21/7/19

1975: Η απόρρητη συνομιλία Φορντ, Κίσιγκερ, Ντεμιρέλ


Τρεις επιλογές  για το Κυπριακό έθεσε ενώπιον των Αμερικανών, το 1975, ο Τούρκος Πρωθυπουργός, Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ. Επιλογές που δεν έχουν διαφοροποιηθεί σημαντικά μέχρι και σήμερα. Ο Ντεμιρέλ είχε συνάντηση με τον τότε Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, Τζέραλντ Φορντ, στην παρουσία των υπουργών Εξωτερικών των δύο χωρών και υπηρεσιακών παραγόντων, στο Ελσίνκι της Νορβηγία.  

Σύμφωνα με απόρρητο αμερικανικό έγγραφο, Φορντ και Ντεμιρέλ, οι οποίοι βρέθηκαν στο Ελσίνκι  για την ιδρυτική Διάσκεψη για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη, συζήτησαν το Κυπριακό, την άρση του εμπάργκο και τις καλλιέργειες του οπίου στην Τουρκία. Εκείνο που «έκαιγε» τους Αμερικανούς ήταν, όπως προκύπτει από το πρακτικό της συνάντησης, το θέμα του εμπάργκο, που είχαν επιβάλει οι ΗΠΑ σε βάρος της Τουρκίας μετά την τουρκική εισβολή.
Στη νορβηγική πρωτεύουσα ήταν και ο Κύπριος Πρόεδρος, Αρχιεπίσκοπος Μακάριος. Ο Φορντ που είχε κουβεντιάσει με τον Μακάριο το προηγούμενο βράδυ, στο επίσημο δείπνο που παρέθεσαν οι Νορβηγοί, είπε πως τόσο ο Αρχιεπίσκοπος όσο και ο Καραμανλής ήταν έτοιμοι για συμβιβασμό και μάλιστα για μια συμφωνία δύο ζωνών.

Στον διάλογο που καταγράφεται, στο απόρρητο Memorandum of Conversation, ο Ντεμιρέλ προσπαθούσε να επιχειρηματολογήσει ενάντια στην όποια υποχώρηση της Τουρκίας στο Κυπριακό.  «Έχουν 3.000 νησιά και θέλουν και την Κύπρο», είπε.

Την ίδια ώρα ο Φορντ αναφέρθηκε πολλές φορές στο εμπάργκο λέγοντας πως είχε –εκείνη την ημέρα– ενώπιον του μια έκθεση, σύμφωνα με την οποία η Γερουσία θα προσπαθούσε να επισυνάψει την άρση του εμπάργκο σε άλλο νομοσχέδιο. «Σήμερα εργαζόμαστε πολύ σκληρά και προσπαθούμε να διασφαλίσουμε ότι θα έχουμε τις πρόσθετες αναγκαίες ψήφους», είπε, εξηγώντας πως καταβάλλουν έντονες προσπάθειες για να αρθεί το εμπάργκο. Ο Φορντ ζήτησε από τον Κίσιγκερ να ενημερώσει τον Ντεμιρέλ για «το πρόβλημα με τον Rangel». Επρόκειτο για μέλος του κογκρέσου με επιρροή, που ενδιαφερόταν για τη λήψη μέτρων για τον έλεγχο του οπίου. Ο Ντεμιρέλ αναφερόταν στις δυσκολίες που υπήρχαν ενώ οι Αμερικανοί ζητούσαν από αυτόν να κάνει μια κίνηση, στο θέμα του οπίου ή το Κυπριακό, για να διευκολυνθούν οι χειρισμοί τους σε σχέση με το εμπάργκο.

Ο Ντεμιρέλ, που είχε συναντήσει και τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, Κουρτ Βαλτχάιμ στο Ελσίνκι, είπε πως εξήγησε και σε αυτόν τις θέσεις του. Παρουσίασε στους Αμερικανούς τρεις επιλογές για το Κυπριακό:

⦁Πρώτο, διαίρεση του νησιού σε Έλληνες και Τούρκους.

