11/2/19

Πόσο Ελληνική Ήταν η Βυζαντινή Μικρά Ασία; Εθνογραφική Ανάλυση

Γράφει ο Μάριος Νοβακόπουλος*
mnovakopoulos.blogspot.gr
Η Μικρά Ασία είναι χώρος με κολοσσιαίο βάρος για τον ιστορικό Ελληνισμό και κυριαρχεί στο φαντασιακό μας μέχρι σήμερα. Συνδεόμενη με τα πρώτα ξανοίγματα των Ελλήνων έξω από την μικρή και φτωχή πατρίδα, τον Τρωικό Πόλεμο και τον Α’ Αποικισμό, με την ηρωική εποποιία του Μεγάλου Αλεξάνδρου και την κληρονομιά των διαδόχων του, η ανάδειξη της χερσονήσου σε καρδιά και πυρήνα του έθνους έλαβε χώρα τον λεγόμενο Μεσαίωνα, την περίοδο της Ανατολικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.
Ύστερα από την απώλεια των επαρχιών της Αιγύπτου, της Συρίας και της Παλαιστίνης (μακράν των πλουσιοτέρων και πολυανθρωποτέρων κτήσεων της Κωνσταντινουπόλεως) στην μουσουλμανική πλημμυρίδα του 7ου και 8ου αιώνος, η ρωμαϊκή άμυνα επικεντρώθηκε στην Μικρά Ασία. Οι αραβικές επιδρομές συνεχίστηκαν ακατάπαυστα επί αιώνες, όμως δεν μπόρεσαν να εξελιχθούν σε μόνιμες κατακτήσεις. Παράλληλα, η χερσόνησος του Αίμου κατακλύστηκε από Σλάβους και Βουλγάρους, περιορίζοντας την αυτοκρατορική διοίκηση και την ελληνική γλώσσα σε συγκεκριμένα παράλια και οχυρά σημεία. Με την πτώση της Κύπρου, της Ρόδου και της Κρήτης, το Αιγαίο και η Μεσόγειος έγιναν απαγορευμένες ζώνες λόγω της πειρατείας. 

Για τη συνέχεια Geopolitics

2 σχόλια:

  1. 3 οἱ βιβλιογαφικές ἀναφορές, ἀλλά μόνο ὁ Σπύρος Βρυώνης («Η παρακμή του Μεσαιωνικού Ελληνισμού της Μικράς Ασίας και η διαδικασία του εξισλαμισμού») ἔχει "ὀρθόδοξη χριστιανική αἴσθηση", δηλαδή "κατανόηση".
    Οἱ ἄλλοι δύο....εἶναι σάν νά κυττοῦν τή ζωή μιά οἰκογένειας ἀπό ἕνα παράθυρο, καί νά βγάζουν ὑποθετικά συμπεράσματα κυρίως μέ τήν λογική τους.

    Ὁ Ἑλληνισμός ἦταν τότε πολιτισμικό καί πνευματικό μέγεθος, σέ ἕναν πολιτισμό ὅπου τόν τόνο ἔδινε ἡ πραγματική πνευματική μόρφωση καί ὄχι ἡ ζωή τῶν πολλῶν,
    ἄν καί, λόγῳ Ὀρθοδοξίας, ἡ ζωή τῶν πολλῶν δέν χαρακτηριζόταν παρά ἐλάχιστα ἀπό τόν ἐκχυδαϊσμό καί τίς δεισιδαιμονίες πού γενικά χαρακτηρίζουν τούς λιγώτερο μορφωμένους σέ ἄλλους πολιτισμούς.

    Ἑλληνισμός καί ὀρθοδοξία συνήπτοντο παντοῦ τότε, σέ ὅ,τι εἶχε ἀξία, κοινωνικῶς καί ἰστορικῶς, σέ ὅλη τήν Μικρά Ἀσία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Εικονολάτρες εναντίον εικονομάχων - γιατί αναζητούμε ωεφελώδεις πολιτισμικές ή σχεδόν μεταφυσικές (θεολογικές) εξηγήσεις, τις οποίες άλλωστε ελάχιστοι εκ των ανθρώπων της εποχής εκείνης ή και της τωρινής θα καταλάβαιναν; Εντελώς τυχαία, οι εικονομάχοι υπερτερούσαν στις περιοχές όπου οι απεικονίσεις ανθρώπων δεν συνηθίζοντο από τους αυτόχθονες (σχετικά) πληθυσμούς, επί αιώνες προ του Χριστιανισμού. Ακριβώς το αντίθετο για τους εικονολάτρες, από τις ελληνικές, κατά πλειοψηφία, περιοχές με τα άφθονα αγάλματα, ψηφιδωτά και ζωγραφιές ανθρώπων. Η τελική κατάληξη της μακρόχρονης διαμάχης ήταν, αναπόφευκτα, ανάλογη του κέντρου βάρους της αυτοκρατορίας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Υφίσταται μετριασμός των σχολίων.