10/10/18

Να σταματήσει επιτέλους αυτό το διεθνές έγκλημα – Ελευθερώστε τον Οτζαλάν

Σαν σήμερα πριν από είκοσι χρόνια, ο Αμπντουλλάχ Οτζαλάν έφυγε από τη Συρία και ήλθε για πρώτη φορά στην Ελλάδα - Η έξοδος αυτή έμελλε να αποβεί μοιραία, αφού μετά από μερικούς μήνες κατέληξε στις τουρκικές φυλακές, όπου υφίσταται λευκά βασανιστήρια επί είκοσι χρόνια, 24 ώρες το 24ωρο

Σάββας Καλεντερίδης
Τη δεκαετία του 1970 διεκδίκησε με συντρόφους του δημοκρατικά δικαιώματα για τους Κούρδους και τους λαούς της Τουρκίας.
Το τουρκικό κράτος άλλους τους σκότωσε, άλλους τους φυλάκισε και άλλους τους εξώθησε να βγούνε στο βουνό.
Κι αυτό γιατί φοβάται τη δημοκρατία, γιατί δεν θέλει να δώσει δημοκρατικά δικαιώματα στους λαούς της Ανατολίας.
Τη δεκαετία του 1980 διεθνοποίησε το Κουρδικό Ζήτημα και επεδίωξε την πολιτική του λύση, με στόχο να δοθούν δημοκρατικά δικαιώματα στον Κουρδικό λαό και τις άλλες εθνικές και θρησκευτικές ομάδες της Ανατολίας.
Το τουρκικό κράτος έκανε διεθνή εκστρατεία και, εκμεταλλευόμενο τη στρατηγική αξία που έχει η Ανατολία για το ΝΑΤΟ και τη Δύση, τους κατέστησε συνενόχους του στο έγκλημα που διαπράττει εναντίον των Κούρδων και των λοιπών εθνικών και θρησκευτικών ομάδων της Τουρκίας.