⦁Δεύτερο, το νησί να διαιρεθεί και κάθε κομμάτι να προσαρτηθεί από την Ελλάδα και την Τουρκία. Σε αυτό το σημείο ο Κίσιγκερ έσπευσε να του υποδείξει πως «τότε θα έχετε μια αριστερή κυβέρνηση στην Ελλάδα…». Ο Ντεμιρέλ συνέχισε… αγέρωχος να παρουσιάζει τις ιδέες του.

«Δεν συζητώ για τα πλεονεκτήματα αυτών των προτάσεων –ή, τα δύο κράτη στο νησί θα μπορούσαν να είναι ανεξάρτητα και να διαχειρίζονται τις δικές τους υποθέσεις.

⦁Η τρίτη δυνατότητα είναι μια ομοσπονδία αποτελούμενη από δύο κράτη. Δεν θέλαμε τη δεύτερη εναλλακτική λύση, αλλά αν πρόκειται να γίνει η τρίτη εναλλακτική λύση, δεν μπορεί να είναι όπως ήταν στη δεκαετία του 1960. Πρέπει να υπάρχουν δύο χωριστά αυτοδιοικούμενα κράτη και μια ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Μετά, τα δύο κράτη μπορούν να συζητήσουν για το έδαφος».

Ο Κίσιγκερ του υπέδειξε πως οι Έλληνες υποστηρίζουν ότι εάν συμφωνήσουν πρώτα σε μια διζωνική και για την κεντρική κυβέρνηση χωρίς να καταλήξουν ταυτόχρονα σε συμφωνία σχετικά με την επικράτεια(έδαφος), ουσιαστικά παραιτούνται από μια σημαντική πτυχή. Κι αυτό, συνέχισε, δεν είναι παράλογο. Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών δήλωσε πολύ εντυπωσιασμένος από την προθυμία του Καραμανλή να λύσει αυτό το ζήτημα. Επανέλαβε πως ο Πρόεδρος Φορντ είπε στον Μακάριο ότι το 25% δεν αρκεί (για τους Τούρκους). Οι Έλληνες στις Η.Π.Α. μιλούν πολύ λιγότερο, όπως το 14% [Σημείωση πρακτικογράφου: Νομίζω ότι ο Γραμματέας εννοούσε 18%].

Η παρουσία του Μακαρίου

Η παρουσία του Μακαρίου ήταν επίσης σημαντική, καθώς επραγματοποιείτο σε μια δύσκολη περίοδο για την Κύπρο, καθώς θεωρητικά η ιδρυτική Διάσκεψη για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη, θα ήταν υποβοηθητική στις προσπάθειες για λύση!

Σημειώνεται συναφώς ότι παρόλο που οι Αμερικανοί δεν το ήθελαν, ο Αρχιεπίσκοπος στο επίσημο δείπνο παρακάθισε στο ίδιο τραπέζι με τον Φορντ. Αυτό δεν έμεινε απαρατήρητο από τον Ντεμιρέλ, που διερωτήθηκε πώς προέκυψε αυτό. Ο Κίσιγκερ έσπευσε να διευκρινίσει πως το κανόνισαν οι Νορβηγοί και πως ο Αμερικανός Πρόεδρος δεν ήθελε να του μιλήσει για κάποιες δηλώσεις του Μακαρίου πριν την αναχώρησή του από την Κύπρο. Ο αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Χάρντμαν, που συμμετείχε στη συνάντηση, έσπευσε να δώσει μια εξήγηση, που δεν υπήρχε περίπτωση να ίσχυε. Είπε πως «το ζήτησε ο Μακάριος από τους Νορβηγούς».

Σύμφωνα με όσα ειπώθηκαν, με αφορμή και την παρουσία Μακάριου δίπλα στον Φορντ, ο Ντεμιρέλ καθόταν δίπλα στον Μπρέζνιεφ και οι Αμερικανοί τον ρώτησαν τι του είπε (ο Τούρκος Πρωθυπουργός) και έφυγε νωρίς από το δείπνο. «Τίποτα δεν του είπα, ήταν κουρασμένος», ανέφερε ο Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ.

