25/1/09

Μπουρίνια στο Αιγαίο, απόνερα στην Αγκυρα

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΤΣΙΟΔΡΑ
Σε αλλαγή πλεύσης και αναθεώρηση της ελληνικής στάσης ως προς την ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας προσανατολίζεται η κυβέρνηση. Η όξυνση των διμερών προβλημάτων και κυρίως η αλλαγή κλίματος στην Ευρώπη απέναντι στην Αγκυρα, οδηγούν το υπουργείο Εξωτερικών πιο κοντά στη γραμμή της «ειδικής σχέσης» αντί της «πλήρους ένταξης» που ακολουθούσε μέχρι τώρα.
Ο Νοέμβριος του 2009 αποτελεί ορόσημο για τις σχέσεις Τουρκίας-Ε.Ε., καθώς τότε θα κριθεί η εφαρμογή του «Πρωτοκόλλου της Αγκυρας» το οποίο είχε...υπογραφεί το 2006. Τότε η Τουρκία είχε πάρει προθεσμία για να ανοίξει τα λιμάνια και τα αεροδρόμιά της σε κυπριακά πλοία και αεροπλάνα, αναγνωρίζοντας αυτομάτως την Κυπριακή Δημοκρατία. Τότε είχε ανασταλεί και το άνοιγμα 8 κεφαλαίων της ευρωτουρκικής σχέσης, τα οποία είχαν αφεθεί να επανεξεταστούν το προσεχές φθινόπωρο, οπότε θα συζητηθεί εφ' όλης της ύλης η ενταξιακή διαδικασία.
Μέχρι στιγμής, ωστόσο, όχι μόνο δεν έχει υπάρξει πρόοδος, αλλά, αντιθέτως, η Τουρκία επιμένει και στη μη εφαρμογή του Πρωτοκόλλου. Ετσι, οι συσχετισμοί στις Βρυξέλλες έχουν αλλάξει: Η Γαλλία έχει ταχθεί σαφώς υπέρ της ειδικής σχέσης και σ' αυτή τη λογική κινούνται και οι γερμανοί Χριστιανοδημοκράτες.
Από την πλευρά του ο Τ. Ερντογάν, στη διάρκεια της επίσκεψής του στην έδρα της Κομισιόν, έδωσε έμφαση σε δύο παραμέτρους διαπραγματευτικής ισχύος της χώρας του: Στον ρόλο της Τουρκίας στη Μέση Ανατολή και στη σημασία που έχει αποκτήσει σε θέματα ενέργειας, τη στιγμή μάλιστα που η Ευρώπη αναζητάει εναλλακτικές πηγές (ρεπορτάζ στις σελ. 30, 35).
Σειρά χωρών με επικεφαλής τη Βρετανία πιέζουν ώστε να μη διακοπεί ο ευρωπαϊκός δρόμος της Αγκυρας, όμως οι επιφυλάξεις ενισχύονται και αυτή τη φορά και η Ελλάδα σκοπεύει να προστεθεί στο μπλοκ των χωρών που είναι υπέρ της ειδικής σχέσης. Την πρόθεση αυτή εκφράζει και ο υπουργός Αμυνας Ευ. Μεϊμαράκης, ο οποίος δηλώνει ότι «πρέπει να επανεξεταστεί η ελληνική πολιτική που είναι στηριγμένη στην ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας». Μια άποψη που έχει εκφράσει, εδώ και αρκετό καιρό, ο Κ. Σημίτης και τώρα βρίσκει σύμφωνους τους περισσότερους στη Ν.Δ.
Εκείνο το οποίο θέλουν να αποφύγουν στην κυβέρνηση είναι να «χρεωθούν» μονομερώς τον ρόλο του «κακού» και να εμφανιστεί μόνη η Αθήνα ως το βασικό εμπόδιο στο δρόμο της Τουρκίας προς την Ε.Ε., κάτι που κάνουν σήμερα οι Γάλλοι.
Στη Ν.Δ. μετρούν και τις αντιδράσεις των ΗΠΑ σ' αυτή τη στροφή, αφού η Ουάσιγκτον είναι αναφανδόν υπέρ της πλήρους ένταξης της Αγκυρας στην Ευρωπαϊκή Ενωση, κάτι που αναμένεται ότι θα τονίσει και ο νέος αμερικανός πρόεδρος Μπ. Ομπάμα στον Κ. Καραμανλή, αν ο έλληνας πρωθυπουργός εξασφαλίσει τελικά το πολυπόθητο ραντεβού στον Λευκό Οίκο, περί τα τέλη Μαρτίου.
Αλλαγή τακτικής σημαίνει όμως και αναζήτηση εναλλακτικών τρόπων αντιμετώπισης των προβλημάτων με την Τουρκία στο Αιγαίο, αφού μέχρι τώρα τα πάντα είχαν εναποτεθεί στην άσκηση πίεσης μέσω των μηχανισμών της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Οπότε...
ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ - 25/01/2009

1 σχόλιο:

  1. Επειδή κάθε τι έχει και το .... "αντίθετό" του...

