Ακόμα και στο Βυζάντιο που είχαμε βασιλεία ο κόσμος έκανε επαναστάσεις ενάντια στις αυθαιρεσίες του αυτοκράτορα. Ενώ ο Μεγάλος Κωνσταντίνος δεν δίστασε να κλείσει τον γιο του φυλακή όταν κατηγορήθηκε για παρανομία.
    Σήμερα οι πολίτες αγωνίζονται να συμμετέχουν στις αυθαιρεσίες των πολιτικών, βοηθάνε τους πολιτικούς και για αντάλλαγμα θέλουν ασυλία στις δικές τους αυθαιρεσίες.
    Καλύτερο πολίτευμα και οικονομικό σύστημα είναι εκείνο που έχει ηθικούς σωστά πολίτες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ευριπίδης Μπίλλης
    Τάδε έφη Ζαρατούστρα. Του Friedrich Nietsche
    «Καλοί και δίκαιοι»
    Για τις Αράχνες

    Αλλ’ έτσι σας συμβουλεύω φίλοι μου: να δυσπιστείτε σε όλους που έχουν δυνατό το ένστιχτο της τιμωρίας !
    - Να δυσπιστείτε σ’ όλους αυτούς, που μιλούνε πολύ για τη δικαιοσύνη τους ! Κι ͐ όταν αυτονομάζονται «καλοί και δίκαιοι», μη ξεχνάτε πώς για γίνουν φαρισαίοι δεν τους λείπει παρά μόνο ̶ η δύναμη !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Θα συνιστούσα στην workable να αλλάξει γενικό διευθυντή. Ξεκινάει το άρθρο του με μια αυθαίρετη δήλωση περί ρόλου του κράτους την οποία δογματικώς αποδεχόμεθα όλοι. Συνεπώς όλοι όσοι δεν αποδέχονται την εναρκτήριο δήλωση απορρίπτουν εκ προοιμίου το άρθρο. Η δευτέρα παράγραφος είναι ομοίως ανόητος. Μπορεί ο μέγας ceo να μας υποδείξει μια, ΜΙΑ και μόνον, αξιόλογο εκπομπή των ιδιωτικών τηλεοπτικών καναλιών; Το my style rocks ή το Greece's next top model ίσως; Αυτά παρακολουθούν οι σύζυγός και τα τέκνα του; Γνωρίζει μήπως κανέναν ιδιώτη παραγωγό και διανομέα ενεργείας στην Ελλάδα; Αποκαλεί την παιδεία ενθάδε δεύτεροκλασάτη, μήπως θα τολμούσε να κατατάξει την δευτεροβάθμιο των ΗΠΑ; Όσον αφορά τα νοσοκομεία, ξεχνά την σωρεία σκανδάλων που εμφανίζονται σχεδόν καθημερινώς; Προσωπικώς εργοάζομαι στο δημόσιο, έχω πανεπιστημιακό τιτλο, δυο μεταπτυχιακά έιμαι αποφοιτος της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης και μιλάω τρις γλώσσες, δεν μου λέτε κύριε ceo, είμαι ακατάρτιστος; Και ΔΕΝ είμαι η εξαίρεσις. Προαγόμθα δε κατόπιν επιλογής όπου το 75 τοις 100 αποδιδεται στα τυπικά προσόντα και το υπόλοιπον 25 σε συνέντευξη. Υφίσταται στον ιδιωτικό τομέα παρόμοιο σύστημα; Διότι φίλοι, εργαζομενοι στον ιδιωτικό τομέα, μου λέγουν ότι η παραμονή τους στην επιχείρηση, αφήστε τις προαγωγές, εξαρτάται από αν είναι αρεστοί στο αφεντικό. Σας πληροφορώ ότι η αιμορραγία νέων επιστημόνων οφείλεται στην αναξιοκρατία του ιδιωτικού τομέως. Συμφωνώ ότι τα πανεπιστήμια έχουν τα χάλια τους, αν και πολλές σχολές έχουν διεθνή αναγνώριση, αλλά η γενεσιουργός αιτία, το άσυλον, κατευθύνεται πολύ περισσότερο από τους καθηγητάς παρά από οποιονδηοποιαλλον.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Υφίσταται μετριασμός των σχολίων.