8/11/18

Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας (Μια υπενθύμιση προς τους Κυπρίους αδελφούς)

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
Πολεμικές ασκήσεις με Αμερικανούς και Ισραηλινούς, καμπάνια υπέρ της ένταξης της Κύπρου στο ΝΑΤΟ, πάνδημος ενθουσιασμός με την μονομερώς (από τους ίδιους) ανακηρυχθείσα «συμμαχία» με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Συναντήσεις του αρχηγού της Εθνικής Φρουράς με τον αρχηγό του αμερικανικού ΓΕΕΘΑ, παρόντος του Βρετανού Πρέσβη στη Λευκωσία, όχι όμως και του Υπουργού Άμυνας της Κύπρου (!) Επισκέψεις στην Ουάσιγκτον και επαφές με την αμερικανική κυβέρνηση.
Μια αμερικανική κυβέρνηση που, σημειωτέον, εκπροσωπεί τις πιο πολεμοχαρείς, ολοκληρωτικές και εξτρεμιστικές δυνάμεις που παρήγαγε το ανθρώπινο Γένος στην Ιστορία του. Κυριολεκτικά. Έχουν καταργήσει όλο το διεθνές δίκαιο, έχουν αποκηρύξει όλες τις πιο σημαντικές διεθνείς συμφωνίες που υπέγραψαν οι ΗΠΑ, έχουν επαναφέρει ξανά στο προσκήνιο ακόμα και την απειλή πυρηνικού πολέμου, εργάζονται συστηματικά για την καταστροφή του κλίματος και της ζωής στον πλανήτη.

Δένονται λοιπόν οι Κύπριοι (και η Ελλάδα από κοντά) όσο πιο στενά και ποικιλότροπα μπορούν, με αυτές τις δυνάμεις ακριβώς, εγκαταλείπουν τις ιδέες του Μακάριου και του Λυσσαρίδη για αδέσμευτη πολιτική, του Ανδρέα για πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, γυρνάνε την πλάτη τους στο όραμα του Μίκη για ουδετερότητα.
Αγνοούν και τα τύμπανα του πολέμου, ίσως και πυρηνικού ακόμα, που χτυπάνε όλο και πιο δυνατά γύρω-γύρω από το νησί τους.
Σχεδόν κανείς στην Κύπρο δεν φαίνεται να τα ακούει ή, αν τα ακούει, να τους δίνει σημασία, Σχεδόν κανείς δεν μοιάζει να συνυπολογίζει σοβαρά τη διεθνή κατάσταση, ούτε καν την κατάσταση της Ελλάδας. Κάνουν σαν να υπάρχουν δύο και μόνο δύο πράγματα σε όλο το σύμπαν. Τα «πετροδολάρια που έρχονται» από τη μια, να δω αν θα φτάσει τίποτα στο τέλος, η Τουρκία από την άλλη. Όλος ο υπόλοιπος κόσμος, της Ελλάδας περιλαμβανομένης, απλά δεν φαίνεται να υπάρχουν.
Αυτά τα δύο είναι όμως η μύτη από την οποία λογαριάζουν τώρα να πιάσουν αυτό το «πουλί», οι άρχοντες του κόσμου.
Ενθουσιασμός στη Μεγαλόνησο, μεγαλεία. Πάνε στην Ουάσιγκτον, βλέπουν πρόσωπα όπως ο Πομπέο, τους δίνουν σημασία. Έρχεται ο Στόλος.
Μακάρι να ‘ναι έτσι ωραία όπως τα προβλέπουν. Ας μη βγει σωστός ο ποιητής που προειδοποιούσε ότι ο δρόμος για την κόλαση είναι στρωμένος με ροδοπέταλα.