    Παρατίθεται το παρακάτω απο Τα Νεα...

    ...Ενδιαφέρον μέσα στην "γραφικότητά" του...

    .............................

    Προσέγγιση μέσω... Γάζας

    Του Μιχάλη Μητσού/ mmitsos@dolnet.gr

    ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Δευτέρα 26 Ιανουαρίου 2009

    Κι αν, αντί για το πανίσχυρο ισραηλινό ή εβραϊκό λόμπι, η Τουρκία επέλεγε για την εκπροσώπηση των συμφερόντων της στις Ηνωμένες Πολιτείες το... ελληνικό λόμπι;

    Τη ριζοσπαστική αυτή πρόταση διατυπώνουν σε δύο άρθρα τους που δημοσιεύθηκαν την περασμένη εβδομάδα στην τουρκική εφημερίδα Τodays Ζaman ένας Έλληνας καθηγητής και μια Τουρκάλα δημοσιογράφος: ο Χριστόφορος Βασιλόπουλος, που διδάσκει διεθνείς σχέσεις στο Εaster Connecticut State University, και η Σεμά Εμίρογλου, διπλωματική ανταποκρίτρια με έδρα τη Νέα Υόρκη. Αν την προηγούμενη φορά που άρχισε μια συζήτηση για την αναθέρμανση των ελληνοτουρκικών σχέσεων η αφορμή ήταν οι καταστροφικοί σεισμοί που σημειώθηκαν στις δύο χώρες, αυτή τη φορά η αφετηρία είναι μάλλον απροσδόκητη: η ισραηλινή επίθεση στη Γάζα και η έντονη καταδίκη της, τόσο σε ηθικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο, από την ελληνική και την τουρκική κοινή γνώμη.

    Όταν η κυβέρνηση Ερντογάν αρνήθηκε να επιτρέψει στις αμερικανικές δυνάμεις να χρησιμοποιήσουν την Τουρκία ως βάση για την εισβολή στο Ιράκ- σημειώνουν οι δύο αρθρογράφοι- το ισραηλινό και το εβραϊκό λόμπι στην Ουάσιγκτον επιτέθηκαν στην Τουρκία, χαρακτηρίζοντάς την κακό σύμμαχο και εργαλείο του Ιράν. Η Άγκυρα συνειδητοποίησε τότε ότι για να έχει την υποστήριξη αυτών των λόμπι, πρέπει να υιοθετεί κάθε αμερικανική ή ισραηλινή πρωτοβουλία στην περιοχή. Γιατί λοιπόν να μη στραφεί προς τους Έλληνες και τους Ελληνοαμερικανούς, που μπορεί να μην είναι τόσο ισχυροί, αλλά πάντως έχουν καλές διασυνδέσεις στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ και το Κογκρέσο; Στο κάτω- κάτω οι Έλληνες δεν διαπράττουν εγκλήματα πολέμου. Δεν καταπιέζουν κανέναν. Δεν εμπλέκονται σε οικονομικές απάτες δισεκατομμυρίων δολαρίων (χμμμ). Είναι και μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Χώρια που μια τέτοια συνεργασία θα στείλει κι ένα θετικό μήνυμα για τη σταθερότητα των Βαλκανίων και της Μέσης Ανατολής.

    Κάποιοι θα αντιδράσουν βέβαια σε μια τέτοια εξέλιξη, συνεχίζουν ο Βασιλόπουλος και η Εμίρογλου. Στην τουρκική πλευρά, ορισμένα μέλη της ελίτ της εξωτερικής πολιτικής διαφώνησαν ανοιχτά με την κριτική που άσκησε ο Ερντογάν στις ισραηλινές επιχειρήσεις, καθώς θεωρούν ότι η Τουρκία έχει ανάγκη το Ισραήλ για να αποτρέπει τυχόν υπονόμευση των συμφερόντων της. Στην ελληνική πλευρά πολλοί πιστεύουν ότι η Τουρκία παραμένει η σοβαρότερη απειλή. Εμπόδιο αποτελούν και οι κοινότητες της διασποράς, που θυμούνται τις χώρες τους όπως ήταν όταν τις άφησαν οι ίδιοι ή οι παππούδες τους και δυσκολεύονται να πιστέψουν ότι μπορούν να συνεργαστούν.

    Υπάρχει ακόμη ένα εμπόδιο, που δεν αναφέρεται στα άρθρα: η βιομηχανία των όπλων. Η σατανική σύμπτωση της πρόσφατης ελληνοτουρκικής έντασης με το «ξεπάγωμα» των εξοπλιστικών δαπανών από το ελληνικό Υπουργείο Άμυνας δεν πέρασε απαρατήρητη. Κι αν ληφθεί υπόψη ότι από τον νέο χορό των εξοπλισμών ευνοούνται χώρες όπως η Γαλλία, η Ρωσία και φυσικά οι Ηνωμένες Πολιτείες, μάλλον η πρόταση των δύο αρθρογράφων θα παραμείνει στη σφαίρα της ουτοπίας.


    πηγή: http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4498577&ct=2

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Υφίσταται μετριασμός των σχολίων.