9/9/19

Ο ρομαντικός ρεαλισμός

Κώστας Χατζηκωστής
Ερωτούν οι αυτοκαλούμενοι ρεαλιστές: Τι άλλη επιλογή έχουμε από τις Συνομιλίες; Πώς η Τουρκία θα σταματήσει τον Αττίλα 3 χωρίς Συνομιλίες; Στρατιωτική αντιμετώπιση δεν έχουμε. Η Ελλάδα βρίσκεται θεατής και μακριά, ως Μητέρα και ως Εγγυήτρια. Η Ευρώπη αρχίζει και τελειώνει τη στήριξή της στην Ευρωπαϊκή Κύπρο με φραστικά διφορούμενα και διπλωματικές θολούρες. Και τα Ηνωμένα Έθνη μάς λέγουν ουσιαστικά να υποταγούμε στην Τουρκία και να ξεχάσουμε τα σχετικά Ψηφίσματά τους. Να μην έχουμε πλέον πλάνες για αρχές και αξίες και δίκαια, που εκφράζουν και έπρεπε να προστατεύουν τα Ηνωμένα Έθνη.
Ρωτούν οι ρεαλιστές, τι άλλο έχουμε να κάνουμε από τις Συνομιλίες; Το ερώτημα είναι τόσο ρομαντικό, όσο απόλυτα ρομαντική είναι η προσδοκία ότι, μέσα από τις Συνομιλίες, όπως γίνονται εδώ και 45 χρόνια, θα βρισκόταν λύση. Όχι μόνο δεν βρέθηκε αλλά ούτε θα βρεθεί. Γιατί; Είναι ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗ η απάντηση. Η Τουρκία θέλει διάλυση της Κύπρου. Όχι λύση του Κυπριακού. Για 45 χρόνια η Τουρκία όχι μόνο δεν υποχωρεί, αλλά προχωρεί. Όχι μόνο δεν κάνει πίσω, αλλά και ορμά μπροστά με βία και αποτελεσματικότητα. Η Τουρκία διπλωματικά και ουσιαστικά παίζει τον ρόλο του Διαιτητή στις Συνομιλίες. Κατακτά και Διαιτητεύει! Διαιτητεύει και κατακτά. Οι δύο Κοινότητες της Κύπρου μιλούν, η Άγκυρα αποφασίζει. Ο Αττίλας που εισέβαλε, κατέκτησε και συνεχίζει να εισβάλλει και να κατακτά…
Συνομιλούν οι Τουρκοκύπριοι, τα συμφέροντα των οποίων προστατεύει, λέγει, η Τουρκία, σφαγιάζοντας τα δικαιώματα των Ελληνοκυπρίων. Της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών της Κύπρου. Αλλά ποιας πλειοψηφίας πλέον; Είναι 50% με 50% πλέον οι δύο Κοινότητες. Η Τουρκία πέτυχε το 18% να το νομιμοποιήσει ως 50%. Πέτυχε να ερμηνεύει ετσιθελικά τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, ως διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, για την οποία βροντοφωνάζει εδώ και χρόνια ότι «εξέλιπε». Θέλει δημιουργία μιας νέας τερατώδους (νομικά και πολιτικά) Πολιτείας… Μιας Πολιτείας, η οποία δεν θα λειτουργήσει, ώστε η Άγκυρα με την πλέον φυσιολογική, ανέξοδη (και με την υπογραφή μας!) κίνηση, θα πάρει την Κύπρο ολόκληρη. Όχι πλέον με φραστικές διεκδικήσεις, αλλά με αποτελεσματικό, εκβιαστικό και εκφοβιστικό, τελικό Αττίλα. Αυτό θα είναι η πολιτική απόδοση του ρεαλισμού του 2019. Ο ρεαλισμός σημαίνει ότι η Τουρκία θα μεθοδεύει και θα υλοποιεί την τελική καταβρόχθιση της μικρής και αδύναμης Κύπρου. Μικρής και αδύναμης επειδή, για 45 χρόνια, Ηγέτες και Λαός αποφάσισαν ότι δεν μπορούν να δυναμώσουν…
Αν όμως δεν μπόρεσαν και δεν μπορούν να δυναμώσουν, τουλάχιστον έπρεπε να μην έχουν πλάνες. Έπρεπε να έχουν δεχθεί ότι θα υποταγούν. Αφού δεν μπόρεσαν να αντιδράσουν, να αποτρέψουν, να ανακόψουν την τουρκική επεκτατική δυνατή μανία, έπρεπε να αναμένουν χωρίς αυταπάτες την υποταγή τους. Το πρόχειρα αναμασημένο «έξυπνο» ερώτημα ήταν και είναι: Τι άλλο μπορούμε να κάνουμε, εκτός από τις γνωστές Συνομιλίες; Είδαμε τι κάναμε σε αυτά τα 45 χρόνια με τον «ρεαλισμό» των ολέθριων Συνομιλιών. Το ερώτημα είναι πλέον τραγικά γελοίο. Τώρα με πολύ ισχυρότερη Τουρκία και με πιο αδύναμη Κύπρο, τι θα επιτύχουμε στις Νέες Συνομιλίες που σχεδιάζουμε; Θα επιτύχουμε τη νέα καταστροφή μας.
Θα υποχρεωθούμε να νομιμοποιήσουμε όσα πέτυχε βιαίως ο Τούρκος και όσα θα πετύχει απ’ εδώ κι εμπρός… Κι αν δεν δεχθούμε, θα κριθούμε υπεύθυνοι της αποτυχίας των Συνομιλιών. Και βεβαίως η Τουρκία δεν θα έχει ανάγκη την υπογραφή μας για οτιδήποτε πλέον. Χωρίς κόστος και χωρίς δύναμη αναχαίτισής της θα πάρει ό,τι σχεδίασε και ό,τι σχεδιάζει να πάρει ετσιθελικά και διά της βίας. Αυτά προαναγγέλλει, δυστυχώς, ο… ρεαλισμός των εκ των προτέρων αποτυχημένων Συνομιλιών. Αυτά θα είναι τα «συνετά» μοιραία αποτελέσματά τους. Τη φορά αυτή θα έχουμε την τελική, ίσως, «επιτυχία» του «ρεαλισμού» μας. Να δώσουμε (ίσως σε 45 δευτερόλεπτα!) περισσότερα απ’ όσα δώσαμε ήδη τα τελευταία 45 χρόνια…
Πηγή: Σημερινή

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Υφίσταται μετριασμός των σχολίων.