10/4/15

Ωμοί εκβιασμοί από Τουρκία και Αλβανία για αναγνώριση «Βόρειας Κύπρου» και Κοσόβου


Του Γιώργου Παυλόπουλου
Εντονη κινητικότητα καταγράφεται το τελευταίο διάστημα στα μέτωπα της «Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου» και του Κοσόβου, προμηνύοντας εξελίξεις εντός του έτους.
Οι «πάτρονές» τους, δηλαδή η Τουρκία στη μία περίπτωση και η Αλβανία στην άλλη, εντείνουν τις πιέσεις προς την απέναντι πλευρά -αφενός την Κυπριακή Δημοκρατία και την Ελλάδα και, αφετέρου, τη Σερβία- προκειμένου να αρθούν τα εμπόδια που υπάρχουν για την αναγνώριση ως ισότιμα και ανεξάρτητα κράτη της ΤΔΒΚ και του Κοσόβου και την ένταξή τους στους διεθνείς οργανισμούς. Σε αντίθετη περίπτωση, όπως απειλούν άμεσα ή έμμεσα, θα προχωρήσουν υιοθετώντας το μοντέλο της Ρωσίας στην Κριμαία.
Προφανώς, Άγκυρα και Τίρανα θεωρούν ότι οι συνθήκες που υπάρχουν αυτή την περίοδο προσφέρονται για να διεκδικήσουν και να πετύχουν λύσεις που θα ικανοποιούν σε μεγάλο βαθμό τα συμφέροντά τους, καθώς Λευκωσία, Αθήνα και Βελιγράδι βρίσκονται σε δύσκολη θέση, τόσο οικονομικά όσο και πολιτικά. Φαίνεται δε πως έχουν πάρει το πράσινο φως και από την πλευρά των ΗΠΑ και της ΕΕ, που επίσης θα ήθελαν να κλείσουν αυτά τα δύο μέτωπα, πολύ περισσότερο καθώς η ευρύτερη περιοχή μοιάζει με πυριτιδαποθήκη η οποία είναι έτοιμη να εκραγεί. Η αλήθεια μάλιστα είναι ότι, πέρα από τη γενικότερη συγκυρία, τα όσα έχουν συμβεί τους τελευταίους μήνες στην Κύπρο και το Κόσοβο έχουν ουσιαστικά στρώσει το έδαφος για ένα νέο γύρο διαπραγματεύσεων, στη βάση παλαιότερων ή ανανεωμένων σχεδίων (όπως το Σχέδιο Ανάν).
Στην Κύπρο, πιο συγκεκριμένα, η αμφισβήτηση της ΑΟΖ από την Άγκυρα και η «εμπρηστική» παρουσία του «Μπαρμπαρός» στην περιοχή είχε αποτελέσει την αφορμή για τη διακοπή των συνομιλιών από τη Λευκωσία τον περασμένο Οκτώβριο. Τώρα, λοιπόν, η αποχώρηση του ερευνητικού σκάφους και μη ανανέωση της NAVTEX δίνει την ευκαιρία της επαναπροσέγγισης, με όλα τα θέματα να είναι στο τραπέζι, συμπεριλαμβανομένης της συνεκμετάλλευσης των υδρογονανθράκων. Από την άλλη, όσον αφορά το Κόσοβο, η μαζική ροή δεκάδων χιλιάδων μεταναστών προς τον ευρωπαϊκό Βορρά που παρατηρείται εδώ και μήνες, «ανάγκασε» την ΕΕ να στρέψει ξανά το βλέμμα της στην Πρίστινα και τις σχέσεις της με το Βελιγράδι.
Σε αυτό το σκηνικό, γίνονται ήδη τα επόμενα βήματα και στα δύο μέτωπα. Στη μεν Κύπρο, ο νέος ειδικός διαπραγματευτής του ΟΗΕ -ο 25ος κατά σειρά!- διαρρέει πως έχει ήδη διασφαλίσει την υπόσχεση Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων ότι θα επιστρέψουν στο τραπέζι, μετά τις εκλογές που θα διεξαχθούν στην ΤΔΒΚ στις 19 Απριλίου. Παρά δε το γεγονός ότι ο Νορβηγός διπλωμάτης Έσπεν Άιντα δέχθηκε χθες έντονες επικρίσεις από την κυβέρνηση και την αντιπολίτευση στη Λευκωσία, επειδή αμφισβήτησε την παραβίαση της κυπριακής ΑΟΖ από την Τουρκία, αυτό δεν θεωρείται πιθανό να ακυρώσει το νέο γύρο διαπραγματεύσεων που έχει δρομολογηθεί -στο φόντο, φυσικά, της απειλής της Άγκυρας ότι εφόσον δεν υπάρξει σύντομα λύση, θα «αναγκαστεί» να ενσωματώσει και τυπικά την ΤΔΒΚ.
Στο Κόσοβο, την ίδια στιγμή, η κατάσταση εξελίσσεται πιο... ωμά. Πρωταγωνιστής είναι και πάλι ο «εμπρηστικός» Αλβανός πρωθυπουργός, Έντι Ράμα, ο οποίος δήλωσε την Δευτέρα: «Η ένωση της Αλβανίας με το Κόσοβο είναι αναπόφευκτη και πέραν κάθε αμφισβήτησης. Το θέμα είναι πώς θα γίνει στο πλαίσιο της ΕΕ, ως μια φυσική διαδικασία την οποία θα κατανοήσουν οι πάντες ή ως αντίδραση στην εθελοτυφλία και την αδιαφορία της ΕΕ;».
Όπως ήταν αναμενόμενο, βεβαίως, η αντίδραση από το Βελιγράδι ήταν άμεση και έντονη, με τον Σέρβο πρωθυπουργό, Αλεξάντερ Βούτσιτς -ο οποίος έχει προϊστορία συγκρούσεων με τον Ράμα- να διαβεβαιώνει ότι Αλβανία και Κόσοβο «δεν θα ενωθούν ποτέ» και να καλεί τα Τίρανα να πάψουν να προκαλούν αστάθεια στην περιοχή. Μέχρι χθες το απόγευμα, πάντως, οι Βρυξέλλες σιωπούσαν...
Τα δύο «κρατικά μορφώματα»
ΤΔΒΚ: Η «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου» δημιουργήθηκε ουσιαστικά μετά το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου και την τουρκική εισβολή του 1974 και ανακηρύχθηκε επισήμως στις 15 Νοεμβρίου 1983 -όμως, μέχρι σήμερα, μόνο η Τουρκία την έχει αναγνωρίσει ως ανεξάρτητο κράτος. Επίσημο νόμισμα των 300.000 περίπου κατοίκων της (ανάμεσα στους οποίους υπάρχουν πλέον και δεκάδες χιλιάδες έποικοι) είναι η τουρκική λίρα, ενώ κυρίαρχος τομέας της οικονομίας είναι ο τουρισμός. Με τη βοήθεια της Άγκυρας, το ΑΕΠ της έχει σχεδόν τετραπλασιαστεί από τις αρχές της δεκαετίας του 2000 μέχρι σήμερα, φτάνοντας τα 16 δισ. δολάρια.
Κόσοβο: Το Κόσοβο έθεσε τις βάσεις για την ανεξαρτησία του το 1999 όταν, μετά τους βομβαρδισμούς κατά της Σερβίας, μετατράπηκε ουσιαστικά σε προτεκτοράτο του ΟΗΕ, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Περίμενε όμως μέχρι τις 17 Φεβρουαρίου 2008 για την ανακηρύξει επισήμως, ενώ μέχρι τώρα έχει αναγνωριστεί σχεδόν από τα μισά (108) κράτη-μέλη του ΟΗΕ. Σήμερα έχει σχεδόν 1,9 εκατ. κατοίκους, με πάνω από το 90% να είναι Αλβανοί. Επίσημο νόμισμά του είναι το ευρώ, ενώ με ονομαστικό ΑΕΠ 7,2 δις δολαρίων, είναι από τις φτωχότερες χώρες της Ευρώπης. Τον Ιούνιο του 2009 εντάχθηκε στο ΔΝΤ και την Παγκόσμια Τράπεζα.
Γιώργος Παυλόπουλος

