16/6/19

Η Τουρκία δεν θα τολμήσει αν συναντήσει αποφασιστικότητα

Παντελής Σαββίδης
Ευρισκόμενος σε δύσκολη κατάσταση, ο Ερντογάν απειλεί να συμπεριφερθεί σαν τραυματισμένο θηρίο. Η μόνη περίπτωση να πετύχει, σε σχέση με την Ελλάδα, είναι να ενεργοποιηθεί το φοβικό σύνδρομο που διακατέχει την πολιτική τάξη και ένα μέρος της κοινωνίας. Η Τουρκία βρίσκεται σε δύσκολη θέση. Με κανέναν λογικό συνειρμό δεν θα διακινδύνευε μια ένταση και –πολύ περισσότερο– ένα θερμό επεισόδιο με την Ελλάδα. Εκτός μιας περιπτώσεως: αν είναι σίγουρος ότι η Αθήνα δεν θα αντιδράσει. Εκεί ποντάρει. Η τάση αυτή (της μη αντίδρασης ό,τι και να συμβεί), είναι κυρίαρχη στην ελληνική διοίκηση.
Σε ένα άρθρο αποκαλυπτικό της αντίληψης που εξέφρασε και ως πρωθυπουργός, ο Σημίτης επιχείρησε να δικαιολογήσει τις παραχωρήσεις του προς την Τουρκία.
Επικαλούμενος κινδύνους, υπαγορεύει μια πολιτική την οποία γνωρίζουμε από την οκταετία του. Η πολιτική Σημίτη οδήγησε την Ελλάδα στη σημερινή δυσμενή, σε σχέση με την Τουρκία, θέση.
Στο ίδιο κλίμα κινήθηκε και κινείται και η πολιτική Τσίπρα. Καιρός να αλλάξει.
Η τελευταία ιστορία ξεκίνησε από τον Νίκο Κοτζιά, την συνέχισε ένας οικολόγος βουλευτής συνεργαζόμενος με τον ΣΥΡΙΖΑ, στη συνέχεια πήρε το λόγο ο ΥΠΕΞ Γιώργος Κατρούγκαλος, ακολούθησε ο υπουργός Άμυνας Ευάγγελος Αποστολάκης από τις ΗΠΑ τις τελευταίες ημέρες, και φθάσαμε στο άρθρο Σημίτη.
Δεν είναι τυχαία όλα αυτά. Προετοιμάζουν την κοινή γνώμη για υποχωρήσεις.
Στη αρχή μάλιστα της προεκλογικής περιόδου, η απερχόμενη κυβέρνηση στέλνει στην Τουρκία αντιπροσωπεία για να συζητήσει, για άλλη μια φορά, Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (ΜΟΕ). Μεταξύ αυτών περιλαμβάνεται και ο όρος «code of conduct» (κώδικας συμπεριφοράς). Υπό τον εύηχο αυτό τίτλο, η Τουρκία επιδιώκει να αποδεχθεί η ελληνική πλευρά ότι δεν θα αντιδρά με αναχαιτίσεις στις προκλήσεις της μέχρι τον 25ο μεσημβρινό. Θα μπορούν δηλαδή τα τουρκικά αεροπλάνα να κινούνται ανενόχλητα μέχρι το μέσον του Αιγαίου.
Θα είναι δύσκολο σε οποιαδήποτε ελληνική κυβέρνηση να αποδεχθεί ένα τέτοιο μέτρο. Πολύ περισσότερο δεν μπορεί να συζητά ΜΟΕ μια κυβέρνηση η οποία απέρχεται.
