28/1/12

Ο δικαστής θα κρίνει αν ήταν βλακεία ή πολιτικό έγκλημα


Του Γιώργου Χαρβαλιά
Απορώ γιατί ο πάντα διορατικός  A. Λοβέρδος, περιόρισε τις συνέπειες από οποιαδήποτε απόπειρα λογοδοσίας του πρώην πρωθυπουργού σε ένα απλό εγχώριο μακελειό. Προσωπικά θα έβλεπα μέχρι και αφορμή για τρίτο παγκόσμιο πόλεμο. Ειδικά τώρα, που ο μοναδικός, ο ανεπανάληπτος, ο αλησμόνητος, «εθνικός μας»  Γιώργος βάζει πλώρη για να εκλεγεί ηγέτης (σ.σ.γιατί όχι και ισόβιος;) του παγκόσμιου σοσιαλιστικού κινήματος.

Τι είναι αυτό; Κάτι σαν τον μουσικό διαγωνισμό της Γιουροβίζιον. Όπου, ένα πολύχρωμο εκλεκτορικό σώμα αντιπροσώπων, από όλες τις χώρες τις υφηλίου, ή τουλάχιστον αυτές στις οποίες εξακολουθούν να ευδοκιμούν…«σοσιαλιστικά ιδεώδη», θα ψηφίζουν τον αγαπημένο τους καλλιτέχνη του πολιτικού στίβου.
Τα νέα έφτασαν στα μέσα της περασμένης εβδομάδας από τη μακρινή Κοσταρίκα, συγκλονίζοντας τους απανταχού οπαδούς του σύγχρονου Έλληνα στοχαστή. Ο Γιώργος ζήτησε να αλλάξουν οι διαδικασίες ανάδειξης προέδρου στη Σοσιαλιστική Διεθνή και να γίνουν «ανοιχτές και άμεσες», σαν κι αυτές που έφεραν την Ελλάδα στην δοξασμένη εποχή του μνημονίου. Και η πρόταση έγινε ασμένως δεκτή, γιατί σ’ αυτή την λέσχη των περιφερόμενων αργόσχολων, ο δικός μας, αντιμετωπίζεται ως σπάνιο εξωτικό πτηνό, τα ακατάληπτα τιτιβίσματα του οποίου, γίνονται αμέσως κελεύσματα για όλο τον διεθνή σοσιαλιστικό συρφετό, ακόμη και για μερικούς ανυποψίαστους Γερμανούς χορτοφάγους…
Επιμύθιον:  Ο μεν Γιώργος κουτοπόνηρα, αλλά στοχευμένα, χτίζει την διεθνή του ασυλία. Κι εδώ, πάνω στην αποσυντεθείσα μάζα του πολιτικού του σαρκίου,  ορθώνεται ένα τείχος από πεινασμένα κοράκια που προσπαθούν να αρπάξουν τα αποφάγια,  μονοπωλώντας το δικαίωμα τεμαχισμού του πτώματος.
Ε, λοιπόν ποντάρουν λάθος. Γιατί η πολιτική σορός του Γιώργου δεν ανήκει ούτε στον σύντροφο Αγιάλα, ούτε στην κυρία Τσιντσίγια, ούτε στον Λοβέρδο, την Αννούλα και τ΄άλλα παιδιά. Ανήκει στον ελληνικό λαό που τον έφερε στην εξουσία. Και μέχρι να αποφανθεί ο (ιατρο)δικαστής για τα αίτια του πολιτικού του θανάτου, κανείς δεν έχει νομιμοποίηση να παριστάνει ούτε τον νεκροφύλακα ούτε τον καντηλανάφτη.
Η προσπάθεια ορισμένων να φιλοτεχνήσουν προφίλ «ιερής αγελάδας» και σύγχρονου «πολιτικού τοτέμ» στον πιο ανίκανο πρωθυπουργό που γνώρισε η χώρα στην ιστορία της μεταπολίτευσης, είναι κυριολεκτικά για κλάματα.  Όπως άλλωστε και η προσπάθεια να παραλληλίσουν οποιαδήποτε κοινοβουλευτική ή δικαστική έρευνα για τα πεπραγμένα του ανθρώπου που μας έφερε στην αγκαλιά του ΔΝΤ, με το ειδικό δικαστήριο που απάλλαξε τον μπαμπά του.
Τρείς θητείες πρωθυπουργός ο Ανδρέας, εμβληματική μορφή του πάλαι ποτέ κραταιού σοσιαλιστικού κινήματος, και με πολιτική οντότητα που δεν αμφισβητείται από εχθρούς και φίλους. Δύο χρόνια με το ζόρι και σκαστός απ΄το τιμόνι της χώρας ο Γιωργάκης, διεθνές όνειδος για την χώρα και με πολιτικό έργο που εξαντλείται στη νομιμοποίηση «του μπάφου» , των λαθρομεταναστών και των κάθε λογής Ραγκούσηδων.
Με μία διαφορά: Ακόμη κι αν ο Ανδρέας έβαλε το χέρι στο μέλι, το διακύβευμα για το έθνος ήταν κάποια εκατομμύρια δραχμές σε χαρτοκιβώτια. Ο Γιωργάκης, γύρισε μέσα σε δύο χρόνια το ρολόι της ιστορίας και άφησε πάμφτωχους, ανήμπορους και ταπεινωμένους μερικά εκατομμύρια Έλληνες. Έπεται δε και συνέχεια.
Ασύμμετρη η σύγκριση λοιπόν συντρόφια. Το «έγκλημα» είναι μεγάλο. Και θα κρίνει ο δικαστής αν και εφόσον οφείλεται σε απλή βλακεία ή σε κάτι άλλο.
Να καταστεί και κάτι ακόμη σαφές. Το αν φούσκωσε το έλλειμμα του 2009, με πολιτικό δόλο, το δίδυμο Παπακωσταντίνου-Παπανδρέου, αποτελεί μία μόνο παράμετρο του «πώς μπήκαμε στο μνημόνιο». Εύκολα συγχωροχάρτια δεν υπάρχουν. Η έρευνα θα γίνει. Σε βάθος και ολοκληρωμένη. Με τους όρους που θα θέσει η Νέα Δημοκρατία ως κυβέρνηση. Όχι βιαστικά και πολύ περισσότερο όχι εκβιαστικά, μέσα από το δίλημμα «κάνουμε-δεν κάνουμε εκλογές». Λίγη υπομονή. Γιατί υπάρχουν άλλωστε και αδικήματα που δεν παραγράφονται ποτέ…
Τύπος της Κυριακής

