17/6/19

Θα σπάσει το «σχοινί» στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις;

Σάββας Καλεντερίδης
Οι αμερικανοτουρκικές σχέσεις βρίσκονται στο πιο κρίσιμο σημείο των τελευταίων δεκαετιών. Η γενεσιουργός αιτία της κρίσης είναι η στρατηγική επιλογή των ΗΠΑ να στηρίξουν την ίδρυση του δεύτερου αυτόνομου κουρδικού κράτους στην περιοχή της βόρειας Συρίας –το πρώτο υπάρχει από το 1992 στο Β. Ιράκ–, που σύμφωνα και με τις εκτιμήσεις της Άγκυρας θα οδηγήσει αναπόφευκτα στην ίδρυση τρίτου αυτόνομου κουρδικού κράτους, στην επικράτεια της Τουρκίας αυτήν τη φορά.
Η εκτίμηση αυτή είναι που ώθησε πρώτα τα βαθύτερα στρώματα του τουρκικού κράτους στην αναζήτηση ερεισμάτων στη Ρωσία, την Κίνα και το Ιράν, τη λεγόμενη Ευρασία, τα οποία συμπαρέσυραν και τον Ερντογάν στην επιλογή αυτήν.
Ο Ερντογάν ξεκίνησε τον «εκβιασμό» των ΗΠΑ με δηλώσεις «ή με αυτούς ή με εμάς», εννοώντας τους Κούρδους, ξεχνώντας προφανώς ποιος είναι η υπερδύναμη και απειλώντας ότι θα στραφεί προς τη Ρωσία.
Στη συνέχεια, όταν ο εκβιασμός δεν έπιασε, αναγκάστηκε να κάνει πρακτικά βήματα προς τη Ρωσία.
Όταν τον Αύγουστο του 2016 οι Κούρδοι, με την αεροπορική υποστήριξη των ΗΠΑ, κατέλαβαν την Ιεράπολη και ήταν θέμα λίγων ημερών να ενώσουν τα καντόνια του Κομπάνι και του Αφρίν σχηματίζοντας τον περιβόητο «Κουρδικό Διάδρομο», που αφαιρεί μεγάλο μέρος της γεωπολιτικής αξίας της Τουρκίας και βγάζει τους Κούρδους στη Μεσόγειο, η Τουρκία έδωσε «γην και ύδωρ» στη Ρωσία για να πάρει την άδεια και να εισβάλει στο έδαφος της Συρίας. Ήταν η επιχείρηση «Ασπίδα του Ευφράτη», που ξεκίνησε λίγες μέρες μετά την απελευθέρωση της Ιεράπολης και έγινε με σκοπό να κόψει το διάδρομο στη μέση.
Μετά, τον Ιανουάριο του 2018, δίνοντας και πάλι «γην και ύδωρ» στη Ρωσία, πήρε την άδεια να εισβάλει στο Αφρίν, με την επιχείρηση «Κλάδος Ελαίας».
Όσο για το «γην και ύδωρ» που έδωσε η Τουρκία στη Ρωσία, σύμφωνα με εκτιμήσεις της κουρδικής πλευράς ήταν η απόσυρση από το Χαλέπι των τζιχαντιστών που υποστηρίζονταν από την Τουρκία, η σταδιακή απόσυρση και από το Ιντλίμπ και η υπογραφή συμβολαίου για τους S-400.
Δηλαδή, με άλλα λόγια, αν οι ΗΠΑ υπαναχωρούσαν και έδιναν στην Τουρκία τον έλεγχο της «Ζώνης Ασφαλείας» που σχεδιάζουν να δημιουργήσουν στη βόρεια Συρία, τότε οι S-400 δεν θα έφταναν ποτέ στην Τουρκία, όποιες και να ήταν οι αντιδράσεις της Ρωσίας.
Όμως οι ΗΠΑ επιμένουν, και στο σημείο που φθάσαμε, είναι αναγκασμένος να επιμένει και ο Ερντογάν.
Στις 5 Ιουνίου 1964 ο πρόεδρος των ΗΠΑ Λίντον Τζόνσον είχε στείλει στον πρωθυπουργό της Τουρκίας Ισμέτ Ινονού επιστολή στην οποία εξέθετε τις απόψεις του για τις μεγάλες περιπλοκές που θα προέκυπταν από τη στρατιωτική επέμβαση της Τουρκίας στο κυπριακό έδαφος, και στην ουσία απαιτούσε από την Άγκυρα να σταματήσει την επιχείρηση απόβασης στην Κύπρο, που είχε αποφασίσει το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας της Τουρκίας.
Στις 6 Ιουνίου 2019 ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Πάτρικ Σάναχαν απέστειλε επιστολή στον Τούρκο ομόλογό του Χουλουσί Ακάρ, με την οποία τον προειδοποιεί για τις συνέπειες που θα έχει η Τουρκία αν επιμείνει στην αγορά και παραλαβή των S-400, μεταξύ των οποίων και η αποβολή της από το πρόγραμμα παραγωγής των F-35, δίνοντας μάλιστα χαρακτήρα τελεσίγραφου στην επιστολή, αφού ορίζει και χρονικό όριο για τη λήψη της σχετικής απόφασης από την τουρκική κυβέρνηση, την 31η Ιουλίου 2019.