Σε ό,τι αφορά το Κυπριακό, οι Αμερικανοί προσπάθησαν να πείσουν τον Ντεμιρέλ να κάνει μια κίνηση στο Κυπριακό λέγοντας πως τώρα πια Καραμανλής και Μακάριος δέχονταν τη διζωνική ομοσπονδία. Το επικαλέστηκε ο Φορντ, ο οποίος ανέφερε ότι του το είπε ο Μακάριος, ο οποίος ζητούσε μείωση του εδάφους που κατείχαν οι Τούρκοι στο 25%. Ποσοστό υπερβολικά χαμηλό, όπως είπε χαρακτηριστικά ο Αμερικανός Πρόεδρος στον Ντεμιρέλ.

Ο Ντεμιρέλ στην κουβέντα έσπευσε να χαρακτηρίσει «πρώην Πρόεδρο» τον Μακάριο, γιατί, όπως ισχυρίσθηκε, δεν υπάρχει κράτος Κύπρος!  Περαιτέρω είπε στους συνομιλητές του πως πρόκειται για έναν έξυπνο άνθρωπο που έχει πάντα μαζί του έναν φωτογράφο. «Μου το έκανε και εμένα μια φορά και την επόμενη ημέρα η φωτογραφία δημοσιεύτηκε στις εφημερίδες με λεζάντα ότι είχε πολύ θερμές συνομιλίες…»

Προκύπτει από τη συζήτηση πως ο Ντεμιρέλ δεν πίστεψε τους Αμερικανούς για αλλαγή στάση των Καραμανλή και Μακαρίου, παραπέμποντας στις ομιλίες τους.

Η διαρροή για τα όσα τους είπε ο Καραμανλής και οι φωνακλάδες Ελληνομερικάνοι!

Ο Κίσιγκερ σε κάποια στιγμή αναφέρεται τι ειπώθηκε στη συνάντηση που είχαν οι Αμερικανοί με τον Πρωθυπουργό της Ελλάδος, Κωνσταντίνο Καραμανλή. «Μιλήσαμε με τον Καραμανλή και μάλλον δεν θα έπρεπε να σας πω αυτό, αλλά σίγουρα έχουμε την αίσθηση ότι θέλουν να λύσουν αυτό το πρόβλημα. Ο Πρόεδρος (Φορντ)  ήταν πολύ σκληρός - είπε ότι θέλαμε την υποστήριξή τους για βοήθεια στην Τουρκία. Ο Καραμανλής είπε ότι θα μπορούσε να ελέγξει τον Μακάριο και ότι ίσως οι ΗΠΑ θα πρέπει να υποβάλουν πρόταση, αλλά είπαμε ότι δεν θα το κάνουμε αυτό. Αλλά τι είδους διακανονισμός μπορεί να επιτευχθεί; Ο Μακάριος και ο Καραμανλής δέχονται τώρα μια διζωνική ομοσπονδία. Ο Μακάριος λέει 25% για έδαφος που είναι κάτι περισσότερο από ό, τι μας είπε μέχρι σήμερα».

Ο Πρόεδρος Φορντ αναφερόμενος στο εμπάργκο είπε στον Ντεμιρέλ: «Αν υπάρχει φταίξιμο, θα το απέδιδα στην αδιαλλαξία μιας πολύ θορυβώδους ομάδας Ελληνοαμερικανών πολιτών… Δεν μπορώ να τους πείσω ότι το εμπάργκο δεν βοηθά ούτε την Κύπρο, ούτε την Ελλάδα ούτε τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και αποδυναμώνει το ΝΑΤΟ και την εθνική μας ασφάλεια. Δεν υπάρχει τίποτα καλό που να προκύπτει από το εμπάργκο».

