28/9/13

Ο γενετικός κώδικας της πολιτικής βίας* στην Ελλάδα (1)

Σάββας Καλεντερίδης
Ο εμφύλιος πόλεμος ενέχει το στοιχείο της οικειότητας ανάμεσα στους εμπόλεμους που καθιστά τις διαφορές τους πιο προσωπικές και γι’ αυτό δυσεπίλυτες.
Τη στιγμή που η Ελλάδα συνταράσσεται από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα και τις εκτεταμένες -πλην όμως σπασμωδικές- ενέργειες δικαστικών και διωκτικών αρχών εναντίον της Χρυσής Αυγής και των μηχανισμών της, κρίνουμε ότι θα ήταν σκόπιμη έως και επιβεβλημένη μια ανασκόπηση του ζητήματος της επενδεδυμένης με πολιτικά και ιδεολογικά χαρακτηριστικά βίας, που αποτελεί μια από τις κυριότερες πηγές των προβλημάτων της σύγχρονης Ελλάδας.
Τέτοια ζητήματα απασχόλησαν τη χώρα μας και σε άλλες ιστορικές περιόδους, όμως ο γενετικός κώδικας της λεγόμενης πολιτικής βίας από το 1974 και εντεύθεν κρύβεται στα γεγονότα της ταραγμένης περιόδου της Κατοχής, της Αντίστασης και του Εμφυλίου, καθώς και στον τρόπο με τον οποίο χειρίστηκε το ελληνικό κράτος κατά τη μετεμφυλιακή περίοδο την απόπειρα γεωπολιτικού αναπροσανατολισμού της χώρας, από δυνάμεις που προσπάθησαν να κεφαλαιοποιήσουν πολιτικά την Εθνική Αντίσταση στα χρόνια της Κατοχής.

Οι δεκάδες χιλιάδες των θυμάτων του Εμφυλίου και από τις δυο πλευρές, που είχαν δημιουργήσει ένα βαθύτατο ρήγμα στην ελληνική κοινωνία, σε συνδυασμό με τις διώξεις και τον αποκλεισμό από τη συμμετοχή στο κράτος και τη διαχείριση της εξουσίας μεγάλου μέρους της ελληνικής κοινωνίας, ήταν θαυμάσιο εργαλείο στα χέρια των εξωτερικών δυνάμεων, που ήθελαν τη χειραγώγηση της χώρας, οι οποίες άσκησαν την επιρροή τους για τους δικούς στους σκοπούς στις κυβερνήσεις της μεταπολεμικής περιόδου.

Ανάλογου χαρακτήρα προβλήματα που βίωσε η ελληνική κοινωνία την περίοδο της επτάχρονης δικτατορίας δημιούργησαν ένα εκρηκτικό πεδίο, το οποίο δεν επέτρεπε την ομαλή λειτουργία της δημοκρατίας ακόμα και μετά τη νομιμοποίηση του ΚΚΕ.

Οι πολιτικές διώξεις, οι αποκλεισμοί, η εκδικητική διαχείριση της εξουσίας απέναντι σε ένα σημαντικό κομμάτι των Ελλήνων πολιτών, ο βιασμός της δημοκρατίας επί επτά συνεχή χρόνια δημιούργησαν «μαύρες τρύπες» σε διάφορα τμήματα της ελληνικής κοινωνίας, οι οποίες διψούσαν για βία. Η ανισορροπία και η βία που ασκήθηκε με τον έναν ή τον άλλον τρόπο από το κράτος και από τους συνοδοιπόρους του σε μεγάλη μερίδα των Ελλήνων είχε την προδιάθεση να γεννήσει βία.

Κάπως έτσι, και κάτω από αυτές τις συνθήκες, άρχισε να γεννάται και να ανελίσσεται ο γενετικός κώδικας της πολιτικής βίας στην Ελλάδα μετά το 1974, η οποία έχει σταθερά αριστερά χαρακτηριστικά, με το κράτος και τα υπολείμματα των παρακρατικών μηχανισμών, που επανδρώνονταν από στελέχη της Δεξιάς, τις περισσότερες φορές να απαντούν αντανακλαστικά στην αριστερή βία, ιδιαίτερα όταν αυτή αποκτούσε ιδιαίτερα ενοχλητικά χαρακτηριστικά.