 Η φύση των «συμμάχων»

Ξαφνιάστηκε ένας φίλος δημοσιογράφος, πατριώτης κι από τους λίγους που πιστεύω ότι δεν πληρώνονται για να γράφουν ότι γράφουν. Τον ρώτησα, με συγχωρείς, αλλά που ακριβώς ήταν αυτοί οι σύμμαχοι και φίλοι σας το 1974; Που ήταν το 2004, όταν σας έφεραν το σχέδιο Ανάν, ή το 2013, όταν οργάνωναν την επίθεση στις κυπριακές τράπεζες; Γιατί πιστεύετε ότι θα μείνουν σύμμαχοι και φίλοι;
Είναι λογικό, συνέχισα, να συμμαχείτε με και να δίνετε τα πάντα στον ηθικό, εναντίον του φυσικού αυτουργού του εγκλήματος του 1974;
Τι σας πείθει ότι οι δυνάμεις που, εδώ και πάνω  από έναν αιώνα, αγωνίζονται με νύχια και με δόντια για να μην είναι ποτέ η Κύπρος λεύτερη στα χέρια των κατοίκων της, αυτές που δεν ήθελαν ούτε Ένωση, ούτε αληθινή Ανεξαρτησία, αυτές που δημιούργησαν το κυπριακό στη μορφή που το ξέρουμε σήμερα, αυτές που επέβαλαν δικτατορία στην Ελλάδα, αυτές που έκαναν εμφύλιο και πραξικόπημα στην Κύπρο, αυτές που έβαλαν την Τουρκία να εισβάλει στην Κερύνεια και τη Μόρφου, αυτές που διακινδύνευσαν ακόμα και τη διάλυση του ΝΑΤΟ για να αρπάξουν το νησί από τους Έλληνες, τώρα, ξαφνικά,  σας αγάπησαν; ‘Ότι δεν θέλουν πάλι ακριβώς το ίδιο που ‘θελαν από τον καιρό τουλάχιστο του Ριχάρδου του Λεοντόκαρδου και του Ρε, για να μην πάμε πιο πίσω και στεναχωρήσουμε πολύ κόσμο; Να πάρουν δηλαδή το νησί σας;
Τι να απαντήσει κι αυτός; Πιστεύουμε μου λέει ότι τώρα είναι διαφορετικά τα πράγματα, γιατί θέλουν τα πετρέλαια και ίσως μας υποστηρίξουν.
Μα τα πετρέλαια, αν υπάρχουν και είναι και πολλά, δεν είναι παρά ένας λόγος ακόμα παραπάνω να θέλουν να σας πάρουν το νησί, του ‘πα κι εγώ.

Δεν είναι η πρώτη φορά που κινδυνεύει να την πατήσει η Κύπρος, είναι όμως η πιο επικίνδυνη!

‘Άλλες δύο φορές στην ιστορία τους οι Έλληνες της Κύπρου ενθουσιάστηκαν τόσο πολύ με μια ξένη δύναμη. Την πρώτη, όταν οι Οθωμανοί αντικατέστησαν τους Ενετούς δυνάστες. Τη δεύτερη όταν οι Βρετανοί αντικατέστησαν τους Οθωμανούς τυράννους. Και στις δύο περιπτώσεις των προσδοκιών και ελπίδων ακολούθησε η τραγική διάψευση.
Η τρίτη κινδυνεύει να είναι όμως η φαρμακερή. Στην εποχή μας, εποχή μαζικών μεταναστεύσεων λαών και οικονομικών πολέμων, παγκόσμιας επίθεσης του Ολοκληρωτισμού κατά Λαών, Εθνών και Κρατών, η απώλεια της κυπριακής ανεξαρτησίας, προς την οποία ήδη οδεύει ολοταχώς, με τις πετρελαϊκές και αμυντικές επιλογές της, η Λευκωσία, θα σημάνει την έξοδο, αργά ή γρήγορα, με οικονομικές ή άλλες μεθόδους, του ελληνισμού από το έξοχης στρατηγικής αξίας νησί.
Γιατί ο πιο σίγουρος τρόπος να αποκτήσεις και να διαιωνίσεις την κυριαρχία σου σε ένα μέρος είναι, μακροχρόνια, να διώξεις τον πληθυσμό, να τον αντικαταστήσεις με ένα πολυεθνικό τουρλουμπούκι, που δεν θα μπορεί να διεκδικήσει τα δικαιώματά του. Η αποικία (σαν αυτή που προέβλεπε το σχέδιο Ανάν και προβλέπουν όλα τα βυζαντινοειδή, λαβυρινθώδη «σχέδια λύσης» που συζητώνται) χρειάζεται εν τέλει και τον «λαό» της. Και οι λαοί, όχι μόνο της Κύπρου, προορίζονται να γίνουν νομαδικά κοπάδια, όπως οι πρόσφυγες από τη Συρία και το Αφγανιστάν. Θα γλυτώσουν μόνο όσοι αντισταθούν, όχι όσοι διαλαλούν την προθυμία τους να υποκύψουν.
Θα πραγματοποιηθεί έτσι η «αεθνική Κύπρος» που ονειρευόταν ο Μοντήγκλ Στερνς. Δοκίμασαν με την εισβολή του ’74, δοκίμασαν με το σχέδιο Ανάν, δοκίμασαν με την οικονομική επίθεση και την αρπαγή των τραπεζών, ως που τώρα αποφάσισαν να στείλουν τον Δούρειο Ίππο της Exxon και της Αμερικής. Κι αν την καταφέρουνε την Κύπρο, από κει, από το νησί της Αφροδίτης, θα εξακοντίσουν ένα ακόμα χτύπημα στη ρημαγμένη τώρα «μητέρα πατρίδα».
Η Κασσάνδρα, το ξέρω, είναι πολύ αντιπαθής. Όποιος την ακούει όμως γλυτώνει. Υπάρχει ακόμα χρόνος, ίσως λίγος, αλλά υπάρχει για προσοχή και εξισορρόπηση.

