7/2/19

2,5 ώρες μόνοι στο παλάτι

Γ. Παπαδόπουλος- Τετράδης
«Κοιτάξτε να τα βρείτε». Αυτή ήταν η προτροπή του αμερικανικού παράγοντα προς την ελληνική κυβέρνηση πριν την επίσκεψη Τσίπρα. Και αυτή ακριβώς η προτροπή βρίσκεται πίσω από την μυστική από τη δημοσιότητα ιδιαίτερη συνομιλία 2,5 ωρών που είχαν Τσίπρας και Έρντοαν στην Άγκυρα. Η Χάλκη ήταν η στάχτη στα μάτια.
Κατ αρχάς, η σχολή της Χάλκης δεν είναι ελληνοτουρκικό θέμα. Είναι διεθνές, αφορά στο διεθνές δίκαιο του σεβασμού της θρησκευτικής πίστης, της λειτουργίας και της ελεύθερης άσκησής τους. Θυμίζουμε ότι για τη Χάλκη είχαν παρέμβει στην Άγκυρα επίσημα ο πατέρας και ο υιός Μπούς. Εκτός ελληνοτουρκικών.
Τα πάγια ζητήματα της τουρκικής επιθετικότητας σε στεριά αέρα και θάλασσα παρέμειναν ως έχουν. Δεν υπήρξε καμιά πρόοδος και καμιά συμφωνία. Τα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης που αναγγέλθηκαν χαμηλόφωνα ισχύουν ήδη από την εποχή του Ανδρέα Παπανδρέου! Οι επιτροπές που τα χειρίζονται υπάρχουν, και άλλοτε λειτουργούν, άλλοτε όχι, ανάλογα με το κλίμα μεταξύ των δύο χωρών.
Στην πράξη, τα μέτρα, λειτουργούν σε τρία βασικά επίπεδα: Σε χαμηλό μεταξύ διπλωματών και στρατιωτικών, σε υψηλό μεταξύ υπουργών Εξωτερικών και Άμυνας και σε ανώτατο μεταξύ των δύο ηγετών. Κανένα επίπεδο δεν έχει κατορθώσει να λύσει εμπράκτως κανένα από τα ζητήματα που ταλαιπωρούν τις δύο χώρες. Η απάντηση είναι απλή: Τα ζητήματα είναι ένα. Η τουρκική επιθετική αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας.
Το θέμα της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης παραμένει ακανθώδες εξ αιτίας της ευθείας ανάμιξης της Τουρκίας στη διαχείριση και ποδηγέτηση του μη χριστιανικού πληθυσμού, με διασπαστική κατεύθυνση για τη Θράκη. Δηλαδή, με κατεύθυνση την επίσημη δημιουργία μειονότητας, έτσι ώστε να εγερθούν απαιτήσεις αντίστοιχες με εκείνες στην Κύπρο.
Στο παραπάνω θέμα όχι απλώς δεν σημειώθηκε πρόοδος, αλλά αντιθέτως ο Έρντοαν ήγειρε ευθέως θέμα μουφτήδων ως αντάλλαγμα για τη λειτουργία της σχολής της Θράκης!
Από την άλλη πλευρά, τίποτε δεν κέρδισε, ούτε καν στα λόγια, η πρωθυπουργική αντιπροσωπεία στα θέματα τήρησης των συνθηκών για τους λίγους εναπομείναντες Έλληνες της Ίμβρου, της Τενέδου και της Κωνσταντινούπολης, που έχουν χάσει και τα πολιτικά και μορφωτικά δικαιώματά τους, αλλά και τις περιουσίες τους από τους απαλλοτριωτικούς νόμους που φέρνει κάθε τόσο η τουρκική κυβέρνηση. Και οι οποίοι δεν τολμούν να μιλήσουν, απροστάτευτοι σε ένα κράτος- τρομοκράτη.