6 σχόλια:

  1. Η κυβέρνηση Τσίπρα συμφωνεί/υπστηρίζει την κατοχή της Κριμαίας επομένως είναι δύσκολο να διαφωνήσει τώρα με την (παρόμοια) Κατοχή της Κύπρου.
    Αυτό δηλαδή αν ποτέ διαφωνούσε με την κατοχή της Κύπρου μια πουπάντα υποστήριζε το σχέδιο (βλεπε: εξάμβλωμα) Ανάν.
    Η Ιδεολογία για τους αριστερούς πάντα μπαίνει μπροστά απο την πατρίδα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η Κριμαία δεν είναι υπό κατοχή. Είναι Ρωσία πια, κατόπιν δημοψηφίσματος. Η Κύπρος είναι υπό κατοχή (σχεδόν η μισή). Καμμία ομοιότητα.

      Η Κριμαία ήταν ρωσική από την εποχή της Μ. Αικατερίνης, αποσπάσθηκε από την Ρωσσία το 1954 από τον Νικήτα Χρουτσώφ και παραχωρήθηκε στην Ουκρανία. Μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, πάγιο αίτημα της Κριμαίας ήταν να επανέλθει στην Ρωσσία. Συνέβη το ίδιο με την Κύπρο, πάγιο αίτημα της πλειονότητος του πληθυσμού της οποίας ήταν η ΕΝΩΣΙΣ με την Ελλάδα; Πού, είναι η ομοιότης, λοιπόν;

      Στην Κριμαία η πλειονότητα των κατοίκων (58%) είναι Ρώσσοι, στην Κύπρο είναι Έλληνες (82% πριν τον εποικισμό). Οι Ουκρανοί είναι το 24% μόνο.