10 σχόλια:

  1. Οι καλές συμφωνιες κ ΔΚ κάνουν τους καλούς φίλους.

    Οι Κύπριοι είναι 10Χ πιό ικανοί από εμάς τους καλαμαράδες. Αν καταφέρουν να κάνουν μία καλή συμφωνία με ΗΠΑ που εξασφαλίζει την επιβίωση της Κύπρου σε αυτήν την πολύ δύσκολη περιοχή, τότε γιατί όχι?

    Γιατί τόσος αντιαμερικανικός φανατισμός εκ μέρους σας? Ναι οι ΗΠΑ μας έχουν προδώσει αλλά δυστυχώς είναι οι μόνοι παίκτες που μπορούν να εγγυηθούν τον EAST MED και την ασφάλεια της Κύπρου αν θέλουν...

    Οι χώρες δεν μένουν στάσιμες αλλάζουν πολιτικές σύμφωνα με τα συμφέροντά τους. Αν οι Κύπριοι εκμεταλλευτούν την συγκυρία και καταφέρουν να εκμεταλλευτούν τα κοιτάσματά τους αφήνοντας την Τουρκία στα κρύα του λουτρού τότε τι το καλύτερο?

    Επιτέλους μπορούμε να πετύχουμε μια μεγάλη νίκη κατά της Τουρκίας. Αλλά εσείς βλέπετε μόνο αρνητικά – γιατί αργέ?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Η ολη αυτη αγαπη τους πηγαζει απο το φυσικον αεριον.
    Τοτε γιατι οι δυτικοι μας πιεζουν για περισσοτερες παραχωρησεις προς τους Τουρκους για λυση του Κυπριακου?
    Οχι κυριοιοι Κυπραιοι δεν ειναι πιο εξυπνοι,
    ειναι τοσον αφελεις και ευκολοπιστοι μεχρι βλακειας.
    Ο Ν. Αναστασιαδης πιστευε στισ φιλιες του με την Μεργκελ αλλα το εβαλε το πιστολι στον κροταφον.
    Ο Δ. Χριστοφιας πιστευε οτι θα τα βρει με τον Ερτογαν με εναν καφεν στο Βοσπορο.
    Ο Γ. Κληριδης πιστευε στις φιλιες του με Ντεχτας και Αγγλους για να λυσει το Κυπριακον.
    Ο Γ. Βασιλειου ηθελε λυση χθες.
    Λιγη ιστορικη μνημη ειναι απαραιτητη για να βγαλεις συμπερασματα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. κ. Κωνσταντακόπουλε,

    ουδετερότητα, αδέσμευτη ή πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική ένα κράτος που δεν μπορεί ούτε στο ελάχιστο με δικές του δυνάμεις να προστατεύσει την ίδια την επιβίωσή του;

    Ουτοπία.

