30/6/11

ΓΕΝΟΠ vs Μνημόνιο

της Ελίνας Γαληνού
Αυτές τις κρίσιμες στιγμές, όπου τίθενται οι βάσεις για το μέλλον της χώρας μας, η αγωνία όλων είναι έκδηλη. Γνωρίζουμε ότι στα νέα μέτρα που απαιτεί η ΕΕ, οι αποκρατικοποιήσεις είναι όρος βασικός για να συνεχιστεί ο δανεισμός μας από τους εταίρους και το ΔΝΤ. Οπωσδήποτε κανένας Ελληνας που συνειδητοποιεί τι σημαίνουν στην πράξη αυτές οι αποκρατικοποιήσεις με τον τρόπο που προωθούνται, φοβάται τις συνέπειές τους. Ομως εδώ θα έπρεπε να γίνει ένας διαχωρισμός. Οταν οι συνέπειες αφορούν το δημόσιο συμφέρον, έχουν αντίκτυπο στο σύνολο των πολιτών. Οταν όμως αφορούν ομάδες συμφερόντων, το δημόσιο συμφέρον αν και χρησιμοποιείται ως διαπραγματευτικό χαρτί, στην ουσία δεν υπολογίζεται ιδιαίτερα.

Με βάση αυτά τα δεδομένα, παρακολουθούμε τις αντιδράσεις της ΓΕΝΟΠ αυτές τις ημέρες που ψηφίζεται το Μεσοπρόθεσμο, το οποίο κατά την άποψη του συνδικαλιστικού οργάνου της ΔΕΗ, "ανοίγει την Κερκόπορτα της μεγάλης αδικίας..". Περί αδικίας, ουδείς λόγος βεβαίως, αλλά....ας γίνει ένας επιμερισμός. Για αδικία μιλούν οι πολίτες που αναγνωρίζουν τι σημαίνει να ιδιωτικοποιηθεί ένα σημαντικό ποσοστό της ΔΕΗ, για την τσέπη τους, την εύρυθμη λειτουργία της χώρας και την ασφάλειά της. Οι παλαιότερες γενιές, θυμούνται πώς ήταν το καθεστώς παροχής ηλεκτρικής ενέργειας επί των ημερών της EBASCO ας πούμε και δεν θα ήθελαν να επαναληφθεί. Οι νεώτεροι πάλι, φαντάζονται με τρόμο πώς θα διαμορφωθεί η νέα διοίκηση της ιδιωτικοποιημένης ΔΕΗ υπό την εποπτεία της τρόικα. Ωστόσο, ξέρουμε ότι ένα τουλάχιστον ποσοστό της ΔΕΗ θα πωληθεί και το μόνο που μένει να ελπίζουμε, είναι να μην υπερβεί το 15% στην καλύτερη περίπτωση. Κατά γενική ομολογία όμως, δεχόμαστε ότι είναι άδικο να χαθεί από το ελληνικό κράτος, μεγάλο ποσοστό ενός τέτοιας στρατηγικής σημασίας τομέα!
Επ΄αυτού του ζητήματος δηλώνει ότι αγωνίζεται η ΓΕΝΟΠ λοιπόν. Οπότε, γιατί ο αγώνας της ν΄αντιμετωπίζεται τόσο αρνητικά από την κοινωνία; Θέλουν άραγε οι Ελληνες να ξεπουληθεί η ΔΕΗ και οργίζονται με όσους προσπαθούν να εμποδίσουν; Μάλλον όχι. Διότι οι Ελληνες φορολογούμενοι, οι νοικοκυραίοι που δεν συνηθίζουν να χρωστάνε, έχουν πολύ πικρή πείρα από ακραίες καταστάσεις που δημιούργησε η συνδικαλιστική ασυδοσία στα χρόνια της "δημοκρατίας". Δεν ήταν λίγες οι φορές που το πετσί μας δοκίμασε τις συνέπειες από τις καταχρηστικές απεργίες των συνδικαλιστών της ΔΕΗ και άλλων κλάδων, χωρίς να φταίμε πουθενά. Και όλος αυτός ο κόσμος σήμερα, που είδε τα εμπορεύματά του να καταστρέφονται, που πάγωνε μέσα σε χειμώνες ή ψηνόταν στο κατακαλόκαιρο έχοντας πληρωμένους τους λογαριασμούς ΔΕΗ, βλέπει "την αγωνία" της ΓΕΝΟΠ για το "δημόσιο όφελος" και καγχάζει...Αυτό, διότι η καταπίεση που τράβηξε με τις απεργίες και στάσεις των συνδικαλιστών τόσα χρόνια, μόνο για δημόσιο όφελος δεν ήταν και το ξέρει καλά πια. Τι αλήθεια ωφελούνταν οι πολίτες, όταν τα συνδικάτα πετύχαιναν κάθε φορά την ικανοποίηση των αιτημάτων τους με τις παχυλές αμοιβές και τα επιδόματα; Απλά τα οφέλη δικά τους και η ζημιά δικιά μας...
Ετσι έφτασε η ΔΕΗ σε μια κατάσταση παραπλήσια με την Ολυμπιακή, αδυνατώντας να πορευτεί αν δεν διαθέσει μέρος της περιουσίας της σε ιδιωτικά χέρια. Είναι βέβαιο ότι αν δεν ήμασταν στο Μνημόνιο, οι προυποθέσεις διαπραγμάτευσης θα ήταν πολύ καλύτερες για το ελληνικό κράτος. Είναι όμως ακόμα πιό βέβαιο, ότι αν οι συνδικαλιστές της ΓΕΝΟΠ είχαν διαχειριστεί τα δικαιώματά τους λογικότερα σ΄αυτά τα χρόνια της δημοκρατίας, σταθμίζοντας τους κινδύνους της ασυδοσίας προς το δημόσιο όφελος, τα χρέη της εταιρείας που υποτίθεται προστατεύουν, να μην ήταν τόσα. Και τότε, ίσως να συζητούσαμε μόνο για ένα ελάχιστο ποσοστό πώλησης της εταιρείας, με σαφώς καλύτερους όρους "για το δημόσιο συμφέρον".

4 σχόλια:

Υφίσταται μετριασμός των σχολίων.