6/11/18

Ένα μεγαλύτερο σκάνδαλο


Θα συμφωνήσουμε όλοι, ότι η διαλεύκανση κάθε σκανδάλου πρέπει να προχωρήσει προκειμένου να απαλλαγεί η ελληνική κοινωνία από πολιτικούς και επιχειρηματίες που υπονομεύουν τη δημοκρατία. Η ατιμωρησία της διαφθοράς τρέφει τον ολοκληρωτισμό.
Σήμερα όμως το θέμα μας αφορά ένα άλλο σκάνδαλο που κατά σύμπτωση είναι πολύ μεγαλύτερο σε μέγεθος από όλα τα άλλα σκάνδαλα μαζί. Τούτο το σκάνδαλο δεν αφορά ένα μικρό κύκλο διεφθαρμένων πολιτικών και κρατικών υπαλλήλων, αλλά το μεγαλύτερο ποσοστό των πολιτικών και ένα μεγάλο ποσοστό των δημοσίων υπαλλήλων. Δεν λέγεται καν «σκάνδαλο», αλλά διορισμός στο Δημόσιο χωρίς αξιοκρατικά κριτήρια μέσω κομματικών ή πελατειακών δικτύων. Ας το αναλύσουμε με αριθμούς:
Α. Σε μια περίοδο τριάντα οκτώ ετών (1980-2018) το Πρόγραμμα των Δημοσίων Επενδύσεων δεν ξεπέρασε συνολικά τα 200 δισ. ευρώ. Έστω ότι τα πάσης φύσεως σκάνδαλα καλύπτουν το θηριώδες 5% αυτού του ποσού (υπήρξαν πολιτικοί με αυτό το προσωνύμιο). Το αποτέλεσμα είναι 10 δισ. ευρώ!
Ας δεχθούμε επίσης αυθαίρετα, για την οικονομία της συζήτησης, ότι όλες οι υποθέσεις διαφθοράς και μικροδιαφθοράς στο Δημόσιο ανέρχονται σε άλλα 20 δισ. ευρώ. Σύνολο 30 δισ. ευρώ. Έστω επίσης ότι όλοι όσοι έβαλαν το δάχτυλο στο βάζο με το μέλι έλαβαν 1 εκατομμύριο ευρώ κατά μέσο όρο. Σε μια περίοδο 38 ετών οι διεφθαρμένοι κάθε είδους αγγίζουν τις 30.000.
Β. Το 2018 η δαπάνη μισθοδοσίας του Δημοσίου ανέρχεται σε 17 δισ. ευρώ. Ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων υπολογίζεται σε 700.000 περίπου. Συνεπώς, ο μέσος ακαθάριστος μισθός ενός απασχολούμενου στο Δημόσιο το 2013 κυμαίνεται περίπου σε 24 χιλ. ευρώ.
Οι υπάλληλοι του κράτους και του ευρύτερου δημόσιου τομέα την τελευταία τριακονταετία εργάστηκαν σύμφωνα με τα δημοσιευμένα στοιχεία πριν συνταξιοδοτηθούν κατά μέσο όρο περίπου 25 χρόνια ο καθένας. Εάν λοιπόν κάποιος προσλήφθηκε στο Δημόσιο σε ηλικία είκοσι πέντε ετών, συνταξιοδοτήθηκε στα πενήντα του, θα λαμβάνει σύνταξη για τριάντα πέντε τουλάχιστον χρόνια. Η συνταξιοδοτική δαπάνη του προϋπολογισμού για 450.000 περίπου συνταξιούχους δημοσίους υπαλλήλους ήταν 6,3 δισ. ευρώ το 2017, δηλαδή περίπου 14.000 ευρώ ανά συνταξιούχο.
Σε σημερινές τιμές λοιπόν ένας δημόσιος υπάλληλος κόστισε στο κράτος κατ’ ελάχιστον τα ακόλουθα ποσά: (α) Κατά τον εργάσιμο βίο του (25x24.000=) 600.000 ευρώ, (β) κατά το διάστημα του συντάξιμου βίου του εισέπραξε (35x14.000=) 490.000 ευρώ. Συνολικά δηλαδή έλαβε τουλάχιστον 1.090.000 ευρώ. 
Το 1980 είχαμε περίπου 400.000 δημοσίους υπαλλήλους ενώ το 2009 (όταν ξεκίνησε η κρίση) ο αριθμός τους ξεπερνούσε το 1.000.000. Από αυτούς τουλάχιστον 300.000 ήταν απολύτως περιττοί. Τους επέβαλε ένα άρρωστο πελατειακό σύστημα για να μπορεί να διαιωνίζει και επεκτείνει την κυριαρχία του.
Αυτοί σύμφωνα με τους παραπάνω συντηρητικούς υπολογισμούς στοίχισαν στην οικονομία (300.000 x 1.090.000=) 327 δισ. ευρώ. Όσο δηλαδή είναι σήμερα το δημόσιο χρέος της χώρας ή 10 φορές τουλάχιστον το κόστος ολόκληρης της διαφθοράς και της μίζας.