    Μια ουτοπία μάλιστα που τιμωρείται σκληρά από την πραγματικότητα, όπως έγινε το 1974.

    Η "αδέσμευτη πολιτική" που ακολουθήθηκε σε τι ακριβώς απέβλεπε; Ότι η τότε πανίσχυρη Σοβιετική Ένωση δεν θα επέτρεπε στις χώρες του ΝΑΤΟ να επέμβουν στις "αδέσμευτες"; Εάν ναι τότε εκ του αποτελέσματος απέτυχε παταγωδώς.

    Η "ουδετερότητα", η "αδέσμευτη πολιτική", κοκ. στην περίπτωση της Κύπρου ήταν μάλλον μια επιβεβλημένη στάση, λόγω του βετο της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ, παρά προϊόν συνειδητής απόφασης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ειναι πολυ σωστα και ακριβη αυτα που αναφερονται απο τον συγγραφεα γι"αυτο και επιβαλοταν(τωρα δεν γνωριζω εαν αρκει ο χρονος) την επομενη της καταστροφης(1974) προετοιμασια και ανασυνταξη (πχ δημιουργια αερο-ναυτικου κυριως Υ/Β). Δηλαδη δημιουργουμε συμαχιες κοινων συμφεροντων αλλα κρατουμε και το ροπαλο οταν βαδιζουμε μαζι με τους "λυκους".
    Βεβαια μεχρι σημερα δεν βρηκα απαντηση στην απορια μου αυτη παροτι υπαρχει εκπαιδευμενο προσωπικο και μεχρι προσφατα δεναμε τα "σκυλια με τα λουκανικα".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Το προβλημα μας ειναι οτι οι πολιτικοι μας ειναι πουληταρια,οι σκεπτομενοι ανθρωποι σαν τον αρθρογραφο εχουν κτιση τειχη κ την εχουν πατηση ανεπαισθητος,προτεινω ν αρχισουν το περπατημα θα τουσ βοηθηση ν δουν το καδρο ολοκληρο.Με ολο τον σεβασμο αλλα εχω μαθει ν λεω αυτο που βλεπω χωρις φοβο κ παθος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Δεν καταλαβαίνω πως όταν προτείνουμε μια πολιτική δεν προτείνουμε ταυτόχρονα και ποιες δυνάμεις εσωτερικά θα τη στηρίξουν και ποιες εξωτερικές δυνάμεις θα είναι σύμμαχοι.Αλλιώς σε ποιους απευθύνεται κανεις; πχ ο πρόεδρος Αναστασιάδης είναι γνωστός, όπως πχ όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις. Καμία δεν θέλει ανεξαρτησία της Κύπρου, ούτε οι Κύπριοι με την εξαίρεση του Μακάριου και του Παπαδόπουλου. Αν δεν απαντήσουμε στις δυο αρχικε΄ς προϋποθέσεις τότε μιλάμε στον αέρα. Επίσης όλα όσα περιγράφονται δεν έγιναν από τους σημερινούς (τους τόσο κακούς, όπως λέει ο αρθρογράφος) αλλά από τους πολλους προηγούμενους. Τέλος δεν καταλαβαίνω, στο πλαίσιο σοβαρότητας, πως αυτός που θέλει συνεννόηση με τη Ρωσία και συναντά τον Βόρειο κορεάτη ηγέτη είναι ο φιλοπόλεμος ενώ η αγαπητή Χίλαρι δεν είναι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Πρώτον είναι άξιο απορίας γιατί αυτή η αμερικανική κυβέρνηση είναι τόσο χειρότερη από τις άλλες κατά τον κύριο Κωνσταντακόπουλο και γιατί συζητείται η Αμερική ωσάν να έχει κυβέρνηση που θα είναι για πάντα η ίδια.

