30/5/09

Financial Times : Η παρτίδα πόκερ του Jose Barroso


Από το FT.com
Ο κ. Jose Manuel Barroso, ο κεντροδεξιός Πορτογάλος πολιτικός, επιθυμεί και δεύτερη θητεία ως πρόεδρος της Κομισιόν. Θα τα καταφέρει; Άραγε το αξίζει;

Η απάντηση στην πρώτη ερώτηση είναι "σίγουρα ναι". Βάσει των κανόνων της Ε.Ε. οι ηγέτες των 27 κρατών-μελών είναι αυτοί που επιλέγουν τον πρόεδρο της Κομισιόν. Ορισμένοι έχουν ήδη εκφράσει τη στήριξή τους στον κ. Barroso. Άλλοι απλά υποστηρίζουν ότι "δεν υπάρχει κάποιος άλλος που να είναι καλύτερος". Σχεδόν κανείς δεν είναι εναντίον του.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα πρέπει να εγκρίνει τον διορισμό. Εάν η κεντροδεξιά υποστεί ήττα στις επικείμενες ευρωεκλογές και αντίθετα σοσιαλιστές, πράσινοι, κομμουνιστές, εθνικιστές και αντιευρωπαϊστές ενισχύσουν τη θέση τους, τότε όντως θα υπάρξει πρόβλημα. Όμως οι πιθανότητες να συμβεί κάτι τέτοιο είναι ίδιες με αυτές που είχε ο κ. McCain να κερδίσει τον κ. Obama.

Όσο για την απάντηση στη δεύτερη ερώτηση, οι απόψεις είναι αντικρουόμενες. Η κ. Ann Mettler, επικεφαλής του Lisbon Council, ενός think-tank με έδρα τις Βρυξέλες το οποίο προωθεί τις μεταρρυθμίσεις στην Ε.Ε., περιγράφει τον κ. Barroso ως "ισχυρό κοινωνικό πρωταθλητή" και "πιστό στην εφαρμογή μεταρρυθμίσεων". Σε πρόσφατη δημόσια εκδήλωση δεν δίστασε να τονίσει απευθυνόμενη στον πρόεδρο της Κομισιόν: "Φέρατε την αλλαγή στις Βρυξέλες και αυτό δεν είναι μικρό επίτευγμα γι’ αυτήν την πόλη".
Aκόμη και οι πιστοί στον Barroso δεν αναφέρονται σ' αυτόν τόσο κολακευτικά. Όμως σαφώς τον περιγράφουν ως τον καλύτερο πρόεδρο της Κομισιόν από την εποχή του κ. Jacques Delors, ο οποίος ήταν ηγέτης της από το 1985 έως το 1995.

Η μεγαλύτερη επιτυχία του κ. Barroso ήταν η προώθηση των μεταρρυθμίσεων -τον περασμένο Δεκέμβριο- για την αλλαγή στην κατανάλωση ενέργειας και την καταπολέμηση των κλιματολογικών αλλαγών, τονίζουν οι υποστηρικτές.

Σαφώς ο κ. Barroso είναι ο πρώτος πρόεδρος της Κομισιόν που είχε να αντιμετωπίσει 27 μέλη, τα οποία είχαν εκ διαμέτρου αντίθετες απόψεις σε αρκετά θέματα. Με το να "συγκεντρώσει" τη λήψη αποφάσεων στο πρόσωπό του πέτυχε να μην υπάρξει παράλυση του συστήματος, ενώ "δείχνει" στον μελλοντικό πρόεδρο της Κομισιόν πώς θα πρέπει να διοικεί, συνεχίζουν οι υποστηρικτές.

Όμως όσοι ασκούν κριτική δεν είναι διόλου "ήπιοι" στους χαρακτηρισμούς τους. Οι Γάλλοι αριστεροί των χαρακτηρίζουν "κουρσάρο" της αγγλο-αμερικανικής σχολής, ο οποίος θα πρέπει να αναλάβει την ευθύνη της παρ’ ολίγον κατάρρευσης του χρηματοοικονομικού συστήματος της Ευρώπης. Στο Βέλγιο και στις άλλες μικρές χώρες της Ε.Ε. θεωρούν ότι "θυσίασε" το κοινό συμφέρον προκειμένου να στηρίξει τα συμφέροντα μεγάλων χωρών όπως Γαλλία, Γερμανία και Βρετανία.

Στην Ευρώπη υπάρχει η άποψη ότι ο κ. Barroso προσπαθεί να πείσει κάθε πλευρά για το πόσο απαραίτητος είναι, με αποτέλεσμα να μην μπορείς τελικώς να τον κατατάξεις πουθενά. Άλλα, συνεχίζουν οι επικριτές, τι άλλο να περιμένεις από έναν πρώην οπαδό του Μάο ο οποίος "πέρασε" στην κεντροδεξιά και στην υποστήριξη της ελεύθερης αγοράς;

Το πλέον καταστροφικό επιχείρημα ενάντια στον κ. Barroso είναι ότι τόσο ο ίδιος όσο και η Κομισιόν "απουσίασαν" από τη διαχείριση της κρίσης κατά τη διάρκεια Σεπτεμβρίου και Οκτωβρίου 2008, με αποτέλεσμα μετά να "τρέχουν πίσω από τους υπόλοιπους".

Όμως και γι’ αυτό υπάρχει δικαιολογία. Εκείνη την εποχή Γαλλία, Γερμανία και Βρετανία δεν επρόκειτο να δέχονταν έναν υπερ-ενεργητικό πρόεδρο της Κομισιόν, ο οποίος θα προσπαθούσε να καθορίσει τον ρυθμό του παιχνιδιού.

Η βασική διαφορά στην εποχή Barroso και στην εποχή Delors έγκειται στις γαλλο-γερμανικές σχέσεις. Ο κ. Delors πέτυχε πολλά καθώς ο κ. Helmut Kohl, τότε καγκελάριος της Γερμανίας, και ο κ. Francois Mitterrand, τότε πρόεδρος της Γαλλίας, συμμερίζονταν το όραμά του για την Ευρώπη. Δεν υπάρχει τέτοια αρμονία μεταξύ της κ. Angela Merkel και του κ. Nicolas Sarkozy, αλλά ούτε ο κ. Barroso επιθυμεί να ακολουθήσει το παράδειγμα του κ. Delors.

Είναι εύκολο να επικρίνεις τον κ. Barroso. Όμως εάν η Ε.Ε. είναι μία παρτίδα πόκερ, τότε είναι βέβαιο ότι οι υπόλοιποι συμπαίκτες του θέλουν να μείνει στο παιχνίδι, αρκεί να μην έχει ποτέ τίποτε παραπάνω από ένα ζευγάρι.


ΠΗΓΗ: FT.com και euro2day.gr
Copyright The Financial Times Ltd. All rights reserved.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Υφίσταται μετριασμός των σχολίων.