Η σύνθεση της συνάντησης της 31ης Ιουλίου 1975 στο Ελσίνκι

Οι συμμετέχοντες στη συνάντηση, που έγινε στις 31 Ιουλίου 1975 στο Ελσίνκι της Νορβηγίας ήταν:

Από μέρους της Τουρκίας, ο πρωθυπουργός Ντεμιρέλ, ο υπουργός Εξωτερικών, Τσαγκλαγιανκίλ και ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Εξωτερικών, Elekdag. Από αμερικανικής πλευράς, ο πρόεδρος Φορντ ο υπουργός Εξωτερικών, Κίσιγκερ, ο εισαγγελέας και ο βοηθός γραμματέας Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, Arthur Hartman, ο εισαγγελέας Scowcroft. Η συνάντηση διήρκησε  από τις 8–9:15 μ.μ.
Φιλελεύθερος

7 σχόλια:

  1. Το Ελσίνκι είναι η πρωτεύουσα της Φινλανδίας, όχι της Νορβηγίας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Για όλο αυτό το αφήγημα χρήσιμο θα ήταν να έχουμε την εικόνα του εγγράφου/των εγγράφων που επικαλείται ο αρθρογράφος, δεν αρκεί το "αφήγημα" που πιθανόν να είναι και απλές σκέψεις του αφηγηματογράφου και όχι πραγματικά περιστατικά
    Πάντως, το ιστορικό γεγονός είναι ένα: μετά την Συνθήκη της Λωζάνης (1923)=κυρώθηκε με το Ν.Δ. 25/1923 (Φ.Ε.Κ. Α΄, 238/1923) "Κύρωση της Συνθήκης της Λωζάνης της 24ης Ιουλίου 1923", με την οποία επικυρώθηκε η μεταβίβαση του νησιού από τους Οθωμανούς στους Άγγλους και η ρητή παραίτηση των πρώτων από οποιαδήποτε "δικαιώματα" στο νησί, για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες ο Τούρκος απέκτησε ξανά κυριαρχικά δικαιώματα στην Κύπρο και με το απόλυτο προνόμιο του "ΕΓΓΥΗΤΗ" με δυνατότητα μονομερούς στρατιωτικής επέμβασης και αυτό με την υπογραφή των 2 Καραμανλή-Μακαρίου στα επαίσχυντα εθνοπροδοτικά συμβατικά κείμενα των συνθηκών Ζυρίχης-Λονδίνου. Άλλωστε πόσο τουλάχιστον τραγική μετά τα γεγονότα αυτά θα μπορούσε κάποιος να χαρακτηρίσει την παρουσία και ομιλία του Μακαρίου στην Γεν. Συνέλευση του ΟΗΕ κατά την διάρκεια της οποίας καλούσε για την εφαρμογή των προνοιών των ως άνω συνθηκών περί ΕΓΓΥΗΤΡΙΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ μετά την απόπειρα εναντίον του; Ο τούρκος πλέον ευκαιρία ζητούσε....ο ΑΤΤΙΛΑΣ στηρίχθηκε ακριβώς σ' αυτές τις Συνθήκες Ζυρίχης-Λονδίνου, απλά ήταν θέμα χρόνου....και της κατάλληλης ευκαιρίας, η οποία θα προέκυπτε και ως "τυχαίο γεγονός' ακόμη και εάν δεν το προκαλούσε η ελληνική πλευρά.. αυτά για τα ανιστόρητα περί της Χούντας που προκάλεσε τον ΑΤΤΙΛΑ κλπ. άλλοι υπέγραψαν την θανατική καταδίκη του νησιού, άλλοι το παρέδωσαν στον γκριζο λύκο
    Ο εθνικοαπελευθερωτικός αγών για ελευθερία και ΈΝΩΣΗ προδόθηκε έσωθεν.