Με διαφορετικό τόνο ο καθένας από τους προαναφερθέντες πολιτικούς, προϊδεάζουν την ελληνική κοινή γνώμη πως η Τουρκία έχει στην Ανατολική Μεσόγειο δικαιώματα (που έχει) τα οποία θα πρέπει να της αναγνωρίσει και να τα αποδεχθεί η Ελλάδα για να αποφύγει δυσάρεστες καταστάσεις που θα απειλούσαν την ειρήνη στην περιοχή.
Η Τουρκία ζητά πολλά, αλλά το βασικό ζητούμενο στην περιοχή που αναφερόμαστε είναι η θέση της ότι τα νησιά δεν έχουν υφαλοκρηπίδα.
Έτσι, θα πρέπει να αρχίσουμε να συζητάμε την παρουσία και παραμονή της σε θαλάσσιες περιοχές που η Ελλάδα, επικαλούμενη το Διεθνές Δίκαιο, θεωρεί ότι της ανήκουν ως υφαλοκρηπίδα ή ως ΑΟΖ, για την οποία βεβαίως δεν έχει κάνει καμία ενέργεια.
Ούτε ο Αποστολάκης ούτε ο Σημίτης είναι δημοσιογράφοι ή αναλυτές, για να μας λένε απλώς τι ανησυχούν ότι θα γίνει. Ο μεν υπουργός Άμυνας εξέφρασε την ανησυχία του από τις ΗΠΑ ότι η Τουρκία θα επιχειρήσει δραστηριότητες στην ελληνική υφαλοκρηπίδα κοντά στο Καστελόριζο, ο δε Κ. Σημίτης παρότρυνε την πολιτική ηγεσία που θα προκύψει από τις εκλογές να προσπαθήσει να βρει λύσεις, όχι πάντα ευχάριστες ίσως, αλλά που κατοχυρώνουν την ειρήνη στην περιοχή.
Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη σοφία για να γίνει αντιληπτό πως οι «όχι, πάντα, ευχάριστες λύσεις» του Σημίτη υπονοούν ελληνικές υποχωρήσεις.
Εκεί που δεν δόθηκε βαρύτητα στην ανάλυση του Σημίτη είναι η τελευταία, ακριβώς, πρόταση του άρθρου του: «Σε μια τέτοια προσπάθεια η Ελλάδα θα έχει, πιστεύω, την συμπαράσταση τόσο της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και των ΗΠΑ». Δηλαδή, ο πρώην πρωθυπουργός μάς λέει πως αν κάνουμε υποχωρήσεις θα μας συμπαρασταθούν η ΕΕ και οι ΗΠΑ.
Κι εδώ αρχίζουν τα δύσκολα.
Η μόνη βαρύτητα που έχει η πρόταση Σημίτη είναι ότι πρέπει να ληφθεί υπ’ όψιν σοβαρά. Ως εκ της θέσεως που κατείχε, ο Σημίτης διατηρεί και επαφές και θεωρείται δίαυλος μετάδοσης μηνυμάτων στην ελληνική κοινή γνώμη. Άλλωστε, αν προσέξει κανείς την αναφορά του στις διεκδικήσεις της Τουρκίας, είναι τόσο εύστοχη από νομικής και πολιτικής διατύπωσης που σίγουρα δεν την έγραψε ο ίδιος. Αλλά το θέμα δεν είναι αυτό. Όπως θα θυμάστε, ο Σημίτης υπήρξε και ο προάγγελος της προσφυγής της Ελλάδας στο ΔΝΤ όταν κανείς δεν πίστευε ότι θα συμβεί κάτι τέτοιο. Άρα είναι σε θέση να γνωρίζει.