4 σχόλια:

  1. «...ο πάντα διορατικός A. Λοβέρδος...»

    Διορατικός ως προς τι ; Το μικροκομματικό συμφέρον; Την διάλυση του τομέα της υγείας; Την ατελείωτη κλάψα ή τις μωροφιλοδοξίες του; «Πάντα» διορατικός... Αν δεν είχαν χάσει οι λέξεις την αξία τους, δεν θα βιώναμε την καταστροφή.



    «Ακόμη κι αν ο Ανδρέας έβαλε το χέρι στο μέλι, το διακύβευμα για το έθνος ήταν κάποια εκατομμύρια δραχμές σε χαρτοκιβώτια»

    Πολύ επιεικής εκτίμηση για τον ρόλο του «Ανδρέα» και το διακύβευμα για το Έθνος. Δεν πρόκειται για κάποια εκατομμύρια δραχμές σε χαρτοκιβώτια, αλλά για την σπορά της ασυδοσίας, την αναλγησίας, της αναξιοκρατίας και του αμοραλισμού στον τρόπο σκέψης, στην χιλιοειπωμένη «νοοτροπία» ενός Λαού τραυματισμένου όσο και ιστορικού, που έχει υποστεί τέτοια φθορά στην σκέψη αλλά και στο θυμικό του, όπως διαφαίνεται από το καταστροφικό μούδιασμα που βιώνουμε, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, όλοι μας σήμερα, την ώρα που οι ακόλουθοι του «Ανδρέα» καταστρέφουν ανενόχλητοι τα πάντα, σαν σμήνος από αχόρταγες ακρίδες, σιχαμένες και άπληστες.



    «...Ασύμμετρη η σύγκριση λοιπόν συντρόφια. Το «έγκλημα» είναι μεγάλο. Και θα κρίνει ο δικαστής αν και εφόσον οφείλεται σε απλή βλακεία ή σε κάτι άλλο.»


    Ξέρουμε όλοι πολύ καλά ότι δεν πρόκειται για βλακεία. Ο μεγαλύτερος βλάκας στις πράξεις του, από παραδρομή, πράττει και κάτι σωστό. Κατά λάθος. Εδώ όλα έγιναν προσεγμένα στην λεπτομέρεια και με απόλυτη χρονική συνέπεια και ακρίβεια.
    Σεβασμός πάντα στις αποφάσεις του εκάστοτε Δικαστή, αλλά στην προκειμένη περίπτωση, ελπίζω να μιλάμε απλά για την απόδοση και αυστηρότητα της ποινής, και για τίποτα άλλο, εκτός κι αν επιθυμούμε να κοροϊδεύουμε τον εαυτό μας.



    «...Η έρευνα θα γίνει. Σε βάθος και ολοκληρωμένη. Με τους όρους που θα θέσει η Νέα Δημοκρατία ως κυβέρνηση.»