    Παραθέτω το κείμενο των άρθρων 20-21 Συνθ.Λωζάνης(https://imbrosunion.com/174-2/)
    "Άρθρον 20.Η Τουρκία δηλοί ότι αναγνωρίζει την προσάρτησιν της Κύπρου ανακηρυχθείσαν υπό της Βρεττανικής Κυβερνήσεως την 5ην Νοεμβρίου 1914.
    Άρθρον 21.Οι τούρκοι, οι εγκατεστημένοι εν τη νήσω Κύπρω κατά την 5ην Νοεμβρίου 1914, θα αποκτήσωσιν, εφ’ οις όροις προβλέπει ο εγχώριος νόμος, την βρεττανικήν ιθαγένειαν, αποβάλλοντες ως εκ τούτου την τουρκικήν. θα δύνανται, εν τούτοις, επί δύο έτη από της ενάρξεως της ισχύος της παρούσης Συνθήκης, να ασκήσωσι δικαίωμα επιλογής υπέρ της τουρκικής ιθαγενείας· εν τοιαύτη περιπτώσει, δέον να εγκαταλείψωσι την Κύπρον εντός δώδεκα μηνών, αφ’ ης ημέρας ασκήσωσι το δικαίωμα της επιλογής.Ωσαύτως αποβάλλουσι την τουρκικήν ιθαγένειαν, οι τούρκοι υπήκοοι, οι εγκατεστημένοι εv τη νήσω Κύπρω κατά την έναρξιν της ισχύος της παρούσης Συνθήκης, οίτινες κατά την εποχήν αυτήν έχουσιν αποκτήσει ή πρόκειται να αποκτήσωσι την βρεττανικήν ιθαγένειαν, συνεπεία αιτήσεως υποβληθέσης κατά τας διατάξεις της εγχωρίου νομοθεσίας.
    Εννοείται ότι η Κυβέρνησις της Κύπρου θα δύναται να αρνηθή την βρεττανικήν ιθαγένειαν εις τους αποκτήσαντος, άνευ της αδείας της Τουρκικής Κυβερνήσεως, πάσαν άλλην ιθαγένειαν εκτός της τουρκικής."

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Άγνωστες λεπτομέρειες από την αντιζυριχική στάση του Γ. Σεφέρη
    17 Φεβρουαρίου 2018, 10:00 πμ
    Με τη φράση «μ’ αυτά θα φέρετε τους Τούρκους στην Κύπρο», ο νομπελίστας ποιητής Γιώργος Σεφέρης έφερε προ των ευθυνών του τον υπουργό Εξωτερικών της Ελλάδας Ευάγγελο Αβέρωφ, όταν, το Δεκέμβρη του 1958, ο Τούρκος ΥΠΕΞ Φατίν Ζορλού έβαλε στο τραπέζι στο Παρίσι σχέδιο λύσης του Κυπριακού.
    Ο Σεφέρης ήταν τότε πρεσβευτής της Ελλάδας στο Λονδίνο και, μόλις έλαβε γνώση του τουρκικού σχεδίου -στο οποίο στηρίχθηκαν οι Συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου- έσπευσε να στείλει οργίλο υπόμνημα στον πολιτικό του προϊστάμενο. Εις μάτην, όμως, αφού το «ψητό» ήταν ήδη έτοιμο, με βάση και τα λεχθέντα λίγες μόνο ημέρες πριν από τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας Κωνσταντίνο Καραμανλή, ότι «το Κυπριακό έχει μεταβληθεί σε εθνική γάγγραινα και αποτελεί εθνική περιπέτεια στην οποία σύρεται η Ελλάς και η μόνη λύση που απομένει είναι μια απ’ ευθείας συνεννόηση με τους Τούρκους» (Βουλή των Ελλήνων, 14.12.1958).
    Η διακήρυξη Καραμανλή, που είχε στηριχθεί και στη δήλωση Μακαρίου στη Βρετανίδα βουλευτή Μπάρμπαρα Κασλ για στροφή στην ανεξαρτησία αντί στην Ένωση, τον Σεπτέμβρη του ίδιου χρόνου, απετέλεσε ουσιαστικά την εκκίνηση της μυστικής διπλωματίας και των διαβουλεύσεων μεταξύ ανώτατων πολιτικών ιθυνόντων της Ελλάδος και της Τουρκίας που οδήγησαν στη Συμφωνία της Ζυρίχης. ...ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ που είναι αρκετά εκτεταμένο και ιδιαίτερα ενδιαφέρον με τις δηλώσεις των πρωταγωνιστών και διπλωματών στην ιστοσελίδα: http://www.philenews.com/eidiseis/politiki/article/490849/agostes-leptomereies-apo-tin-antizyrichiki-stasi-toy-g-seferi