    Δεύτερον, πού μας οδήγησε η υποτιθέμενη ουδετερότητα; Οι Ρώσοι χάρηκαν το 1974 λόγω του ενδεχομένου πολέμου δύο μελών του ΝΑΤΟ και οι Αμερικανοί πάσχιζαν να τον αποφύγουν επιτρέποντας στην Τουρκία (που είχε πολύ ισχυρή βούληση) να προχωρήσει. Δεν μας μισά κανείς, το πως θα διασφαλίσουμε πραγματική και αποτελεσματική υποστήριξη είναι το θέμα και το πως θα ενισχυθούμε στρατιωτικά ως κράτος. Μήπως έχουμε κάτι να κερδίσουμε από το να είμαστε ανάμεσα στις παγκόσμιες υπερδυνάμεις; Μπορεί η Κύπρος να παίξει γεωπολιτικά χωρίς την υποστήριξη κάποιας παγκόσμιας ή περιφερειακής δύναμης;

    Τρίτον, δεν γίνεται καθόλου αναφορά στο 《τυχαίο》 γεγονός ότι αυτή η προσέγγιση με την Αμερική συμβαίνει σε μια περίοδο που το Ισραήλ θέλει την στενή συνεργασία με την Κυπριακή Δημοκρατία και αντιλαμβάνεται τον χώρο που καταλαμβάνει η ΚΔ ως μια γεωπολιτική διέξοδο. Δεν είναι ευκαιρία προς θετική εκμετάλλευση αυτή;