Αλλά, δεν κέρδισε τίποτε και σε θέματα εφαρμογής διεθνούς δικαίου η πρωθυπουργική αντιπροσωπεία. Αντιθέτως, εισέπραξε χωρίς να αντιδράσει, κι αυτό είναι το επικίνδυνο, την απαίτηση της Τουρκίας να χαρακτηρίσει τρομοκράτες όχι μόνο τους 8 Τούρκους αεροπόρους αξιωματικούς, αλλά και τους Κούρδους που υφίστανται την τουρκική μπότα, τους Τούρκους κομμουνιστές και όσους η δικτατορία Έρντοαν χαρακτηρίζει υποστηρικτές του Γκιουλέν. Ακόμα και εντός Ελλάδας!
Τέλος, η τουρκική πλευρά έμεινε αμετακίνητη στις απαιτήσεις της να εξισωθεί κυριαρχικά η τουρκοκυπριακή μειονότητα με την πλειοψηφία των Κυπρίων και να παραμείνει ο Αττίλας στο Νησί.
Αντιθέτως, δεν ακούσαμε τίποτε για τα μείζονα θέματα της ενέργειας. Δηλαδή για τους αγωγούς που από την Τουρκία θα περνάνε στην Ελλάδα για να καταλήγουν στην Κεντρική Ευρώπη. Και για την εκμετάλλευση των υποθαλάσσιων ενεργειακών αποθεμάτων που εμπίπτουν στην ελληνική ΑΟΖ και την οποία αμφισβητεί η Άγκυρα, ενώ δεν τολμάει να οριοθετήσει η Αθήνα!
Και επ’ αυτού δεν ακούσαμε λέξη από τον πρωθυπουργό για τη διαρκή αμφισβήτηση του Καστελόριζου, που άπτεται ακριβώς της οριοθέτησης της ΑΟΖ, που μπλοκάρει την έξοδο της Τουρκίας σε όλη την περιοχή δυτικά της Κύπρου και ανατολικά της Κρήτης.
Ενώ, λοιπόν, ακούσαμε ωραίες χιλιοειπωμένες κουβέντες και από τις δύο πλευρές για τις απαιτήσεις της Τουρκίας, από τον Έρντοαν, και για τις ελληνικές επικλήσεις στο διεθνές δίκαιο και στην ειρήνη, από τον κ Τσίπρα, δεν ακούσαμε λέξη για το τι ειπώθηκε για το μείζον. Και, συμπτωματικώς, δεν ακούσαμε λέξη για το περιεχόμενο της κοντά τρίωρης κατ ιδίαν συζήτησης των δύο στο παλάτι του Έρντοαν του Μεγαλομανούς.
Διότι κανείς δεν είναι τόσο αφελής που να πιστεύει ότι οι δύο κλείστηκαν μόνο με τους διερμηνείς για να συζητήσουν τα τετριμμένα, που συζητάνε εδώ και 45 χρόνια οι ηγέτες των δύο χωρών, και τα οποία ξέρουν πια οι δημοσιογράφοι καλύτερα και από τους υπουργούς των δύο χωρών. Και καλύτερα από ορισμένους πρωθυπουργούς.
Σ αυτό το κρίσιμο ερώτημα, δεν είναι μόνο η κυβέρνηση που δεν απαντά. Δεν είναι μόνο οι δημοσιογράφοι που δεν επιμένουν να μάθουν. Είναι και η ελληνική αντιπολίτευση, που δεν επιμένει να μαθευτεί τίποτε παραπέρα! Και που δεν σηκώνει τους τόνους. Γιατί και η αντιπολίτευση δεν είναι αφελής. Εκτός αν είναι. Και της αρκεί να καταμετρά απλώς ερωτήματα για «μια επίσκεψη χωρίς καλό σχεδιασμό»!
