8/11/18

Πού βρισκόμαστε και πού πάμε…


Παρακολούθησα τελευταία την "εποικοδομητική" κριτική της κας Ακρίτα στην κα Ξαφά για το ασφαλιστικό. 
Ο διαχωρισμός των Ελλήνων στους φίλους των συνταξιούχων, των κοινωνικά αδύναμων και των κρατικοδίαιτων εν γένει και στους εχθρούς τους που χαρακτηρίζονται ανάλγητοι νεοφιλελεύθεροι είναι ψεύτικος...
Στην πραγματικότητα συμβαίνει το αντίθετο. Όσοι παριστάνουν τους φίλους όσων βιοπορίζονται από ένα μοντέλο που δεν είναι βιώσιμο επί της ουσίας τους οδηγούν στην καταστροφή και την απόλυτη εξαθλίωση.
Τα πρόβατα κάθονται στο μαντρί γιατί φοβούνται τον λύκο που τριγυρίζει απ’ έξω. Κι όμως είναι ο τσοπάνης που τα οδηγεί μαζικά στον χασάπη, λέει ένα παλιό αμερικάνικο γνωμικό. 
Σήμερα π.χ. η αναλογία συνταξιούχων προς εργαζόμενους είναι:  1 προς 1,4 άτομα. Όταν όλες οι αναλογιστικές μελέτες προϋποθέτουν μια αναλογία 1 προς τουλάχιστον 4 εργαζόμενους για να είναι βιώσιμο το ασφαλιστικό σύστημα, όποιος υποστηρίζει πως είναι βιώσιμο το ασφαλιστικό μας είναι ψεύτης και απατεώνας και με μαθηματική απόδειξη.
Και όμως κανένα από τα κόμματα που βρίσκονται σε τροχιά περί την εξουσία δεν τολμά να παραδεχτεί το αυταπόδεικτο και να επεξεργαστεί εναλλακτικές διόδους εξομάλυνσης του προβλήματος. 


Για τη συνέχεια Capital

save image





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Υφίσταται μετριασμός των σχολίων.