Συνεπώς, με βάση τις αναφορές από τον Κοτζιά ως τον Σημίτη, τι μπορούμε να περιμένουμε;
Τις πρώτες μέρες μετά τις εκλογές, και αν η διεθνής κατάσταση το ευνοήσει, η Τουρκία πολύ πιθανώς θα επιδιώξει μια πρόκληση, όπως π.χ. την παρουσία της με πλοία και ανάπτυξη δραστηριοτήτων στην ελληνική υφαλοκρηπίδα κοντά στο Καστελόριζο. Η σχολή Σημίτη και των άλλων πολιτικών που προαναφέρθηκαν θεωρεί αδύναμη την ελληνική θέση στο θέμα του Καστελόριζου. Και προτείνει συνεννόηση με την Τουρκία.
Τα ερωτήματα είναι:
  • Τι έκαναν οι πολιτικοί αυτοί ώστε να μπορεί η Ελλάδα να υποστηρίξει την κυριαρχία της και τα κυριαρχικά δικαιώματά της; Σε ποια κατάσταση βρίσκονται οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις στο θέμα των εξοπλισμών;
  • Είναι δυνατόν ο υπουργός Άμυνας να διαδραματίζει το ρόλο δημοσιογράφου και να ενημερώνει, απλώς, τι εκτιμά πως θα κάνει η Τουρκία; Πώς θα αντιδράσει η ελληνική πλευρά αν η Τουρκία καταλάβει ελληνική υφαλοκρηπίδα στην περιοχή του Καστελόριζου; Μπορεί η ελληνική απάντηση να είναι συνεχείς υποχωρήσεις;
  • Είναι δυνατόν Έλληνες πολιτικοί να παίρνουν θέση υπέρ των τουρκικών απόψεων ακόμη και αν αποδεχθούμε ότι θα αμφισβητηθεί από το Διεθνές Δικαστήριο ότι το Καστελόριζο έχει πλήρη επήρεια σε υφαλοκρηπίδα;
  • Οι περίφημες συνεργασίες στις οποίες επένδυσε η ελληνική πλευρά έχουν πρακτικό αποτέλεσμα απέναντι στην τουρκική απειλή, και ποιο; Αυτήν τη στιγμή υπάρχει ένα σοβαρό ρήγμα στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις και η Άγκυρα βρίσκεται σε διεθνή ανυποληψία. Αν και τώρα η Ελλάδα δεν μπορεί να αξιοποιήσει τους διεθνείς συσχετισμούς, τι ρόλο παίζουν οι πολιτικοί της;
  • Θα αρχίσει επιτέλους η Ελλάδα να αναπτύσσει ένα πρόγραμμα που θα καταστήσει ικανές τις Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας να μπορούν να υποστηρίξουν την ακεραιότητά της και τα δικαιώματά της;
Ειρήσθω εν παρόδω, το αμυντικό παιχνίδι γίνεται περίπλοκο με την εισαγωγή στην αντιμετώπιση του αντιπάλου σύγχρονων μέσων όπως τα UAV, η θεωρία δικτύων κτλ. Δυστυχώς, και εδώ υστερούμε σε σχέση με τους γείτονες.