    Τέταρτον, καλή ιδέα η εξισορρόπηση αλλά πώς ακριβώς θα γίνει; Και εξισορρόπηση μεταξύ ποιών; Αμερικής και Ρωσίας; Θεωρώ ότι η Κύπρος ορθώς προσεγγίζει τις διεθνείς της σχέσεις με προτεραιότητα στην περιφερειακή συνεργασία και είναι μέσω αυτής που μπαίνει η Αμερική πιο δυναμικά στο παιχνίδι. Και εν τω μεταξύ η Ρωσία επέλεξε να μην εμπλακεί στα θέματα της κυπριακής ΑΟΖ με τις εταιρείες της. Ας μην ξεχνούμε πόσο στενή είναι η ενεργειακή συνεργασία Ρωσίας και Τουρκίας. Από την άλλη ας μην ξεχνούμε και την στρατιωτική συνεργασία Αμερικής και Τουρκίας αλλά εκεί θα φανεί η ικανότητα μας να εκμεταλλευτούμε κάποιες ευνοϊκές συγκυρίες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ....Εν πρώτοις,ποιός ισχυρίζεται ότι η σημερινή κυβέρνηση της USA είναι χειρότερη των προηγουμένων,απλά απλούστατα είναι το ίδιο πράγμα, καθότι η USA καυχάται από μόνη της ότι είναι παντοδύναμη υπερδύναμη,και με την πολιτική των κανονιοφόρων διατηρεί σε ησυχία την υφήλιο, και κατ΄επέκταση το imperium της paxamericana,που γαληνεύει τους ανθρώπους και απομυζά καλλίτερα την παγκόσμια παραγωγή τους.
      ...Δεύτερον όταν θεωρείται η ουδετερότητα ,ειδικά πριν την εποχή της κυπριακής τραγωδίας, ως ανεδαφική και επιζήμια, δεν απομένει παρά σώνει και καλά να γίνουμε όλοι μας ραγιάδες και δούλοι των Αμερικανών,για να περάσουμε "ωραία κι άνετα",ωραίο ηθικό δίδαγμα εξάγεται, (που στο κάτω κάτω της γραφής, οι εν Ελλάδι μετακατοχικές κυβερνήσεις αυτό εφήρμοσαν ,με τα τωρινά και φρέσκα αποτελέσματα)αφού κοντεύουμε να διαλυθούμε.
      Οι Έλληνες, στην ιστορία τους δεν πρέσβευαν, και δεν ανεχόταν την δουλικότητα και την ταπείνωση,πιστεύω να έγινε σαφές και κατανοητό κάτι τέτοιο,σ΄όλους τους διδασκόμενους μαθητές,στην μέχρι τώρα πορεία του Ελληνικού κράτους.
      ..... και κάτι άλλο,την εποχή εκείνη απ΄την καταστροφή και τον ακρωτηριασμό της Κύπρου, αυτοί που καταχάρηκαν ήταν οι Αμερικάνοι με τον Κίζινγκερ,κι όχι οι Ρώσοι των Σοβιέτ που ψυχανεμίζονταν μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας,και η τιμωρία και γι΄αυτούς ήρθε αργότερα,για να μην ξεχνιόμαστε.
      .....Και πάμε και στο τρίτο,{όταν κανείς μελετά προσεκτικά και υπεύθυνα την ιστορία και τα γεωπολιτικά γεγονότα, δεν θα ταλαιπωρείται...ερμηνεύοντας λάθος, ή όχι την κίνηση του Ισραήλ}, σε σχέση με την Κύπρο-Συρία-Ανατολική Μεσόγειο-Μέση Ανατολή-Αμερική- Ρωσία κλπ.
      Παρεμπιπτόντως σ΄αυτήν την πρόσφατη ....καταιγίδα, που εν μέρει προκλήθηκε και από το ίδιο το Ισραήλ, λόγω της φούριας και της αγωνίας που διακατέχονταν, προ τριμήνου-εξαμήνου περίπου έχασε σχεδόν όλο το Επιτελείο των ενόπλων δυνάμεων του, εν ώρα συσκέψεως των στρατηγών του για το τι μέλει γενέσθαι,νομίζω εξ αιτίας των κακών προκλήσεων και των θεατρινισμών του... Νετανιάχου, λόγω μιας ισχυρής έκρηξης, που κατέστρεψε συνθέμελα το στρατηγείο των επιχειρήσεων του.
      Δυστυχώς γι΄αυτούς ...ίσως ήταν το χέρι του θεού και του προφήτη αυτού Πούτιν.
      Ας μην ξεχνάμε τα απανωτά ταξίδια του στην Ρωσία, και τις πολύωρες παραστάσεις του στο Κρεμλίνο.
      .....Και τέταρτο και τελευταίο,η αναφορά στην εξισορρόπηση, με την USA να τα παίρνει όλα, και όχι μόνο οι Κύπριοι να μην καρπούνται τίποτα, αλλά και από αδυναμία της χάρτινης πλέον Υπερδύναμης, να διαμελίζεται το κράτος της Κύπρου, επειδή έτσι γουστάρουν οι γιάνκηδες σαν σφραγίδα πριν την ολική εξαφάνισή τους, απ΄την περιοχή και το στερέωμα. Να καταστρέψουν ό,τι έχει απομείνει στον κόσμο, επειδή νιώθουν τον σίγουρο ενταφιασμό τους,(αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων)........
      Και το κερασάκι στην ΤΟΥΡΤΑ," Δεν μας μισά κανείς"....
      Αν οι διδάσκοντες στο Ελληνικό σχολείο δίδασκαν σωστά και με επιμέλεια την ΙΛΙΑΔΑ και την ΟΔΥΣΣΕΙΑ του Ομήρου και όχι μόνο αλλά και την δομή της γλώσσας, πολλές απορίες... των συνελλήνων, περί του τι μέλει γενέσθαι,δεν θα υφίσταντο,και το σπουδαιότερο η πνευματική δύναμη της Ελληνικής γλώσσας θα τους γιγάντωνε και θα τους τραβούσε μπροστά και θα τους ξεχώριζε, όπως ξεχωρίζουν πολλοί συμπατριώτες μας ανά την υφήλιο τώρα, παρά την οικονομική δυσπραγία μας και τυχαίνουν της αγάπης του θαυμασμού και της εκτίμησης όλου του κόσμου, και δεν τους ΜΙΣΕΙ κανείς,τουναντίον τους θαυμάζει, και μείς ΠΕΡΗΦΑΝΕΥΟΜΑΣΤΕ.

      Διαγραφή
  8. Στο τελος θα μας ξαναχτυπησουν στην πλατη επαναλαμβανοντες τον Τσωρτσιλ και θα ξαναψαχνουμε για καινουργια Σοφια Βεμπο να ξανατραγουδησει : Κι'αν μας την φερανε με μπαμπεσια,οι συμμαχοι στην μοιρασια....',μονο που θα λειπει το ρεφραιν : 'Κανε κουραγιο Ελλαδα μου να μην μας αρρωστησεις,γιατι το θελει ο Θεος να ζησεις και θα ζησεις'.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Υφίσταται μετριασμός των σχολίων.