Αυτό το συλλογικό διαχρονικό σκάνδαλο των ρουσφετολογικών προσλήψεων μοιάζει να μην ενοχλεί κανέναν και περνά απαρατήρητο κάτω από τα πέπλα της κοινωνικής συν(εν)οχής.

tasosavrantinis






6 σχόλια:

  1. Αndpik
    Ως συνήθως αναρτάς άρθρα που το περιεχόμενο τους δεν έχουν καμιά σχέση με την Ελληνική πραγματικότητα.
    Αρχίζουμε με τις 700 δημοσίων υπαλλήλων που αναφέρει ο αρθρογράφος του νεοφιλελευθερισμού που κήρυξε ταξικό πόλεμο εναντίον των εργαζομένων
    Ρώτησε τώρα τον αρθρογράφο σου αν μέσα στις 700 χιλιάδες συνυπολογίζει το προσωπικό των ενόπλων δυνάμεων (αξιωματικοί υπαξιωματικοί οπλίτες )
    Ρώτησε τον αρθρογράφο σου αν μέσα στις 700 χιλιάδες δημοσίων υπαλλήλων συμπεριλαμβάνει τους αστυνομικούς υπαλλήλους (70000) του Υπουργείου προστασίας του πολίτη.
    Ρώτησε αν συμπεριλαμβάνει το προσωπικό του λιμενικού σώματος καθώς και τους πυροσβέστες.
    Αν τολμάει ας σου πει όχι.
    Στην περίπτωση αυτή μάθε πως κατανέμονται οι μόνιμοι δημόσιοι υπάλληλοι κατά Υπουργείο.
    Οποιος θέλει να μάθει την αλήθεια είναι εύκολο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Στατιστικές με βάση φανταστικά νούμερα. Ή γνωρίζεις ποιοι τα πήραν και πόσα πήραν Ή δεν λες τίποτα.
    Η πραγματικότητα είναι αυτή: http://apografi.yap.gov.gr/apografi/F2018/View2018