Τη δεκαετία του 1990 με κοινωνικούς, πολιτικούς και δημοκρατικούς αγώνες απελευθέρωσε τη γυναίκα από την καταπίεση που υφίσταται επί δεκαετίες και την έφερε στο προσκήνιο της κοινωνικής, πολιτιστικής και πολιτικής ζωής.
Τη δεκαετία του 1990, μεταλαμπάδευσε στις άλλες εθνικές και θρησκευτικές ομάδες της Ανατολίας την αγάπη και την ανάγκη για κοινό αγώνα για την Ελευθερία και τη Δημοκρατία.
Τη δεκαετία του 1990 επιδίωξε την Ειρήνη με το τουρκικό κράτος. Το επιδίωξε πολλές φορές, με μονομερή εκεχειρία, και κάθε φορά το τουρκικό κράτος έκλεινε τις πόρτες της συνεννόησης και απαντούσε με βασανιστήρια, φυλακίσεις, ανεξιχνίαστες δολοφονίες ανδρών, βιασμούς γυναικών, πυρπολήσεις χωριών, βόμβες και ερημοποίηση του Κουρδιστάν.
Τελευταία έκκληση για ειρήνη ήταν η 1η Σεπτεμβρίου 1998, τότε που έστειλε ανοικτή επιστολή προς την τουρκική κυβέρνηση, ζητώντας να επικρατήσει η ειρήνη και να σταματήσει ο πόλεμος και το αίμα.
Η απάντηση του τουρκικού κράτους ήταν οι απειλές προς τη Συρία, να τον απελάσει.
Τότε άρχισε να τίθεται σε εφαρμογή μια διεθνής συνομωσία, για τη σύλληψη του ηγέτη του απελευθερωτικού αγώνα των Κούρδων, του Αμπντουλλάχ Οτζαλάν.
Το ταξίδι του από τη Δαμασκό στην Αθήνα, η αναχώρησή του την ίδια μέρα για Μόσχα, όπου παρέμεινε επί 33 ημέρες, για να αναχωρήσει στη συνέχεια για την Ιταλία, όπου παρέμεινε επί 66 ημέρες.
Στη συνέχεια ακολούθησε η μετάβασή του στη Ρωσία, από κει αμέσως στο Τατζικιστάν και μετά επίστροφή στην Πετρούπολη, για να ακολουθήσει η μεταφορά του στην Αθήνα και η περιπέτεια στο Μινσκ της Λευκορωσίας και το Ναϊρόμπι.
Σε μεγάλο μέρος αυτής της περιπέτειας, ήμουν δίπλα στον Αμντουλλάχ Οτζαλάν.
Είδα την Ολλανδία και το Βέλγιο να απογειώνουν μαχητικά αεροσκάφη F-16 και να σφραγίζουν τον εναέριο χώρο τους, για να μην εισέλθει αεροπλάνο που μεταφέρει τον Αμπντουλλάχ Οτζαλάν.
Είδα τη Γερμανία να παραβιάζει το Σύνταγμά της και να ακυρώνει το ένταλμα σύλληψης που εκκρεμούσε εις βάρος του Κούρδου ηγέτη, για να μην τον απελάσει η Ιταλία στη Γερμανία.
Είδα τον υφυπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, Στόουμπ Τάλμποτ να μετακομίζει στη Ρώμη, μέχρι να πετύχει την απέλαση του Οτζαλάν από την Ιταλία.
Είδα την Ιταλία να αυτοεξευτελίζεται και να πιέζει τον Κούρδο ηγέτη να εγκαταλέιψει τη χώρα, τη στιγμή που ο ίδιος ο Πρόεδρος της Ιταλικής Δημοκρατίας, ο Πρωθυπουργός και ο Υπουργός Δικαιοσύνης, είχαν κάνει δημόδια δηλώσεις ότι θα δοθεί άσυλο στον Αμπντουλλάχ Οτζαλάν.
Είδα τον Γεβγκένι Πριμακόφ, έναν αξιόλογο πολιτικό, με μακρά υπηρεσία στην KGB και το ρωσικό ΥΠΕΞ, να λυγίζει μπροστά στις πιέσεις της ΥΠΕΞ των ΗΠΑ, Μαντλίν Ολμπράιτ και να διώχνει τον Αμπντουλλάχ Οτζαλάν από το έδαφος της Ρωσίας.