6 σχόλια:

  1. 1/2

    ΑΝ συναντήσει αποφασιστικότητα... Μα ποιος είναι ο λόγος που η Ελλάδα δεν κήρυξε ΑΟΖ; Η συμφωνία με την Κύπρο θα γινόταν σε 1 μέρα. Για να μην είναι αναγκασμένη να την υπερασπιστεί και να μπορεί να κρυφτεί πίσω από την περίφημη στρατηγική ψυχραιμία!
    Ως προς τα ερωτήματα:
    1) Σε ποια κατάσταση είναι η Ελλάδα στο θέμα εξοπλισμών;
    Ελλάδα:
    https://i.postimg.cc/dVnmPvRN/gr.png
    Τουρκία:
    https://i.postimg.cc/tTnhxxK8/tr.png
    Ο καθείς ας βγάλει συμπέρασμα... Το 80% των ελληνικών δαπανών, είναι μισθοδοσία. Ας μην παραθέσω τα όσα έχω ακούσει από δημόσιες ελληνικές πηγές τον τελευταίο χρόνο ως προς το ποια συστήματα έχουν πρόβλημα ανταλλακτικών. Ας πάμε εκεί που είναι τα διαμάντια μας. Τα περίφημα ελληνικά U214, τα πιο "αθόρυβα" συμβατικά υποβρύχια του πλανήτη, έχουν ακόμα τορπίλλες SUT του 1980, που είναι θορυβώδεις και με μειωμένη ακτίνα δράσης. Δηλαδή που ακυρώνουν σε μεγάλο βαθμό τις κατασκευαστικές αρετές των υποβρυχίων.
    2) H ελληνική πλευρά είναι μαθημένη στη στρατηγική ψυχραιμία. Στη χειρότερη περίπτωση, για τους πολιτικούς θα είναι και λύτρωση ένα μικρό επεισόδια που θα χάσουμε ως άλλοθι για την κοινή γνώμη (προσπαθήσαμε, είδαμε τι παθαμε, τι να κάνουμε, ολοκληρωτικό πόλεμο;). Σε πρόσφατη συνέντευξη του κ. Αποστολάκη στην ελληνική τηλεόραση, άκουσα και το τραγελαφικό "έχουμε ανάγκη από νέα όπλα, αλλά λεφτά στο μέλλον δε θα υπάρξουν". Μετά περιμένουμε αποφασιστικότητα. Είναι σαν την ομελέτα και τα αυγά. Αν δεν έχεις, ομελέτα δεν τρως.
    3) Βεβαίως και είναι προκειμένου να δικαιολογήσουν την επιλογή της υπαναχώρησης χωρίς να κατηγορηθούν ως προδότες. Το ίδιο δεν έκανε και ο ΣΥΡΙΖΑ με τις Πρέσπες; Δεν έβγαιναν βουλευτές και υπουργοί ως συνήγοροι των σκοπιανών θέσεων;
    4) Οι Αμερικανοί δε θα πολεμήσουν την Τουρκία για την Ελλάδα. Εδώ και δεκαετίες προκρίνουν τη συνδιαχείριση, γιατί αυτοί θέλουν απλά την ησυχία στο Αιγαίο, δεν τους νοιάζει και τόσο πώς θα έρθει αυτή η ησυχία. Όταν δεν είσαι έτοιμος εσύ να πολεμήσεις για τη χώρα σου, μην περιμένεις άλλους. Οι Αμερικανοί αρκούνται στη φραστική αποτροπή. Αν οι Τούρκοι την αγνοήσουν, οι Αμερικανοί θα πουν στην Ελλάδα "sorry". Όπως είπε και ο κ. Πάιατ, θα ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΟΥΝ να μη γίνει μείζον επεισόδιο, συνεχάρησαν την Ελλάδα για τον κατευνασμό και προέτρεψαν σε ΜΟΕ.
    5) Και να αρχίσει η Ελλάδα, το θέμα είναι πως η Τουρκία μπορεί να μην περιμένει πότε θα είσαι εσύ έτοιμος, αν είσαι ποτέ... Το 1912, η Τουρκία είχε υπό παραγγελία 2 σύγχρονα θωρηκτά, αντάξια του Αβέρωφ. Δεν πρόκαμε... Το Αβέρωφ δεν περίμενε πότε οι Τούρκοι θα βγάλουν στο Αιγαίο τα δικά τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. 2/2