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Dimitris (6/11/18 10.42 μμ)
    Αν διαβάσεις το σχόλιο μου θα διαπιστώσεις ότι πουθενά δεν αναφέρομαι στο «ποιοι τα πήραν και πόσα πήραν».
    Γιατί λοιπόν εσύ σχολιάζοντας εμένα αρνητικά μου ζητάς να σου απαντήσω για κάτι που δεν με απασχόλησε στο σχόλιο μου;
    Γιατί δεν σχολιάζεις αυτά που γράφω για
    τις «700 χιλιάδες υπαλλήλων»;
    για τον αριθμό στο προσωπικό των ενόπλων δυνάμεων (αξιωματικοί υπαξιωματικού έμμισθοι οπλίτες);
    για τον αριθμό των αστυνομικών υπαλλήλων, για τον αριθμό των υπαλλήλων του λιμενικού σώματος , για τον αριθμό των πυροσβεστών;
    Αν διαβάσεις το σχόλιο μου θα διαπιστώσεις ότι αμφισβητώ τα νούμερα για τους δημόσιους υπάλληλους που αναφέρει ο κονδυλοφόρος του νεοφιλελευθερισμού που συστηματικά διογκώνει σκόπιμα τον αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων προκειμένου να αιτιολογήσει την πασίγνωστη εμμονή του (νεοφιλελευθερισμού) για μείωση των υπαλλήλων και μεταφορά σε παραλήδες των αρμοδιοτήτων που σήμερα ασκούνται από το Ελληνικό δημόσιο.
    Αν ψάξεις στο διαδίκτυο για ουδέτερες αναλύσεις περί νεοφιλελευθερισμού, καθώς και για παραδείγματα εφαρμογής του νεοφιλελευθερισμού θα αποκομίσεις χρήσιμες και ικανές πληροφορίες για να διαμορφώσεις μόνος σου μια τεκμηριωμένη άποψη για το θέμα αυτό.
    Αν ψάξεις για εφαρμογές του νεοφιλελευθερισμού στη χώρα μας θα τις βρεις στην κυβέρνηση Μητσοτάκη (γύρω στο 1990) με σύμβουλο του την κ Μιράντα Ξαφά άτομο προερχόμενο από το ΔΝΤ που είναι υποστηρικτής του νεοφιλελευθερισμού.
    Αν ψάξεις στα λεγόμενα του σημερινού προέδρου της ΝΔ καθώς και λεγόμενα της συμβούλου του κ Μιράντα Ξαφά θα διαπιστώσεις ότι τα πρόγραμμά του στα οικονομικά είναι σαφώς εναρμονισμένο με την νεοφιλελεύθερη πρόταση κάτι που συναντά την άμεση και ενίοτε την έμμεση αντίδραση σημαντικού μέρους των στελεχών της ΝΔ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πάντα σωστός ο Τάσος...! Το 2010 χρεωκόπησε το Κράτος κι όχι οι τράπεζες! Το ίδιο για μην μεταρρυθμιστεί, για ευνόητους λόγους, μετέφερε το πρόβλημα στους ιδιώτες! Στην Ελλάδα δεν εφαρμόστηκε ποτέ ο νεοφιλελευθερισμός, όπως νομίζει ο κάθε άσχετος! Ολα κράτος, όλα στα σκοτεινά...! Ο ιδιωτικός τομέας θα πρέπει να ενηλικιωθεί και να αναλάβει τις πολύ σοβαρές ευθύνες, που ενδεχομένως δεν έχει αντιληφθεί ότι του αναλογούν! Τα πράγματα έπρεπε να μπουν στη θέση τους... προχτές! Τα υπάρχοντα κόμματα έχουν τελειώσει από κάθε άποψη! Το αύριο δεν τους ανήκει! Καιρός για σημαντικές αποφάσεις, ανώνυμε ψηφοφόρε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φίλε Panos Kos,συμφωνώ μαζί σου για την ενηλικίωση του Ιδιωτικού Τομέα.Εκεί βρίσκεται το πρόβλημα και η λύση του,διότι ως γνωστόν,ο ΙΤ παράγει κατά κανόνα πλούτο.Ο ΔΤ βάζει κανόνες και ελέγχει τον ΙΤ για μια σειρά από λόγους,ποτέ όμως,με σκοπό τη συρρίκνωσή του,διότι θα πυροβολήσει τα πόδια του,αυτόν που του παρέχει τα μέσα να κάνει ότι πρέπει.Στην Ελλάδα,δυστυχώς,είχαμε και έχουμε περισσότερο ψευτο-καπιταλισμό και "σοσιαλισμό" υπέρ των κρατούντων,και λιγότερο καπιταλισμό.Γιατί δεν ενηλικιώνεται,όμως,ο ΙΤ;Διότι,κατά τη γνώμη μου οι αρχικές συνθήκες του φτιάχτηκαν με ένα και μόνον κανόνα,να εξυπηρετούνται κατά προτεραιότητα και εις το διηνεκές,οι πιο πιστοί ξενόδουλοι οσφυοκάμπτες .Όλοι οι υπόλοιποι,ο λαός,θα σέρνωνται.

      Διαγραφή
  5. Εγώ πάντως θα ρωτάω μονότονα: Αφού για την πλειοψηφία των ψηφοφόρων τα περισσότερα τα κάναμε σωστά και ηθικά και με ανθρωπισμό και ιδεαλισμό και αλληλεγγύη και προοδευτικά και, και ,και, ΓΙΑΤΙ ΠΗΡΑΜΕ ΤΕΛΙΚΑ ΤΑ @ΡΧΙΔΙ@ ΜΑΣ?

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Υφίσταται μετριασμός των σχολίων.