Την Τετάρτη 12 Ιουνίου ανακοινώθηκε ότι είχαν τηλεφωνική συνομιλία οι υπουργοί Άμυνας των ΗΠΑ και της Τουρκίας, χωρίς να ανακοινωθεί το περιεχόμενο της συνομιλίας τους.
Την ίδια μέρα ο Ερντογάν δήλωσε ότι δεν τίθεται θέμα ακύρωσης της παραγγελίας, γιατί η Τουρκία έχει ήδη αγοράσει τους S-400.
Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, ο πρόεδρος της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν συναντάται με τον συνεταίρο του στην κυβέρνηση, πρόεδρο του Κόμματος Εθνικιστικής Δράσης (ΜΗΡ) Ντεβλέτ Μπαχτσελί, χωρίς να έχει ανακοινωθεί αν το θέμα της συνάντησης είναι οι S-400.
Ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, στη συνάντηση με τον Γάλλο ομόλογό του, που επισκέπτεται την Άγκυρα, αφού επέκρινε την υποστηρικτική στάση της Γαλλίας στο θέμα των Κούρδων της Συρίας (YPG), επανέλαβε ότι η Τουρκία έχει προτείνει στις ΗΠΑ τη σύσταση Ομάδος Εργασίας, πρόταση που είχε δεχτεί ο πρόεδρος Τραμπ αλλά απέρριψαν οι άλλοι φορείς του αμερικανικού κράτους. Επίσης δήλωσε ότι «ετοιμάζουμε απάντηση στην επιστολή που λάβαμε. Κανείς δεν μπορεί να δίνει τελεσίγραφα στην Τουρκία».
Πάντως, αν και υπάρχουν κάποιες έστω και μικρές πιθανότητες να βρεθεί ενδιάμεση λύση στο θέμα, που θα περισώσει ό,τι είναι δυνατόν να περισωθεί στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις, δεν πρέπει να παραβλέψει κανείς ότι η Τουρκία τεντώνει το σχοινί σε σημείο που υπάρχει κίνδυνος αυτό να σπάσει και να περάσουμε πλέον στο σημείο χωρίς γυρισμό.
Και αυτό είναι ένα ζήτημα που πρέπει να απασχολήσει τη Λευκωσία και την Αθήνα, γιατί σε μια τέτοια περίπτωση θα αλλάξουν πολλά, αν όχι όλα.
Τέλος, να σημειώσουμε ότι ο Ερντογάν αναχωρεί σήμερα για την Ντουσαμπέ του Τατζικιστάν, όπου στις 14-15 Ιουνίου θα πραγματοποιηθεί η 5η Σύνοδος Κορυφής των χωρών που συμμετέχουν στη Διάσκεψη Δράσεων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης των Χωρών της Ασίας (Conference on Interaction and Confidence Building Measures in Asia – CICA), όπου, σύμφωνα με τη Yeni Şafak, που πάντα απηχεί τις απόψεις Ερντογάν, «η Τουρκία, η Κίνα, η Ρωσία, το Πακιστάν και το Ιράν θα δώσουν μια ισχυρή απάντηση στις ΗΠΑ, που έχουν μετατραπεί στη μεγαλύτερη απειλή για τον πλανήτη».
Πάντως, ενώ συνεχίζεται η συνάντηση Ερντογάν-Μπαχτσελί και ενώ o τουρκικός Τύπος ανέφερε ότι και την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, συνομίλησαν και πάλι τηλεφωνικά οι Σάναχαν-Ακάρ, χωρίς να αναφερθούν λεπτομέρειες για το περιεχόμενο της συζήτησης, ο στρατός της Συρίας βομβάρδισε με πυρά όπλων το υπ’ αρ. 10 Παρατηρητήριο της Τουρκίας στα νότια της περιφέρειας Ιντλίμπ, τραυματίζοντας τρεις Τούρκους στρατιωτικούς. Η ενέργεια αυτή, που είναι αδιανόητο να έγινε ερήμην των Ρώσων, μπορεί να εκληφθεί και ως προειδοποιητική βολή για την περίπτωση που η Τουρκία σκέφτεται να υπαναχωρήσει μέσω μιας «μέσης λύσης» στο θέμα των S-400.
Αυτό οι αρχαίοι Έλληνες το έλεγαν «μεταξύ σφύρας και άκμονος»...