    Όνειρα θερινής νυχτός. Η Νέα Δημοκρατία ως κυβέρνηση. Μόνο κυβέρνηση ή και αντιπολίτευση του κυβερνητικού εαυτού της, όπως είναι σήμερα ; Για να μην αναφερθούν και όλα τα άλλα «ατοπήματά» της, τόσα πολλά και τόσο χιλιοειπωμένα που κουράζεται κανείς και να τα σκέφτεται πια. Αυτό που μένει είναι η απώλεια της εμπιστοσύνης, μια απώλεια που δεν αποκαθίσταται, και που καταστρέφει τα πάντα στο διάβα της, σαν τις ακρίδες του πασοκ και την ανελέητη καταστροφή που άφησαν στο πέρασμά τους.


    Η αποκατάσταση των πραγμάτων, ή θα γίνει θεσμικά σωστά και με όρους απόλυτης ειλικρίνειας, και από τους σωστούς πολιτικούς φορείς, στους οποίους ΔΕΝ συμπεριλαμβάνονται τα ξεπουλημένα παρόντα κόμματα, ή θα γίνει αλλιώς. Πολύ αλλιώς. Ημίμετρα, στρογγυλέματα, ψευδαισθήσεις και εκπτώσεις, ηλίθιες ελπίδες και αυτο-κοροϊδίες δεν χωράνε πια στην Ζωή μας. Κι αν χωρέσουν, Ζωή για εμάς δεν θα μείνει.
    Μόνο καταστροφή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Βαλτε τους μεσα!

    - Γιώργος Κοντογιώργης 2.11.2011, "Η ελληνική δυναστική κομματοκρατία "συστημικός κίνδυνος" για την Ευρώπη και τον κόσμο. Να συλληφθεί ο πρωθυπουργός ως πολιτικός εγκληματίας"
    http://contogeorgis.blogspot.com/2011/11/1.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ο μεν Γιώργος κουτοπόνηρα, αλλά στοχευμένα, χτίζει την διεθνή του ασυλία.

    Βρε βρε πριν πόσο καιρό έλεγα ότι σ αυτό το τρελό αγόρι κάτι του έταξαν κάποιοι τον βοηθούν και πως για κάποιο λόγο κάνει ότι κάνει.
    Θα δηλώσω υποψήφια για πυθία, θα πάρω την θέση του Λεφάκη, έχω το κληρονομικό χάρισμα. Επιτέλους θα αναγνωριστώ.

    Σε όλα θα μπορούσα να συμφωνήσω με τον αρθρογράφο πλην του χαρακτηρισμού ανίκανος πρωθυπουργός.
    Όχι δεν είναι ανίκανος εκτός αν εννοούμε ως προς την διασφάλιση των Ελληνικών συμφερόντων αλλά δεν θυμάμαι ποτέ να μίλησε για Έλληνες για την Ελλάδα μίλησε. Ούτε ποτέ είπε ότι δεν θα νοιαστεί για την Ελλάδα απλά εμείς ως ηλίθιοι θεωρήσαμε την λογική ότι αφού νοιάζεται για την Ελλάδα άρα θα νοιάζεται και για τον λαό της όμως δεν ίσχυε ποτέ κάτι τέτοιο. Είπε λεφτά υπάρχουν δεν είπε ποτέ ότι υπάρχουν για εμάς θα μπορούσε να εννοεί από εμάς.
    Το άτομο ήταν είναι και θα είναι πανέξυπνο για την δουλειά που κάνει :
    Χωρίς συναισθηματισμούς
    Χωρίς προσωπική κρίση
    Χωρίς αντιρρήσεις
    Επρεπε να μας βάλει στο ΔΝΤ για να μπορεί να ανοιχτεί η πόρτα της Ευρώπης και σαν αγορά αλλά και σαν τρύπα να μπουν νερά σε όλα και για όλα τα επίπεδα :
    Εθνικά σύνορα
    Γεωπολιτική
    Υπόγειος αλλά και υπέργειος πλούτος
    Ανακατανομή εισοδήματος
    Πλήρης ένταξη στο δόγμα παγκοσμιοποίησης
    Φτωχοποίηση της μάζας
    Οριοθέτηση των ελευθεριών κατά το δοκούν των ολίγων
    Ισλαμοποίηση της Δύσης
    Κινέζικο εργατικό δυναμική
    Οριοθέτηση κάποιων κρατών ως κολυμπήθρα του Σιλωάμ ώστε να μείνουν τα κράτη των Αρείων φυλών ελεύθερα ..
    Γκετοποίηση του κόσμου
    Απαξίωση της ανθρώπινης αξίας, συνείδησης

    Εν ολίγοις η απ αρχή της μεσαιωνικής ανάπτυξης στην εποχή των κομπιούτερ, της ταχύτητας και του μηδενισμού αποστάσεων ειδήσεων , απαιτήσεων.

    Και πολλά πολλά ακόμα .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Υφίσταται μετριασμός των σχολίων.