28/10/16

«Η κατάργηση της αριστείας, είναι να παραμείνεις στο φθόνο».



Η κατάργηση της αριστείας, είναι να παραμείνεις στο φθόνο. Αυτό είναι το πρόβλημα να μην γίνεις καλλίτερος δηλαδή, και να γίνει ο άλλος το αντικείμενο το οποίο πρέπει να καταστραφεί. Να μην προσπαθήσεις να βελτιωθείς εσύ, να καταστραφεί ο άλλος. Είναι ο καλύτερος τρόπος να κρατήσεις τον κακό σου εαυτό. Υπ αυτή την έννοια σήμερα στην Ελλάδα μας κυβερνάει ο χειρότερός μας εαυτός αυτό είναι το πρόβλημα. Ο φθόνος που παίρνει πια και μορφή θεσμική. Ενώ η φιλοτιμία είναι η τάση να προχωρήσεις, να τιμηθείς, να είσαι αντάξιος ας πούμε μιας δυνατότητος περαιτέρω, η φιλοτιμία έχει έναν εχθρό, τον φθόνο, και ο φθόνος έρχεται να το σταματήσει αυτό. Ο φθόνος έρχεται να θεσμοποιήσει τον κακό σου εαυτό. Ο Λαϊκισμός σ αυτό θα βασιστεί, θα σου εξαγιάσει το χάλι σου.


Η δύναμη του λαϊκισμού είναι ότι σου δίνει εχθρό, και επομένως παύεις να σκέφτεσαι το πρόβλημα σου. Ο εχθρός είναι εκείνος που σε απαλλάσσει να σκεφτείς το χάλι σου.

Και εξακολουθεί να υπάρχει το δημοκρατικό 5. Επειδή είσαι μέλος μιας κομματικής νεολαίας, διαβάσεις δεν διαβάσεις στραβάδι ξεστραβάδι, θα περνάς τα μαθήματα θα πάρεις το πτυχίο σου για να έχεις μετά να επικαλεστείς στην κοινωνία των πολιτών ότι είσαι και πτυχιούχος, έχεις κάνει και τα μεταπτυχιακά σου, με μόνη σου δύναμη το δημοκρατικό και κομματικό όπως το λέω εγώ 5.

Ένας νέος μπορεί να γίνει Αριστερός επειδή η κοινωνική συνθήκη της οικογένεια  και του  περιβάλλοντος είναι δυσβάστακτη, και αδυνατεί να μοιραστεί τις κοινωνικές ευκαιρίες, είτε επειδή η  ψυχική του ανάπτυξη δέχεται ισχυρές πιέσεις από φαντασιώσεις αυτουποτιμήσεως κυρίως, η και απ τα δύο. Η στράτευση του χαρίζει έναν εαυτό που δεν είχε, και μια  κάποια αυτοπεποίθηση προσφοράς αφού ο σκοπός της δικαιοσύνης-ισότητος εξωραΐζει την πράξη. Όλα για τον σκοπό δηλαδή.
 Αλλά επειδή το να είσαι Αριστερός είναι μια ειδική μορφή θρησκευτικότητος, απολύτως ειδική, διότι είναι ένας κοσμικός θρησκευόμενος  ο πιστός, ο Αριστερός. Πρώτα απ όλα διότι έχει μία πίστη ακλόνητη, θρησκευτική, δογματική, η οποία δεν αλλάζει ποτέ με τίποτα, και γιατί πιστεύει σε ακατάλυτους αντικειμενικούς νόμους της κοινωνίας, όπως πιστεύει στο θέλημα του Θεού ο πιστός.  Επομένως ο Αριστερισμός, οι Αριστερές ιδέες γεννήθηκαν όταν ο θρησκευτικός κόσμος   χρειάστηκε την ανάγκη να βγει στον κόσμο,  έπρεπε λοιπόν να βρει έναν τρόπο η θρησκευτικότητα να βγει στον κόσμο, την ώρα που υπήρχε ο Θεός ψηλά στον ουρανό. Εκεί έγινε μιά τυπική διάρρηξη σχέσεων ένα μικρό διαζύγιο, δηλαδή η ιδέα της κοινωνικής αλλαγής ως αίτημα ας πούμε ανθρώπινο, και ιστορικό, κέρδισε μία κατηγορία ανθρώπων οι οποίοι ήθελαν κάπως  να δράσουν, και ταυτοχρόνως να αισθανθούν έτσι, μέσα στη κοινωνία δημιουργικοί, και χρήσιμοι, και οι άλλοι παρέμειναν υμνώντας τον Θεό υπακούοντας το θέλημα του, τηρώντας υποχρεώσεις κτλ. Ο Αριστερός λοιπόν είναι ένας άνθρωπος που παίρνει ρεβάνς, από πράγματα που σε νεανικότερες ηλικίες, σε πολύ τρυφερές ηλικίες, δεν μπόρεσε να αποτινάξει, να βγάλει από μέσα του.

Για το πλήρες κέιμενο steliosramfosgr

4 σχόλια:

  1. @ Γιώργος χαλάρωσε λίγο ρε φίλε, "αχυράνθρωπος", "επιτιθέμενος", βρε τη γνώμη μου διατύπωσα απλά, σαν πολύ δεν το δραματοπιείς; Αλλά καταλαβαίνω βέβαια πως η αντίθετη γνώμη (αντί εκείνης που θα'θελε να διαβάσει κανείς) πάντα είναι κάπως τσουχτερή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. η κοινωνια πρεπει να αριστευει ολη μαζι...
    δεν υπαρχει χωρος για φλωρους απτην μια που επιβραβευονται να ζουν στη γυαλα και αλητες ναρκομανεις που επιβραβευονται ισα που να σερνονται στα πεζοδρομια...
    οσο για τα περι φθονου...ποιος μπορει να φθονει τον φλωρο χαζο ή τον αλητη ναρκομανη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. @ elias cavadas πέστα Χρυσόστομε! Αυτό ακριβώς, μέτρο πάνω απ' όλα, αλλά όχι εκεί, ντε και καλά οι περισσότεροι να εννοούν την αριστεία ως "θα τα φάω όλα μόνος μου, επειδή είμαι άριστος"!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ...αν είναι φιλόσοφοι κάτι τύποι σαν τον Ράμφο ή τον Νίκο Δήμου, τότε κι εγώ δηλώνω Πάπας της Ρώμης!!!
    Ο,τι δηλώσει ο καθένας μας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Υφίσταται μετριασμός των σχολίων.

- Παρακαλούμε στα σχόλια σας να χρησιμοποιείτε ένα όνομα ή ψευδώνυμο.
- Παρακαλούμε να μη χρησιμοποιείτε κεφαλαία γράμματα στη σύνταξη των σχολίων σας.