      Στην Κριμαία (Σεβαστούπολη) ευρίσκεται η βάση του ρωσσικού στόλου της Μαύρης Θαλάσσης. Ήταν ποτέ δυνατόν να τον αφήσουν οι Ρώσσοι στα χέρια των Ουκρανών πραξικοπηματιών; Είχε η Τουρκία κάτι παρόμοιο να υπερασπισθεί στην Κύπρο;

      Πού είναι, λοιπόν, η ομοιότης; Και γιατί διάολο χαλούν τον κόσμο Αμερικανοί και Ευρωπαίοι για την Κριμαία, αλλά κάνουν μόκο για την Κύπρο; Γιατί επιβάλλουν κυρώσεις στην Ρωσσία, αλλά καμμία στην Τουρκία; Αντιθέτως, την καλούν να γίνει μέλος της ΕΕ και οι Αμερικανοί πιέζουν (και) γι αυτό. Ποιοι έφτιαξαν και προσπάθησαν να επιβάλουν στην Κύπρο το σχέδιο Ανάν;

      Οι Αμερικανοί, με τους τυχοδιωκτισμού των οποίων κακώς ενεπλάκη η ΕΕ, θέλουν να εγκαταστήσουν νατοϊκές βάσεις στην Ουκρανία και απορούν που η Ρωσσία αντιδρά. Ξέχασαν τι έκαναν αυτοί, όταν η ΕΣΣΔ, αρχές της δεκαετίας του ’60, προσπάθησε να εγκαταστήσει πυραυλικές βάσεις στην Κούβα; Οι Αμερικανοί δεν διδάσκονται από τα λάθη των. Είχαν δει πόσο γρήγορα και αποφασιστηκά αντέδρασε η Ρωσσία το 2008 στους γεωργιανούς βομβαρδισμούς της Ν. Οσσετίας, που οι ίδιοι είχαν ενθαρρύνει, αν όχι και υποκινήσει. Πώς λοιπόν περίμεναν ότι θα έμεναν απαθείς στην Κριμαία;

      Σε ένα μονάχα συμφωνώ: Η εν Ελλάδι Αριστερά (ΣΥΝ + ΚΚΕ) ουδέποτε ενδιαφέρθηκε για την Κύπρο.

      ΥΓ: Πουθενά στον κόσμο οι ομογενείς δεν αφομοιώνουν τόσο γρήγορα την ντόπια προπαγάνδα και δεν ταυτίζονται μ' αυτήν, όσο στις ΗΠΑ. ΠΟΥΘΕΝΑ!

      Διαγραφή
    2. Δεν υπάρχει σοβαρός πολιτικός, που να μην δικαιώνει την Ρωσσία για την στάση της στην Κριμαία.

      Χέλμουτ Σμιτ: Κατανοητή και αναμενόμενη η στάση της Ρωσίας στο θέμα της Κριμαίας

      Ποιος δικαιώνει την Τουρκία για την 40χρονη κατοχή τής Κύπρου και το έγκλημα του εποικισμού;

      Διαγραφή
  2. Αριστερος/Διεθνιστης στην Ευρωπη και προδοσια πανε χερι χερι,απο την αρχη της Σχολης της Φρανκφουρτης...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Η Αλβανία καλά θα κάνει να σταματήσει τις μεγαλοϊδεατικές ορέξεις της περί μεγάλης Αλβανίας, που περιλαμβάνουν εκτός του Κοσσυφοπεδίου, Πρέσεβο, Μεντβέντια, Μπουγιάνοβατς, Τέτοβο, Σκόπια, Μαυροβούνιο και Ήπειρο. Επίσης θα πρέπει να αποδώσει στους Έλληνες Βορειοηπειρώτες όσα απορρέουν από συνθήκες όπως το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας, το υποσχετική της ένταξης στην Κοινωνία των Εθνών, την Ευρώπαϊκή συμφωνία πλαίσο περί σεβασμού των μειονοτικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καθώς και τις ανάλογες διεθνείς συνθήκες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Από μόνη της η Αλβανία δεν θα κάνει τίποτε απ' αυτά. Το 2008 (;), όταν μάς ζητήθηκε να δώσομε το πράσινο φως για την ένταξή της στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ, η Βουλή αποφάσισε θετικά, χωρίς να την παραμικρή επιφύλαξη, παρά τις διαμαρτυρίες του ΛαΟΣ, που μειοψήφησε. Η Αλβανία φταίει;

      Διαγραφή

Υφίσταται μετριασμός των σχολίων.