Είδα την Ελληνική κυβέρνηση να παρέχει κρατικές εγγυήσεις στον Αμντουλλάχ Οτζαλάν, για να μεταβεί στην χώρα της Αφρικής που του είχε προταθεί. Την πρόταση αυτή, τις εγγυήσεις αυτές τις μεταβίβασα εγώ ο ίδιος στον Κούρδο ηγέτη.
Είδα τον Σταθμάρχη της CIA στην Άγκυρα να μεταβαίνει στα γραφεία της ΜΙΤ μια μέρα μετά την προσγείωσή μας στο Ναϊρόμπι και να λέει στην τουρκική κυβέρνηση ότι «έχει τον Οτζαλάν στα χέρια του και ότι μπορεί να τον παραδώσει στην Τουρκία στη βάση μιας συμφωνίας».
Είδα τον επικεφαλής του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας του Ισραήλ να μεταβαίνει στην Άγκυρα, μια μέρα μετά την προσγείωσή μας στο Ναϊρόμπι και να συνεργάζεται επί δύο μέρες με τη ΜΙΤ και τη Διεύθυνση Επιχειρήσεων του τουρκικού ΓΕΕΘΑ, χωρίς να γίνονται ανακοινώσεις για το αντικείμενο της συνεργασίας.
Είδα την ίδια Ελληνική κυβέρνηση που είχε δώσει κρατικές εγγυήσεις για να μεταβεί στη χώρα της Αφρικής, να δίνει εντολές σε διπλωμάτη του Ελληνικού κράτους και σε έναν εν ενεργεία ανώτερο αξιωματικό, να «πετάξει έξω από την κατοικία του πρέσβη» τον ηγέτη του Κουρδικού Απελευθερωτικού Μηνύματος.
Είδα την ίδια Ελληνική κυβέρνηση που είχε δώσει κρατικές εγγυήσεις για να μεταβεί στη χώρα της Αφρικής, να αναζητεί μπράβους και όταν δεν βρίσκει να στέλνει ομάδα αστυνομικών εν ενεργεία να «πετάξουν έξω από την κατοικία του πρέσβη» τον ηγέτη του Κουρδικού Απελευθερωτικού Μηνύματος.
Είδα την κυβέρνηση της Κένυας να κάνει συμφωνία με τον Πρέσβη της Ελλάδας ότι θα παραχωρήσει αεροσκάφος για να μεταβεί ο ηγέτης του Κουρδικού Απελευθερωτικού Μηνύματος σε προορισμό της επιλογής του και την ίδια μέρα να αθετεί τη συμφωνία, να απαγάγει το Αμπντουλλάχ Οτζαλάν και να τον παραδίδει στους Τούρκους.
Πέρασαν από τότε σχεδόν είκοσι χρόνια και ο Αμπντουλλάχ Οτζαλάν παραμένει φυλακισμένος σε ένα νησί, κάτω από συνθήκες που μπορούν να χαρακτηριστούν λευκά βασανιστήρια.
Όσες απόπειρες έκαναν οι δικηγόροι του για να κριθεί η υπόθεσή του στα Διεθνή Δικαστήρια, απορρίφθηκαν, σαν να είναι το ίδιο κρυφό χέρι που συντόνιζε τις διαδικασίες της διεθνούς συνομωσίας που οδήγησε στη σύλληψή του, που συνεχίζει να κινεί τα νήματα και να μην επιτρέπει τη δικαίωσή του.
Το τουρκικό κράτος κρατά σε πλήρη απομόνωση εδώ και χρόνια τον Αμπντουλλάχ Οτζαλάν και εκφράζονται φόβοι ότι η κατάσταση της υγείας του δεν είναι καλή.
Ήλθε η ώρα να συνεγερθούν δυνάμεις από όλες τις χώρες που συμμετείχαν με τον έναν ή άλλο τρόπο στη διεθνή συνομωσία της σύλληψής του, να ασκήσουν πιέσεις στις κυβερνήσεις τους και να αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση για την απελευθέρωση του Κούρδου ηγέτη.
Αυτό είναι ένα μεγάλο χρέος που έχουμε απέναντι στον ίδιο και τον πολύπαθο κουρδικό λαό.
Είναι ένα χρέος που έχουμε και προς την ίδια την πατρίδα μας.