Η πολιτική βία είχε διάφορες εκφάνσεις και μορφές, αρχίζοντας από τις δυναμικές κινητοποιήσεις εργατών και επαγγελματιών διαδηλωτών, τις καταλήψεις δημοσίων κτιρίων και σχολείων και τους προπηλακισμούς ατόμων και ομάδων που είχαν άλλη άποψη ή εξυπηρετούσαν άλλους σκοπούς και φτάνοντας μέχρι τις μολότοφ, τις ένοπλες ληστείες, τα καλάσνικοφ και τα σαρανταπεντάρια, που «απέδιδαν επαναστατική Δικαιοσύνη» επί τη βάσει αποφάσεων κλειστών τρομοκρατικών ομάδων, που είχαν ενοποιήσει τις τρεις εξουσίες, δικάζοντας, καταδικάζοντας και εκτελώντας ανθρώπους, εξυπηρετώντας διάφορους αριστερούς και «επαναστατικούς» σκοπούς.

Σε όλα αυτά, οι δράστες-εραστές της πολιτικής βίας είχαν ως υποστηρικτές στρατιές διανοουμένων και δημοσιογράφων, που έβρισκαν πάντα το κατάλληλο ιδεολογικό περιτύλιγμα για να παρουσιάσουν τις καταλήψεις, τις καταστροφές, τις μολότοφ, τις ληστείες και τις δολοφονίες, δηλαδή τον εξ αριστερών βιασμό της δημοκρατίας, ως πράξεις που είχαν χαρακτηριστικά κοινωνικών αγώνων, χαρακτηρίζοντας τις καταλήψεις σχολείων, στις οποίες έγινε γνωστός ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, όχι απλά δυναμικούς αλλά και δημοκρατικούς (sic) αγώνες, τις ένοπλες ληστείες απαλλοτριώσεις και τις δολοφονίες... απονομή Δικαιοσύνης! Τη δε παράταξη που ήταν φιλικά προσκείμενη σ’ αυτόν τον βιασμό, προοδευτική και δημοκρατική!!!

Η κατάσταση αυτή έλαβε τεράστιες διαστάσεις μετά το 1981, όταν οι κυβερνήσεις της «Αλλαγής» όχι μόνο γκρέμισαν το κράτος της Δεξιάς, χωρίς όμως να φροντίσουν να χτίσουν ένα σύγχρονο και δημοκρατικό κράτος, αλλά το στελέχωσαν, εκτός των άλλων, με άτομα που προέρχονταν ή ανήκαν στις «μαύρες τρύπες» που προαναφέραμε. Ετσι, το κράτος της Δεξιάς, που στιγμάτιζε, μεροληπτούσε και απέκλειε μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας από τη διαχείριση της εξουσίας, αντικαταστάθηκε από το κράτος των φρουρών της «Αλλαγής», των πρασινοφρουρών, ένα κράτος και ένα σύστημα που στηρίχτηκε με τον έναν ή τον άλλον τρόπο από όλες τις δυνάμεις της Αριστεράς, που όλοι μαζί θεώρησαν ότι ήλθε η ώρα της δικαίωσης και κάποιοι της εκδίκησης!

Ολα τα παραδείγματα και εκφάνσεις της πολιτικής βίας τα είδαμε να εκτυλίσσονται ως επεισόδια σε ένα σίριαλ, που παίχτηκε την περίοδο των κυβερνήσεων Μητσοτάκη, οπότε δεν υπήρχε μέρα να μη γευτεί η ελληνική κοινωνία κάποια από τις μορφές της «προοδευτικής» πολιτικής βίας.

Το τι επακολούθησε και πώς φτάσαμε στο φαινόμενο της Χρυσής Αυγής θα εξετάσουμε στο άρθρο μας της Κυριακής.

* Δεν συμφωνούμε με τον όρο «πολιτική βία», γιατί θεωρούμε την πολιτική, ως έννοια και ως πράξη, ιερή και ασύμβατη με τη βία, όμως τον χρησιμοποιούμε εξ ανάγκης σ' αυτό το άρθρο.

Σάββας Καλεντερίδης
δημοκρατία

6 σχόλια:

  1. Εν ολίγοις λοιπόν,οι ψευτο-ιδεολογίες κατέστρεψαν τον τόπο,και οι έμποροι των ιδεολογιών αυτών μαζί με το συρφετό τους ήταν απο εκείνους που επωφελήθηκαν απο τον εκτροχιασμό μας.

