16/5/19

“Management με… συναλληλία!”

Έχουμε λοιπόν το απόλυτα διεστραμμένο θεσμικό πλαίσιο: Κανένας δεν εποπτεύει κανέναν, κανένας δεν είναι υπεύθυνος για τίποτε και όλοι πληρώνουμε για όλα. Τι “παράγει” αυτό το πλαίσιο; Αποτυχίες, παρανομίες, χαμένες προθεσμίες. Και δυστυχώς, καμένους και πνιγμένους.


Εκλέγεται λοιπόν ο Περιφερειάρχης, αναλαμβάνει καθήκοντα και διαπιστώνει ότι ο Τάδε δήμαρχος έχει αφήσει εδώ και χρόνια ακαθάριστα από ξερόχορτα κάτι λιβάδια στην περιοχή του και το πευκοδάσος παραδίπλα έχει ένα στρώμα πευκοβελόνες μια σπιθαμή παχύ. Έτοιμο για μπουρλότο. Μπορεί να κάνει κάτι γι’ αυτό; Όχι! Μπορεί να “τρίξει τα δόντια” στον δήμαρχο; Όχι! Μπορεί να τον τιμωρήσει, αν δεν ανταποκριθεί; Όχι! Μπορεί να κάνει ό,τι κι εσύ αν περνούσες από κει και διαπίστωνες το πρόβλημα: να τηλεφωνήσει και να το επισημάνει. Τίποτε άλλο!
Ο Καλλικράτης είναι σαφής, στο άρθρο 4 (Σχέσεις δήμων και περιφερειών): “Μεταξύ των δύο βαθμών τοπικής αυτοδιοίκησης δεν υφίστανται σχέσεις ελέγχου και ιεραρχίας, αλλά συνεργασίας και συναλληλίας, οι οποίες αναπτύσσονται βάσει του νόμου, κοινών συμφωνιών, καθώς και με τον συντονισμό κοινών δράσεων.”

Για τη συνέχεια ThePresident

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Υφίσταται μετριασμός των σχολίων.