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Επίσης το πλήρες κείμενο της συνθήκης της Λωζάνης με όλα τα πρόσθετα πρωτόκολλα σε μορφή εγγράφου pdf: http://www.geetha.mil.gr/media/Thesmika_Keimena/GEETHA/diethnh/3%20SYNTHIKI%20EIRHNHS%20LWZANIS.pdf

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Εἶναι ἀνακριβές τό ὅτι καί ὁ Μακάριος δέχθηκε τήν διζωνική εἰ μή μόνον ἄν ἀναφέρεται στό ὅτι ὁ Μακάριος, ὅλως προσωρινῶς, πρότεινε ὅτι, σέ περίπτωση ἐδέχοντο οἱ Τουρκοκύπριοι τό σχέδιο Συντάγματος πού συνεζητεῖτο, ὅπως εἶχε, τότε θά δεχόταν ἡ δικοινοτική ὁμοσπονδία νά εἶναι διζωνική, ἀλλά ἀφοῦ αὐτό δέν ἔγινε δεκτό, τόν Αὔγουστο ἤ Σεπτέμβριο τοῦ ἴδιου ἔτους, μιλώντας, νομίζω στό Παραλίμνι, στούς Ἕλληνες Κυπρίους, ἐεπεσήμανε ὅτι ἡ ἀποδοχή τῆς διζωνικῆς δέν ἴσχυε πλέον, ἀφοῦ ἡ τουρκοκυπριακή πευρά δέν εἶχε δεχθῆ τό Σύνταγμα ὅπως εἶχε προταθῆ.
    Καί ὁ Μακάριος μπορεῖ νά παρερμηνεύετο, μπορεῖ νά ἐπεδέχετο ἡ συμπεριφορά του πλείονες ἑρμηνεῖες, ἀλλά δέν ἐψεύδετο.
    Λίγο μετά ἀπό τήν ἀνωτέρω ὁμιλία του ὅμως, ἀπεβίωσε αἰφνιδιαστικά ὁ Μακάριος, καί ἔμεινε ἡ ἐντύπωση, διατηρηθεῖσα ἀπό πολιτικούς μετά ἀπό τήν κοίμηση τοῦ Μακαρίου, ὅτι τάχα εἴχαμε δεχθῆ, καί ἐπί Μακαρίου ἤδη, τήν διζωνική.
    Πρόκειται γιά ψεῦδος, καί δή ἠθελημένο, τῶν μετέπειτα πολιτικῶν, καί Ἑλλάδος καί Κύπρου...

    Τόσο χονδρό ψεῦδος, ὥστε ἡ ἀνωτέρω συζήτηση, ἄν ὄντως ὁ Κίσσινγκερ εἶχε αὐτές τίς θέσεις, λέγοντας ὅτι καί ὁ Μακάριος εἶχε δεχθῆ τήν διζωνική, σημαίνει ὅτι μιλοῦσε ἐν γνώσει του, ὁ Κίσσινγκερ, ὅτι ὁ Μακάριος εἴτε θά ἐδεσμεύετο "πισθάγκωνα" (ἐκβιαζόμενος κλπ) ὥστε νά μήν πάρῃ πίσω ἀπό τήν πρόταση-πακέτο του τήν διζωνική, εἴτε ὅτι ἐπρόκειτο νά κοιμηθῆ αἰφνιδίως.
    Τό "πισθάγκωνα δεμένος" γιά τόν Μακάριο, ἦταν κομματάκι δύσκολο, ἄρα ὁ Κίσσινγκερ....
    Καί ὁ νοῶν νοείτω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Scripta manent ....όπως και οι υπογραφές Καραμανλή και Μακαρίου τα κείμενα είναι αδιαψευστη απόδειξη τα υπόλοιπα είναι θεωρίες για εκείνους που οικοδόμησαν μύθους επάνω στην ιστορία παραποιώντας την προκλητικα και χυδαία επί δεκαετίες