3 σχόλια:

  1. Dear Savva,

    I understand how you feel about Otzalan and the injustice he has been living his whole life.

    Turkey is Turkey, few of us know it, BUT they have succeed in portraiting a totally different image to the world. These are some comments and impressions of a South American friend who has recently visited Turkey for the first time. Impressed by the monuments and architecture, the kindness and hospitally of its people, not to mention their good looks and as her guide told her, the combo of Blue eyes and dark hair is the Turkish phenotype. Even the constant praying didn't bother her as it is a sign of good pious people who on top of everything are very clean since they have to clean themselves before every pray.
    In short, a pious nation of beutiful and kind people who have left to the world a legacy of amazing monuments and impressive culture.

    Dear Savva, we didn't fail Otzalan when we led him to the hands of the Turks, but we failed him and the entire world when we allow Turkey to keep its mask on.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ὁ τουρκικός ρατσισμός εἶναι ὁ χειρότερος,
    διότι συνδυάζεται μέ τόν μουσουλμανικό εὐσεβισμό, μέ τόν ἰσλαμικό φονταμενταλισμό, καί μέ τήν κτηνοτροφιοκή νοοτροπία τῶν ὀρδὼν τῶν στεπῶν τῆς Ἀσίας, γιά τήν βελτίωση τῆς "τουρκικῆς φυλῆς" μέ νέο αἷμα ἀπό κατακτημένους λαούς,
    καί γι' αὐτό διαρκεῖ ἐπί αἰῶνες, ἀφομοιώνοντας πληθυσμούς ἀπό ἔθνη ἀνωτέρων πολιτισμῶν καί ἀποδεκατίζοντάς τα μέ διαρκῆ γενοκτονία.
    Μέχρι πότε ὅμως;

    Ἄν εἴχαμε ἄξια πολιτική ἡγεσία, μέ συναίσθηση τῆς ἱστορικῆς μας παρουσίας καί τῆς παγκοσμίας ἐμβελείας τοῦ σταυρο-αναστάσιμου Χριστοκεντρικοῦ καί Ἐκκλησιοκεντρικοῦ πολιτισμοῦ μας,
    τό θέμα τῆς ἀνεξαρτησίας τοῦ Κουρδιστάν καί τῆς δράσεως τοῦ Ὀτσαλάν ὑπέρ τῆς ἐλευθερίας τοῦ Κουρδικοῦ λαοῦ ἀπό τόν τουρκικό ζυγό,
    θά εἶχαν παύσει νά θεωροῦνται τρομοκρατία, σύμφωνα μέ τήν προπαγάνδα τῶν Τούρκων.
    Εἶναι ἀπαράδεκτοι ὅπσι ἀνέχονται τόν Ἐρντογκάν, νά τούς λέῃ ὅτι τμήματα τῶν ἀγωνιζομένων ὑπέρ τῆς ἐλευθερρίας τοῦ λαοῦ τους Κούρδων, συνιστοῦν τρομοκρατικές ὀργανώσεις.
    Πές-πές ὅλλο καί κάτι μένει. Καί δέν ἀντιδρᾶ ἡ Μέρκελ, δέν ἀντιδρᾶ ὁ Γιοῦνκερ, δέν ἀντιδροῦν οἱ Ἀμερικάνοι

    Αὐτοί ὅμως, πού ὑποστηρίζουν τήν ὕπαρξη μιᾶς ψευδοῦς - ἀνύπαρκτης ἱστορικά, γλωσσικά καί πολιτισμικά - "Μακεδονίας", προκειμένου νά καταργήσουν τήν Ἑλληνικότητα τῆς ἀληθινῆς Ἑλληνικῆς Μακεδονίας,
    εἶναι οἱ ἴδιοι ὑποκριτές καί ἠθικῶς παληάνθρωποι (rascals), πού δέν θέλουν νά ξέρουν ἕναν ὁλόκληρο λαό, άληθινό καί ἱστορικό, τόν Κουρδικό,
    καί πού ὑπονομεύουν τό δικαίωμά του γιά μιά ἐλεύθερη καί ἀνεξάρτητη πατρίδα, συναινώντας στήν παράταση τῆς ἄδικης φυλακίσεως τοῦ Ὀτσαλάν,
    ρατσιστικῆς καί φυσικά νομότυπης,
    ὅπως ἡ κράτηση τοῦ Νέλσον Μαντέλα.
    Άλλ'ἔρχεται ὥρα, ....!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ἐδῶ βλέπουμε καὶ κάτι ἄλλο. Τὰ κράτη εἶναι ἀδυσώπητα καὶ ἰσοπεδώνουν τὰ πάντα, ἰδίως τοὺς ἀνθρώπους (ἐὰν δὲν τοὺς χαλᾶνε). Συνεπῶς μόνο τὀ ἐθνικὸ συμφέρον εἶναι ὁδηγός.
    Θεωρῶ ὅτι, ὁ Ὀτσαλὰν ὡς σοβαρότατο θέμα θέλει ἕνα κράτος μὲ πολυδιάστατη ἐξωτερικὴ πολιτικὴ καὶ ἀμφιβάλλω ἐὰν τὸ ἔχουμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Υφίσταται μετριασμός των σχολίων.