10 σχόλια:

  1. Σωστά...να προσθέσω όμως έναν βασικό δεδομένο που λείπει από το κείμενο.
    Η ρήξη τουρκίσς-ΗΠΑ δεν ξεκινά από την εποχή της προώθησης των Κούρδων στην Μανμπίτζ το Ιουνιο του 2016...
    Ξεκινά πολύ παλαιότερα, όταν ο Ερδογάν κυνηγάει σαν τα ποντίκια και πιάνει ένα-ένα τα μέλη της Εργκένεγκον,κλείνοντάς τα στην φυλακή...
    Από την εποχή της σύγκρουσης με τους Ισραηλινούς στο Μαβί-μαρμαρά το 2010...
    Μιά ρήξη που επισφραγίζεται από το αποτυχημένο αμερικανοκίνητο πραξικόπημα το 2016...
    Μιά ρήξη που ενώ ήταν καταφανέστατη,αρνούμαστε πολλοί να την δούμε,γιατί πολύ απλά δεν πιστεύαμε στα μάτια μας.
    Ούτε καν οι αμερικανοί το πιστεύουν ακόμη.
    Νομίζω δε ότι είναι ένα κοσμοϊστορικό γεγονός.
    Και αρχιτέκτονας ο Ερδο με υποστηριχτή του την Ρωσία του Πούτιν.
    Να πω ότι λυπάμαι τους αμερικανούς;
    Δεν μπορώ...
    Να πω ότι υποστηρίζω τους κεμαλικούς-φετουλαχιστές όπως ο Ιμάμογλου;
    Πάλι δεν μπορώ...
    Να πω ότι υποστηρίζω τους αμερικανούς κατά των Ρώσων;
    Οχι όσο αυτοί υποστηρίζουν τους κεμαλιστές.
    Δεν μπορώ να υποστηρίξω την αμερική που υποστήριξε και ανέχεται την κατοχή της Β.Κύπρου έχοντας ακόμη εν ενεργεία 45 χρόνια μετά την εισβολή του '74 το εμπάργκο στην κυβέρνηση της Κύπρου.
    Αν το'κανα, ή θάμουν τρελλός ή πουλημένος ή χρήσιμος ηλίθιος οπαδός των αγγλοσαξώνων,αλλά ίσως και βαθύτατα,βαθύτατα πονηρός...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. κανενα σκοινι δεν θα σπασει η Τουρκια τουναντιον το αποτομο λασκαρισμα απο τη μεθοδευμενη κωλοτουμπα θα εκτιναχθει στα μουτρα μας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Η γεωγραφική θέση της Τουρκίας και ο σημερινός συσχετισμός δυνάμεων της απαγορεύουν να κάνει αυτά που θέλει η Δύση, δηλαδή να σταθεί αντιμέτωπη σε Περσία και Ρωσία με μια Κίνα στο βάθος. Τα απλά μαθηματικά στη Δύση τα έχουν ξεχάσει. Κάποιοι Βρετανοί, Γερμανοί και Ισραηλινοί παρέσυραν τις ΗΠΑ για πολλά χρόνια, διότι έμειναν στα μαθηματικά της Οθωμανικής Εποχής.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Η ουσιαστική ισχύς διαμορφώνει δίκαιο,δίκαιο που ....παράγει πολιτισμό και γράφει ιστορία.
    ...Ένας τραμπούκος νοιώθει παντοδύναμος,στο τέλος τσουβαλιάζεται μεθυσμένος απ΄την αδικία του.
    Η δύση στο ιστορικό γίγνεσθαι ήταν πάντοτε σχεδόν δόλια-εγκληματική-ανεδαφική και κακός δάσκαλος,διαμέλισαν την ελληνική επικράτεια και έβαλαν την Ελλάδα στον πάγο,μαζί και την πεμπτουσία της Λογικής, το πιο προσιτό γι΄αυτούς....
    Έφτιαξαν απ΄το τίποτα μια Τουρκία κατ΄εικόνα και καθ΄ομοίωση τους,φτάνοντας...στο αδιέξοδο.
    Ο ιστορικός άξονας της γης επανήλθε στις βασικές του σταθερές,μετακινούμενος όλο πιο ανατολικά.
    Τι περιμένουν?και τι τους περιμένει?
    Οι πάντες το νοιώθουν και το αφουγκράζονται....
    ¨Προνοείν αλλά μη μετανοείν¨.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Το ψαλίδι για να κοπεί το σχοινί το έχουν πλέον πολλοί και δεν είναι στο χέρι των ΗΠΑ και της Τουρκίας μόνο αν θα σπάσει.
    Γλύψε γλύψε πάντως οι Βρετανοί, Γερμανοί, Ισραηλινοί, Αμερικάνοι, τώρα και οι Ρώσοι, το κρατάνε πάντως το σχοινί σε μόνιμη στύση.
    Πόση άλλη ξεφτίλα θα δούμε δεν είναι εύκολο να το προβλέψει κανείς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Πέρα από "την σφύρα και τον άκμονα" εν προκειμένω και σ΄αυτήν την φάση,που συντελείται το γεωστρατηγικό-πολεμικό γεγονός θα μπορούσαμε να το προσδιορίσουμε με τον σημερινό όρο κεφαλοκλείδωμα...!!!δηλαδή το τελειωτικό στάδιο πριν το νοκ άουτ.
    Το Κ.Ο.ασκείται απ΄τον ισχυρότερο και τον υφίσταται ο υποδεέστερος από κάθε άποψη δηλαδή η Τουρκία.
    Οποιοσδήποτε τρίτος που έχει""τακτοποιηθεί"" προηγουμένως... παραμερίζεται,ἠ εξέρχεται διακριτικά απ΄το πεδίο του ανταγωνισμού,αφού δεν είναι πρωταγωνιστής είναι δευτεράντζα πια,δεν μετρά κι αν δεν το αντιληφθεί έγκαιρα,κακώς -κάκιστα για την "υπερδύναμη"με τα παρωχημένα ...αεροπλανοφόρα...Την περιμένουν στη γωνιά της Ιστορίας οι Κίτρινοι.
    Ο πόλεμος ξεκαθαρίζει τα πάντα με ταχύτητα κι όσο διαρκεί μεγαλώνουν και η ήττα και η νίκη...διαλέξτε και ποντάρετε...αμ πως.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Κυριε Σαββα:

    Εμεις εχουμε καταθεσει τις συντεταγμενες της ΑΟΖ στον ΟΗΕ???? Οχι βεβαια, διοτι αυτο αντιβαινει στα συμφεροντα πολλων. Τοτε γιατι θα ειναι παρανομο αν οι Τουρκοι τρυπησουν την ελληνικη ΑΟΖ παρακαλω?????

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. 1)Armed Forces Journal
    Blood borders
    June 1, 2006
    How a better Middle East would look

    International borders are never completely just. But the degree of injustice they inflict upon those whom frontiers force together or separate makes an enormous difference — often the difference between freedom and oppression, tolerance and atrocity, the rule of law and terrorism, or even peace and war.

    The most arbitrary and distorted borders in the world are in Africa and the Middle East. ... But the unjust borders in the Middle East — to borrow from Churchill — generate more trouble than can be consumed locally.

    ...

    The most glaring injustice in the notoriously unjust lands between the Balkan Mountains and the Himalayas is the absence of an independent Kurdish state. There are between 27 million and 36 million Kurds living in contiguous regions in the Middle East (the figures are imprecise because no state has ever allowed an honest census). Greater than the population of present-day Iraq, even the lower figure makes the Kurds the world’s largest ethnic group without a state of its own. Worse, Kurds have been oppressed by every government controlling the hills and mountains where they’ve lived since Xenophon’s day.

    The U.S. and its coalition partners missed a glorious chance to begin to correct this injustice after Baghdad’s fall. A Frankenstein’s monster of a state sewn together from ill-fitting parts, Iraq should have been divided into three smaller states immediately. We failed from cowardice and lack of vision, bullying Iraq’s Kurds into supporting the new Iraqi government — which they do wistfully as a quid pro quo for our good will. But were a free plebiscite to be held, make no mistake: Nearly 100 percent of Iraq’s Kurds would vote for independence.