    ΑΝ θέλουμε λοιπόν να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα απο τη ρίζα του,είναι αρκετά εύκολο μιας και τα γενεσιουργά αίτια είναι μπρός τα μάτια μας απο καιρό.

    Το δύσκολο ήταν και είναι ακόμη για ορισμένους ανεύθυνους κατά τη γνώμη μου πολίτες,να πάρουμε επιτέλους την απόφαση να πάψουμε να εθελοτυφλούμε και να παραδεχτούμε ότι η ψευτοιδεολογία που πιστέψαμε και υποστηρίξαμε,έβλαψε τον τόπο και αυτό πρέπει να διορθωθεί.

    Μόλις όμως πάει μια μερίδα των πολιτών να δράσει δημοκρατικά,να αποσύρει δηλαδή την ψήφο εμπιστοσύνης του προς το κόμμα του το οποίο πρόδωσε τις αρχές και τις αξίες που υποτίθεται πως πρεσβεύει,βγαίνουν διάφοροι δημοσιογραφίσκοι και αρθρογράφοι,κατά κύριο λόγο κομματικοί εγκάθετοι,και εξαπολύουν μια απίστευτα φασιστική προπαγάνδα εναντίον όσων πολιτών έστρεψαν την πλάτη τους στους σάπιους πολιτικούς.

    Ορισμένοι δεν δίστασαν ακόμη και να κατηγορήσουν όσους έστρεψαν την πλάτη τους στον ψεύτη Σαμαρά ότι οι ίδιοι ευθύνονται που συγκυβερνά με το alter ego του το ΠΑΣΟΚ.

    Το θράσος ξεχείλισε,μαζί όμως και η οργή όλων μας.

    ΥΓ
    Πρός ΠΑΣΟΚους και ΝΔημοκράτες,μια ερώτηση. Μέσα στα πολύ στενά πλαίσια της δήθεν δημοκρατικής σας συνείδησης,δεν νοιώθετε καμία ανάγκη να υπάρξει έρευνα τόσο εισαγγελική αλλά όσο και απο το ΣΔΟΕ και στα δικά σας κόμματα,στα πρότυπα των ερευνών για τη Χρυσή Αυγή; Ή μήπως η ευαισθησία σας τελειώνει εκεί που ξεκινά το προσωπικό σας αλλά κομματικό συμφέρον.

    Υποκριτές.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Και όμως Χρήστο, υπήρξαν ιδεολόγοι πραγματικοί οι οποίοι δεν είχαν τόπο να σταθούν, πουθενά.
    Αυτούς δεν τους ήθελαν και από κει έπρεπε να πονηρευτεί ο κόσμος για την επικρατούσα υποκρισία.
    Ελίνα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Κι όχι μόνο πασοκ και ΝΔ, να ελεγχθούν κι όλα τα αριστερά κόμματα και να τα ξετινάξουν όπως ξετινάζουν τώρα τη ΧΑ. Γιατί, μήπως οι αριστεροί είναι υπεράνω υποψίας;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Σε καμία περίπτωση,και ασφαλώς να τους ξεσκονίσουν και αυτούς,αλλά η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ πρέπει εκ των πραγμάτων να είναι η αρχή,για αυτονόητους λόγους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Δυστυχώς όμως Ελίνα οι καταστάσεις επιβάλουν να ασχοληθούμε με τον κανόνα και όχι με τις απειροελάχιστες εξαιρέσεις,τις οποίες και δεν αμφισβητώ.

    Οι ιδεολογίες πάντως έπαιξαν και παίζουν το ρόλο του οχήματος για την ανάληψη της εξουσίας απο ορισμένους για ίδιον όφελος και για κάποιους άλλους για να μπορούν να κινούν τα νήματα κατά πως τους συμφέρει. Τα κοινά σημεία των δύο αυτών τύπων είναι αφενός ότι δεν πιστεύουν ούτε οι ίδιοι την ιδεολογία παρά μόνο την χρησιμοποιούν και αφετέρου πρόκειται για άτομα δίχως ίχνος ηθικής και αγνών κινήτρων,παρά μόνο αισχρή ιδιοτέλεια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Υφίσταται μετριασμός των σχολίων.

- Παρακαλούμε στα σχόλια σας να χρησιμοποιείτε ένα όνομα ή ψευδώνυμο.
- Παρακαλούμε να μη χρησιμοποιείτε κεφαλαία γράμματα στη σύνταξη των σχολίων σας.