Όλα έχουν μια απάντηση αν σταθεί κανείς στην προτροπή του αμερικανικού παράγοντα: «Κοιτάξτε να τα βρείτε». Μια προτροπή που δεν απευθύνεται μόνο στην ελληνική κυβέρνηση. Αλλά και στην αντιπολίτευση. Γιατί είναι πολλά τα λεφτά και πανάκριβα τα οικόπεδα των υδρογονανθράκων. Απευθύνεται, όμως, και στον ελληνικό λαό. Ο οποίος δίκαια θα αναρωτηθεί: Τι χάσαμε για να βρούμε με την Τουρκία; Ή, ακόμα πιο σωστά: Τι άλλο θα χάσουμε για χάρη της Τουρκίας και των πάγιων προστατών της; Ή καλύτερα, «για χάρη των ηγετών μας»;
Πηγή: Liberal

4 σχόλια:

  1. Τι αλλο ?? Μα την αξιοπρεπεια των ανθρωπων !! Τι μεγαλυτερο ?? Αμα βολευεσαι να εισαι ...σκουπιδι....σφουγγαριστρα...γλυφτης...γελοιος...καραγκιοζης...και σαβουρα κινουμενη για δεκαρες...τι αλλο μενει ?? Γυρνα στις σπηλιες...να ησυχασει η φυση απο σενα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ε,ναι...
    Πολλά μέτωπα έχουν ανοίξει οι περαντλάντιοι.
    Και με την Βενεζουέλα ακόμη, δυσκολεύονται...
    Πόσω μάλλον με το Ιράν.
    Θέλουν διακαώς την τουρκιά σύμμαχο, με την κυριολεκτική έννοια του όρου.
    Θα κάνουν ότι μπορούν να την φέρουν με τα νερά τους.
    Δηλ. την βάψαμε.
    Ειρηνικά πάντα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Οι Ατλαντες νομιζουν οτι θα την βγαζουν παντα καθαρη...Στεκει αυτο ?? Στατιστικα οχι...Οταν πεσει ...που θα πεσει ..ασσοδυο ...θα γελασει γαιδαρος στην ομιχλη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πράγματι "Η Χάλκη ήταν η στάχτη στα μάτια", πολύ πιθανόν όμως και για άλλους λόγους:
    - τυχαίος ο "συγχρονισμός" των 2 χωρών για Μαδούρο?
    - τυχαίος ο "συγχρονισμός" του χάρτη που αναρτήθηκε στο twitter του υπουργού Εξωτ. των ΗΠΑ και προκάλεσε τις αντιδράσεις των γειτόνων μας για το "λάθος"?
    - Τυχαία και η σιωπή η ακόμη και η αμέλεια κυβερνήσεων και συστημικών ΜΜΕ γι αυτά που συμβαίνουν στη Θράκη μας με την αρωγή του Προξενείου?
    Και στη Θράκη όπως και στο Σκοπιανό αλλά και στο Κυπριακό υπάρχει εκ μέρους της Ελληνική Δημοκρατίας μια ύποπτη αδράνεια, όχι μόνο τα τελευταία 3 χρόνια αλλά τουλάχιστον μετά την εποχή Σαδίκ (1995) και τα Ίμια (1996). Θα περίμενε λοιπόν κανείς πως μετά τον "αιφνιδιασμό" του σκοπιανού θα είμαστε και ως πολίτες περισσότερο υποψιασμένοι...
    Τι είπαν τελικά 2,5 ώρες μπορεί και να μη μάθουμε ποτέ, αλλά μήπως εμείς ως περισσότερο δημοκράτες από τους γείτονες θα έπρεπε να γνωρίζουμε περισσότερα γι αυτά που συζητά ο εκάστοτε υπ. εξωτ. η/και πρωθυπουργός? Ούτε εδώ προβλέπεται δύχτι προστασίας? Πάλι μυστική διπλωματία? Πάλι η αντιπολίτευση με μουδιασμένη αντίδραση χωρίς ουσιαστικό λόγο και χωρίς ανάληψη του θεσμικού της ρόλου ελένχου?