      Διαγραφή
    2. ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΠΑΜΕ ΚΑΙ ΕΠΙΜΕΝΩ ΌΤΙ Ο ΕΘΝΟΚΟΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΈΝΩΣΗ ΠΡΟΔΟΘΗΚΕ ΈΣΩΘΕΝ ΠΡΩΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΥΠΕΓΡΑΨΑΝ ΣΤΗΝ ΖΥΡΙΧΗ-ΛΟΝΔΙΝΟ ΚΑΙ ΈΦΕΡΑΝ ΤΟΥΣ ΟΘΩΜΑΝΟΥΣ ΩΣ ΕΠΙΚΥΡΙΑΡΧΟΥΣ-ΕΓΓΥΗΤΕΣ ΣΤΟ ΝΗΣΙ, ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΈΝΑΝ ΑΙΩΝΑ ΣΧΕΔΟΝ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗΣ ΑΠΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΩΛΗΣΗ ΤΟΥ ΝΗΣΙΟΥ ΣΤΟΥΣ ΆΓΓΛΟΥΣ, ΣΥΝΕΧΙΖΩ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΑ ΚΑΠΟΙΩΝ ΕΔΑΦΙΩΝ ΑΠΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΑ ΤΑ ΑΡΧΕΙΑ ΤΟΥ ΒΡΕΤ.ΥΠ.ΕΞΩΤΕΡ.
      "...η Τουρκία εισβάλλοντας στην Κύπρο την 20ή Ιουλίου 1974 επικαλέσθηκε τη Συνθήκη Εγγυήσεως του 1960, μεταξύ της ιδίας, της Βρετανίας και της Ελλάδος. Σύμφωνα με τα άρθρα ΙΙΙ και IV, οι τρεις εγγυήτριες δυνάμεις με τα συνθήκη του 1960 εγγυήθηκαν:
      - Πρώτον, την ανεξαρτησία, την εδαφική ακεραιότητα και την ασφάλεια της Κύπρου.
      - Δεύτερον, την απαγόρευση κάθε δραστηριότητας, καθ΄όσον εξαρτάται από αυτές, που θα έχει ως στόχο την ένωση εν όλω ή εν μέρει της Κύπρου με άλλο κράτος.
      - Τρίτον, την «κατάσταση πραγμάτων» η οποία καθιερώθηκε με το Σύνταγμα του 1960. Σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στη Συνθήκη Εγγυήσεως, οι υποχρεώσεις των τριών δυνάμεων ήταν οι ακόλουθες:
      Να απαγορεύσουν, στον βαθμό που εξαρτάται από τις τρεις δυνάμεις, κάθε δραστηριότητα που μπορεί να ευνοήσει την ένωση εν όλω ή εν μέρει της Κύπρου με άλλο κράτος.
      Να διαβουλευθούν μεταξύ τους, ούτως ώστε να αναλάβουν κοινή ή συμφωνημένη δράση για να προβούν σε διαβήματα ή για να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα προς αποκατάσταση των πραγμάτων, σε περίπτωση παραβίασης των συμφωνιών.
      Να ενεργήσει κάθε εγγυήτρια δύναμη αυτοτελώς σε περίπτωση που δεν υπάρχει δυνατότητα για κοινή ή συμφωνημένη δράση. ..."
      Τα ίδια και χειρότερα να αναμένουμε και για τα άλλα, πρώτα και χειρότερα για την περιοχή της ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, του ΑΙΓΑΙΟΥ, ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ κλπ.

      Διαγραφή

Υφίσταται μετριασμός των σχολίων.