    Αν η Ελλάδα είναι αποφασισμένη και έτοιμη για όλα, μπορεί να κυρήξει άυριο ΑΟΖ, να συμφωνήσει με την Κύπρο άμεσα και να πει στην Τουρκία, ότι τυχόν έρευνα στην ΑΟΖ αυτή, θα προκαλέσει άμεσα ελληνικά αντίποινα, που μπορεί να είναι διπλωματικά (ελληνικό βέτο στις ενταξιακές διαδικασίες) ή στρατιωτικά (casus belli). Το κακό με τα διπλωματικά είναι πως ούτως ή αλλως αυτή τη στιγμή η τουρκική ένταξη είναι παγωμένη, οπότε είναι κενή απειλή. Η στρατιωτική απειλή θα είναι πάλι απεχθής στους Έλληνες πολιτικούς και γιατί είναι στρατιωτική και γιατί θα μπορεί να εμφανίσει την Τουρκία ως θύμα.
    Οπότε καλά έχει κάνει η Ελλάδα και δεν έχει συμφωνήσει όρια ΑΟΖ ούτε με την Κύπρο, αφού έτσι έχει αφήσει άπλετο χώρο για στρατηγική ψυχραιμία...
    Δυστυχώς, και την πίτα σωστή και το σκύλο χορτάτο, δε γίνεται να τον έχεις. Τόσα χρόνια διπλωματικό εκβιασμό στην Τουρκία μέσω ΕΕ, δεν έκανε η Ελλάδα. Στρατιωτικά πέταξε την πετσέτα. Κατευνασμό κάνει. Ξαφνικά πρέπει ο οιοσδήποτε βρεθεί στο Μαξίμου να αποφασίσει μεταξύ του να παίξει τον Τσώρτσιλ και της στρατηγικής ψυχραιμίας ή λύσης Κοτζιά-Σημίτη. Είναι ειρωνία, αλλά η ζέση που θα έχουν οι Έλληνες πολιτικοί να περιορίσουν αμέσως το όποιο επεισόδιο πριν εξελιχθεί σε μαζικό πόλεμο, δρα ενθαρρυντικά προς την Τουρκία. Θα ήταν πολύ καλύτερο να πει η Ελλάδα, πως δε θα γίνει απλά τοπικό επεισόδιο αν γίνει, αλλά ότι η Ελλάδα θα χτυπήσει χωρίς περιορισμό και με ό,τι έχει. Αλλά ποιος θα τους πιστέψει...Μέρος της αποτροπής είναι και η αξιοπιστία της απειλής...
    Η Τουρκία πάντως δεν έχει κανέναν λόγο να χαλάσει τις τουριστικές εισπράξεις του καλοκαιριού και ούτε τη συμφέρει κρίση με την Ελλάδα πριν να έχει επιχειρησιακούς και έμπειρο προσωπικό στους S400. Όσο δε βρίσκει η Ελλάδα αέριο, η προτεραιότητα παραμένει η Κύπρος, γιατί η Τουρκία σε αντίθεση με την Ελλάδα, έχει συνεχείς παραλαβές νέων οπλικών συστημάτων τα επόμενα χρόνια και άρα γιατί να βιαστεί τώρα με την Ελλάδα, όταν αύριο θα είναι σε ακόμα καλύτερη θέση. Η Ελλάδα και καινούριες φρεγάτες να παραγγείλει αύριο, θα κάνουν τουλάχιστον 4 χρόνια να ναυπηγηθούν. Στο μεταξύ το τουρκικό οπλοστάσιο εμπλουτίζεται συνέχεια.

    Άρα μπείτε στη θέση του κλασικού Έλληνα πολιτικού. Δεν είναι καλύτερη η στρατηγική ψυχραιμία ή μια λύση Σημίτη; Όλα τα άλλα είναι ρίσκο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Το ποντικι ειναι στην φακα απο μονο του.Ειδε τυρι κι επεσε με τα μουτρα. Μιλαμε για....εντελως ποντικι.Οι πολιτικοι που διαλλεγει το παγιδεψαν στα καγκελα απο μεσα με λιγο τυρι. Τωρα του ριχνουν κι αλλο τυρι λιγο. Αφου ομως ειναι στην φακα ηδη ..αυτο καποιο αλλο λογο εχει που γινεται.Ποιον ?? Πιθανον λεω...αυτο εχει το ...φαρμακι.θα το φαει ?? Ουουουουουου....(Ερχεται αλλος ενας ...διασωστης απ τα παλια εμπειρος ..χωρις ενσημα) Βρε το καημενο το ποντικακι το ..δολιο .....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Η τουρκία ήδη παίζει στο χείλος του γκρεμού.
    Δεν χρειάζεται παρά ένα σπρώξιμο κι'όχι ένα τράβηγμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σκοπός μας δεν είναι η αιώνια αποτροπή.
      Σκοπός μας θα πρέπει να είναι η διάλυση,η πλήρης εξαλειψη ή ο πλήρης αφανισμός του αντιπάλου.

      Διαγραφή
    2. Δεν ειναι αυτος ο σκοπος των Τσιπρα ..Μητσοτακη...κλπ...ουτε του 70% των ψηφοφορων τους....Τομπολα.....

      Διαγραφή

Υφίσταται μετριασμός των σχολίων.