    Τα σχέδια όμως κάποιων "δεξαμενών σκέψης" πέραν του ατλαντικού δε περιμένουν και προφανώς προχωρούν πιο πέρα από την επιμονή «Κοιτάξτε να τα βρείτε». Ειδικά μετά τις "αβλαβείς" διελεύσεις στα ανοιχτά του Σουνίου και τη "στροφή" Γ.Α.Π. σε συζητήσεις περί ελεύθερων πτήσεων των "κόκκινων" πάνω από το Αιγαίο και άλλα συμβολικά τύπου Καστελόριζο πριν 10 χρόνια, οι προτροπές για συναντήσεις υπ. εξωτ. η πρωθυπουργών Ελλάδος κ Τουρκίας μάλλον δεν αρκούν πια, Εδώ αχνοφαίνεται και η ανάπτυξη ενός σχέδιου Β πέραν το „business solution“ της συνεκμετάλευσης.
    Κοιτάξτε ξανά το χάρτη του υπουργού Εξωτ. των ΗΠΑ και μή βλέπετε μόνο τα προφανή. Ίσως το χονδροηδές "λάθος" διαμελισμού της Τουρκίας να αποτελεί και κάποιο είδος αντιπερισπασμού για τους εδώ "ιθαγενείς". Προσέξτε τα χερσαία σύνορα μας στη Θράκη! Μήπως έγινε και εκεί κάποιο "λάθος" στο χάρτη και ξεκινάνε από τον 25ο μεσημβρινό? Μην επιχαίρουμε λοιπόν με το "καψόνι" στους γείτονες γιατί μάλλον έρχεται και η σειράς μας... και όχι φυσικά για την εκπλήρωση των ευσεβών πόθων του γένους μας και την ανάκτηση της πρωτεύουσας μας... Αυτό θα είχε διαφανεί ήδη προ πολλού.
    Να εξηγούμαi: Το σχέδιο Β ως λογική κάποιων "δεξαμενών σκέψης", κυνικά απλή ως εκβιασμός:
    Εφόσον δεν τα βρίσκουν μεταξύ τους, γιατί να μήν υπάρχει ένα “buffer-zone”, μία χώρα „μαξιλάρι„ ανάμεσα τους? Έτσι μπορούν να γίνουν „επενδύσεις„ γρήγορα και με ασφάλεια και στην ενέργεια και στον τουρισμό... Φανταστικά σενάρια? Πιθανόν... Πώς θα μπορούσε να γίνει αυτό? Δεν είναι απλό αλλά έχει δοκιμασθεί πρόσφατα με μεγάλη επιτυχία: Με βάση φυσικά το πιλοτικό πρόγραμμα FYROM: Κολλημένο για χρόνια βρέθηκαν οι „πρόθυμοι„ και από τις δύο πλευρές και με μία μικρή βοήθεια από έξω τα „βρήκανε„ μια χαρά. Γιατί λοιπόν να μην εφαρμοσθεί σαν πρότυπο συμφωνίας και αλλού?
    Ακούγονται μήπως κάπως γνώριμα όλα αυτά? Σίγουρα... μόνο που εδώ λείπει ο επιταχυντής, ο λεγόμενος καταλήτης. Σίγουρα έχουν σκεφτεί και αυτό το βήμα στη σκακιέρα... Το ρίσκο μεγάλο αλλά τα κέρδη των „επενδυτών„ (και των συν αυτώ προθύμων) είναι μάλλον μεγαλύτερα!
    Και οι δικές μας "δεξαμενές"? ‘Εχουν αντι-σχέδια? Και εμείς ως απλοί πολίτες? Περιμένουμε τις επόμενες εκλογές? ¨Η θα συζητάμε για το όνομα αυτής και εαν ο Όμηρος ήταν Ομέρ?
    Η πατρίδα μας δε μπορεί να περιμένει άλλο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Υφίσταται μετριασμός των σχολίων.