    As would the long-suffering Kurds of Turkey, who have endured decades of violent military oppression and a decades-long demotion to "mountain Turks" in an effort to eradicate their identity. While the Kurdish plight at Ankara’s hands has eased somewhat over the past decade, the repression recently intensified again and the eastern fifth of Turkey should be viewed as occupied territory. As for the Kurds of Syria and Iran, they, too, would rush to join an independent Kurdistan if they could. The refusal by the world’s legitimate democracies to champion Kurdish independence is a human-rights sin of omission far worse than the clumsy, minor sins of commission that routinely excite our media. And by the way: A Free Kurdistan, stretching from Diyarbakir through Tabriz, would be the most pro-Western state between Bulgaria and Japan.

    ...

    Ralph Peters is the author of the new book "Never Quit the Fight," to be published on July 4th. Peters is a retired colonel of the U.S. National War Academy

    http://armedforcesjournal.com/blood-borders/

    https://brilliantmaps.com/new-middle-east/

    2)Plans for Redrawing the Middle East: The Project for a “New Middle East”
    By Mahdi Darius Nazemroaya
    Global Research, October 24, 2018
    Global Research 18 November 2006

    Among the Most Popular Global Research 2017 Articles

    It should be noted that Lieutenant-Colonel Peters was last posted to the Office of the Deputy Chief of Staff for Intelligence, within the U.S. Defence Department, and has been one of the Pentagon’s foremost authors with numerous essays on strategy for military journals and U.S. foreign policy.

    It has been written that Ralph Peters’ “four previous books on strategy have been highly influential in government and military circles,” but one can be pardoned for asking if in fact quite the opposite could be taking place. Could it be Lieutenant-Colonel Peters is revealing and putting forward what Washington D.C. and its strategic planners have anticipated for the Middle East?

    ...

    https://www.globalresearch.ca/plans-for-redrawing-the-middle-east-the-project-for-a-new-middle-east/3882

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Ο μακαρίτης Καραμανλής έλεγε ότι στην πολιτική λέγονται πράγματα που δεν γίνονται και γίνονται πράγματα που δεν λέγονται. Από πλευράς μου, παρομοιάζω την την διεθνή πολιτική με παγόβουνο, τού οποίου μόνο το 10% τής επιφανείας εξέχει από το νερό και φαίνεται. Απ' αυτό το 10% κρίνοντας και σχολιάζοντας, το άρθρο τού Σάββα φαίνεται απολύτως σωστό και λογικό. Τι κρύβεται, όμως, στο 90%, το οποίο είναι κάτω από το νερό; Οι λεονταρισμοί Ερντογάν («Κανείς δεν μπορεί να δίνει τελεσίγραφα στην Τουρκία») έχουν βάση, ή μάλλον πλάτες, ή είναι λόγια τού αέρα; Τις ρωσσικές πλάτες; Χμ, και πού ξέρομε τι μυστικές συμφωνίες και συνεννοήσεις κάτω από το τραπέζι έχουν γίνει μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσσίας; Κανείς από μάς, τούς κοινούς θνητούς δεν τα ξέρει αυτά. Άδηλον το μέλλον κι εγώ ανησυχώ ιδιαιτέρως για την ανίσχυρη Ελλάδούλα και ασφαλώς την Κύπρο μας, διότι αυτά είναι τα σπίτια μας. Άλλοι αποφασίζουν για μάς, χωρίς εμάς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. ...Πάντα η τέχνη με τα καλλιτεχνικά ταλέντα μπροστά απ΄τους πολιτικούς στοχαστές ρυμουλκεί το κάρο της Αμαλθείας.(Η συγγραφή είναι και τέχνη και δη υψίστη-όρα Όμηρος,Πλάτων κλπ).
    Το βουητό κι ο κουρνιαχτός με την προσμονή-αναμονή ερεθίζουν τις κεραίες των δυνατών.
    ...Πολύ δυνατός ο Ράλφ Πέτερς,μόνος κι έρημος,(ευτυχώς! οι σαματατζήδες ομοεθνείς του άργησαν, έδωσαν φαίνεται προτεραιότητα στο Μεξικό και τα προϊόντα του).
    Απ΄την άλλη την απέναντι μεριά,στη γειτονιά των Κούρδων ένας μεγαλόπνοος πολιτικός αδημονεί να τους συμπεριλάβει στην Ένωση των Ανεξαρτήτων Κρατών,δεν πρόλαβε ο Β.Νετανιάχου.
    Επί του παρόντος ο Πούτιν καθαρίζει τον αποπνικτικό αέρα της περιοχής....εν αναμονή των μυρίων του Ξενοφώντα και των πολεμιστών του Μ.Αλεξάνδρου στα Καρδούχεια όρη.
    Χαίρε Ράλφ Πέτερς !!!... είσαι πρωτοπόρος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Υφίσταται μετριασμός των σχολίων.